အခန်း ၁၂၂၉

အခန်း (၁၂၂၉) လူသားဧကရာဇ်မှာ ပိုလျှံနေတဲ့ အရင်းမြစ်ဆိုတာမရှိဘူး ၂

အင်ပါယာမြို့တော်တွင် နေထိုင်သော ဤလေးစားဖွယ်ကောင်းသော သခင်ကြီးလင်က အလွယ်တကူ လက်လျှော့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ထိုဖြောင့်မတ်သောစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖုန်းရှီက သူမ၏ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အခြေအနေကို ပိုရှုပ်သွားစေတယ် ဟုတ်လား... အခြေအနေအရ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမခံရဘူးဆိုရင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းနဲ့ ဗောဓိဂိုဏ်းကိုပြစ်မှားဖို့ ဘယ်သူက မိုက်မဲမှာလဲ။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တက အမြင့်မှာ ထိုင်ပြီး ရှင်တို့နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ဧကရာဇ်ချီကို မျှဝေခံစားရန်ဖို့ အသာအယာစောင့်ဆိုင်းနေလို့ရတယ်။

"ဟက်" သူမက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်လက်အငြင်းပွားရန် စိတ်ဝင်စားမှုပျောက်ဆုံးသွားကာ အစီရင်ခံစာကို အတင်းဆွဲယူပြီး စာကြည့်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

လင်ရှုးယာက ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ယခုအခါ လွတ်ဟာနေသော သူ၏လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

...

ညဉ့်နက်ချိန်၊ အင်ပါယာမြို့တော်၏အနက်ရှိုင်းဆုံး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင်

ဖုန်းရှီက ရှန်းယီနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သူမက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "တွေ့ခွင့်ရဖို့ အခုချိန်အထိစောင့်စရာ မလိုအပ်လောက်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက အခုမှ အမူးပြေသွားတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ဤအကြောင်းကို ပြောရလျှင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံသူများက သက်တမ်းရှည်ကြပြီး အများစုမှာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ လွန်စွာကြာမြင့်ပြီဖြစ်ပါသည်။

ထိုအချိန်က လူသားဧကရာဇ်က ထိုနှစ်များအတွင်း မည်မျှလုံ့လဝီရိယရှိခဲ့ကြောင်းကို လူတိုင်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

သူ့ကို ထောက်ခံရန်ဤဂုဏ်သတင်းသာ မရှိခဲ့ပါက သူ၏လက်ရှိ မူးယစ်နေသော အသွင်အပြင်အရ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ သန်မာသော အဖွဲ့ဝင် အများအပြားက အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူစုကွဲသွားကြမည်ဖြစ်သည်။

"ရပါတယ်။"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူက သူ၏အသက်ကိုကယ်တင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း တစ်ရက်လောက် စောင့်ဆိုင်းရမည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏အင်ပါယာမြို့တော်က ထိုအစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓများ၏ဍုမေဏုတောင် နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက လောကတွင် အလုံခြုံဆုံးနေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

"သခင်ကြီးတို့၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါ။"

မကြာမီ မီးအိမ်ကိုင်ဆောင်ထားသော အစေခံမလေး တစ်ဦး ထွက်လာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ခြံဝင်း၏ ရေကန်ဘေးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ရှန်းယီက တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်များစွာ ရှိနေပြီး ဘေးဘီကို ကြည့်ရသည်မှာ ရှုထောင့်အသစ်တစ်ခုမှ အရာများကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အရက်၏ပြင်းပြသော ရနံ့များ ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရေကန်ဘေးတွင် မှီနေသော ပုံရိပ်၏ကျောပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်း၏ဘေးတွင် ဖုန်းရှီ ယခုလေးတင် ပေးပို့ထားသော အစီရင်ခံစာရှိနေပြီး ထိုသူက ၎င်းကို ဖတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အစိုးရအရာရှိ အပြည့်အစုံမရှိသကဲ့သို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ရှိနေခဲ့သော လင်ရှုးယာ ပင်လျှင် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ဆုတ်ခွာသွားသော အစေခံမလေးမှလွဲ၍ ရေကန်ဘေးတွင် သူတို့ သုံးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ကြီးမြတ်သော အောင်မြင်မှုပိုင်ရှင် အရာရှိတစ်ဦးကို ဆက်ဆံသည့် အပြုအမူမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

"မင်းအရင်ထွက်သွားလိုက်။စစ်သူကြီးနန်ယန်နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောချင်တယ်။"

ရေကန်ထဲရှိအမျိုးသားက လက်ယမ်းပြပြီး ဖုန်းရှီကိုပါ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

"..."

