အခန်း ၄၃၂

အခန်း (၄၃၂) ချီးကျူးအသိအမှတ်ပြုခြင်း

ချိုးချန်ချီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စမ်းသပ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြုံးလျက် “သူ့မှာ ကိုယ်တွင်းသွေးတွေ အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးသွားတာရယ်၊ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်တွေ ခမ်းခြောက်သွားတာရယ်အပြင် စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရပ်ကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ဖော်ခဲ့လို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်စွာ ဖိစီးပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်သွားတာပါ” ဟု ပြောကြားလေသည်။

“ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့” မုန့်ချီလော့သည် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ချိုးချန်ချီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးမြက်အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ခြေလေသည်။

ထို့နောက် မုန့်ချီလော့အား ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ရန် ကူညီခိုင်းပြီး ဒဏ်ရာကို သန့်စင်ပေးကာ ဆေးမှုန့်များ ဖြူးပေးလိုက်သည်။

“တောက်... အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားရဲ့ လက်ချက်က တကယ့်ကို ရက်စက်လှချည်လား။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီဒဏ်ရာကို သူ့အလိုလို ပြန်ကုစားနိုင်ပါတယ်။ အခုတော့ ဒဏ်ရာပေါ်မှာ ဓားချီအရှိန်အဝါ အကြွင်းအကျန်တွေ လှည့်ပတ်နေလို့ ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုစားနိုင်စွမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတာပေါ့” ဟု ချိုးချန်ချီက စိတ်မကောင်းခြင်းကြီးစွာဖြင့် ရေရွတ်ရှာသည်။

“အဘိုးအိုသူတောင်းစား ဟုတ်လား” မုန့်ချီလော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလေသည်။

“ဟုတ်တယ်လေ” ချိုးချန်ချီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာပေါ်မှ ဓားချီများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ဒဏ်ရာကို စည်းနှောင်ပေးပြီးနောက် ဆက်လက်၍ “တကယ့်ကို မုန်းစရာကောင်းတဲ့ အဘိုးအိုသူတောင်းစားပဲ။ ငါသာ သူ့ကို မနိုင်လို့၊ နိုင်ရင်တော့ နာနာလေး ဆုံးမပစ်လိုက်တာ ကြာပြီ” ဟု ဆိုချေသည်။

မုန့်ချီလော့၏ မျက်နှာသည် မှောင်ကျသွားတော့သည်။ ချိုးချန်ချီ ပြောနေသည့် အဘိုးအိုသူတောင်းစားမှာ ထိုနေ့က သူမ ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် လူသတ်သမား ဖြစ်ရမည်ကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်ကာ တံခါးပြင်ပသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ထိုအဘိုးအိုသူတောင်းစားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရန်ရှာဝံ့ပါက မိမိ၏ ရှိသမျှအင်အားကို သုံး၍ ထိုသူအား အသက်ပျောက်အောင် သတ်မည်ဟု သူမ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

“နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ” ချိုးချန်ချီသည် လန့်ဖျန့်သွားကာ “အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားက အင်မတန် အစွမ်းထက်တာ။ နင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု တားမြစ်လေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ယွမ်ဖုန်းအတွက် ကာကွယ်ပေးဖို့ သူ့ကို သတ်ရပါလိမ့်မယ်” မုန့်ချီလော့က ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားသည်။

ချိုးချန်ချီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး “နင်နဲ့ ယွမ်ဖုန်းကတော့ တကယ့်ကို စိတ်နေသဘောထားချင်း တူကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ယွမ်ဖုန်းနဲ့ အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားက အရင်ကတည်းက သိကျွမ်းနေကြတာ။ တကယ်လို့ အဘိုးအိုသူတောင်းစားသာ လက်မလျှော့ခဲ့ရင် ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် ဒီကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး” ဟု ရှင်းပြလေသည်။

“သူတို့က သိနေကြတာလား” မုန့်ချီလော့၏ မျက်ဝန်းများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကျယ်ပြန့်သွားရသည်။

ချိုးချန်ချီက ခေါင်းညိတ်လျက် “အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားက လူသတ်သမားတစ်ယောက်ပဲ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လုပ်ကြံဖို့ အမိန့်ရထားပေမယ့် သူက တိတ်တဆိတ် ညှာတာပေးခဲ့တာ။ အခုလောလောဆယ်တော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပစ်မှတ်ထားမယ့် လူသတ်သမားတွေအတွက် နင် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ သိကြရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ယွမ်ဖုန်းကို ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရတာလဲ” မုန့်ချီလော့က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မေးမြန်းပြန်သည်။

“ဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ သူက တစ်ခါပြောဖူးတယ်၊ ဘယ်သူမဆို သူ့ရဲ့ တိုက်ကွက်သုံးကွက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရင် အဲဒီလူကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ထပ်မတိုက်ခိုက်တော့ဘူးတဲ့”

ချိုးချန်ချီက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုကာ “ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်တာက လူသတ်သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ မူဝါဒဖြစ်ပြီး ညှာတာပေးခဲ့တာကတော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် လေးစားအထင်ကြီးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

“လေးစားတာကို ဒီလိုနည်းနဲ့ ပြရသလား” မုန့်ချီလော့က အနည်းငယ် မကျေမနပ် ရေရွတ်မိသည်။

“ကဲပါ... ချင်ယွမ်ဖုန်း အသက်ရှင်နေတာပဲ တော်လှပါပြီ” ချိုးချန်ချီက လေသံခပ်အေးအေးဖြင့် ဆိုလျက် “လောလောဆယ် ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်” ဟု တိုက်တွန်းလေသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ” ဟု ဆိုချေသည်။

“ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူ့ကိုသာ ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးပါ” ချိုးချန်ချီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဆေးလုံးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မကြာမီအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ နိုးလည်လာလေသည်။ မိမိ၏အနားတွင် မုန့်ချီလော့က ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကိုပင် မေ့လျော့သွားမိသည်။

“ယွမ်ဖုန်း... နိုးလာပြီလား” မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ထထိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အနားသို့ အမြန် တိုးကပ်သွားရှာသည်။

ယခုအခါ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့သည်မှာ နှစ်နာရီကျော်မျှ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

“အင်း... ငါ အများကြီး သက်သာသွားပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားအင်အချို့ ပြန်လည်ရရှိလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများလည်း များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ နင်ရဲ့ ဆရာတူဦးလေး ရောက်လာပြီး အဘိုးအိုသူတောင်းစားတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောသွားတယ်” မုန့်ချီလော့က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကာ “ငါ့ရဲ့ ဆရာတူဦးလေးကလည်း အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားကို သိတာလား” ဟု မေးပြီးနောက် မိမိနှင့် ထိုအဘိုးအိုသူတောင်းစား မည်သို့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပုံကို မုန့်ချီလော့အား အစအဆုံး ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။

“ကြည့်ရတာ အဲဒီအဘိုးအိုသူတောင်းစားက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ငှားရမ်းခြင်းခံရတဲ့ လူသတ်သမား ဖြစ်ပုံရတယ်။ ငါ့ကို ရှင်းလင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ လူသတ်သမားကိုတော့ ငါက ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ၊ အခုတော့ အဘိုးအိုသူတောင်းစားကလည်း ကိုယ်ထင်ပြလာပြီပေါ့” မုန့်ချီလော့က ခပ်အေးအေးပင် မှတ်ချက်ပြုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “နောက်ထပ် အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ နေ့ခင်းက ငါတို့နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်နေတဲ့သူတွေဆီမှာ ထူးဆန်းတဲ့အချက်ကို မင်း သတိထားမိလား” ဟု မေးမြန်းသည်။

မုန့်ချီလော့သည် နေ့ခင်းပိုင်းက လမ်းခွဲသွားပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာများအကြောင်းကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် မသိရှိသဖြင့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

“သူတို့က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပေါ့။ အဲဒီလူရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဝိုင်းဝိုင်းအမာရွတ် နှစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ဘာအတွက်လဲတော့ ငါလည်း မသိဘူး” မုန့်ချီလော့က စဉ်းစားမရဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “အဲဒါတွေက နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်လို့ပဲ” ဟု ပြောကြားလေသည်။

“နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေ ဟုတ်လား” မုန့်ချီလော့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားရင်း “ငါ တစ်ခါကြားဖူးသလိုပဲ၊ ငါတို့ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပြောဖူးတာ မှတ်မိသလိုရှိတယ်” ဟု ရေရွတ်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေဟူသည် တကယ့်ကို အဆင့်အတန်းမြင့်မားလှပေရာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာများကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကိုပင် မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာများ၏ နောက်ကြောင်းနှင့် မြစ်ဖျားခံရာ အကြောင်းအရင်းကို မုန့်ချီလော့အား သေချာစွာ ထပ်မံရှင်းပြလိုက်ရာ မုန့်ချီလော့လည်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ ငါတို့နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်နေတဲ့သူတွေက တကယ်ပဲ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေပေါ့” မုန့်ချီလော့က ထိတ်လန့်တကြား ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် “မှန်တာပေါ့... သူတို့ခေါင်းပေါ်က အမာရွတ်တွေက တကယ်တော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ထားတဲ့ ဦးချိုအရှည်ကြီးတွေရဲ့ နေရာပဲ” ဟု ရှင်းပြသည်။

