အခန်း ၄၂၀

အခန်း (၄၂၀) - ပြိုင်ပွဲမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း

“ဒီကောင်လေးကတော့ လူကို အမြဲတမ်း စိတ်ပူအောင် လုပ်တာပဲ။”

ထိုစဉ် လင်းထျန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်မိသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို တမင်တကာ ထိန်းထားပုံရသော်လည်း သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အရှိန်အဝါမှာမူ အလွန်ပင် မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရချေသည်။

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ရှောင်ဟန်ချိုးနှင့် ချိုးချန်ချီတို့နှစ်ဦးစလုံးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အသေးစိတ် ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“မိန်းကလေးငယ်... စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ တူလေးက တစ်ခါတရံမှာ အလုပ်ပျက်ကွက်တတ်ပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက မင်းအပေါ် သစ္စာဖောက်မယ့်သူ မဟုတ်တာတော့ ငါ အတပ်ပြောရဲတယ်။”

ချိုးချန်ချီက ထိုသို့ ဆိုလိုက်သည်။

ချိုးချန်ချီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရှောင်ဟန်ချိုးတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အထင်အမြင် လွဲမှားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မုန့်ချီလော့တို့၏ ပတ်သက်မှုကိုလည်း အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရချေသည်။

“စီနီယာ... အထင်လွဲနေပါပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ကျွန်မက မိတ်ဆွေတွေသက်သက်ပါ၊ ပြီးတော့ သူက ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးရှင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။” ရှောင်ဟန်ချိုးက အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်ရသည်။

“မိတ်ဆွေတွေ ကျေးဇူးရှင် ဟုတ်လား” ချိုးချန်ချီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း “မိန်းကလေးငယ်... လူတွေရဲ့ မျက်လုံးက လိမ်လို့မရဘူးကွယ်။ မင်း ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေက အခြားသူတွေကို ကြည့်တာနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။”

“အဲဒါ... အဲဒါ တကယ်ပဲလား။” မိမိ၏ စိတ်ကူးများ အမိဖမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ဟန်ချိုးသည် အလွန်ပင် ပျာယာခတ်သွားရချေသည်။

ချိုးချန်ချီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညည်းတွားစွာ ချလိုက်ပြီး “အင်း... ဒီလိုကိစ္စမျိုးက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူရင်တော့ လှပတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်သတ် အချစ်ဆိုရင်တော့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်ရုံပဲ ရှိတာပါပဲ။”

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မျှော်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် မှေးမှိန်သွားရပြီး “မှန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ကြားမှာ ဘယ်လို ဒဏ္ဍာရီမှ ရှိမလာနိုင်ပါဘူး။” ဟု တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်း၌မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသူများ၏ အရှိန်အဟုန်ကို လျင်မြန်စွာ လိုက်မှီသွားပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အရေးကြီးသော အဆင့်ဖြစ်သည့် အနှစ်သာရများအားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုဘဲ ထိုအနှစ်သာရများကို အသေးစိတ် ဂရုတစိုက်နှင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား သူ ရွေးချယ်ခဲ့သော အစားထိုး ဆေးမြက်ပင်များသည် ယခုဖော်စပ်မည့် ဆေးလုံးနှင့် အလွန်ပင် ကိုက်ညီမှုရှိနေသဖြင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သည် အလွန်ပင် လွယ်ကူချောမွေ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို အသာအယာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးဖော်စပ်သူ အများအပြားသည် ယခု ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်၌ပင် ပိတ်ဆို့နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အမှန်စင်စစ် ဆေးဖော်စပ်ရာ၌ သင့်လျော်သော အစားထိုးပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်နိုင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဆေးဝါးများအကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

အကယ်၍ မကိုက်ညီသော ဆေးမြက်ပင်များကို ရွေးချယ်မိပါက အနှစ်သာရများထဲရှိ ဓာတ်သဘာဝများ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားပြီး ဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးဖော်စပ်သူ အနည်းငယ်၏ ဆေးမီးဖိုများသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားခြင်းသည် ထိုသူများ ပြိုင်ပွဲမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေချေသည်။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ ထိုအနှစ်သာရများအားလုံးကို အလွန်ပင် လွယ်ကူစွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် သမ်းပင် သမ်းချင်စိတ် ပေါက်လာရသည်။

ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် တရွေ့ရွေ့နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာပြီး အပူရှိန်အောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်ကာ အာဟာရဓာတ်များကို စုပ်ယူနေခဲ့သည်။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အပြစ်အနာအဆာများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များကို လေ့လာရန် အချိန်ပို ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အသွင်ဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို တမင်ထိန်းထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရုန်းကန်နေရသူများသည် အခြေခံပညာရပ်များ မခိုင်မာကြောင်း ပြသနေကြသည်

မုန့်ချီလော့သည်လည်း ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး သူမ၏ ဆေးလုံးကို ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ အပူရှိန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်နေကာ ဆေးမီးဖိုထဲမှ အလျင်စလို ထုတ်ယူရန် စိတ်မလောသေးပေ။

သို့သော် စိတ်လောနေသူအချို့လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

မုဟွိုက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ထုတ်မပြခဲ့ဖူးသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူမသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၌ အလွန် ကျွမ်းကျင်လှပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် မုဟွိုက်၏ ဆေးမီးဖိုအတွင်းရှိ ဆေးလုံးသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် သူမသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဆေးလုံးကို ဆေးမီးဖိုထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ရာ ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံးထဲတွင် ပထမဆုံး ပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲအတွင်း မသမာမှုများ မရှိစေရန်အတွက် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းမှ အကြီးအကဲ တစ်ဆယ်ကျော်တို့သည်လည်း ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်း လှည့်လည်၍ စာစစ်သူများအဖြစ် တာဝန်ယူ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် စာစစ်သူတစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး မုဟွိုက် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ချေသည်။

မုဟွိုက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မုန့်ချီလော့တို့ကို မာနထောင်လွှားသော အမူအရာ၊ အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်၏ အပြုံးဖြင့် ဝင့်ကြွားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ သက်ပြင်းကိုသာ မတတ်နိုင်သလို ပြုံး၍ ချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူနှင့် မုန့်ချီလော့တို့သည် ဆေးလုံးများကို ဆေးမီးဖိုထဲမှ ထုတ်ယူရန် စိတ်မလောဘဲ အပူရှိန်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းမနေခဲ့ပါက ပထမနေရာသည် မုဟွိုက်ထံသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးဆန်းသော အမည်နှင့် ထူးဆန်းသော အပြုအမူ ရှိသည့် 'ကောင်း' ဆိုသူကိုလည်း အထူး ဂရုပြု စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကောင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ဆေးလုံးကို လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ဖော်စပ်ပြီးစီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ကဲ့သို့ပင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကို မလိုလားသဖြင့် ဆေးလုံးကို ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌သာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အပိုင်းအခြားမှ နာရီဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး အချိန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

မုဟွိုက် ပထမဆုံး ဆေးလုံးထုတ်ပြီးနောက်တွင် အခြားသူများသည်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ဆေးလုံးများကို မိမိတို့၏ ဆေးမီးဖိုများထဲမှ ထုတ်ယူလာကြသည်။ အချို့သူများ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ယှက်သန်းနေပြီး အချို့သူများမှာမူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြချေသည်။

အကြောင်းမူကား သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်။

စာစစ်သူများသည်လည်း အလုပ်ရှုပ်သွားကြပြီး ပြီးစီးသွားသော ဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို စတင် အကဲဖြတ်ကာ မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။ ထို့နောက် ထိုမှတ်တမ်းများကို အဓိက စင်မြင့်ထံသို့ စုစည်း ပေးပို့ရပြီး ထိုနေရာရှိ အကြီးအကဲများက မည်သူသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့်ရမည်၊ မည်သူသည် ပြိုင်ပွဲမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

“ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။” မုန့်ချီလော့က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ပြန်လည် ပြုံးပြလိုက်ရင်း “မင်းကို စောင့်နေတာပါ။” ဟု ဆိုလိုက်ရာ မုန့်ချီလော့၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားရချေသည်။

“ဩော်... ဒါနဲ့ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်နဲ့ သဘာဝ နတ်စမ်းရေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်။ ကျွန်မရဲ့ ဆရာသခင်က အခုဆိုရင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကျန်းမာလာပါပြီ။”

“ဒါက ဝမ်းသာစရာပဲ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “အားနာမနေပါနဲ့။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်... ဒီညနေပိုင်းမှာ အားတယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ အတူတူ ညစာ စားကြမလား။”

မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တက်ကြွစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ချီလော့အနေဖြင့် အခြားသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မိမိကိုယ်တိုင် စတင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်သည် ပိုမို၍ နီမြန်းသွားရပြန်သည်

။

“အားတာပေါ့... တကယ် အားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကပဲ ဒိုင်ခံ ကျွေးပါရစေ။” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားသည်လည်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပွင့်လန်းသွားရချေပြီ။

သူ နေ့နေ့ညည တမ်းတနေခဲ့ရသော သူသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာရုံသာမက ညစာ အတူစားရန်ပါ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

မုန့်ချီလော့သည် ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ ဆေးမီးဖိုအဖုံးကို အသာအယာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ တိုက်ရိုက် ပျံထွက်လာပြီး မုန့်ချီလော့၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ သာသာယာယာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း သူ၏ ဆေးမီးဖိုကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရိုက်လိုက်ရာ ဆေးလုံးသည် လွင့်ထွက်လာသဖြင့် သူက လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်ချေသည်။

မုန့်ချီလော့ ဖော်စပ်ခဲ့သည်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အရည်အသွေးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ စွမ်းအားအကုန် မထုတ်ဘဲ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးလုံးကိုသာ ဖော်စပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးမှာမူ အကောင်းဆုံး အဆင့်၌ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်သည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မပြီးမြောက်သေးသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“အချိန်စေ့ပါပြီ။ ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှု မပြီးမြောက်သေးတဲ့သူတွေ အားလုံး ရင်ပြင်ကျယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာပေးကြပါ ရန်။”

အခမ်းအနားမှူး၏ အသံသည် ဟိန်းထွက်လာပြီး ထိုကဲ့သို့ ရက်စက်လှသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာလိုက်ချေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဆေးဖော်စပ်သူ ရာပေါင်းများစွာသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြရသည်။

“ကျန်ရှိနေတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေထဲမှာလည်း အချို့က ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု ပြီးစီးခဲ့ပေမဲ့ သင်တို့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေက အရည်အသွေး သတ်မှတ်ချက်နဲ့ အလှမ်းဝေးနေပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ထိုသူတွေလည်း ဆက်လက် ရှိနေခွင့်မရှိပါဘူး။ နောင်အနာဂတ်မှာ ပိုမို ကြိုးစားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

စာစစ်သူ တစ်ဆယ်ကျော်တို့သည် ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ လှည့်လည် စစ်ဆေးကြပြန်ရာ အမည်ခေါ်ယူခြင်း ခံရသော ဆေးဖော်စပ်သူများသည် မချင့်မရဲဖြင့် ကွင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြရပြန်သည်။

ထိုသို့ စစ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်း၌ ဆေးဖော်စပ်သူ ခုနစ်ရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ချေသည်။

“ပထမဦးစွာ သင်တို့အားလုံး ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာမိတ် ပြိုင်ပွဲကြီးက ဒီလောက်နဲ့တင် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ နောက်လာမယ့် အဆင့်တွေက ပိုပြီးတော့ ခက်ခဲလာပါလိမ့်မယ်။”

အခမ်းအနားမှူးက ပြောကြားလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ဆေးဖော်စပ်သူများ အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသွားကြသည်။

ယခုအခါ မွန်းတည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ထွက်ခွာခွင့် မရှိကြသေးပေ။ အကြောင်းမူကား မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နောက်ထပ် ပြိုင်ပွဲတစ်ဆင့် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်သူများသည် မိမိတို့ ကုန်ဆုံးသွားသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့၏ နေရာများ၌ပင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိကြသည်။

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ ပရိသတ်များသည်လည်း ပြန်မသွားကြသေးဘဲ ရင်ပြင်ကျယ်အတွင်းရှိ ဆေးဖော်စပ်သူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြပြီး ယခု ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာမိတ် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် မည်သူက ပထမဆုကို ဆွတ်ခူးသွားမည်နည်းဟု အပြိုင်အဆိုင် ခန့်မှန်းနေကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မုန့်ချီလော့တို့သည်လည်း ဆက်လက်၍ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက မုန့်ချီလော့အား ကျန့်ဂီအင်ပါယာအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ပြောပြနေခဲ့ရာ မုန့်ချီလော့သည် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် နားထောင်နေခဲ့တော့သည်။