အခန်း ၄၁၃

အခန်း (၄၁၃) ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ တိုက်ပွဲ

တုန်ချွမ်သည် ချိုးချန်ချီကို အလျင်အမြန် ဆွဲကိုင်လိုက်ရင်း “မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့ စီနီယာဗျာ၊ ဒီအလုပ်အတွက် ကျွန်တော် အဖိုးအခ ပေးရင် ရပြီမဟုတ်လား” ဟု ပြာပြာသလဲ ဆိုရှာ၏။

“အဲဒါမှပေါ့... အခုမှ အပြောလေးက ပိုအဆင်ပြေသွားတာ၊ ကဲ... လာပါ၊ ငါက လျှော့စျေးပေးပါ့မယ်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင်ပဲ ပေးတော့” ချိုးချန်ချီက ပြုံးလျက် ဆိုချေသည်။

“သုံးထောင် ဟုတ်လား... ဒါ ဓားပြတိုက်နေတာလား” တုန်ချွမ်က အော်ဟစ်လိုက်မိသဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကပါ လှည့်ကြည့်လာကြပေသည်။

ချိုးချန်ချီကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ‘ငါ မင်းကို ဓားပြတိုက်နေတာလေ’ ဟူသော စာသားကို အထင်းသား ရေးသားထားသကဲ့သို့ပင် ရှိချေသည်။

“တစ်ထောင်ပဲ... တစ်တုံးမှ ပိုမပေးနိုင်ဘူး” တုန်ချွမ်က အံကြိတ်၍ ဆိုလိုက်၏။

“သဘောတူတယ်... ကဲ၊ ငွေချေတော့” ချိုးချန်ချီက ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် တုန်ချွမ်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလေသည်။

တုန်ချွမ်သည် နှမြောတသစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားမိတော့၏။ ဤအဘိုးကြီးသည် အစကတည်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ညှစ်ထုတ်ရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ ၎င်းအနေဖြင့် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားဘဲ အမိဖမ်းခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤအဖိုးအို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပုံမှာ ဘယ်ကများ ရောက်လာသော လူလိမ်လူကောက် ဖြစ်တန်ရာသနည်း။

နောက်ဆုံးတွင်မူ တုန်ချွမ်သည် အဖိုးအခအဖြစ် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကို ပေးအပ်လိုက်ရပေရာ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး နာကျင်လွန်းသဖြင့် နှလုံးရပ်မတတ် ခံစားလိုက်ရရှာသည်။

ချိုးချန်ချီကမူ ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဤငွေကို ယူရခြင်းမှာ မိမိအတွက် တရားမျှတမှု ရှိသည်ဟု ခံစားနေမိ၏။

“ဒီကောင်လေး... ငါက မင်းကို ရက်အတော်ကြာအောင် အလကား ကုသပေးခဲ့တာလေ၊ အတိုးလေး ဘာလေးတော့ ပြန်ယူရမှာပေါ့” ဟု ချိုးချန်ချီက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေမိပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် အဝေးတစ်နေရာတွင် ရှိနေသော အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ထိုအကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ သာမန်ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူညီသော်လည်း ဝမ်ချိုင်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။

၎င်း၏ အမြီးမှာ ငါးအမြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခြေထောက်များမှာလည်း ရေယက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေချေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မျက်နှာထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ပါးစပ်မှလည်း ထက်မြက်သော အစွယ်နှစ်ချောင်း ထွက်ပြူးနေပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွား၏။ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် လှုပ်ရှားရခြင်းမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေလှသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း ထွက်ပြေးခြင်း မရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လုံးဝ အရေးမစိုက်သည့် ဟန်ပန် ရှိချေသည်

“... သူက တကယ့်ကို လူကို အထင်သေးနေတာပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ရင်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေကူးနေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အနားသို့ ရောက်ရှိလာမှသာ အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် မိမိ၏ အမြီးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဝေးတစ်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ခေါင်းကို လှည့်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရန်စသော အမူအရာ ပြုလုပ်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်လုံးများ ပြူးသွားရချေသည်။ ဤအကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် လူကို ရန်စတတ်သည်အထိ အသိဉာဏ် ရှိနေပေရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဒေါသထွက်စေခဲ့ပေသည်။

၎င်းသည် မိမိ၏ ထူထဲရှည်လျားလှသော တုတ်ကောက်လက်နက်ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ယူလိုက်တော့၏။

၎င်း၏ ခြေဖဝါးများထံမှ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲအားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်ပေသည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထံတွင် စုစည်းလာပြီးနောက် လက်ဖဝါးထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ သိပ်သည်းသွားကာ ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်း၍ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ဖြန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ရေပြင်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ရေအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့ချေသည်။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် “ဂုဂု” ဟူသော အသံကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများထံမှ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

၎င်းသည် မိမိ၏ အမြီးကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် လေဆင်နှာမောင်းငယ်တစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

ထိုကိုယ်ရံစွမ်းအင်သည် လေဆင်နှာမောင်းငယ်နှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ တိုက်ရိုက်ပင် ကွဲကြေပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုလေဆင်နှာမောင်းငယ်၏ စွမ်းအားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုလွန်ကဲလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်၌ ဤလေဆင်နှာမောင်းငယ်ကြောင့် ဧရာမ ရေဝဲကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ တကယ့်ကို အရှိန်အဝါကြီးမားလှသဖြင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့မှာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြပေသည်။

ချိုးချန်ချီက တုန်ချွမ်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်း “နေဦး.. မင်း ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို အလကား သုံးလိုက်ရတာ မဟုတ်ဘူးမလား၊ တခြားလူဆိုရင် ဒီအောက်ကို ဆင်းပြီး လုပ်နိုင်ပါ့မလား” ဟု မေးလိုက်၏။

