အခန်း ၉၂၆

အခန်း ၉၂၆ - ချီဇွေယွန်း

“ချီဇွေယွန်း နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်ကလား”

နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်နှင့် လော့မျိုးနွယ်စုတို့မှာ ပထဝီဝင်အရ အလွန် ဝေးကွာကြပြီး ဖေးမိစ္ဆာ ဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု မပေါ်ပေါက်ခင်က နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှု နည်းပါးခဲ့ကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် တစ်ဖက်စီ၏ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အမည်ကိုသာ သိရှိကြပြီး လူငယ် ပါရမီရှင်များအကြောင်းကိုမူ လုံးဝ မသိရှိကြပေ။

“ချီဇွေယွန်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး” ဟု မင်းသမီး ရွှယ်အာကို အားပေးသူ မြေခွေးဖြူ မျိုးနွယ်စု တပည့်တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်မှ ပါရမီရှင် ဖြစ်လျှင်ရော ဘာဖြစ်သလဲ လော့မျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် မြေခွေးဖြူ မျိုးနွယ်စုတို့မှာ နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်ထက် အနည်းငယ်မျှ မညံ့ကြပေ။ သူကိုယ်သူ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဟု ထင်နေသလား။

ချီဇွေယွန်းသည် ထိုတပည့်၏ အထင်သေးမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“မကြားဖူးရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော့်နာမည်ကို မှတ်မိလာကြမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားကိုသာ ပြောနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

ကျန်ကျူး သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ချီဇွေယွန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကိုမူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ သူနှင့် ဝူဖုန်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ကျွန်တော့်နာမည်ကို မှတ်မိမယ် ဟမ့် မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရားက တပည့် လက်ခံမယ်လို့ ကြေညာလိုက်ကတည်းက ဟိုလူဒီလူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထူးချွန်တယ်ထင်ပြီး ပေါ်လာကြတယ်။

ခင်ဗျားက နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်က မဟုတ်လား တကယ်သာ တော်ရင် နိမိတ်ဖတ် ဖေးနိုင်ငံတော်မှာပဲ နေခဲ့ပေါ့။ ဘာလို့ လော့မျိုးနွယ်စုဆီ လာနေရတာလဲ အဲဒီမှာ အရွေးမခံရလို့ လော့မျိုးနွယ်စုဆီ လာပြီး ဂုဏ်ယူနေတာလား” ဟု ထိုတပည့်က ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချီဇွေယွန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောသော်လည်း သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အမာရွတ်များဖြင့် အမျိုးသားက ရုတ်တရက် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

“ဗုန်း”

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လော့ရေပေါ်စားသောက်ဆိုင်၏ ခုနစ်ထပ်မြောက်ခန်းမတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စားပွဲများနှင့် ပန်းကန်များမှာ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ထိုတပည့်မှာမူ မုန်တိုင်း၏ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် အချိန်မရွေး အစအနမကျန်အောင် စုတ်ပြဲသွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူဖုန်းက “လမ်းဖယ်” ဟု အော်လိုက်သည်။

ဝူဖုန်းသည် ဤလူ၏ ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည်ကို အလွန်ပင် အံ့ဩသွားမိသည်။ သူသည် လေးလံသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မုန်တိုင်းကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ရှီ........ရွှမ်း......”

ဓားအလင်းတန်းမှာ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ထိုးထွက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဓားအလင်းတန်းမှာ အားပျော့သွားပြီး ထိုအမျိုးသား၏ ဆံပင်ကိုသာ အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားစေသည်။

“ဘမ်း”

ဓားအလင်းတန်းနှင့် မုန်တိုင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အလွန်ပင် တိကျသည်။ သို့သော် ဝူဖုန်းမှာ ဓားကို အသုံးပြုလိုက်ရသော်လည်း အခြားလူမှာမူ လက်နက်ပင် မသုံးရသေးပေ။ ဝူဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ သူ တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲမည့် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ အမာရွတ်ရှိသူက သူ၏ ကျောဘက်တွင် ချိတ်ထားသော တူကြီး ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းတွင် ထိုသို့သော လက်နက်မျိုးကို ထုတ်ယူခြင်းသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဝူဖုန်းမှာလည်း နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ပေ။ သူသည် ဓားကို ကိုင်ကာ ထရပ်လိုက်စဉ် ကျန်ကျူးက သူ၏ ပခုံးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

“ငါပဲ လုပ်လိုက်တော့မယ်”

ကျန်ကျူးသည် ဝူဖုန်းထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။ ဝူဖုန်းအနေဖြင့် ထိုလူကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲကြောင်း သူ သိသည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပင် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိပေ။ ချီဇွေယွန်းသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ချီဇွေယွန်းသည် ကျန်ကျူးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဩော်၊ ကျန်ကျူးလား ကျွန်တော် လော့မျိုးနွယ်စုဆီ မလာခင်က ကျွန်တော့်အိမ်အကူက လော့မျိုးနွယ်စုနဲ့ မြေခွေးဖြူ မျိုးနွယ်စုက ပါရမီရှင်တွေရဲ့ စာရင်းကို ပေးထားတယ်။ အဲဒီစာရင်းထဲမှာ ခင်ဗျားနာမည် ပါတာကို ဂုဏ်ယူသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီစာရင်းထဲက လူတွေက သာမန်လောက်ပဲ ရှိတာကို တွေ့ရတော့ နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်မိတယ်။ လော့ရှာ တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ခင်ဗျားကို အနိုင်ယူဖို့ လုံလောက်ပါတယ်”

ချီဇွေယွန်း ပြောလိုက်သည့် လော့ရှာမှာ သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော အမာရွတ်ရှိသည့် အမျိုးသားဖြစ်သည်။ ကျန်ကျူးသည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရင်း “အနိုင်ယူနိုင်မလား အဲဒါဆိုရင်တော့ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ တိုက်ကြမယ်။ ဒီမှာပဲလား ဒါမှမဟုတ် စင်မြင့်ပေါ်မှာလား”

လော့ရှာက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီမှာပဲ တိုက်မယ်”

ကျန်ကျူးသည် ဓားဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လော့ရှာကလည်း တူကြီးကို မြေကြီးကို ခွဲချလိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

တူကြီးမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ကျူး၏ ဓားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

တူကြီးနှင့် ဓား ထိပ်တိုက်တွေ့ရာတွင် ဓားအလင်းတန်းက ပို၍ ထက်မြက်သည်။ ကျန်ကျူးသည် သုံးချက်ဆင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး လော့ရှာ၏ တူကြီးကို ရှောင်တိမ်းကာ သူ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ လော့ရှာက ရုတ်တရက် လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဖုန်း......အုံး.......”

ဓားအလင်းတန်းမှာ ကျိုးပဲ့သွားပြီး လော့ရှာ၏ လက်သီးက ကျန်ကျူးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘာ...

ကျန်ကျူး အံ့ဩသွားသည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များမှာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သွားသည်။ လော့ရေပေါ်လမ်းရှိ လူအများက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

“ခရက်.....ခရက်.....ချလွမ်”

ကျန်ကျူး၏ စားပွဲရှိ ပန်းကန်များမှာ ကွဲကြေသွားသည်။ သူ၏ စားပွဲမှာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း လော့ရှာ၏ ဘက်တွင်မူ တစ်ခုမျှ မဖြစ်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျန်ကျူးမှာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားနေသည်။