အခန်း ၉၁၆

အခန်း ၉၁၆ - သွေးနဂါး၏ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီ

ဖေးကျောက်တိုင် စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် ယီယွင်သည် အကြီးအကဲ တွမ့်မု ထံမှ သတင်းစကား ရရှိလိုက်သည်။ လော့နတ်ဘုရားခန်းမ၏ သတ္တမမြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယီယွင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ ရတနာခန်းမဟုခေါ်သော သီးသန့်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးများ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ရွှေရောင်ငှက်ကလေးများ ဖြစ်နေသည်။

“အကြီးအကဲ တွမ့်မု၊ အကြီးအကဲ ရှီ… မင်္ဂလာပါ”

ယီယွင်သည် ရောက်ရှိလာသော အကြီးအကဲ နှစ်ဦးအား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“မင်း ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားပြီပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်လည်း အနည်းငယ် တိုးတက်လာတယ်နော်”

ဟု တွမ့်မုက ဆိုသည်။

ယီယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပဉ္စမမြောက် ရှေးဟောင်းဖေးကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို အကုန်ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။

“ဒီတစ်ခါ ဆုလာဘ်က အရိုးတွင်းချဉ်ဆီ ပါဝင်တဲ့ ရှေးဟောင်းဖေးနဂါးအရိုးပဲ။ အမြန်ဆုံး စုပ်ယူလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေမှာ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပါ” ဟု တွမ့်မုက ပြောသည်။

အကြီးအကဲများသည် လော့မျိုးနွယ်စုအတွက် ပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံယူထားကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီဆုလာဘ်ကို ရပြီးတာနဲ့ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာ ချက်ချင်း တရားကျင့်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်” ဟု ယီယွင်က ဆိုသည်။

“တရားကျင့်ဖို့လား ဘယ်လောက်ကြာမလဲ”

“မသိပါဘူး”

ယီယွင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တရားကျင့်လျှင် အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

အကြီးအကဲ ရှီ က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် “ကောင်းပြီ။ မင်းသာ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်မလုပ်တော့ဘူးဆိုရင် အဆင့်လိုက် ပေးမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို မင်း မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးတစ်ခုကို တစ်ခါတည်း ပေးလိုက်မယ်။ လော့နတ်ဘုရားခန်းမ သမိုင်းမှာ ဒီဆုလာဘ်ကို လက်ချိုးရေတွက်နိုင်တဲ့သူပဲ ရဖူးတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ရှီ လက်ကို ဆန့်လိုက်သောအခါ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းလာသော သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အကြီးအကဲ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ရပ်နားလိုက်သော သွေးနီရောင် ငှက်ကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် သွေးရောင်သလင်းကျောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုသလင်းကျောက် အလယ်တွင် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော သွေးတန်းလေးတစ်ခု ရှိသည်။

“ဒါက…”

ယီယွင် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

“ဒါက သွေးနဂါး ရဲ့ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီပဲ”

အကြီးအကဲ ရှီ က ရှင်းပြသည်။

“မင်း အရင်က လေနက် ချိုင့်ဝှမ်း ကို ရောက်ဖူးတယ်မလား။ အဲဒီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ သွေးနဂါးရဲ့ ကျောရိုးထဲက အရိုးတွင်းချဉ်ဆီပဲ။ ဒါဟာ လော့နတ်ဘုရားခန်းမရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ အခုပေးတဲ့ သွေးချဉ်ဆီက အရည်အသွေး အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက အခုထိ အားနည်းနေသေးတော့ ဒါကို စုပ်ယူဖို့က မင်းအတွက် အများကြီး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ မင်း ဘယ်လောက်အထိ စုပ်ယူနိုင်မလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

ယီယွင်သည် ထိုသလင်းကျောက်ကို လက်ခံယူလိုက်သည်။ သွေးချဉ်ဆီမှာ လက်ထဲတွင်ပင် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။

“ငါတို့ နှစ်ယောက်က အသက်အရမ်းကြီးနေပြီ။ လော့နတ်ဘုရားခန်းမကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ထိန်းထားနိုင်မလဲ မသိဘူး။ လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်ပွဲပြီးကတည်းက ပါရမီရှင်တွေကလည်း နည်းပါးလာခဲ့တာ…” ဟု အကြီးအကဲ တွမ့်မု က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

အကြီးအကဲများ၏ စကားတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မျိုးနွယ်စုအပေါ်ထားသည့် စေတနာတို့ကို ယီယွင် ခံစားမိလိုက်သည်။ သူတို့သည် လော့မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်အတွက် ယီယွင်ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်ထားကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ရှီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ တွမ့်မု” ယီယွင်သည် သူတို့အား လေးလေးနက်နက် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် ထိုသလင်းကျောက်ကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဤသလင်းကျောက်ထဲတွင် အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များ၊ လော့မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်များ တစ်ပါတည်း ပါဝင်နေသည်ကို သူ သိရှိနားလည်လိုက်သည်။ သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည် ထမြောက်ရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။