အခန်း ၂၆၀၁

အပိုင်း(၂၆၀၁)

ထိုစကားလုံးသည် အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းဂယက်ထသွား၏။ ၎င်းသည် ညင်သာသော်လည်း အာရုံခံစားမှုတိုင်းအပေါ် အာဏာရှင်ဆန်ဆန် လွှမ်းမိုးထားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အား တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အင်ပါယာ ကောင်းကင် အော်ရာ နှင့် အင်ပါယာ ဥပဒေသ အော်ရာတို့ ရောယှက်ပါဝင်နေ၏။ ချက်ချင်းပင် ဂြိုဟ်များ၏ ပတ်လမ်းများ၊ ပျံသန်းနေသော သင်္ဘောများ၊ အသက်အန္တရာယ် ပေးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လေထဲမှ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။ မြို့ရွာများ၊ ခံတပ်များနှင့် တောင်တန်းများပေါ်တွင် ချထားသော အစီအရင်များနှင့် ဝင်္ကပါများသာမက သက်ရှိအားလုံး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ၊ တွေးခေါ်မှုများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများ အားလုံး လည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့၏။

သူတို့အားလုံး အေးခဲသွားကြသည်။

မည်သည့်အရာမျှ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ အပျက်အစီး မာနာများ သို့မဟုတ် ဂြိုဟ်၏ မာနာများပင်လျှင် ရပ်တန့်သွား၏။

ဘာတစ်ခုမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရပြီး လည်ပတ်မှု လုံးဝ ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မကြာမီပင် လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိသွားကြ၏။ သက်ရှိအားလုံးသည် လွတ်လပ်သော အာရုဏ်ဦး သင်္ဘော ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ တညီတညွတ်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ လွတ်လပ်သော အာရုဏ်ဦး သင်္ဘော ကို မမြင်နိုင်သော မျက်လုံးများနှင့် အာရုံမခံနိုင်သော အာရုံခံစားမှုများ ရှိနေသော်လည်း ထိုသို့ လှမ်းကြည့်ရန် လုံးဝ ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်း မရှိကြပေ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေး ကျရောက်လာခဲ့၏။

မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ လွတ်လပ်သော အာရုဏ်ဦး သင်္ဘော ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ဆယ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုတံခါးပေါက်များထဲမှ ကျင့်ကြံသူများ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရ၏။ အတိအကျအားဖြင့် ဆယ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများမှာ သေမျိုးတစ်ပိုင်း အရှင် မှစ၍ လောကရှန့်ထို အဆင့်အထိ အသီးသီး ရှိကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကွဲပြားသော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေပြီး အချို့က သတိထားနေကြကာ အချို့မှာမူ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။ သို့သော် တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးမှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့စွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အသက်အငယ်ဆုံးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ အော်ရာသည် ကြီးထွားမှုနှင့် ပျောက်ကွယ်မှုတို့ ရောယှက်ကာ ဆူပွက်နေပြီး အရှုံးမပေးလိုသော အားနည်းနေသည့် နှလုံးခုန်သံ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူမသည် ကောင်းချီးခံ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုဆယ်ဦးထံသို့ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် လွတ်လပ်သော အာရုဏ်ဦး သင်္ဘော ၏ လေထု အစီအရင် နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပြုမိသွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်ပြီး ပေါများနေကြောင်းကိုလည်း ချက်ချင်း သိရှိသွားကြ၏။ ဤနေရာသည် သူတို့ ကြယ်ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း နေရာထက်မဆို မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်စွာ သာလွန်ကောင်းမွန်နေပေသည်။

အုပ်ချုပ်ရန်၊ တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ဆေးဖော်စပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် အသီးသီးဖြင့် ပုံစံထုတ်ထားသော အင်ပါယာ၊ သိုင်းပညာ နှင့် အဂ္ဂိရတ် ဝတ်ရုံများ ရောနှောဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူ၏ ထူးခြားလှသော အမူအရာကြောင့်သာမကဘဲ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများ အားလုံးထက် များစွာသာလွန်နေသော မြေကမ္ဘာတွင် မရှိနိုင်သည့် ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ချောမောသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်တို့ကြောင့် ဖြစ်၏။

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့ကာ တည်ငြိမ်နေသော မိန်းကလေး ပင်လျှင် သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရချိန်၌ ဆက်လက် တည်ငြိမ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"ငါ့ လက်အောက်ငယ်သားက ကြယ်တာရာ စစ်မြေပြင်ရဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့် အစီအရင်ကို အသုံးပြုဖို့ ဘိုင်ရာ တိုင်းပြည် ကို ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်..."