ရှန်းယီက ဤဟန်ဆောင်မှုများကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပေါ့ဆဆနိုင်လွန်းနေပြီး သူ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

ဖုန်းရှီက သူ့ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် စကားမဆင်မခြင်မပြောရန် ညွှန်ပြသည့်အနေဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ရေကန် ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွား၏။

"ဒီကိုလာ၊ ထိုင်။" လူသားဧကရာဇ်က သူ၏ဘေးရှိ ဥပုံသဏ္ဌာန်ကျောက်တုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်၏။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် သူတို့က အနည်းငယ်ရှောင်ဖယ်ကြမည်မှာ သေချာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘုရင်နှင့် လက်အောက်ငယ်သားကြား ဤသည်မှာ မည်သို့သော ထူးဆန်းသည့် တွေ့ဆုံမှုမျိုးနည်း။ ထိုင်ခွင့်ပြုလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ ကုလားထိုင်တစ်လုံး ယူလာပေးသင့်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီက ဤကဲ့သို့သော သေမျိုး မင်းဆက်မျိုးကိုကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမလေ့လာခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ မည်သည့် စည်းမျဉ်းများကိုမျှ နားမလည်ပေ။

တစ်ဖက်လူက စကားပြောလာပြီဖြစ်ရာ သူက တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် လူသားဧကရာဇ်၏ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်၏။

"ငါ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးပြီ။"

လူသားဧကရာဇ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်လာသည်။ သူ၏နီရဲနေသော မျက်နှာက အနည်းငယ် အိုမင်းနေပုံရပြီး မည်သည့် ထူးခြားသော အသွင်အပြင်မျှ မရှိဘဲ သာမန် အဘိုးကြီး တစ်ဦးနှင့်သာ တူသည်။

သူ၏အမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဝမ်းသာမှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ကာ ထို့နောက် သူက ဇဝေဇဝါဖြစ်ဖွယ် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်၏။ "အကယ်၍ သူတို့က အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ရဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အဲဒီ မဟာဂိုဏ်းကြီးက ကျင့်ကြံသူတွေကို သူတို့ ယုံကြည်နေဦးမယ်လို့ မင်း ထင်သလား။"

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ရှန်းယီ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

ယခုအကြိမ် အင်ပါယာမြို့တော်သို့ သူလာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ သူ၏သံသယများကို အတည်ပြုရန်ဖြစ်သော်လည်း ဤရလဒ်က ဤမျှမြန်ဆန်စွာ၊ ဤမျှရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤစကားတစ်ခွန်းက လူသားဧကရာဇ်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏လက်ရှိ ကြေကွဲဖွယ် အခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျပင် လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေပ့သည်။

"ဒါက ငါတို့ ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံတာပဲ ရှိသေးတယ်၊ဒီညက သာမန် စကားပြောတာ သက်သက်ပဲ၊ နောက်ပြောင်တာပါ၊ စိတ်ထဲ မထားနဲ့။"

အမျိုးသားက လက်ယမ်းပြပြီး ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှန်းယီ၏မျက်လုံးများက အမျိုးသား၏ရှေ့သွားကြားရှိ ကွက်လပ်ဆီသို့ ချက်ချင်း အာရုံရောက်သွား၏။

"..."

လူသားဧကရာဇ်က ယခင် အကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲရန် ဤအခွင့်အရေးကို ယူလိုက်ပြီး အစီရင်ခံစာကိုကောက်ယူကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဒီလို အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ဆို ငါ တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။ မင်းကို ဘာဆု ချီးမြှင့်သင့်လဲ။"

"ကျွန်တော် မသိဘူး။"

ဖုန်းရှီ ထွက်သွားကတည်းက လူသားဧကရာဇ်သည်'ငါဟူသော နာမ်စားကို အသုံးပြုမှု လျှော့ချလိုက်ပြီး ရှန်းယီကလည်း ထိုကဲ့သို့ တရားဝင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို မနှစ်သက်ပေ။ ထို့အပြင် အစောပိုင်း မေးခွန်းပြီးနောက် သူ၏လေသံက အနည်းငယ် တင်းမာသွားပါသည်။

"ယုတ္တိအရဆိုရင် မင်းက ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရဖို့နဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဘွဲ့တစ်ခု ရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ် အများအပြားကကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ဧကရာဇ်ချီကိုပဲ လုံးဝအားကိုးကြတယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က ဒုတိယအဆင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ရှိနေတာ။"

