အခန်း ၄၈၉

အခန်း (၄၈၉) - ကမ္ဘာကြီး၏ တုန်လှုပ်မှုနှင့် တောင်တက်ဗျူဟာ (၂)

ရွှီရှင်းသည် သူတို့၏ စကားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်မိ၏။

အင်း... ဝမ်ကွေ့ရှင်းရဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုတွေက သူနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူတာပဲ။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းကတော့ ကျိချောင်းယန်လိုပဲ ဆီးနှင်းတောင်ပေါ်မှာ မြေအောက်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပေါ့။

ကြည့်ရတာ ဆီးနှင်းတောင် တစ်လုံးချင်းစီက အခြေခံအားဖြင့် ဆင်တူပုံရပြီး ကြုံတွေ့ရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေကလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်။

နေဦး... သူတို့အားလုံးက ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်က မြင်ကွင်းတွေအကြောင်းကို ဘာလို့ တစ်ချက်မှ ထုတ်မပြောကြတာလဲ။

ရွှီရှင်းသည် အဖွဲ့အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

"မင်းတို့ဆီက ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်က အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "ဆီးနှင်းတောင်ထိပ် ဟုတ်လား။ အလယ်ဗဟိုမှာ လူသုံးယောက်နဲ့ အသက်သွင်းရမယ့် တယ်လီပို့စနစ်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ်လေ"

ကျိချောင်းယန် - "အဲ့ဒီ တယ်လီပို့စနစ် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာလား"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "အဲ့တာအပြင် အခြားဘာရှိဦးမှာလဲ။ ငါ အခု ဝမ်ကွေ့ရှင်းနဲ့ ဆုံနေတာ၊ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရှိနေတာလေ၊ အခြားဘာမှ မရှိဘူး၊ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေတာပဲ"

ချီရွှယ်ဖေး - "ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုတွေ လုံးဝ မရှိဘူးလား"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "ဘာကျောက်ဆစ်ရုပ်တုလဲ၊ ဘာမှမရှိပါဘူးဆို"

ရွှီရှင်းနှင့် လီဝမ်ရှီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး လီဝမ်ရှီးက မထိန်းနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဟို သားရဲကျောက်ဆစ်ရုပ်တုတွေနဲ့ ရှူးပျံကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးက တကယ်ပဲ သူတို့ဖက်မှာ မရှိကြဘူးလားဟင်"

"...ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲ့ဒါက ငါတို့ဖက်မှာပဲ ရှိနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ရွှီရှင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်ပေသည်။

ယခုအခါ ဤဧရာမကျောက်တိုင်ကြီးပေါ်က ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စုသည် ချန်ရင်တို့ မိသားစုနှင့် သေချာပေါက် ကြီးမားစွာ ဆက်စပ်မှု ရှိနေရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ပိုမို၍ သေချာသွားခဲ့ချေပြီ။

သို့မဟုတ်ပါက အဘယ်ကြောင့် သူ၏ဖက်တွင်သာ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စု ရှိနေပြီး အခြားသော လုပ်ဆောင်ချက်ချင်း တူညီလှသည့် ဆီးနှင်းတောင်များပေါ်တွင်မူ ရှိမနေရပါသနည်း။

ဤကိစ္စကို ကျိချောင်းယန်နှင့် သေချာပေါက် ဆွေးနွေးရပေမည်။

ကျိချောင်းယန်သည် ရွှီရှင်း မြေအောက်မြို့တော်တုန်းက ကျောက်ဘီလူးကြီးများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ချန်ရင်တို့ မိသားစုကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အချက်ကိုမူ ၎င်းအား ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိသေးပါချေ။

ထို့ပြင် လုဖေးအာကိုလည်း သတိထားရန် ပြောရပေမည်။

ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စုသည် ယခုလှုပ်ရှားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းက မည်သည့်အကျိုးဆက်များကို သယ်ဆောင်လာမည်နည်းဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါပေ။

ယခင်ကမူ ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ကျောက်ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်တည်းကိုပင် ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အုပ်စုလိုက်ကြီး ရှိနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် တကယ့်ကို အန္တရာယ်များလွန်းလှပေသည်။

ထိုစဉ်တုန်းက သူသည် ချန်ရင်အား မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ချန်ရင်တို့ မိသားစု၏ ကျောက်သားကိုယ်ထည်များမှာ အပြာရောင်အဆင့် ရှိကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်နက်များမှာမူ အပြာရောင်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချန်ရင်ကလည်း သူ့အား ခရမ်းရောင်အဆင့်အောက်ရှိသော လက်နက်များဖြင့် မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့ဖူးပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ့ထံ၌ အခရမ်းရောင်အဆင့်ရှိသော လက်နက်များနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရန်သူအရေအတွက် ဤမျှအထိ များပြားလှသဖြင့် မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှောင်ရှားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဗျူဟာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "ဒါနဲ့ အစ်ကိုကျိနဲ့ အစ်ကိုရှင်းကော။ မင်းတို့ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလဲ"

