အခန်း ၄၂၁

အခန်း(၄၂၁)

မကြာမီပင် နေမွန်းတည့်ချိန် ကျော်လွန်ခဲ့ပြီး ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ဆက်လက်၍ ကျင်းပနေချေသည်။

“ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပါပြီ”

“ဒီအဆင့်ဟာလည်း ဆေးဖော်စပ်သူတွေရဲ့ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ မကြာခင်မှာ သင်တို့တစ်ဦးစီရဲ့ ရှေ့မှောက်ကို ဆေးလုံးတစ်လုံးစီ ရောက်ရှိလာမှာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဆေးလုံးရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ ဆေးဖော်စပ်သူရဲ့ အဆင့်အလိုက် ကွာခြားမှု ရှိနိုင်ပေမယ့် သင်တို့ပြုလုပ်ရမယ့်အလုပ်ကတော့ ထိုဆေးလုံးရဲ့ အမျိုးအစားနဲ့ အမည်ကို ခွဲခြားရမှာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ပါဝင်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကိုလည်း ရေးသားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

ကွင်းကြေညာသူ၏ အသံဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စာမေးပွဲကြီးကြပ်သူများသည် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးစီ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကျောက်စာပွဲတင်ခုံပေါ်သို့ ဆေးလုံးတစ်လုံးစီ လာရောက်ချထားပေးကြလေသည်။

ဆေးဖော်စပ်သူ၏ အဆင့်မြင့်မားလေလေ၊ ရရှိသော ဆေးလုံး၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း ကြီးမားလေလေ ဖြစ်၏။

ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်က ထုတ်ပြန်ထားသော စာမေးပွဲမေးခွန်း ဖြစ်ရာ မည်သည့်ဆေးလုံးမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိရှိနိုင်ပေသည်။

ထိုဆေးလုံးများသည် တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့်၊ ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးများပင် ဖြစ်စေကာမူ ထူးခြားချက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ယင်းကတော့ ၎င်းတို့၏ ရနံ့မှာ အလွန်တရာ သင်းပျံ့လှပြီး အရောင်အဆင်းမှာလည်း အခြားသော အမည်းစက် သို့မဟုတ် အပြစ်အနာအဆာများ ကင်းစင်လျက် အနက်ရောင် သက်သက်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသို့သော ဆေးလုံးကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန်အတွက် ဝါးမြိုကြည့်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး စမ်းသပ်မှု ဖြစ်သော်လည်း ဤနည်းလမ်းကိုမူ ခွင့်ပြုချက်မရှိပေ။

ဆေးဖော်စပ်သူ အားလုံးတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသ၍ ရှေ့မှောက်ရှိ ဆေးလုံးများကို စတင်ခွဲခြားကြလေတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအချိန်၌ မုန့်ချီလော့ကဲ့သို့သော သူပင်လျှင် မျက်မှောင်ကုတ်သွားရပေရာ ဤစာမေးပွဲမေးခွန်း၏ ခက်ခဲနက်နဲမှုကို ကောင်းစွာ သိသာစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိရှေ့ရှိ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးကို ကောက်ယူကာ ရှေးဦးစွာ ရိုးရှင်းစွာ အနံ့ခံကြည့်ပြီးနောက် သေချာစွာ ဂရုပြုကြည့်ရှုသော်လည်း မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုတည်းကိုပင် အခြေခံ၍ ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း အချို့ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

သူသည် ယင်းတို့၏ အမည်များကို စက္ကူပေါ်တွင် အလျင်အမြန် မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းအတွက် စတင်စဉ်းစားလေသည်။

ဤစာမေးပွဲမေးခွန်းကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန်အတွက် ဆေးလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော သင်းပျံ့လှသည့် ရနံ့သည် မည်သည့်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများမှ လာသည်ကို ခွဲခြားနိုင်ရန် ဆေးလုံးများအပေါ် အလွန်တရာ ထက်မြက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိရန်လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဆေးလုံးကို စားသုံး၍ မရနိုင်သော်လည်း ၎င်းကို ဖောက်ခွဲကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမေးခွန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးကို လှီးဖြတ်၍ ဖွင့်လိုက်သောအခါ ယင်း၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး အစိမ်းရောင် သလင်းကျောက်အချို့လည်း ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသည် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးများတွင် တွေ့ရခဲလှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဆေးလုံးအမျိုးအစားကို ဆေးလုံးအရေအတွက် ဒါဇင်အနည်းငယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် ဤဆေးလုံး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို အလျင်အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားတော့၏။

