အခန်း ၉၁၇

အခန်း ၉၁၇ - အဆုံးသတ်နှင့် ထွက်ခွာခြင်း

လော့နတ်ဘုရားခန်းမ၏ စမ်းသပ်မှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ယီယွင် ပါဝင်တော့မည် မဟုတ်တော့ပေ။ ဖေးကျောက်တိုင် စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် ယီယွင်သည် လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များ၏ အားကျလေးစားရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယီယွင်သည် တရားကျင့်ရန် ဝင်သွားပြီဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုများတွင် ပါဝင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း အကြီးအကဲ တွမ့်မုက ပြောသောအခါ တပည့်များမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း သူ၏ တိုးတက်မှုကို အလွန်ပင် အားကျနေကြသည်။

ဤမျှကြာရှည်စွာ တရားကျင့်ရမည်ဆိုသည်မှာ ယီယွင်သည် ခုနစ်နှစ်တာ တရားထိုင်မှုနှင့် ဖေးကျောက်တိုင် စမ်းသပ်မှုတို့မှ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိထားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူသည် ထိုအကျိုးကျေးဇူးများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးသည့်အခါ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် သူတို့ထက် ပိုမိုသန်မာပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားများ ထပ်မံတိုးတက်လာပါက မည်သည့်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း။ ယီယွင် ပြသခဲ့သော အလားအလာမှာ သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်အထိ ဖြစ်စေသည်။

“သူက ဖေးကျောက်တိုင် စမ်းသပ်မှုမှာပဲ နာမည်ကြီးခဲ့တာ။ အဲဒီမှာတင် သူက ပုန်းကွယ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သုံးသွားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သိုင်းကွက်တစ်ခုနဲ့ပဲ သူက နိုင်သွားတာ။ အဲဒီသိုင်းကွက် မပါရင်၊ ကိုးမြီးမြေခွေးဖြူကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တဲ့ အဲဒီသိုင်းကွက် မပါရင် ယီယွင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက မင်းသမီး ရွှယ်အာ ထက် အများကြီး အားနည်းတယ်”

“ပြီးတော့ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတွေမှာ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ သွေးကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတွေ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပါဝင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ သွေးကြောက မင်းသမီးထက် အားနည်းမှာကို သူ စိုးရိမ်နေတာ ထင်ရှားတယ်” ဟု နုန်းယွဲ့က တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သုံးခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော သိုင်းကွက်ဖြင့် မင်းသမီး ရွှယ်အာ ကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်း၊ ထိုသိုင်းကွက် မပါလျှင်ပင် ယီယွင်သည် သူမနှင့် သူမ၏ အစ်မကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။ ဤအချက်က သူမကို စိတ်ပျက်စေသည်။ သို့သော် ဖေးမျိုးနွယ်စု၏ သွေးကြောနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ယီယွင်သည် မင်းသမီးထက် အလွန်အားနည်းသည်ဟု သူမ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားသည်။

နုန်းယွဲ့၏ စကားသံ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ နုန်းယင်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နုန်းယွဲ့သည် လျှာထုတ်ကာ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်။

မင်းသမီး ရွှယ်အာ သည် အကြီးအကဲ တွမ့်မု၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် နူးညံ့သောအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ တရားကျင့်ဖို့ ဝင်သွားပြီလား…

မင်းသမီး ရွှယ်အာ သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ လော့ဟော်အာမှလွဲ၍ သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူ ပြိုင်ဘက် မရှိခဲ့ပေ။ နုန်းယင်နှင့် နုန်းယွဲ့တို့ထံမှ ယီယွင်နှင့် ပဉ္စမမြောက် ကိုးမြီးမြေခွေးဖြူတို့၏ တိုက်ပွဲအကြောင်း အသေးစိတ်ကို သူမ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

“အဲဒီတိုက်ပွဲကို ငါ ကိုယ်တိုင် မမြင်လိုက်ရဘူး… မင်း တရားကျင့်ရာကနေ ပြန်ထွက်လာမယ့်နေ့ကို ငါ စောင့်မျှော်နေမယ်” ဟု မင်းသမီး ရွှယ်အာ က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ယီယွင် တရားကျင့်ရန် ဝင်သွားသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်။

မြေပြင်မှ ကောင်းကင်ထိမြင့်သော ဧရာမတံခါးကြီးတစ်ခုသည် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်ကို အပြင်လောကမှ သီးခြားခွဲထုတ်ထားသည်။ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ မြူနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သေဆုံးသွားသော၊ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်မှာ သေဆုံးနေသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဖေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံးများတွင် ပိတ်လှောင်ထားသော ဖေးနတ်ဘုရားတို့၏ အမှတ်အသားများသာလျှင် ဤကမ္ဘာ၏ အတိတ်ကို သက်သေပြနေသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်မှာ အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သော အသက်စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံး သုံးခုရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသည်။ သူသည် သေဆုံးနေသော ကမ္ဘာထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ အသက်ရှူနေသည်။