ဝေ့ဝူယင် ၏ စကားလုံးများသည် နှေးကွေးသော်လည်း တမင်ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော အာဏာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ သူ၏ လေသံထဲတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆံပင်ဖြူများ၊ မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာတို့က သူ၏ အသက်အရွယ်၊ အတွေ့အကြုံနှင့် အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းရည်တို့ကို ဖော်ပြနေ၏။

"အရှင်မင်းမြတ်... ပြိုလဲနေတဲ့ ဘိုင်ရာ တိုင်းပြည် ရဲ့ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းဆီကို အရှင့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုရောက်နေတာကို ကျွန်တော်မျိုးတို့ မသိခဲ့ပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အရေးမပါတဲ့ ပဋိပက္ခကြောင့် အရှင့်ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို နှောင့်နှေးစေခဲ့မိရင် ရိုသေစွာ တောင်းပန်အပ်ပါတယ်..."

သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျိုးနွံသော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ဖော်ပြရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တိုက်ပွဲကြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည့် အပြင် သူ့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ သူ၏ ခံတပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လောကရှန့်ထို အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အသုံးမဝင်တော့သည် အထိ ဤအမျိုးသားသည် သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေ၏။ သူသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် စော်ကားမိမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် လက်ရှိရှိနေသူများ အားလုံးတွင်သာမက သူကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ထိုသက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူက ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးကိုသာ ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာမှာ မှတ်သားလောက်ဖွယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာကောင်း ပိုင်ဆိုင်သော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် သီးခြား ဖြစ်တည်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ အင်ဂျလီကာ ဘိုင်ရာ လို့ မိတ်ဆက်ပါရစေ... ဒီလို ညံ့ဖျင်းတဲ့ နယ်မြေ ထိန်းချုပ်မှုကို ပြသမိတဲ့ ကျွန်မတို့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အမှားတွေကို အရှင့်အနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... တကယ်လို့ အရှင်သာ အလိုရှိမယ်ဆိုရင် အရှင့်ကို စည်းမျဉ်းနဲ့ စစ်ပွဲ ကြယ်တာရာ ဝင်ရောက်ခွင့်ဆီ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားပေးပါမယ်... ဗိုလ်ချုပ်ဗွန်း က အရှင့်ကို တားဆီးဖို့ မကြိုးစားသရွေ့ပေါ့..."

အမျိုးသမီး၏ စကားလုံးများသည် ညက်ညောပြီး တိကျလှသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူတို့၏ အမည်ပေးစနစ်ကို စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာ ဟင်းလင်းပြင်၊ ကောင်းကင်မျိုးနွယ် သို့မဟုတ် တိုက်တန် များ၏ ပုံမှန် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ကွဲပြားနေ၏။ သူတို့သည် ထူးခြားသော မျိုးနွယ်စုများ မဟုတ်ဘဲ အားလုံး လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ကာလများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲလာသော ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုအခါ သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားမှာ အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

"လုံး.. လုံးဝ မတားဆီးပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကိန်း မိသားစု က အသုံးမကျတဲ့ ဘိုင်ရာ မိသားစု ဆီကနေ ဝင်ရောက်ခွင့် နေရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပါပြီ... အရှင် ကြွလာဖို့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေမှာ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ဝေ့ဝူယင် သည် သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူက ကျန်ကိုးဦးကို ပြန်လွှတ်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြတ်သားနေ၏။

"အရှင့်ရဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားလှတဲ့ တမန်တော်နဲ့ ကျွန်မတို့ ဆွေးနွေးခဲ့တုန်းက ကျွန်မတို့ ဘိုင်ရာ တိုင်းပြည် ကနေ အရှင့်ကို အဖော်ပြုဖို့ တပ်ရင်းတစ်ရင်း စေလွှတ်နိုင်မယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်... အဲဒါက အခုထိ အကျုံးဝင်သေးရဲ့လား သိပါရစေ…”

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် သူမ ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

"အရှင်မင်းမြတ်... အဲဒီလို အတိတ်က အစီအစဉ်တွေကို လိုက်နာဖို့ မလိုတော့ပါဘူး... သူတို့မှာ ဝင်ရောက်ခွင့် နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာထိန်းချုပ်ခွင့်မှ၊ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုချင်တာကတော့ အရှင့်အနေနဲ့..."