“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားရတာလဲ” မုန့်ချီလော့က သံသယအပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးကာ “အစကတော့ ငါလည်း အတော်လေး ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုသူတောင်းစားနဲ့ ဆုံပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ငါ့ကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြခဲ့တယ်” ဟု ဆိုသည်။

“လျှို့ဝှက်ချက်လား”

“စဉ်းစားကြည့်လေ... ငါတို့ လေးယောက် အတူတူ ခရီးသွားကြတာကို ဘာဖြစ်လို့ သုံးယောက်ပဲ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လိုက်လံလုပ်ကြံခြင်းကို ခံရပြီး ကောင်း ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အေးဆေးနေရတာလဲ”

“နင်ပြောချင်တာက ကောင်း က နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာလား” မုန့်ချီလော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလျက် “ပူးပေါင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်း ကိုယ်တိုင်က နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာ။ သူ့ခေါင်းပေါ်က သရဖူက ခေါင်းပေါ်မှာရှိတဲ့ ဝိုင်းဝိုင်းအမာရွတ် နှစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

မုန့်ချီလော့သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ “ဒါဆိုရင်တော့ အကြောင်းပြချက်က ကိုက်ညီသွားပြီပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူသတ်သမားကို ဘယ်သူက ငှားရမ်းခဲ့တာလဲ” ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း “ဒီကိစ္စကိုတော့ သေချာ စုံစမ်းရဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့နေ့က ဘယ်သူတွေက လူသတ်သမားနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဘယ်သူတွေက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလဲဆိုတာကို သိရင်တော့ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်က လူကို သိနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောကြားသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။ လူသတ်သမားနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသူများသည် ငှားရမ်းသူ ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိသော်လည်း ဘာဘေးဒဏ်မှ မတွေ့ကြုံခဲ့ရသူမှာမူ ဤကိစ္စအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ မကြံစည်သူ ဖြစ်တန်ရာပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် စကားအများကြီး ပြောရန်မလိုဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားလည်သဘောပေါက်သွားကြရာ ဤကိစ္စကို မဖြစ်မနေ စုံစမ်းဖော်ထုတ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် ကောင်း ဟူသော နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာသည် ကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို ရင်ဆိုင်လျက် ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးသို့ လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်းမှာလည်း တစ်စုံတစ်ရာသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းကိုလည်း သေချာပေါက် စုံစမ်းရပေမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာများအကြောင်းကို ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်သို့ အသိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ဘက်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးမည်ဆိုပါက ကိစ္စရပ်များမှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုည၌ပင် လင်းထျန်းအား သွားရောက်တွေ့ဆုံကာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာများအကြောင်းကို ပြောပြရာ လင်းထျန်းလည်း များစွာ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

“ဒီလိုအရာမျိုးက တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား” လင်းထျန်းက သက်ပြင်းချလျက် “ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် လူသိရှင်ကြား မလုပ်ကြပါနဲ့ဦး။ ငါတို့ သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ရလဒ်ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့” ဟု တိုက်တွန်းလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း သဘောတူ ခေါင်းညိတ်ပြကာ မုန့်ချီလော့နှင့်အတူ မိမိ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ယခုအခါ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကျော် သန်းလွဲအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မုန့်ချီလော့၏ မျက်နှာတွင် နွမ်းနယ်ရိပ်များ သန်းနေချေပြီ။

“မင်း သွားပြီး အနားယူလိုက်ပါတော့၊ ငါ အဆင်ပြေနေပါပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကြီးကို ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ကြရဦးမှာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောကြားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦး၏ သံယောဇဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ရာ ၎င်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်စေခဲ့ပေသည်။

“ဒါနဲ့... မင်းက ဘယ်သန့်ရှင်းသော နယ်မြေက လာတာလဲဆိုတာ ငါ အခုထိ မသိရသေးဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေဟန် ရှိချေသည်။