အခန်း ၄၂၈

အခန်း (၄၂၈) ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း

ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးထက်၌ ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် တောက်လောင်ပူပြင်းလှသော မီးလျှံအလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးလျှင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးတန်းများကလည်း အဆက်မပြတ် ရစ်ခွေစီးဆင်းနေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ထိုစဉ် မိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး အတိုင်းအဆမဲ့လှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ၎င်း၏ ပါးစပ်အဟောင်းသားကြီးကို ဖွင့်ဟလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်လုပ်တည်း မျိုချပစ်တော့မည့်အလား ဟိန်းဟောက်လေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်ကား တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ မတ်မတ်ရပ်လျက် လက်တွင်းရှိ တုတ်ရှည်ကြီးကို လွှဲယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ မီးလျှံတို့သည် လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ကွေးညွတ်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော အင်အားတစ်ခုနှင့် ထိုမိစ္ဆာရိပ်ခြေတို့ အုန်းအုန်းဒိုင်းဒိုင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိကြလေသည်။

"ဝူး..."

ထိုမိစ္ဆာရိပ်ခြေသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားပြီးလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တုတ်ရှည်ကြီးအောက်၌ပင် ခဏချင်း တွန့်လိမ်ပျောက်ကွယ်သွားရချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာ၏ နောက်ကွယ်၌ကား မိစ္ဆာကောင်ကြီး ရှိနေသည်မဟုတ်လော။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာကောင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ လက်သည်းများသည် ထက်မြက်လှသော သံမဏိဓားသွားဆယ်စင်း အသွင်သို့ ရုတ်ချည်း ရှည်လျားထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာဆီသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကုတ်ခြစ်တိုက်ခိုက်လာရာ ယင်း၏ ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင်လျှင် တဖြန်းဖြန်း မြည်ဟည်းသွားရ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျှပ်စီးပမာ ဖျတ်လတ်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း မိစ္ဆာကောင်ကြီးက အရိုးတွင်းအောင်းသည့် လောက်ကောင်ပမာ ကပ်လိုက်လာကာ တားဆီး၍မရနိုင်ပေ။

ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းဆယ်စင်းသည် ဟုန်းခနဲ လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်ဆီသို့ ဦးတည်လျက် ပြေးဝင်လာချေသည်။

"မင်းကို ဘယ်သူစေခိုင်းတာလဲဆိုတာကို မပြောဘူးပေါ့ ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ရင်း ၎င်း၏လက်တွင်း၌ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို တဖြည်းဖြန်း စုစည်းနေလိုက်သည်။

"ပြောစရာလားကွ... သေပေတော့ လူသားကောင်"

မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်မှာ မဲ့ပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ တွန့်လိမ်ရှုံ့တွသွားတော့သည်။

၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ မိစ္ဆာရိပ်သည်လည်း တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းပေါ်ပေါက်လာပြီး အော်ဟစ်မြည်တမ်းလျက် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

"ဒါဖြင့်ရင်လည်း မင်း သေပေတော့"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ပင် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ထိုမိစ္ဆာကောင်မှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားရချေသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌မူ ၎င်း၏ကျောပြင်ဆီမှ ဒီရေလှိုင်းတမျှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါအင်အားစုကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ၎င်း၏အပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြိုဆင်းသက်ရောက်လာတော့သည်။

"မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာကောင်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိသွားကာ လက်တွင်းရှိ တုတ်ရှည်ကြီးကို မြှောက်တင်လျက် ကိုယ်ရှိသမျှ အင်အားတို့ကို စုစည်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ရိုက်နှက်ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တောက်လောင်နေသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းကြီးသည် ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာပြီးလျှင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ရစ်ခွေစီးဆင်းလျက် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းအလား သက်ဆင်းသွားကာ မိစ္ဆာကောင်ကြီး အပင်ပန်းခံ၍ ကျောပြင်၌ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းထားသော မိစ္ဆာရိပ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ချေသည်။

ထိုစွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် အရှိန်အဟုန် မပျက်ဘဲ မိစ္ဆာကောင်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိပြန်ရာ ဆိုးရွားလှသော အင်အားကြောင့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းသွားပြီး ခဏချင်းပင် အက်ကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် တွင်းကြီးတစ်ခုအသွင် ပေါ်ပေါက်သွားကာ မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်လာရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုတွင်းကြီး၏ နှုတ်ခမ်းဝသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး တုတ်ရှည်ကြီးကို အောက်သို့ ဦးတည်လျက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ချလိုက်တော့သည်။

အသားထဲသို့ စူးဝင်သွားသည့် အသံတစ်ချက်သာ ကြားလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ထိုတွင်းကြီးထဲ၌ အသက်ရှူသံ သို့မဟုတ် မည်သည့်သက်ရှိလှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိတော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လက်ညှိုးကို ခါထုတ်လိုက်ရာ မီးလျှံလုံးတစ်ခုသည် ထိုတွင်းကြီးထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားပြီး မိစ္ဆာကောင်၏ အလောင်းကို ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသန့်စင်ပစ်လိုက်ချေသည်။

မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ ထားရှိစေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော အခေါက်က မိစ္ဆာကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းမှာ ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်၌ မိစ္ဆာစစ်သည်တော်များ ရှိနေသောကြောင့်သာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာမက မုန့်ချီလော့နှင့် မုဟွိုက်တို့ပါ ရိပ်မိသတိထားမိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယခုတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာကောင်ကြီး ရောက်ရှိလာရခြင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်သည်တော် သုံးခွလှံစွပ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်ဟု တွေးတောမိလေသည်။

