အခန်း ၄၉၅

အခန်း (၄၉၅) - ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု (၂)

"အပြင်ကို ထွက်လို့ရပေမဲ့၊ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေကိုတော့ သေချာပေါက် အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်" ဟု ရွှီရှင်းက သတိပေးလိုက်ပေသည်။

"စိတ်ချပါ၊ လျှပ်စစ်ကာကွယ်ရေးကွန်ရက်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... ကျွန်မ ယွီကျန့်ကိုလည်း ကျွန်မရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ထဲ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်တဲ့ ခွင့်ပြုချက် ပေးထားသေးတယ်။ အကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင်တောင်မှ၊ သူမက ကျွန်မအတွက် ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ကို အသုံးပြုပြီး အပြင်က အန္တရာယ်တွေကို ကူညီပြီးတိုက်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။"

၎င်းတို့သည် ခဏမျှ ထပ်မံစကားပြောဆိုပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို ပိတ်ပစ်လိုက်၏။

ထိုစဉ် ချီရွှယ်ဖေးထံမှလည်း သူ့အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လာခဲ့ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် အပြင်ဘက်မှ တယ်လီပို့ဂိတ်၏ လှုပ်ရှားသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျိချောင်းယန်သည် တယ်လီပို့စနစ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ နေရာမှ ဆီးနှင်းတောင်ကြီးဆီသို့ သွားရာမှာပိုနီးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည်လည်း အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန်အတွက် အိပ်ရာမှထကာ ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

"အီး"

ခဲခဲလေးသည် ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အသံပြုလာခဲ့၏၊ ၎င်းပုံစံမှာ မိမိလည်း လိုက်ပါလိုကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စူးစမ်းရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်များတွင်မူ ခဲခဲလေးသည် တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော အကူအညီတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်၊ အထူးသဖြင့် ထိုဆီးနှင်းတောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ထူးဆန်းလှသော အခြေအနေမျိုးသာ အမှန်တကယ် ရှိနေမည်ဆိုပါက ခဲခဲလေးတစ်ကောင်တည်းသာ ၎င်းကို ကြိုတင်၍ အာရုံခံနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အပြင်ဘက်က ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ ခဲခဲလေးအတွက်မူ အလွန်အေးစက်လွန်းလှပေသည်။

အာကာသလက်စွပ်အတွင်း ထည့်သွင်း၍ သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင် အပြင်သို့ ထုတ်ယူ၍ ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ရွှီရှင်းသည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းလေးတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ခဲခဲလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အသေးလေးကို ထိုအမွှေးပွပွလည်စည်းလေးဖြင့် သေသေချာချာ ပတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

"အီး"

ခဲခဲလေးသည် ဖြူလွလွ အမွှေးလုံးကြီးကြားမှနေ၍ ၎င်း၏ ခေါင်းလေးတစ်ဝက်ကို ပြူးထွက်လိုက်ပြီး ညိုဖြူစပ်ကြား နားရွက်လေးများကို လှုပ်ခါရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေရှာ၏။

"အခုဆိုရင် မင်း ချမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မင်းကို အပြင်ခေါ်သွားလို့ ရပြီ" ဟု ရွှီရှင်းက ဆိုကာ ခဲခဲလေး၏ ပြူးထွက်နေသော နားရွက်လေးကို အသာအယာ သပ်ပေးလိုက်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး မီမီ၊ ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် အာဖုတို့ကို သူ၏ အသစ်စက်စက် ခရမ်းရောင်အဆင့် အာကာသလက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်၏။

သူသည် ခဲခဲလေးကိုပါ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ၎င်းကို အတွင်း၌ သိုလှောင်၍ မရနိုင်ပါချေ။

ဒါက ဘာအခြေအနေကြီးလဲ။

သူသည် ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းကြားမှ ခေါင်းလေးတစ်ဝက်ပြူးလျက် မိမိအား ရိုးသားစွာ စိုက်ကြည့်နေသော ကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်မိပေသည်။

ဤကောင်လေးကတော့ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလွန်းလှပေသည်။

မတတ်နိုင်တော့ဘဲ သူသည် ခဲခဲလေးကို ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ပိုက်လျက်သာ သစ်ပင်အိမ်အောက်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ရတော့၏။

"မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ..."

ကျိချောင်းယန်သည် ရွှီရှင်းက ခဲခဲလေးကို ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပွေ့ချီထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရပြီးမှ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလျက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက် ရသွားကြပြီလို့တောင် ငါ ထင်လိုက်မိတယ်" ဟု ဆို၏။

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲဗျာ..."