“ဒါက အတားအဆီးဖြိုခွဲခြင်းဆေးလုံး ဖြစ်နေတာကိုး၊ ဒါကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားပုံရတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ အနံ့ခံမိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် လှည့်ဖြားတတ်ပေသည်။

ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် စက္ကူပေါ်တွင် အပြင်းအထန် စုတ်ချက်တင်၍ ရေးသားတော့ရာ ဆေးဖော်စပ်သူ အများစုသည်လည်း မိမိတို့လက်ထဲတွင် မည်သည့်ဆေးလုံးရှိနေကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးစီး၍ စတင်ရေးသားနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ဤဒုတိယအဆင့်သည်လည်း အချိန်တစ်နာရီ သတ်မှတ်ချက် ရှိချေသည်။ ဆေးလုံး၏ အမျိုးအစားနှင့် အမည်ကိုသာမက ၎င်းကို မည်ကဲ့သို့ သန့်စင်ဖော်စပ်ထားကြောင်းကိုပါ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမည် ဖြစ်သည်။

မတူညီသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းလမ်းများတွင် မတူညီသော အမှတ်အသားများ ရှိကြပေရာ ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ထိုအမှတ်အသားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လုံလောက်စွာ ဂရုစိုက်မှု ရှိ၊ မရှိပေါ်တွင်သာ တည်မှီနေတော့သည်။

ဤအကြိမ်တွင်လည်း မုဟွိုက်သည် မိမိ၏ အဖြေလွှာကို ပထမဦးဆုံး လာရောက်အပ်နှံခဲ့ဆဲ ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ စာမေးပွဲများကဲ့သို့ပင် ပထမဦးဆုံး အဖြေလွှာ အပ်နှံသူသည် ရမှတ်ကို အရေးမထားဘဲ အမြဲတမ်း လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရစမြဲ ဖြစ်သည်။

အခြားသော ဆေးဖော်စပ်သူများသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ကြပြီး အဖြေလွှာများကို စတင်အပ်နှံကြလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့ ရေးသားပြီးစီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ သူမနှင့်အတူ အဖြေလွှာကို သွားရောက်အပ်နှံခဲ့ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းအတွင်း၌ ဆေးဖော်စပ်သူ ခုနစ်ရာပင် မပြည့်တော့ချေ။ ယခုအခါတွင် နောက်ထပ် တစ်ဝက်မျှ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရပြန်သဖြင့် လူဦးရေ သုံးရာကျော်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ ရင်ပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ဒုတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင်တို့ထဲက မုန့်ချီလော့လို့ အမည်ရတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူဟာ အသေးစိတ်အကျဆုံး ရှင်းလင်းချက်ကို ရေးသားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းကို ကြည့်ပြီး ၎င်းကို သန့်စင်ဖော်စပ်ခဲ့တဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူရဲ့ ထိုအချိန်က စိတ်ခံစားမှုကိုပါ တွေးဆနိုင်ခဲ့တာဟာ အမှန်တကယ်ပဲ အံ့ဖွယ်ထူးခြားလှပါတယ်” ဟု ကွင်းကြေညာသူက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ပွဲကြည့်စင်များမှ လက်ခုပ်သံများ ချက်ချင်း ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း မိမိ၏ လက်ခုပ်သံက အခြားသူများထက် တိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ အားသွန်ခွန်စိုက် တီးပေးလေသည်။

မုန့်ချီလော့ကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်လက်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာတွင် ချီးမွမ်းခြင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်၌သာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒီနေ့အတွက် ပြိုင်ပွဲကတော့ ဤမျှနဲ့တင် ပြီးဆုံးပါပြီ။ မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာပဲ ပြိုင်ပွဲကွင်းအတွင်း၌ ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ နောက်ကျတဲ့သူတွေဟာ အရင်လို ကံကောင်းကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကွင်းကြေညာသူ၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးများ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ် ဝှက်ထားပုံရလေသည်။