"ပထမတော့ လူသတ်သမားတွေ၊ အခုကျတော့ မိစ္ဆာကောင်တွေ၊ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲရတာ တကယ်ပဲ အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချရင်း လှည့်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ ဆေးဖော်စပ်သူ မဟာပြိုင်ပွဲကြီး၏ နောက်ထပ်အဆင့်ကို နေဝင်ပြီးမှသာ စတင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းအနေဖြင့် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်သို့ အမြန်ဆုံး အပြေးအလွှား ပြန်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း လှည့်အပြန်တွင်မူ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ၎င်း၏အပေါ်သို့ ရုတ်ချည်း သက်ဆင်းလာချေတော့သည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် လွန်စွာမှပင် လေးလံလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင်ကုန်းတစ်ခုက ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသည့်အလား ကုန်းကွသွားရရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးမှာလည်း အောက်ဆုံးသို့ ဗုန်းဗုန်းလဲကျသွားရချေသည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဆိုလျှင် ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထက် အနည်းဆုံး နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုလုံးမက ပိုမိုမြင့်မားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါ ဘယ်က စီနီယာလဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်ထင်ပြပေးပါလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးမထောက်မိစေရန် အံကြိတ်လျက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတောင့်ခံရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများအပေါ် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုသူသည် ကိုယ်ထင်ပြရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ဝူး..."

အတိအကျပင် ထိုစဉ်၌ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်မအနည်းငယ်မျှသာ ဘယ်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရကာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာကို ရှောင်ကွင်းလိုက်ရချေသည်။

ထိုအေးစက်လှသောအလင်းတန်းသည် ဓားရှည်တစ်စင်းဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်မိသွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပေပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီးနောက်တွင် ထိုဓားရှည်သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ထက်၌ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆွဲလျက် အတင်းအကျပ် ဆွဲနှုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် ထိုဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားရှည်မှာ တစ်နေရာရာ၌ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ဖူးသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ချေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကြီးသည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယင်းသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များဖြင့် စုစည်းထားသော ကြမ်းကြုတ်လှသည့် အရှည်ဆယ်မီတာခန့်ရှိသော ကျားသဏ္ဌာန် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များမှာ သက်ရှိထင်ရှား သားရဲတစ်ကောင်အလား အလွန်တရာ တူညီလှပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုသားရဲကြီးအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ၎င်း၏လက်တွင်း၌ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး မီးလျှံများသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပျံ့နှံ့သွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဗဟိုပြုလျက် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဖုံးလွှမ်းသွားချေသည်။

တိုက်ခိုက်သူသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံမရပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့၏ မြင့်မားလှသော ကျင့်စဉ်အဆင့် အားသာချက်အရ ပထမအကွက်ကတည်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်စေနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြောက်အလန့်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သတိကို လျှော့ချခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းသည် တုတ်ရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိုသားရဲကြီး ပြေးဝင်ခုန်အုပ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိုးကြိုးပမာ အောက်သို့ လွှဲယမ်းခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

တောက်လောင်နေသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ မီးလျှံဝိုင်းသည်လည်း ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မီးလျှံလူသားတစ်ယောက်အလား ထင်မှတ်ရစေချေသည်။

တောက်လောင်နေသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် သားရဲကြီး၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းမိသော်လည်း ကြီးမားလှသော ပျက်စီးမှုကိုကား မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

ထိုသားရဲကြီးသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်အဟောင်းသားကြီးကို ဖွင့်ဟလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး တုတ်ရှည်ကြီးကို ၎င်း၏ရှေ့၌ ကာဆီးထားရာ ၎င်း၏အကြောအခြင်များမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး ချွေးစက်များကလည်း မိုးရေစက်ပမာ တဖြိုင်ဖြိုင် ကျဆင်းလာရရှာသည်။

"ဒိုင်း..."

အုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားသော အသံနှင့်အတူ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် သားရဲကြီး၏ အစွယ်များသည် တုတ်ရှည်ကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

ထိုသားရဲကြီးသည် ကြီးမားလှသော အင်အားကို သယ်ဆောင်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား နောက်သို့ အဆက်မပြတ် တွန်းပို့လေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှည်လျားလှသော အမှတ်အသားနှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ရချေသည်။

"သေစမ်း..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လင်းနို့နက်ကြီးများအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် သားရဲကြီးသည် တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသဖြင့် ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရှေ့သို့ အရှိန်လွန်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် နောက်သို့ လှည့်လာပြန်သည်။

များပြားလှသော လင်းနို့နက်ကြီးများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းမိသွားကာ ကိုယ်ခန္ဓာအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော်နေသော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ သက်ဆင်းတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်တွင်းရှိ တုတ်ရှည်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာမူ လွန်စွာ ဖြည်းညှင်းလှသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားတို့သည် အမှတ်တစ်ခုတည်း၌ စုစည်းသွားပြီး ထိုသားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထိုသားရဲကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာမူ ခဏချင်းပင် တစ်စစီ ကွဲကြေပျက်စီးသွားရရှာသည်။

ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ လိမ့်လှိမ့်သွားပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းသော နေရာဆီမှ ငိုရှိုက်သံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရင်း မျက်ခုံးအစုံကို ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးလိုက်မိသည်။

ထိုငိုကြွေးသံသည် လွန်စွာမှပင် ရုတ်ချည်းဆန်လှပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့်အလား ရှိနေသည်မဟုတ်လော။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့်မူ ထိုသို့သော ကิစ္စရပ်များကို ဂရုပြုနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းသည် ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို အမှီပြုလျက် မြေပြင်ပေါ်၌ မတ်မတ်ရပ်နေရင်း ပုခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာဆီမှ သွေးစက်များသည် အဆက်မပြတ် စီးကျနေကာ ၎င်း၏ အဝတ်အစားများကို ရဲရဲနီအောင် စွန်းထင်းစေလျက် ရှိနေချေတော့သည်။