အခန်း ၄၁၈

အခန်း(၄၁၈)

ယင်းကိစ္စကို နောက်မှသာ အမှန်အတိုင်း စိစစ်ကြရုံရှိချေသည်။ ထိုသို့သော ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော်လည်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများအရ ဤစမ်းသပ်မှုလမ်းကြောင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာ တိုင်းတာခြင်း ဖြစ်ပေရာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှု မရှိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ တံဆိပ်ကိုသာ ပေးအပ်နိုင်မည် ဟု မောက်ယွီက ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကောင်းပါပြီ၊ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ခွင့်ရရင်ပဲ ကျေနပ်ပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုပြဇာတ်ကွက် ရှုပ်ထုပ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားသည့်နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကိုယ်လက်သန့်စင်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး မောက်ယွီနှင့် ကျောဖေးတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရလဒ်ကို အတည်ပြုရန်

ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်လျက် မျက်ရည်ဝဲလုမတတ် ကျန်ရစ်ခဲ့သူများမှာ ချီယွင်နှင့် ဝေကျွင်းတို့နှစ်ဦးသာ ရှိချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်မှန်း ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အဘယ်မှာလျှင် ရန်စရဲပါအံ့နည်း။

သူသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေပါလျက် ဆေးဖော်စပ်သူ တံဆိပ်ပင် မရှိသေးချေ။ ယင်းမှာ သက်သက်မဲ့ အနိုင်ကျင့်ခြင်း မဟုတ်လော။

ရလဒ်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် တံဆိပ်ကို ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးတွင် မပျက်မကွက် ပါဝင်စေရန် ၎င်းတို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြချေသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်အလိုမကျဖြစ်၍ ယင်းအကြောင်းကို အပြင်သို့ ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်လျှင် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် များစွာ ညှိုးမှိန်သွားဖွယ် ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စာရင်းသွင်းပေးထားပြီးဖြစ်ရာ သူ ဆေးဖော်စပ်သူ တံဆိပ်ကို ရယူကာ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်၌ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးသည် စတင်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခု ရှိချေသည်။

ထိုကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး၏ အပြင်ဘက် ပတ်ပတ်လည်တွင် ပွဲကြည့်စင်များ ရှိနေပြီး ပရိသတ် ငါးထောင်ခန့် ဆံ့နိုင်ပေသည်။

ပွဲကြည့်စင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အဓိက စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေပြီး ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် ယခု ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီး၏ ဒိုင်လူကြီးများ နေရာယူထားကြသည်။

ယခုအခါ ပွဲကြည့်စင်များနှင့် အဓိက စင်မြင့်ထက်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်များသည်လည်း စတင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ယခုအခါ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးကို တရားဝင် စတင်ကြောင်း ကြေညာပါတယ်၊ ပြိုင်ပွဲဝင်များ ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပေးကြပါ” ဟု အခမ်းအနားမှူးက အသံဩဇာကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးနှင့် ပွဲကြည့်စင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပွဲကြည့်စင်များ၏ အောက်ခြေလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ကွင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာကြသည်။

၎င်းတို့၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများသည် ပွဲကြည့်စင်များပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးတွင် ပါဝင်ကြသည့် ဆေးဖော်စပ်သူ အများစုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် သူတစ်ပါးတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးတွင် ပါဝင်ရန်အတွက် အသက်သုံးဆယ်ထက် မကျော်လွန်ရခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်သူ အဆင့်အတန်းသည် တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူထက် မနိမ့်ကျရခြင်း စသည့် ကန့်သတ်ချက်အချို့ ရှိချေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝင်ရောက်လာကြသူများသည် အားလုံးပင် ချောမောလှပသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးငယ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သို့ရာတွင် ဤဆေးဖော်စပ်သူများအနက် လူတစ်ယောက်သည် ထူးခြားထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်နေချေသည်။ လူအုပ်ကြီးကြားထဲတွင်ပင် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိနိုင်ပေသည်။