သူ၏ အသိစိတ်မှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ဖေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံး ပေါ်တွင် အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ကျောက်တုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် ဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသားကို ထပ်မံမြင်တွေ့နေရသည်။

ယီယွင်သည် မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်းကို နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ထိုဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသား၏ အဆင့်ထိ မရောက်သေးပေ။ ထိုသူသည် စက်ဝန်းကို အဆုံးထိ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ယီယွင်မှာမူ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

သူ၏ ဓားဆန္ဒ နှင့်အတူ ယီယွင်သည် ထိုဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသားထံ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထိုသူသည် မိစ္ဆာစက်ဝန်းတစ်သောင်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤသာမန်တွန်းထုတ်လိုက်မှုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဥပဒေသ အပိုင်းအစများစွာ လွင့်စဉ်သွားပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ အရိပ်ပုံရိပ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ မြေပြင်ကို နင်းလျှောက်နေပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားကြသည်။

ယီယွင်၏ အပေါ်သို့ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ကျရောက်လာသည်။ ယီယွင်သည် သူ့စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

ဘုန်း.........

ယီယွင်၏ ယွမ်ချီအားလုံး ကုန်စင်သွားပြီး စက်ဝန်းလည်း ကွဲအက်သွားသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံများ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

“ဟူး…”

ယီယွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်ရောက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဥပဒေသဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ယီယွင်သည် အရာများကို ပိုမိုမြင်တွေ့လာရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူခံစားရသော ဖိအားများမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။ ထိုသူ၏ သာမန် လက်ဟန်တစ်ခုကပင် သူခံနိုင်ရည်မရှိသော ဥပဒေသဖိအားကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ဖေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံးထဲ ပြန်ဝင်ပြီးနောက်မှာ ဒီလို အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ။ ငါကတော့ အားနည်းလွန်းသေးတယ်။ ယီယွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသူ လုပ်ဆောင်သည်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းမှာ တောင်းဆို၍ မရနိုင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျန်ကျူး၏ ဆရာမှာ အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ဂူလန် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တရားကျင့်နေတတ်သဖြင့် ကျန်ကျူးအတွက် ဥပဒေသများကို ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိပေ။ ဤဆံပင်ရှည်နှင့် အမျိုးသား၏ စွမ်းအားမှာမူ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ဤသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာရနိုင်မည်နည်း။

စွမ်းအားကို အရင်ဆုံး တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်။

ယီယွင်သည် သူ၏ လက်စွပ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သလင်းကျောက်တစ်ခု သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သွေးနဂါး၏ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီ။ ဤဖေးနဂါး သွေးချဉ်ဆီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည့်အလား သလင်းကျောက်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။ ယီယွင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

ကရစ်....

သူသည် သလင်းကျောက်ကို ချေဖျက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သွေးနဂါး၏ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီမှာ သလင်းကျောက်ထဲမှ လွင့်ထွက်လာသည်။

ယီယွင်သည် အသင့်ပြင်ထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သွေးချဉ်ဆီ ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ပိတ်လှောင်ထားသည့် နယ်မြေထဲတွင် ဘယ်ညာ ပြေးလွှားရုန်းကန်နေသော်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

ယီယွင်သည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းညှိလိုက်သည်။ ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ယီယွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

ထိုသွေးချဉ်ဆီသည် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ယီယွင်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိကြောင်း သိလိုက်သည့်အလား သွေးနဂါး၏ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီမှာ ရုတ်တရက် အမျက်ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာကာ ယီယွင်၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပစ်ဝင်လာသည်။

ယီယွင် ရှောင်တိမ်းမသွားပေ။

ဘုန်း....