ဝေ့ဝူယင် သည် ခြောက်ကပ်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အကြံပြုချင်တာလား..."

"..."

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့၏။ သေဆုံးခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ငရဲဘုံ၏ ရေခဲနယ်မြေထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အချို့မှာမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြ၏။ ဤအရူးအမိုက်သည် မိမိ၏ အဆင့်အတန်းကို ကျော်လွန်ကာ ဤနိုင်ငံရပ်ခြားမှ ကျွမ်းကျင်သူကို အကြံဉာဏ်များပေးရန် ကြိုးစားဝံ့ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အရှင်မင်းမြတ်..."

သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ သေမင်းသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တွဲလွဲခိုနေပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်ပင် သေဆုံးခြင်း၏ အရသာကို ခံစားနေရ၏။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် ငရဲဘုံကိုယ်တိုင် တည်ရှိနေပြီး ၎င်းကို သိမ်းပိုက်ထားကာ အလွယ်တကူ လွှတ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သဘောတူညီချက်တွေက အမြဲတမ်း အသက်ဝင်တယ်... ငါနဲ့အတူ လိုက်ပါဖို့ တပ်ရင်းတစ်ရင်းကို မင်း ရွေးချယ်နိုင်တယ်... ပြီးသွားရင်တော့ ဒါကနေတစ်ဆင့် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်..."

သူသည် ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်၏။

"အဲဒီအချိန်မရောက်ခင်အထိတော့ ဆူညံသံတွေကို ငါ မကြားချင်ဘူး..."

သူသည် ထိုနေရာရှိ လူတစ်ဦးချင်းစီကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ဆွေးနွေးကာ ယာယီ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ဂြိုဟ်များပေါ်နှင့် အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းရှိ ကောင်းကင် သင်္ဘောများ နှင့် ဟင်းလင်းပြင် သင်္ဘောများ သည် စတင် လည်ပတ်နိုင်ခဲ့၏။ သို့သော် နေရာအနှံ့ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ပ ကိရိယာများကို အားကိုးရန် အနည်းငယ်မျှသော စွမ်းအားကိုပင် ထုတ်ဖော်၍မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

မည်သည့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုမဆို အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

ထပ်မံ ကြိုးစားသူများသည် ပြင်းထန်သော တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားရပြီး ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အင်ပါယာ အမိန့်တော်သည် ဆက်လက် အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ အမိန့်တော်ကို တစ်စုံတစ်ဦးမှ မဖျက်သိမ်းသရွေ့ အပယ်ခံ ကြယ်ကွင်းပြင် အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အတိအလင်း တားမြစ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီလည်း စစ်သည် တပ်ရင်းတစ်ရင်းစီ စုဆောင်းခဲ့ကြ... သတ်မှတ်အရေအတွက် ပြည့်မီအောင် သူတို့ကို ငါခေါ်သွားမယ်... ဒါကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက်ကြ..."

ဝေ့ဝူယင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့ကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။ သူတို့သည် မေးခွန်းများ မေးမြန်းရန် သို့မဟုတ် ကန့်ကွက်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ပကတိ အမိန့်တော် တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။

ဝေ့ရှောင်ထျန်း သည် မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လိုက်၏။

"အရေအတွက် အများကြီးပဲ..."

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ငါသိတယ်..."

ဤနေရာတွင် စစ်ပွဲများမှတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာသော ကောင်းချီးခံ အများအပြား ရှိနေပေသည်။ သူ၏ အမိန့်ကြောင့် ကမ္မ ကံကြမ္မာ များမှာလည်း အဆုံးအစမရှိ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရ၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်မဟုတ်ဘဲ ဂလက်ဆီ တစ်ခုစီတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိနေသော ကောင်းကင် တာအိုများ ၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

***