ချင်းယွမ်ဖုန်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤအကြိမ်တွင် ကိစ္စအဝဝကို ဖြေရှင်းပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် နောက်ကျလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

“သခင်လေးချင်၊ ကျွန်မတို့ ညနေ ၅ နာရီနဲ့ ၇ နာရီအချိန်မှာ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်ရဲ့ တံခါးဝမှာ ဆုံကြတာပေါ့” ဟု မုန့်ချီလော့က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ နတ်မိမယ်၊ အဲ့နေရာမှာ ဆုံကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလေသည်။

မုန့်ချီလော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့ မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်ကြောင်း သိရှိနိုင်ရန် သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်လံကြည့်ရှုလိုသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ဆုံလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး” ဟူသော မုဟွိုက်၏ အသံသည် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှည့်ကြည့်ကာ မုဟွိုက်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး “မင်း ဒီအတောအတွင်းမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြတ်သန်းနေရပုံပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“နင့်ကျေးဇူးကြောင့်ပေါ့” မုဟွိုက်က ပြုံးလိုက်၏။ ၎င်းတို့သည် မိတ်ဆွေများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ရန်သူများလည်း မဟုတ်ကြပေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မုဟွိုက်အပေါ် ရန်ငြိုးထားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

“ဒါနဲ့ အဲ့အမျိုးသမီးက နင့်ရဲ့ မိန်းမလား၊ နင့်ရဲ့ အမြင်က တော်တော်လေး မြင့်မားတာပဲ”

“စကားကို ဆင်ခြင်ပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မုဟွိုက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အလို... နင် အမျက်ထွက်သွားပြီပဲ” မုဟွိုက်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ နင်က ငါအသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့ ငါ နင့်ကို ဒီအတိုင်း အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “မုဟွိုက်၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” မုဟွိုက်က ပြုံးလျက် “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ နင့်ကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာနဲ့ပဲ အောင်နိုင်အောင် လုပ်မှာပါ” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုဟွိုက်ကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မိသည်။ “မင်းမှာ မိစ္ဆာမျက်လုံး ရှိနေပြီး ဘာမှ လိုလေသေးမရှိတာကို ဘာဖြစ်လို့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်ကို လာချင်ရတာလဲ”

“အစ်ကိုကြီးရယ်၊ ငါက အားနွဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ၊ နောက်ခံအင်အားတစ်ခု ရှာဖွေတာ ဘာမှားလို့လဲ။ ဒါပေမဲ့ နင်သာ ဒီသခင်မလေးရဲ့ နောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ ဤဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းကို ဂရုစိုက်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု မုဟွိုက်က မြေခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“သွားစမ်းပါ၊ သွားစမ်းပါ၊ မင်းနဲ့ စကားပြောနေဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး” ချင်းယွမ်ဖုန်းက လက်ခါပြပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ဟင်း... ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ နင့်ကို အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်” ဟု မုဟွိုက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုဟွိုက်နှင့် အလွန်အကျွံ ဆက်ဆံမှု မပြုလိုပေ။ ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပြီး သူမ၏ စိတ်ကူးများကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် သူမ၏ ရောင်းစားခြင်းကို ခံရပြီးလျှင်ပင် သူမအတွက် ငွေတွက်ပေးနေရသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သူ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမျှ မလှမ်းရသေးမီမှာပင် ဝမ်ကျင်နှင့် လင်းထျန်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အတူတကွ လျှောက်လှမ်းလာကြပြန်သည်။

“စီနီယာ၊ ရှောင်ဝမ်၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ဝါးချင်းယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

လင်းထျန်းက ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး “မင်း မင်း သေသွားပြီလို့ ငါ အမှန်တကယ် ထင်နေတာ။ မင်းအတွက် ငါ တော်တော်လေး စိတ်ပူနေခဲ့ရတာ” ဟု ဆိုလေသည်။

“စီနီယာရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော် ရှောင်ဝမ်ကို အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ကျင်သည် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးတွင်မူ အနည်းငယ် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှု မရှိလှပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်သည် ငယ်ရွယ်သေးသူ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျင်းပမည့် ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်လျှင်ပင် အချိန်မီပါသေးသည်။ ယခုအကြိမ်သည် ၎င်းအတွက် အတွေ့အကြုံ ရှာဖွေဆည်းပူးခြင်းမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။