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပူပြင်းသော လောင်ကျွမ်းနေသည့် မီးတောင်ချော်ရည်ထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ယီယွင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်း ပူပြင်းလာသည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော သွေးနဂါးသည် သဘာဝအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းပြီး သွေးဆာတတ်သည်။ သူ၏ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီမှာ အကြမ်းတမ်းဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အရိုးတွင်းချဉ်ဆီ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သာ သူ၏ ယွမ်ချီကို အသုံးပြု၍ ဖိနှိပ်မည်ဆိုပါက ဖြည်းညှင်းစွာ စုပ်ယူနိုင်သည်။ သို့သော် ယီယွင် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ပေ။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ယွမ်ချီကို လည်ပတ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း သွေးချဉ်ဆီမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးချဉ်ဆီထဲသို့ စီးဝင်လာချိန်တွင် ယီယွင်သည် သူ၏ သန့်စင်သော ယန်သွေးကြောများမှာ သွေးချဉ်ဆီ၏ ဖိအားပေးသော စွမ်းအားကြောင့် နိုးထလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါင်းဖိုတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ထိုသွေးချဉ်ဆီမှာ သူ၏ သွေးကြော များကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် မီးတောက်များ ဖြစ်လာသည်။

ယီယွင် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသည်။ ချွေးများမှာ သူ၏ နဖူးမှ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများပင် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ အရေပြားအောက်ရှိ သွေးကြောများမှာ ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေသည့် ရေမြောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသမျှအရာတိုင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အလွန်အမင်း ပူပြင်းသည့် အပူချိန်ကြောင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားလိမ့်မည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပွက်ပွက်ဆူနေသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဒေါသထွက်နေသော စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် ယီယွင် ချွေးပြန်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာသော အရောင်တောက်ပမှုများကသာ သူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ယီယွင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ဒီသွေးနဂါး သွေးချဉ်ဆီကို ဘယ်လောက်အထိ စုပ်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်သလဲ” လော့နတ်ဘုရားခန်းမတွင် အကြီးအကဲ တွမ့်မုနှင့် ရှီတို့သည် မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် ယီယွင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“သာမန်တပည့်ဆိုရင် ၁၀-၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။ ပါရမီရှင် တပည့်ဆိုရင်တော့ ၃၀-၄၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ယီယွင်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ငါ မသေချာဘူး။

နီလာလှိုင်းတောင်မှာတုန်းက သူ ဖေးနဂါးအရိုးကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီတစ်ခါလည်း ဒီကလေးက ငါ့ကို အံ့သြစေဦးမှာပါ” ဟု အကြီးအကဲ ရှီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

အကြီးအကဲ တွမ့်မုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့။ အကြီးအကဲ၊ သူ့ကို ဒီလောက်စောစော သွေးချဉ်ဆီ ပေးလိုက်တာက သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် စုပ်ယူဖို့ စောလွန်းနေသေးတယ်” ဟု ပြောသည်။

“စောတယ် မစောပါဘူး။ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပါစေ။ လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကပ်ဘေးက ခုထိ မကုန်ဆုံးသေးဘူး…”

အကြီးအကဲ ရှီသည် သူကိုယ်တိုင် တိုးတိုးလေး ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ သူ၏ ရှေ့ရှိ မှန်ပြောင်းပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အချိန်ကာလကို မသိရှိနိုင်ပေ။ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး လော့နတ်ဘုရားခန်းမ၏ စမ်းသပ်မှုများမှာလည်း အဆုံးသတ်ခါနီး ဖြစ်နေသည်။ ၁၈ နှစ်တာ ကာလအတွင်း လော့မျိုးနွယ်စုနှင့် မြေခွေးဖြူ မျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်များမှာ သိသာစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ပထမ ခုနစ်နှစ်အပြီးတွင် ယီယွင်မှာ တစ်ကြိမ်မျှ ပေါ်မလာတော့ပေ။

နောက်ဆုံးနေ့တွင် ဝိဉာဉ် သင်္ဘောနှစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လော့နတ်ဘုရားခန်းမ အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ အကြီးအကဲအဆင့် ဝိဉာဉ်သင်္ဘောများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ လော့မျိုးနွယ်စုနှင့် မြေခွေးဖြူ မျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်များကို ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုများထံ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တရားကျင့်နေခဲ့သော ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ၁၈ နှစ်တာ ကာလ တရားကျင့်ခဲ့ခြင်းမှာ ယီယွင်အတွက် မကြုံစဖူး အတွေ့အကြုံ ဖြစ်သည်။ ၁၈ နှစ်တာ ကာလအတွင်း သူသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ထက်မြက်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အိမ်ထဲတွင် ထည့်ထားသော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ဆံပင်များမှာ ကြမ်းပြင်ထိ ရှည်လျားလာပြီး အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျဲနေသည်။ သူသည် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားမိပြီး ဝိဉာဉ်သင်္ဘောများ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် မတ်တပ်ထလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ညဉ့်နက်ချိန်မှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရောင်လက်နေသည်။ စိတ်ကူးတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ နှင်းတစ်ထောင်နယ်မြေ ဓားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှည်လျားနေသော ဆံပင်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လော့နတ်ဘုရားခန်းမမှ ထွက်ခွာရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။