အခန်း ၂၅၉၆

အပိုင်း(၂၅၉၆)

ဝေ့ဝူယင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရှားပါးသော အနုပညာ ပန်းချီကားများ၊ ကန့်လန့်ကာများနှင့် အလှဆင်ထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခန်း၏ မျက်နှာကျက်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး အထက်ဘက်ရှိ ခုနစ်ရောင်ခြယ် နေကြယ် ထံမှ အရောင်ခုနစ်မျိုး အလင်းတန်းများ ဝင်ရောက်နေစေခဲ့၏။ အခန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်နေသော လူနှစ်ဦး ရှိနေပေသည်။

စူးခိုင်မင် နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှင်သခင် တို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များ၏ လုံခြုံမှုအောက်တွင် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။ ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းတန်းသည် အလွန်တရာ တောက်ပနေပြီး အာကာသ ၊ အချိန်၊ ဝိညာဉ်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခြယ်လှယ်မှု ပုံစံအားလုံးကို ခွင့်မပြုသည့် ကာကွယ်ရေး အလွှာတစ်ခုဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကာကွယ်ရေး ရောင်ဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူတို့အတွက် ကံဆိုးသည်က... ဝေ့ဝူယင်သည် သာမန် သေမျိုး တစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် သေမျိုးတစ်ပိုင်း လျှို့ဝှက် အာဏာရှင်တစ်ပိုင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှင်..."

မကောင်းဆိုးဝါး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှင်သခင်သည် မွေးရာပါ အသိအရ ကာကွယ်ရေး အနေအထားသို့ ပြင်ဆင်လိုက်ရင်း စကားစလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ တည်ငြိမ်သော အပြုံးက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ချေ။

"အဲဒီ အလောင်းအစားကို လာတောင်းတာပါ..."

"..."

စူးခိုင်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာက တစ်ခဏမျှ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး သုံးစက္ကန့်တိတိ ကြာပြီးနောက်မှ ပြန်လည် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့မှု လုံးဝမရှိသော နူးညံ့ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အပြုံးတစ်ခုက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ရှင် ရထိုက်တဲ့ ဆုကို လာတောင်းဖို့ ဒီကို စိတ်ကူးယဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုအနေနဲ့ လာခဲ့တာလား... ကောင်းပြီလေ..."

"စိတ်ကူးယဉ် ပုံရိပ်..."

မကောင်းဆိုးဝါး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှင်သခင်သည် လန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ ဝိညာဉ်အမြင်ကို မျက်လုံး ဝိညာဉ် အစီအရင် နှင့်အတူ ဖွင့်လှစ်လိုက်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင် ၏ အသားနှင့်သွေးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှု၏ ရှင်သန်နေမှုကို သူမ ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ အရှင်သခင်မ က ဘာတွေ ပြောနေသနည်း။

ဝေ့ဝူယင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက မကောင်းဆိုးဝါး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှင်သခင် ကို လက်ညိုးထိုးကာ ပြောလိုက်၏။

"မလှုပ်နဲ့..."

ထို့နောက် သူ၏ အင်ပါယာ အမိန့်တော် ကို ပေးလိုက်သည့်အလား စူးခိုင်မင် ကို သူ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကာကွယ်ရေး မီးတောက်များစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဝေ့ဝူယင် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် မည်သည့်အရာကမျှ အထောက်အကူ မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့နောက် သူမ၏ ကာကွယ်ရေး မီးတောက်များ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ အားလုံးက သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် သန်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်နှာနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများက အသက်ရှူငွေ့များ ဖလှယ်နေကြကာ သူ၏ ကြီးမားသော နှလုံးသား၏ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်နေသံများကို သူမ ခံစားနေရ၏။ သူ၏ ငွေရောင် မျက်လုံးများက သူမ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စူးခိုင်မင် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ကြီးထွားလာသည်ကို ဝေ့ဝူယင် ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမ၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ မျက်နှာဖုံးသည် ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲသွားခဲ့၏။

သူမက အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ရှင် မတရားကျင့်မလို့လား..."

သူမ ထပ်ပြောဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ခင်မှာပင် ဝေ့ဝူယင် က သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူက ခုနစ်လှမ်း တိတိ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။ အဓိက အင်ပါယာ ဥပဒေသ နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင် ထံမှ တာအို တရား ဥပဒေသ ထိန်းသိမ်းသူ အပေါ် ချည်နှောင်ထားမှုများမှာလည်း လွတ်ကင်းသွားခဲ့၏။

"မဟုတ်ဘူး..."

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စူးခိုင်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှင်သခင် က ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စူးခိုင်မင် ၏ ရှေ့တွင် ဝင်ရပ်လိုက်၏။

သူမက မေးလိုက်၏။

"ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ ကောင်းကင်ရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး ..."