ဝမ်လေ့ - "အပေါ်က ချက်တင်မှတ်တမ်းတွေကို ပြန်ဆွဲပြီး ကြည့်လိုက်လေ၊ သူတို့ ပြောပြထားပြီးသားဥစ္စာ။ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အခြေအနေကို သိရပြီဆိုမှတော့၊ ငါ အခုပဲ စပြီး တောင်တက်လိုက်ရမလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနီရောင်အသီးတွေ ရှိနေတာဆိုတော့ နေ့နဲ့ညက ဘာမှ ကွာခြားချက် မရှိပါဘူး"

ရွှီရှင်း - "မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ညဖက်အပူချိန်က နေ့ဖက်ထက် အများကြီး ပိုပြီး နိမ့်ကျလွန်းလို့ အအေးလွန်တဲ့အပိုင်းကို ဖြတ်သန်းရတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ မင်းအနေနဲ့ တက်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အချိန်တစ်ခုကို ရွေးချယ်သင့်တယ်၊ ဥပမာ ဝမ်ကွေ့ရှင်းနဲ့ ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ မနက် ဆယ်နာရီဆိုရင်တော့ အအေးလွန်တဲ့အပိုင်းအတွက်ကော အပူလွန်တဲ့အပိုင်းအတွက်ကော တကယ့်ကို အဆင်ပြေဆုံး အချိန်ပဲ"

ကျိချောင်းယန် - "ရွှီရှင်း ပြောတာက ငါပြောချင်တဲ့ အချက်ပဲ။ မနက် ဆယ်နာရီမှာ တောင်စတက်ပါ။ မင်း အအေးလွန်တဲ့အပိုင်းကို ရောက်တဲ့အချိန်က မွန်းတည့်ချိန်နဲ့ နီးကပ်နေမှာ။တစ်နေ့တာရဲ့ အပူဆုံးအချိန်ဖြစ်တာမို့ အပူချိန်က အနည်းငယ် မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်။ အခုဆိုရင် ညနေ လေးနာရီကျော်တာနဲ့ လုံးဝ မှောင်သွားပြီး အပူချိန်က ပြန်ကျသွားမှာဖြစ်လို့ အဲ့အချိန်ကျမှ တိမ်တိုက်လွှာထဲကို ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကလည်း အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်"

မှန်ပေသည်၊ ဤသည်မှာ ရွှီရှင်း တွက်ချက်ထားသည့် အချက်နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေပေသည်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်မူ သူ ယခုတစ်ကြိမ် တောင်တက်ခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်းနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပေသည်။

နေမထွက်ခင်အချိန်သည် တစ်နေ့တာ၏ အအေးဆုံးအချိန်ဖြစ်ပြီး နေထွက်လာသည့်တိုင်အောင် အလွန်နွေးထွေးလာခြင်းမျိုး မရှိပါပေ။

သူသည် ထိုအချိန်အတွင်း၌ အအေးဆုံးအပိုင်းကို တက်လှမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် အနှုတ် ၅၀ ဒီဂရီ သို့မဟုတ် ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုနိမ့်ကျလှသော အပူချိန်များကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် သူ တိမ်တိုက်လွှာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ချိန်၌မူ မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်နေ့တာ၏ အပူဆုံးအချိန်အတွင်း၌ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော တိမ်တိုက်လွှာထဲသို့ တိုးဝင်ခဲ့ရသဖြင့် ချွေးထုတ်ခန်းထက်ပင် ပြင်းထန်လှသော အပူချိန်များကို အလူးအလဲ ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်စရာပင်။

သို့သော်လည်း ရှေ့ဆောင်လမ်းပြသူများ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ဤနေရာတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လှပေသည်။

နောက်မှ လာမည့်သူများအတွက် အတွေ့အကြုံကောင်းများကို ချန်ထားပေးနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် တူညီသော အမှားမျိုးကို ထပ်မံ၍ ကျူးလွန်စရာ မလိုတော့ပါပေ။

သူသည် ဆီးနှင်းတောင်တစ်ခုလုံး၏ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီက စမ်းသပ်ချက်များကို အကုန်လုံး စမ်းသပ်ကျော်ဖြတ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများအနေဖြင့် တက်ရောက်ရန် အသင့်တော်ဆုံး အချိန်ကို စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ခက်ခဲမှုနှုန်းကို အလွယ်တကူပင် လျှော့ချနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

လုဖေးအာ - "နားထောင်ရတာ တော်တော်လေး ယုတ္တိရှိတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန် မနက် ဆယ်နာရီကျမှပဲ သွားတော့မယ်။ ငါတို့ဖက်ကတော့ ငါပဲ တတိယမြောက်လူ အဖြစ် သွားလိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်လေ့ - "အစွမ်းထက်လိုက်တာ၊ ဆရာကြီးက မဟာဗျူဟာတွေပါ ပေးနေတာပဲဥစ္စာ။ ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် ဆယ်နာရီကျမှ ဆိုရင်တော့... အမှတ်စာရင်းပေါ်က နာမည်တွေက အနည်းငယ် ရှက်စရာ ကောင်းမနေဘူးလား။ စောစောသွားရင်ကော မရဘူးလား"

