အခန်း ၁၂၂၂

အခန်း (၁၂၂၂) ဗောဓိသတ္တကို သုတ်သင်ခြင်းနှင့် မသေမျိုးအရှင်ထွက်ပြေးခြင်း ၂

ရှန်းယီက သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပသောအလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထဲရှိ ဧရာမလက်ဝါးကြီးကို တိုက်ထုတ်သွားသောကြီးမားလှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သယ်ဆောင်သွားသည်။ မြင့်မားပြီး ခမ်းနားလေးနက်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာအနည်းငယ်က မားမားမတ်မတ်ရှိသော တောင်ကြီးများကဲ့သို့ အနောက်သို့ လှုပ်ခါသွားပြီး သူတို့၏ခိုင်မာသော ပုံသဏ္ဌာန်များကပြိုကျမည့် အလားအလာဖြင့် လှိုင်းထသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ရှန်းယီက သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို အနည်းငယ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဘုန်း...ဘုန်း

ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်သံများက လူတိုင်းကို နားကွဲမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ မြေကြီးတုန်ခါပြီး တောင်များ လှုပ်ခါသွားကာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေသော ဗောဓိသတ္တအနည်းငယ်က မကြာသေးမီက အလွန်တောက်ပသောအလင်း၏အကျိုးဆက်များကို ချေဖျက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မသိစိတ်အရထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဘေးဘီကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အသံတစ်ခုစီက ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်များထက်မလျော့သော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ဧရာမမှော်ရတနာလက်နက်တစ်ခု ကျဆင်းလာမှုကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ရွှေနီရောင်မီးတောက်များ ရစ်ပတ်ထားသော ဧရာမဓားရှည်၊ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာ၏အင်အားကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ရတနာခေါင်းလောင်း၊ နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ခြင်းတုတ်နှင့် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့မွှေနှောက်နေသော နဂါးရစ်ခွေသံမဏိတုတ် တို့ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးက ပြင်းထန်စွာဆင်းသက်လာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင်ရှိ အလင်းတန်းများက နောက်ဆုံးတွင် လူ့ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်က ယခင် ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်များထက် များစွာ သာလွန်ကာ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးလျက် တိမ်ဖြူများကြားမှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

၎င်း၏အနောက်တွင် အလင်းဘီးတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျှောနေကာ မှော်ရတနာလက်နက် လေးခုနှင့်အတူ တောက်ပလျက် ၎င်းပိုင်ဆိုင်သော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

"ဟူး"

ကျောက်စိမ်းရေကန်ဘိုးဘေး၏အသက်ရှူသံက ရုတ်တရက် လေးလံလာပြီး သူမ၏သူငယ်အိမ်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

လူငယ်လေးက စကားမပြောသော်လည်း သူ၏လုပ်ရပ်များဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

သူက မည်သည့် အကူအညီမျှမလိုအပ်ရုံသာမက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကိုပါ ဤကမ္ဘာအတွင်း လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးအရှင်အပါအဝင် သူက ခုနစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန်ရည်ရွယ်နေပါသည်။

ဤကမ္ဘာ၏ခိုင်မာမှုကို ခံစားမိသောအခါ ကျောက်စိမ်းရေကန်ဘိုးဘေးက ရှန်းယီကို မောက်မာသည်ဟု အမှန်တကယ် မထင်တော့ပေ။ ဤကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဗောဓိသတ္တများ အစောပိုင်းက အတူတကွဖန်တီးခဲ့သော တောက်ပသည့် အတားအဆီးမှာစက္ကူပါးလေးကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့လွယ်နေ၏။

"မင်း..." ရွှေဖားပြုတ်ဗောဓိသတ္တက နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီးပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း သူ၏အသံက အက်ကွဲကာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ပါးစပ်ကမီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက ဤနေရာတွင် လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် ပါဝင်နေသော်လည်း သူ၏ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော အဆင့်အတန်းက သူ့ကိုထက်မြက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပေးစွမ်းထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤနည်းစနစ်၏နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သဘာဝကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့၏။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါးဖြစ်လာချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက ထိုစတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အချိန်ဖြုန်းနေဆဲဖြစ်ပြီးနောက်ဆုံးတွင် မဟာကျမ်းစာကိုပင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူက ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤအမြင့်သို့ မည်သို့ရောက်ရှိသွားသနည်း။

သူရဲ့ဆရာက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ သူက ဘယ် ဓမ္မကျမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ။

ငါ့ရဲ့ဆရာထက် ပိုသန်မာတဲ့သူဒီလောကမှာ ရှိနိုင်လို့လား။

"မ... မလန့်ကြနဲ့။" ရွှေဖားပြုတ်က သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်စကားများ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ခွန်အားတွေကို ပေါင်းစည်းပြီး ဒီကန့်သတ်ချက်ကိုအရင်ချိုးဖျက်နိုင်ရင် သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို တောင်ပိုင်းဍုမေဏုက သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး။သူ့ကို နှိမ်နင်းမယ့် တခြားသူတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်"

သူတို့အားလုံးက မဟာဂိုဏ်းကြီး၏ဗောဓိသတ္တများဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ရှိကြ၏။

"..."