တုန်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပေးချေလိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းအနေဖြင့် အပြုံးအနည်းငယ် ပြသရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ စီနီယာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်ဗျာ”

“ကဲ... တော်ပြီ၊ ဆက်မပြုံးနဲ့တော့၊ မင်းပြုံးတာက ငိုတာထက်တောင် ကြည့်ရဆိုးသေးတယ်” ချိုးချန်ချီက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေအောက်၌ ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီး ပြီဖြစ်သည်။

၎င်း၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီး ဖန်တီးထားသော လေဆင်နှာမောင်းငယ်ကိုမူ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် မိမိ၏ ရေယက်နှစ်ဖက်ကို လက်ခုပ်တီးသကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေဟန် ရှိချေသည်။

“မင်း ကမ္ဘာလှည့်ကျွမ်းဘားပွဲတွေ သွားကြည့်ဖူးတာလား” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတုတ်ချောင်းက ပိုမိုတောက်လောင်လာခဲ့ရသည်။

ပင်လယ်ဖျံတစ်ကောင်၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ၎င်းအနေဖြင့် ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

“မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများသည် တုတ်လက်နက်ထံတွင် ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်သွားကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်လေသည်။

မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေများကို ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်၌ များပြားလှသော ရေပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရေနွေးငွေ့များပါ ပျံတက်လာခဲ့တော့သည်။

ပင်လယ်ရေအောက်၌ တောက်ပသော မီးလျှံတစ်ခု ဖြန်းခနဲ လက်ပတ်သွားခဲ့ရာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့ပေသည်။

“အံ့မခန်းပဲ... တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်ပီသပါပေတယ်”

ချိုးချန်ချီသည် ဤအချိန်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း “ကြည့်စမ်း... သူ သိပ်ပြီး စွမ်းအားကြီးတယ် မဟုတ်လား၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ တူလေးလေ” ဟု ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ အော်ပြောလိုက်၏။

ထိုလေဆင်နှာမောင်းငယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခုတ်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့ရပြီး ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ ဆက်လက်၍ ပျံသန်းသွားခဲ့ပေသည်။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် မိမိ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေထဲတွင် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဤကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

မီးလျှံများသည် ချက်ချင်းပင် ပျယ်လွင့်သွားခဲ့သော်လည်း အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးအား မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ ရရှိအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း တန်ပြန်ဗျူဟာကို တွေးတောလိုက်မိသည်။

ပင်လယ်ရေအောက်တွင် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ မိမိအတွက် အလွန်ပင် နစ်နာလှပေရာ မိမိ၏ စွမ်းအားအများစုမှာ ပင်လယ်ရေထဲ၌ပင် အလဟဿ ကုန်ဆုံးသွားရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မိမိအား ဘာမှမတတ်နိုင်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

၎င်း၏ ထက်မြက်လှသော အစွယ်နှစ်ချောင်းသည်လည်း ရေအောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေပေသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဤမျှအထိ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်တို့ ပေါင်းစပ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝင်တိုက်မည်ဆိုပါက ရထားတစ်စင်း တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်သည်နှင့် မခြား ပြင်းထန်လှပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ကွင်းရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် ၎င်းအနေဖြင့် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီး၏ အရှိန်ကို မီနိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေရာ ယခုအချိန်သည် ထိုပင်လယ်ဖျံကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ထပ်မံ၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ မီးလျှံ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုနည်းတူစွာပင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး စွမ်းအားအချို့သည်လည်း မီးလျှံများနှင့်အတူ ရောနှောထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည် မိမိ၏ ကြီးမားလှသော ရေယက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

၎င်းသည် မိမိ၏ ထူထဲလှသော အရေပြားနှင့် ဒဏ်ခံနိုင်စွမ်းကို ယုံကြည်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ဖြန်းခနဲ လက်သွားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးပတ်လမ်းကြောင်းများသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီး၏ ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားရချေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေရောင်မိုးကြိုးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်ပင် တုန်ခါသွားသည်ကို ၎င်းအတိုင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“လျှပ်စီးစွမ်းအားက ရေထဲမှာလည်း စီးကူးနိုင်တာပဲ၊ ငါတော့ ထိရောက်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ပြီ” ဟု ချင်ယွန်းဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်မိ၏။

ရွှေရောင်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများ ပျယ်လွင့်သွားသည့် အချိန်တွင်မူ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းသည် အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပင်လယ်ဖျံကြီးသည် ရေအောက်တွင် အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ၍ လိမ့်ထွက်သွားပြီးမှသာ ပြန်လည်ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ မျက်နှာထက်ပင် ကြီးမားလှသော အကြေးခွံများပေါ်တွင်မူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ ရရှိထားသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

“ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေက အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါလည်း တန်ခိုးစွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုကိုပဲ သုံးရတော့မှာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပါက ရွှေရောင်မိုးကြိုးမှာ တန်ခိုးစွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကြေးခွံဧရာ ပင်လယ်ဖျံကြီးသည်လည်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားဟန် ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တိုးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုပင်လယ်ဖျံကြီးသည် ရုတ်တရက် မိမိ၏ အမြီးနှင့် ရေယက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းငယ် အများအပြားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားရချေသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ဤလေဆင်နှာမောင်းငယ်များ၏ စွမ်းအားကို ကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်လှိုင်းကိုပင် လွယ်ကူစွာ ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်ပြီး စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

သို့သော်လည်း ထိုလေဆင်နှာမောင်းငယ်များသည် နောက်တစ်ခဏတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြပေတော့သည်။