ဝမ်လေ့သည် အမှတ်စာရင်းပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သောအဆင့်တစ်ခု ရရှိရန်အတွက် စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်ရှိသည့် လေးဦးစလုံးမှာ အလွန်ပင် သန်မာကြသဖြင့် သူအနေဖြင့် နယ်မြေ ၁၈၈ ကို အရှက်မရစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "ဒီနေ့ ဆီးနှင်းတောင်ပေါ်ကို လူဘယ်လောက်တောင် တက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိ အမှတ်စာရင်းပေါ် ရောက်တာ လူငါးယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ ကျောက်ရှောင်ချွမ်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ အချိန်ကိုက်မှုက တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံခဲ့လို့သာ ကန့်သတ်ချက် မပြည့်ခင် တစ်နာရီအလိုမှာ ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့တာ။ နင်က တောင်တက်ရတာကို ဤလောက်အထိ လွယ်ကူတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အမှတ်စာရင်းကို စိတ်ပူနေမယ့်အစား၊ ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ကို ဘယ်လိုရှင်သန်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ အရင်ဆုံး အာရုံစိုက်စမ်းပါ"

ဝမ်လေ့ - "...အင်းပါ... အစ်ကိုရှင်းနဲ့ အစ်ကိုကျိတို့က မြန်လွန်းတော့၊ ငါလည်း လမ်းမှားတွေးမိသွားတာ..."

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ကျောက်ရှောင်ချွမ်းက အရှိန်ပိုင်း အားသာတဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ငါကလည်း တော်တော်လေး လျင်မြန်သွက်လက်တဲ့သူလေ။ နင်ကော ဘာလဲ။ နင်က ခွန်အားပိုင်း အားသာတဲ့သူဖြစ်ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကို လာတွေးပြီး အမှတ်စာရင်းအတွက် စိုးရိမ်နေတာလား"

ဝမ်လေ့ - "ငါ... ငါ... ငါ မှားသွားပါတယ်..."

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "ဒါကြောင့် ငါပြောတာပေါ့၊ လမ်းခရီးမှာ မလိုအပ်ဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေတာတွေ လျှောက်မလုပ်ပါနဲ့၊ ဆက်တိုက်သာ တက်ပါ။ မင်းရဲ့ အရှိန်ကတော့ ငါ့ထက် မြန်ဆန်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

၎င်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ ဤမျှအထိ မြန်ဆန်နိုင်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းခွန်အား မြှင့်တင်မှုက တောင်တက်နှုန်းကို အဆမတန် မြင့်တက်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို စံသတ်မှတ်ချက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပါချေ။

သာမန်တောင်တက်ခြင်းမှာမူ ၎င်းတို့ကဲ့သို့ မြန်ဆန်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ပင်လျှင် နောက်ဆုံးတစ်နာရီအတွင်း၌ ကတ်သီးကတ်သတ် ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှအထိ မြင့်မားလှသော ခက်ခဲမှုနှုန်းကြောင့်သာ ဤနေ့တွင် လူငါးဦးသာ တောင်တက်ခြင်းကို ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယနေ့ တောင်တက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော အခြားသူအများစုမှာ လှုပ်ရှားမှုကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြဘဲ "ဤလှပလှသော ကမ္ဘာကြီးကို နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြပြီ" ဖြစ်ရမည်။

အခြားသောသူများအတွက်မူ ရှင်သန်ခြင်းကသာ အဓိက ဦးစားပေး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အမှတ်စာရင်းအကြောင်း ပြောရလျှင်မူ ရွှီရှင်းထံ၌ စိုးရိမ်စိတ်အသေးစားလေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ လုဖေးအာသာ အမှတ်စာရင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက သူမသည် မည်သည့်နယ်မြေကို ကိုယ်စားပြု၍ ပေါ်ထွက်လာမည်နည်း။

၎င်းမှာ နယ်မြေ ၁၈၇ လား၊ နယ်မြေ ၁၈၈ လား၊ သို့မဟုတ် နှစ်ခုစလုံးလား။

"ဝါး... အစ်မကွေ့ရှင်းကတော့ စိတ်ဆိုးသွားပုံရတယ်..."

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ နားနားသို့ ကပ်လျက် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်၏။

သူမသည် အသံစနစ်အတွင်းသို့ မှတ်တမ်းဝင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် နားအနား၌ ယားကျိကျိဖြစ်သွားသဖြင့် သူမ၏ တင်ပါးလေးကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် လက်ပတ်နာရီ၏ ပုံရိပ်ယောင်စခရင်ကို ပိတ်ပစ်လိုက်ကာ ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုလှည့်လျက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ပါတော့သည်။

"ရှင်... ရှင်... ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး... မဟုတ်ဘူး... အား ရှင် ကျွန်မရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဖိမိထားပြီ"

...

အခန်း ၄၈၉ ပြီး။