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တက မဝေးလှသော နေရာရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်းတို့ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်၊ဒီဘုန်းကြီးအိုကြီးက သူ့ကို တားထားပေးမယ်။"

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရာတွင် သူက သူတို့၏နောက်ခံများနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် အရေးကြီးဆုံးအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားခဲ့မည်နည်း။

တောင်ပိုင်းဍုမေဏု၏အသက်အကြီးဆုံး ဗောဓိသတ္တများထဲမှ တစ်ပါးအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူတစ်ပါးတည်းသာ ဤလူကိုခဏတာ တားဆီးထားနိုင်ပါလိမ့်မည်။

"မင်းဒီဘုန်းကြီးအိုကြီးရှေ့မှာ ရပ်နေခဲ့တုန်းက မင်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေတာကို ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်။" ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တက လူငယ်လေး တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်း ဒီလောက်မောက်မာမှန်း ငါ သိခဲ့ရင် ဟယ်တောင်မှာကတည်းက လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်ခဲ့သင့်တာ။"

ကံကြမ္မာကိုဆုပ်ကိုင်ရန် ပြတ်သားမှု လိုအပ်ကြောင်း သူ နားလည်နိုင်သည်။ တစ်ဖက်လူတွင် စိန်ခေါ်ရန် အရည်အချင်းများနှင့် ခွန်အားများ အမှန်တကယ် ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကိုမဖောက်ထွင်းရသေးဘဲ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခများပေါ်ပေါက်လာခြင်းကိုတော့ မမျှော်လင့်ထားမိပေ။

"အခု မနောက်ကျသေးဘူးလို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ဘုန်းကြီးအိုကြီးက သူ၏လက်ဖဝါးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ယှက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ရှိ ရတနာခုနစ်ပါးအလင်းဘီးက ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးအလား ဆက်တန်းသွားပြီး ထိုနှစ်ဦးပတ်လည်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျှောနေသည်။

သူက ဤမိစ္ဆာကိုအနိုင်ယူရန် မလိုအပ်ဘဲ ကန့်သတ်ချက်ချိုးဖျက်ခံရသည်အထိ တောင့်ခံထားရန်သာ လိုအပ်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ၏တပည့်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ကြိုးစားခြင်းကြောင့် မဟာလွတ်လပ်ခြင်းသန့်စင်သောကမ္ဘာဗောဓိသတ္တ က အနည်းဆုံးတော့ သူ၏တာအိုအသီးအပွင့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး တောင်ပိုင်းဍုမေဏုမှ နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "လမ်းညွှန်မှုအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗောဓိသတ္တ။"

ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော စကားများက ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တကို မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်စေသည်။

သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်တွင် တစ်ဖက်လူက လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ၏ညွှန်ကြားချက်အရ ဟယ်တောင်သို့သွားခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့ကြောင်း သိထားသင့်သည်။

အကျိုးအကြောင်းအရဆိုလျှင် ထိုအချိန်ကတည်းက သူက လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိနေပြီးဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ထံမှ မည်သည့် ရွှေကြာပန်းပလ္လင်ကျွမ်းကျင်မှုမျှလိုအပ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

ဤအရာများအားလုံးက လွဲမှားနေခဲ့လျှင်တစ်မျိုးပင်။

သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်က ရွှေကြာပန်းပလ္လင်ကိုလေ့လာနေဆဲဖြစ်သည့်လူ တစ်ယောက်က ယခုချိန်တွင်လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို မည်ကဲ့သို့ဖိနှိပ်နေနိုင်သနည်း။

ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများစွာဖြင့် ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တကို အနည်းငယ်မှင်တက်သွားစေခဲ့သော်လည်း သူနားမလည်နိုင်ဆုံးအရာမှာ ရှန်းယီက အဘယ်ကြောင့်အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရဲသနည်း ဆိုသည်ပင်။

တောင်ပိုင်းဍုမေဏုအား သူသတင်းပို့မည်ကို သူမကြောက်ဘူးလော။

နောက်တစ်ခဏတွင် လက်သီးကပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တကို အဖြေပေးလိုက်၏။

သူ၏သူငယ်အိမ်များက အပ်ပေါက်အရွယ်ခန့် ကျုံ့သွားပြီး သူ၏အသက်ရှူသံပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ စကားပြောရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက မသိစိတ်အရ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

ခွပ်..ခွပ်

လွန်စွာပြင်းထန်သောလက်သီးချက် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ရတနာခုနစ်ပါးအလင်းဘီးက အသက်တစ်ခါရှုချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လက်သီးက ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာရိုက်နှိပ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဘုန်းကြီးအို၏အမူအရာက အေးခဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က စီးဆင်းနေသောသဲများကဲ့သို့ပြန့်ကျဲသွားကာ ရွှေရောင်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူ့လောကမှလုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟမ်..." ရွှေဖားပြုတ်ဗောဓိသတ္တက ပတ်လည်ရှိ အလင်းတန်းများကို ဒေါသတကြီးတိုက်ခိုက်နေစဉ် ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ပြီး သူ၏ဓမ္မကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံး နေရာမှာပင် အေးခဲသွား၏။

သူ၏မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများပင်ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူက ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေ၏။