ယင်းမှာ လူ့ပြည်လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်မိမယ်တစ်ပါးအလား မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

“အဲဒါ ဘယ်သူလဲ” ဟု ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ လူအများက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်ကြသည်။

“မင်း သူမကို မသိဘူးလား၊ သူမက သန့်ရှင်းသော နယ်မြေရဲ့ ဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး ရေတွက်လို့မရတဲ့ လူတွေရဲ့ အိပ်မက်ထဲက ချစ်သူပဲ” ဟု အခြားလူတစ်ယောက်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“သူမ နာမည်က ဘာလဲ၊ တကယ့်ကို နတ်မိမယ်တစ်ပါးအတိုင်းပဲ” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ငေးမောကြည့်ရှုရင်း မေးမြန်းသည်။

“သူမရဲ့ နာမည်က မုန့်ချီလော့ တဲ့”

ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် စာရင်းသွင်းထားသည့် အရေအတွက်အတိုင်း ကျောက်တုံးစင်မြင့်များကို ပြင်ဆင်ထားချေသည်။

ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးလျှင် ကျောက်တုံးစင်မြင့် တစ်ခုစီနှင့် ညီမျှရာ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ထောင်အတွက် ကျောက်တုံးစင်မြင့် တစ်ထောင်ခန့် ရှိချေသည်။

မုန့်ချီလော့သည် လူ့လောကနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူမနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ကျောက်တုံးစင်မြင့်များသည် အလွန်တရာ အပြိုင်အဆိုင် များပြားလာပြီး အမျိုးသား အဖော်အပေါင်း အများအပြားသည် ပတ်ပတ်လည်ရှိ နေရာများကို လုယူရန် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားရှိသမျှ ထုတ်သုံးကြတော့သည်။

သို့သော် ဆေးဖော်စပ်သူ အမျိုးသမီးငယ်အချို့မှာမူ ယင်းကို စိတ်မလှုပ်ရှားသည့်အပြင် မနာလိုဝန်တိုစိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ဆေးဖော်စပ်သူအားလုံး ကျောက်တုံးစင်မြင့်တစ်ခုစီတွင် နေရာယူပြီးသည့်နောက် ကျောက်တုံးစင်မြင့် တစ်ခုမှာမူ လွတ်နေသေးကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

“မရောက်ရှိသေးတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူများ အမြန်ဆုံး ကွင်းအတွင်း ဝင်ရောက်ပေးကြပါ” ဟု အခမ်းအနားမှူးက တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ရင်း “ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိသူများကို ပြိုင်ပွဲ စွန့်လွှတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ပါမည်” ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးသည့်တိုင် မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မလာခဲ့ချေ။

အဓိက စင်မြင့်ထက်တွင် လင်းထျန်း နေရာယူထားချေသည်။

ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသဖြင့် သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တိုးပွားလာရကာ “ဒီကောင်လေး၊ သူ အချိန်မီ မရောက်နိုင်တော့တာလား၊ ဒီကို သင်္ဘောစီးလာတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး မကုန်ပါဘူး” ဟု တွေးတောနေမိသည်။

“သူ လွဲချော်သွားတာလား၊ အဲဒါဆိုရင် စိတ်ပျက်စရာကြီးပဲ” လင်းထျန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် အတော်ပင် မျှော်လင့်ချက် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံး ဝင်ရောက်လို့ ပြီးပါပြီ၊ ယခုအခါ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးကို တရားဝင် စတင်ပါပြီ”

အခမ်းအနားမှူးသည် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးတည်းအတွက်နှင့် ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးကို အချိန်ဆွဲမထားနိုင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားပြော၍ မဆုံးသေးမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းပမာ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