ရွှီရှင်းက မတတ်သာသည့်အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး "ဒီကောင်လေးက အနည်းငယ် ထူးခြားလို့ပါ၊ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ခေါ်လာလို့ရတာ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အာရုံခံစွမ်းရည်ကိုလည်း လိုအပ်ဦးမှာမို့လို့" ဟု ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

"အီး"

ခဲခဲလေးသည် အမွှေးလုံးကြီးကြားမှနေ၍ ၎င်း၏ ခြေဖဝါးလေးကို ဆန့်ထုတ်ပြလျက် အော်ဟစ်လိုက်ရှာ၏။

ကျိချောင်းယန်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ပါပေ "အားလုံး အသင့်ဖြစ်ပြီလား။ ဒါဆိုရင်တော့ သွားကြစို့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆီးနှင်းလျှောစီးဘုတ်များကို အသုံးပြုလျက် ဆီးနှင်းလျှောစီးခဲ့ကြပြီးနောက် ဆီးနှင်းတောင်ကြီး၏ အောက်ခြေဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

အချိန်ဇယား တွက်ချက်မှုအရဆိုလျှင်မူ လုဖေးအာသည် လက်ရှိအချိန်၌ တောင်ပေါ်က ချောမွတ်လှသော ကျောက်ဆောင်အပိုင်းကို တက်နေဆဲ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းနေရာမှာ အလွယ်တကူပင် ချော်လဲကျနိုင်သော နေရာ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့သည် သူမကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိကြပါပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မီတာငါးဆယ်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက စနစ်အရ အချင်းချင်း အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့ အပေါ်ကို တက်ကြရအောင်"

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တယ်လီပို့ဂိတ်အတွင်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆက်တိုက် ခုန်ဝင်လိုက်ကြတော့သည်။

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရွှီရှင်းသည် ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြန်ချေပြီ။

သူ တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများမှာ သူ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိစဉ်တုန်းက အခြေအနေမျိုးအတိုင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ရှူးပျံရုပ်တုနှစ်ခုအပါအဝင် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအားလုံးသည် အပြင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေး အမူအရာများကို အသီးသီး ပြသနေကြပေသည်။

တကယ့်ကို သရဲတစ္ဆေများ ကခုန်နေသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

ဤကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများသည် စစ်ပွဲအတွင်း ရုတ်တရက် အေးခဲသွားခဲ့ကြသော စစ်သည်တော်ကြီးများနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပြီး ၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်လှသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာအမူအရာများသည် စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သူများကို အလွယ်တကူပင် ခြောက်လှန့်မောင်းထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"အီး..."

ခဲခဲလေးသည် ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းအတွင်းသို့ ၎င်း၏ ခေါင်းလေးကို အမြန်ဆုံး ဝှက်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲကနေ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေမိသော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေအချာ လိုက်လံကြည့်ရှုနေရှာ၏။

"ဒါက... မင်းပြောပြခဲ့တဲ့ နေ့ဖက်က မြင်ကွင်းလား"

ကျိချောင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပေသည်။

ရွှီရှင်းက သူ့အား ကြိုတင်ရှင်းပြခဲ့ဖူးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲ၌ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်ခြောက်လှန့်ဖွယ် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ထွက်လာရသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည် မိမိ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ရှူးပျံရုပ်တုနှစ်ခုကို မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မနေ့ညက သွေးနီရောင်စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော ရုပ်တုကြီးမှာ ယခုအခါ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းလှသော အတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ထားလျက် ဧရာမခေါင်းကြီးကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့၍ အော်ဟစ်နေသည့် အမူအရာမျိုး ပြသနေပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ထိုကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စုကြီးကြားထဲသို့ တိုးဝင်လျှောက်ခဲ့ကြတော့သည်။

"ဒီရုပ်တုတွေက နေ့နဲ့ညအလိုက် ပုံသဏ္ဌာန်ချင်း ကွာခြားနေတယ်ဆိုမှတော့၊ သူတို့တွေ တကယ် အသက်ဝင်ပြီး လှုပ်ရှားလာမယ့် အချိန်က..."

ကျိချောင်းယန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်က ရုပ်တုများကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း တွက်ချက်လိုက်မိ၏။

"နေထွက်ချိန် ဒါမှမဟုတ် နေဝင်ချိန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ နံနက်စောစောအချိန်နဲ့ မိုးချုပ်စအချိန်ပေါ့"

ရွှီရှင်းက ဆိုလိုက်ပြီး လက်ကိုဆန့်၍ ဗီဇပြောင်းဝံပုလွေရုပ်တုတစ်ခုကို အသာအယာ တို့ထိကြည့်လိုက်ပေသည်။

မနေ့ကအတိုင်းပင် ထိုရုပ်တုအတွင်း၌ ထူးဆန်းလှသော သက်စောင့်ခွန်အားများ ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

"အီး"

သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းက ခဲခဲလေးသည် ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပြုလုပ်လာခဲ့ချေပြီ။

ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲ၌ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ခဲခဲလေး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တာလား။

၎င်းသည် ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းကြားမှနေ၍ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အပြင်သို့ ပြူးထွက်လိုက်ပြီး ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်အတွင်းမှနေ၍ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အပြင်ဘက်က အလွန်အေးစက်လှသဖြင့် "အီး" ဟု နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအော်ဟစ်လျက် လည်စည်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးလေးနှစ်လုံးဖြင့်သာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်လံကြည့်ရှုနေရှာတော့သည်။

"ခဲခဲလေး... မင်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့လို့လား" ဟု ရွှီရှင်းက တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်၏။

၎င်းသည် ခြေဖဝါးလေးကို ဆန့်ထုတ်ပြလျက် ရွှီရှင်းကို တို့ထိလိုက်ပြီး ၎င်းနောက် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ ညွှန်ပြကာ "အီး" ဟု အော်ဟစ်ပြလာခဲ့ပေသည်။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့သည်လည်း ခဲခဲလေး ညွှန်ပြသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်၍ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြတော့၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး တယ်လီပို့ဂိတ်နှင့် ပို၍ ဝေးကွာသွားခဲ့သလို ကျောက်ဆောင်ချောက်ကမ်းပါး၏ အစွန်းပိုင်းနှင့်မူ ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပေသည်။

"အီး"

ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းနှင့် မီတာနှစ်ဆယ်ခန့် ကွာဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ခဲခဲလေးသည် ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့၏ လမ်းလျှောက်မှု အရှိန်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသည့်အလား အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရိပ်ခနဲ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းအတွင်းမှနေ၍ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ငါးမီတာ ခြောက်မီတာခန့်အထိ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့ပြီး နေရာတစ်ခုတွင် နှစ်ကြိမ်ခန့် ခုန်ပေါက်ပြလျက် "အီး အီး အီး အီး" ဟု ဆက်တိုက် အော်ဟစ်ပါတော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ထိုနေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားခဲ့ကြမိပေသည်။

ခဲခဲလေးမှာမူ အပြင်ဘက်က အအေးဒဏ်ကို ထပ်မံ၍ မအောင့်ခံနိုင်တော့ပုံရသဖြင့် ရွှီရှင်း၏ ခြေထောက်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တွားတက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းက ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းထဲသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ပြီးနောက်အတွင်းမှနေ၍ "အီး... ဟချိုး" ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

၎င်းသည် နှာချေလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲလေး၏ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းခုန်ပေါက်ပြခဲ့သော နေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ကိုဆန့်၍ ထိုမြေပြင်ကို တို့ထိစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ ပထမဆုံး အဝိုင်းဖြစ်သည့် သာမန်သားရဲရုပ်တုများနှင့် ဒုတိယမြောက် အဝိုင်းဖြစ်သည့် အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါရုပ်တုများ၏ ကြားနေရာတွင် ဖြစ်ပေသည်။

ခြေဖဝါးအောက်ခြေတွင်မူ အေးစက်မာကျောလှပြီး မည်သည့်အပင်မျှ ပေါက်ရောက်ခြင်းမရှိသော မြေဆီလွှာသာ ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်များနှင့် မည်သည့်ကွာခြားချက်မျှ ရှိမနေပါပေ။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ အာရုံခံစွမ်းရည်ကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်လို့ ရပါ့မလား" ဟု ကျိချောင်းယန်က လှမ်း၍ မေးလိုက်၏။

"အီး"

ခဲခဲလေးသည် အတွင်းမှနေ၍ မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရှာပေသည်။

"သေချာပေါက် ယုံကြည်လို့ ရပါတယ်။ ခဲခဲလေးက ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာ၊ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အမြုတေအူတိုင်ကို ရရှိနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုတောင် သူကပဲ အရင်ဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ" ဟု ရွှီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လျက် အတည်ပြုလိုက်ပေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့... ငါတို့ ဒီနေရာကို တူးကြည့်ကြတာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီမြေဆီလွှာရဲ့ အောက်ခြေမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က ဆိုကာ သူ၏ ဂေါ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

"တိုက်ရိုက် တူးဆွတာက... ပတ်ဝန်းကျင်က ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုတွေကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်မိစေဘူး မဟုတ်လား"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုရုပ်တုကြီးများမှာ အချိန်မရွေး လာရောက်တိုက်ခိုက်တော့မည့် အမူအရာမျိုး ပြသနေကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"မသေချာပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေတော့ နည်းပါတယ်။"