"မင်း ဆန္ဒမရှိဘူး ဆိုရင်လည်း တန်ဖိုးညီမျှတဲ့ အစားထိုးစရာ တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းလေ..."

ဝေ့ဝူယင် က တည်ငြိမ်စွာ ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေခဲ့သည်။

"..."

စူးခိုင်မင် သည် အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော စွပ်စွဲချက်ကို တွေးတောမိခြင်းကပင် ဝေ့ဝူယင်ကို စော်ကားမိကြောင်း သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ ယခင် လုပ်ရပ်များသည် ထိုစဉ်က သူတို့၏ လျှို့ဝှက် အလောင်းအစားနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။ လာမည့် စစ်ပွဲနှင့် စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် အတွက် စီစဉ်နေသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သူမှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။

"ရှင်က ကျွန်မကို အဲဒီလောက်တောင် အထင်သေးတာလား..."

သူမ၏ မွေးရာပါ ဂုဏ်သိက္ခာသည် မကြုံစဖူးသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တာအို ထိန်းသိမ်းသူ ကို ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ရှေ့သို့ ခုနစ်လှမ်း လျှောက်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဝေ့ဝူယင် နှင့် တိုက်ရိုက် နီးကပ်သည့် အကွာအဝေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ကျွန်မက ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ အဆုံးမဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်း မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း ဖြစ်သလို စူး မျိုးနွယ်စု ရဲ့ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင်ပဲ... ကျွန်မရဲ့ စကားကို ကျွန်မ ပြန်ရုပ်သိမ်းပါ့မလား... ရှင့်ကိုဖြစ်ဖြစ်... တခြား ဘယ်သူ့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့..."

ဝေ့ဝူယင် ၏ အေးစက်သော အကြည့်များ အရည်ပျော်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ လောင်ကျွမ်းလာခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိုပြောင်းလဲမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ပို၍ ရဲတင်းလာခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင် ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ သူမ၏ လက်ကို တင်လိုက်ပြီး မည်မျှ တောင့်တင်းခိုင်မာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများနှင့် ထိတွေ့သွားခဲ့၏။ ၎င်းတွင် အတွေ့အကြုံများ မပါဝင်သော်လည်း ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုထားသဖြင့် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အရသာတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

ခွာလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သည်းခံ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပူနွေးလာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူမက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင် နတ်ဘုရားတမျှ လှပမှုဖြင့် တောက်ပနေသော သူ၏ ငွေရောင် မျက်ဆန်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ ခါးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သောအခါ သူမက တိုးညင်းစွာ အော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အပျိုစင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လိုက်ဖက်သော်လည်း အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ခဲ့ရသော ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့်မူ မလိုက်ဖက်လှချေ။

"ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူးနော်..."

စူးခိုင်မင် က ပြတ်ပြတ်သားသား ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ လိုချင်တယ်..."

ဝေ့ဝူယင် က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ်သို့ ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်၏။ ၎င်းက စူးခိုင်မင် ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များကို တွေ့ကြုံခံစားနေရပေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ အလောင်းအစားက အနမ်း နည်းနည်းလေး အတွက်ပဲလေ..."

သူမ၏ အသံသည် ခြင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညင်းနေခဲ့၏။ ယခင်က သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် ရဲတင်းခဲ့သော မာနထောင်လွှားသည့် သူမ၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝကို ကွာခြားနေခဲ့ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင် ၏ မူဝါဒများအရ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အပျိုစင်ဘဝ သို့မဟုတ် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးအကြီးဆုံး နေရာကဲ့သို့သော တန်ဖိုးကြီးမားသည့် အရာကို မည်သည့်အခါမျှ အလောင်းအစား လုပ်မည်မဟုတ်ချေ။ သူသည် မည်သည့် အမျိုးသမီးကိုမျှ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူမက အနမ်းအနည်းငယ်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက် အလောင်းအစားမှာ လာမည့် နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း သူမကို နမ်းရှိုက်ခွင့် ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်မရွေး။ နေရာမရွေး။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဖြစ်၏။ သူမတွင် ဝေ့ဝူယင် ပင် မတွေးတောချင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အောင်နိုင်မှု သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့ကို ရှောင်ရှားရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သူမ၏ ယခင် လုပ်ရပ်များသည် တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ လျှို့ဝှက် အလောင်းအစားကို ဆန့်ကျင်နေခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ရှက်စရာပင် ကောင်းနေခဲ့ပေသည်။

"မင်း ငြင်းဆန်ခွင့် ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း မငြင်းသရွေ့တော့ အဲဒီနေရာမှာ မင်းကို ငါ သိမ်းပိုက်မယ်..."

သူက သူမ၏ ကုတင်ဆီသို့ လက်ညိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့... ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ရမ္မက်၏ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

***