“နေပါဦး၊ နေပါဦး၊ ကျွန်တော် ရောက်ပါပြီ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲသို့ အသက်ရှူမဝဘဲ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ “အော်၊ အချိန်မီ ရောက်လို့ တော်သေးတာပေါ့” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဝင်ရောက်ရမယ့် အချိန် ကျော်လွန်သွားပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လှည့်ပါ၊ မိမိရဲ့ အချိန်ကိုတောင် စီမံခန့်ခွဲမှု မလုပ်နိုင်ရင် ဘယ်လို ဆေးဖော်စပ်သူမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ဟု အခမ်းအနားမှူးက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထို့နောက်တွင် မောက်ယွီနှင့် ကျောဖေးတို့သည် အခမ်းအနားမှူး၏ ဘေးနားသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာကြသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မုန့်ချီလော့ ထိုနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားတက်ကြွသွားရသည်။

မုန့်ချီလော့သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ရှုကာ ပြုံးပြလိုက်ချေသည်။

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ လူအပေါင်းတို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အစဉ်အမြဲ အေးစက်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည့် မုန့်ချီလော့သည် ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြုံးပြနေချေသည်။ ဤလူနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြိုတင်သိကျွမ်းနေကြ၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မလား။

မသိမသာပင် အမျိုးသား အဖော်အပေါင်း အများအပြားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ မနာလိုစိတ် ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး လှိုင်းတံပိုးကြီး တစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးလိုက်ကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့၏ ဘေးနားရှိ ကျောက်တုံးစင်မြင့်တစ်ခုထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ထိုကျောက်တုံးစင်မြင့်တွင် လူတစ်ဦး နေရာယူထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။

“အစ်ကို၊ ဒီနေရာက လူရှိတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားနေရာ ရှာပါဦး” ဟု ထိုကျောက်တုံးစင်မြင့်ထက်မှ ဆေးဖော်စပ်သူက ခပ်အေးအေး ဆိုသည်။

လူအများအပြား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤကွင်းအတွင်း၌ မည်သူမျှ လက်သီးလက်မောင်းတန်း ရန်ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဆေးဖော်စပ်သူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ “ဖယ်စမ်း၊ ဒီကနေ ထွက်သွား၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို ရိုက်ရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

“မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းရတာလဲ” ဟု ထိုဆေးဖော်စပ်သူက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ဘေးနားရှိ နတ်မိမယ်ကို မြင်တွေ့နေရသဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်ကို မပျက်စီးစေရန် ဒေါသကို အောင့်အီးထားရချေသည်။

“ရိုင်းစိုင်းတာ ဟုတ်လား၊ မင်း မရွှေ့ရင် တကယ့် ရိုင်းစိုင်းခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို သိအောင် လုပ်ပေးမယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သူ၏ ကိုးဆင့်မြောက် မဟာဆရာနယ်ပယ် အဆင့်အတန်းသည် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲရှိ ဆေးဖော်စပ်သူ အများစုကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုဆေးဖော်စပ်သူသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း အရိုက်ခံရပါက သူ၏ ပုံရိပ်သည် ပို၍ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု တွေးတောကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

“ငါ မင်းကို မကြောက်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်ပါ” ဟု ထွက်ခွာမသွားမီ ထိုဆေးဖော်စပ်သူက ပြင်းထန်သော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားခဲ့သေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောက်တုံးစင်မြင့်၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ မုန့်ချီလော့ကို ပြုံးလျက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“နတ်မိမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်လေးချင်၊ ရှင်က ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး” မုန့်ချီလော့သည်လည်း အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေချေသည်။

မုန့်ချီလော့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မိမိထက် တစ်ဆင့် မြင့်မားနေကြောင်းနှင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ဆေးဖော်စပ်သူ တံဆိပ်သည်လည်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အာရုံခံမိသော်လည်း သူသည် ယင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

“ရေစက်ပါပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက ရေစက်တွေပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အရေမရ အဖတ်မရ အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြောကြားရင်း “ဒါနဲ့ နတ်မိမယ်၊ ကျွန်တော် မင်းရဲ့ ဇာတိမြေကို ရောက်ခဲ့ပြီး မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးနဲ့ စီနီယာအစ်မလတ်တို့ကိုတောင် တွေ့ခဲ့သေးတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။