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း "အကယ်လို့ သူတို့တွေ တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားလာရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အပြင်ကို အချိန်မီ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိကြတာပဲကို၊ အရမ်းသတိကြီးနေပြန်ရင်လည်း ကိစ္စတွေက အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

"အဲ့တာလည်း ဟုတ်တာပဲ။"

ရွှီရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့ ပထမဆုံး ဂေါ်ပြားတစ်ချက်ကို မြေပြင်သို့ လွှဲယမ်းတူးဆွလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ဤဆီးနှင်းတောင်ကြီး၏ ထူးခြားလှသော ကွာခြားချက်ကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်ကြရပေသည်။

၎င်းတို့ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂေါ်ပြားများမှာ အဆင့်မြင့်လှသော ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ချက်တူးဆွလိုက်တိုင်း မြေဆီလွှာ ပမာဏတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤဆီးနှင်းတောင်ပေါ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ သာမန်သံဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကို အသုံးပြုလျက် မာကျောလှသော မြေပြင်ကို တူးဆွနေရသည့်အလား မြေဆီလွှာများကို တစ်ချက်ချင်းစီသာ ခက်ခက်ခဲခဲ တူးဆွနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆင့်မြင့် ကိရိယာများ၏ အားသာချက်များ ရှိနေသဖြင့် မြေဆီလွှာအမြောက်အများကို တစ်ခါတည်း တူးထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ကျောက်သားကဲ့သို့ မာကျောလှသော မြေပြင်ကိုမူ အလွယ်တကူပင် တစ်စစီ ကွဲအက်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် မြေဆီလွှာအချို့ကို လက်ဖြင့် ကောက်ယူကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အညိုရောင်ဖြစ်ပြီး အနီရောင်အဆင်းအချို့ စွက်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။

[ညစ်ညမ်းနေသော တောင်ပေါ်မြေဆီလွှာ ( မီးခိုးရောင်): တောင်ထိပ်ပေါ်မှ မြေဆီလွှာဖြစ်ပြီး ညစ်ညမ်းနေသဖြင့် မည်သည့်အပင်မျှ ပေါက်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ရှင်ကျန်သူများအတွက်မူ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါပေ။]

"ဒါက ညစ်ညမ်းနေတဲ့ မြေဆီလွှာပဲ" ဟု ရွှီရှင်းက ဆိုလိုက်ပြီး လက်ထဲက မြေကြီးများကို ပြန်လည်ချပစ်လိုက်ပေသည်။

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "ဒါက ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဧရာမကျောက်တိုင်ကြီးက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ သေချာပေါက် ဆက်စပ်မှု ရှိနေရမယ်" ဟု ဆို၏။

၎င်းတို့သည် ဆက်လက်၍ တူးဆွနေခဲ့ကြပြီး ရွှီရှင်း၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီခြင်းကို ခံထားရသော ခဲခဲလေးသည်လည်း လည်စည်းကြားမှနေ၍ ခေါင်းလေးပြူးလျက် ၎င်းတို့ မြေဆီလွှာများကို မီတာဝက်နီးပါးခန့်အထိ နက်ရှိုင်းအောင် တူးဆွနေသည်ကို စိတ်ဝင်စားစွာ စောင့်ကြည့်နေရှာ၏။

"ကချောက်"

ကျိချောင်းယန်၏ ဂေါ်ပြားသည် တစ်စုံတစ်ခု ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားခဲ့ပြီး သတ္တု အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်မိသွားသည့်အလား စူးရှလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်အာရုံမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နိုးကြားသွားခဲ့ရတော့၏။

ဒီအောက်မှာ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေတာပါလား။

သတ္တုပစ္စည်းတစ်ခု လား ရတနာသေတ္တာတစ်လုံးများလား မသိပါချေ။

၎င်းတို့သည် တူးဆွမှု အရှိန်ကိုမြှင့်တင်လိုက်ကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် မြေဆီလွှာ၏ အောက်ခြေက ပစ္စည်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့၏ ရှေ့၌ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက..."

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ ၎

င်းမှာ သံချေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စတုရန်းပုံစံ သံတံခါးကြီးတစ်ချပ် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသံတံခါးကြီး၏ အပေါ်တွင်မူ တံခါးကို ဆွဲဖွင့်ရန်အတွက် သံချေးတက်နေသော လက်ကိုင်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လေးနက်တည်ကြည်လှသော အကြည့်များဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြမိပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ မျက်လုံးများအတွင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အသေအချာ မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သံတံခါးကြီး၏ ပုံစံသည် ၎င်းတို့အတွက်မူ အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်က မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ဝင်ပေါက်ကြီး မဟုတ်ပါလား။

သူတို့သည် ဆီးနှင်းတောင်ကြီး၏ ထိပ်ဆုံးပေါ်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အခန်း ၄၉၅ ပြီး။