အမျိုးသားက ခေါင်းကုတ်လိုက်၏။ "သူတို့အားလုံးက သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိတဲ့ သေမျိုးတွေပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါက သူတို့ကို ဧကရာဇ်ချီ အပ်နှင်းလို့ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ ကွာခြားတယ်၊ မင်းရဲ့အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။ ဒါ့အပြင် ဧကရာဇ်ချီက ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်၊ အကယ်၍ ငါ မင်းကို ပေးလိုက်ရင် သူတို့က ဘေးဖယ်ပေးရလိမ့်မယ်..ဟင်း..။"

သူက နဖူးကို ပုတ်လိုက်၏။ "ဒီလိုလုပ်ရင်ကော၊ ငါ မင်းကို ပထမအဆင့်နတ်ဘုရားမင်းဆက် စစ်သူကြီးချုပ် ဘွဲ့ ပေးမယ်... ဧကရာဇ်ချီ မပါဘဲနဲ့လေ၊ ဘယ်လိုလဲ။"

"..."

ဤလူသားဧကရာဇ်ဆိုသူသည် လေးနက်သော ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန်ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆပြုမူနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယီ မြင်နိုင်သည်။

သူက တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

"ဟေး"

၎င်းကို မြင်သောအခါ လူသားဧကရာဇ်က နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အပြုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး စုတ်သပ်ကာ ရှန်းယီကိုခေါ်လိုက်စဉ် သူ၏နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။

သူက အစီရင်ခံစာကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "မင်းကို ကြည့်ရတာ အမြဲတမ်းအလျင်လိုနေတာပဲ... ငါတို့ ဒီအကြောင်းမပြောရင် ဘာအကြောင်း ပြောကြမလဲ။ မင်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မှတ်တမ်း အကြောင်းလား။"

သူက စာမျက်နှာများကို လက်ချောင်းဖြင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ "ဒီမှာ မဖော်ပြထားပေမယ့် ဒါကို ကြည့်လိုက်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက ဝူရှန်းလို့ ခေါ်တဲ့ စစ်သူကြီးကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီမှာ စတုတ္ထအဆင့် လေကခရီးသည်တစ်ယောက်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ဝံပုလွေနတ်ဆိုး တစ်ကောင်လှုပ်ရှားခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်၊ အဲဒါက ဒီဘုန်းကြီးတွေရဲ့ ပုံမှန် အပြုအမူနဲ့ တူလို့လား။ ဒီစတုတ္ထအဆင့်ဝံပုလွေနတ်ဆိုးက ဗောဓိဂိုဏ်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတယ်၊ သူ အညံ့ခံခဲ့တဲ့ ဗောဓိသတ္တက ဘယ်မှာလဲ။"

"မင်း အဲဒီလူကို ကယ်တင်လိုက်ရုံပဲလား။"

"ပြီးတော့ ဒီမှာ၊ ကျမ်းစာပို့ဆောင်ရေး ကိစ္စ၊ စတုတ္ထအဆင့် မဟာဂိုဏ်းကြီးက ပါရမီရှင်ဆယ့်ခြောက်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... အဲဒီ ဗောဓိသတ္တတွေနဲ့ မသေမျိုးအရှင်တွေက မင်း သူတို့ကို သတ်နေတာကို ဒီအတိုင်းကြည့်နေခဲ့ကြတာလား။ မင်းက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့သရုပ်ကို အသုံးမပြုခဲ့တာ ရှင်းနေတယ်။"

"ပြီးတော့၊ ဒီမှာ။"

သူက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်၏။ "တိမ်ဖြူဂူကို မသေမျိုးခုံရုံးကမြင်းတွေ ပေးခဲ့တယ်၊ မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦး ဆင်းသက်လာတယ်၊ တိမ်ဖြူဂူက သက်ရှိတွေကို အန္တရာယ်ပြုလို့ မင်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သူတို့ကိုသုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့တယ်၊ မသေမျိုးအရာရှိကရော ဘယ်လိုလဲ။ မင်း သူတို့ကို သတ်နေတာကို ကြည့်ပြီး ဒီအတိုင်း ထွက်သွားတာလား။"

"မင်းက ငါတို့ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီးချုပ်ပဲ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။"

လူသားဧကရာဇ်က အစီရင်ခံစာကို ချထားလိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ဂရုမစိုက်စွာ ဖြန့်ကားလိုက်၏။ "ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါ မင်းကို ဆုချရဲပါ့မလား။"

"..."

ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ဤမျှရှင်းလင်းသော စိတ်ရှိသူတစ်ဦးက လူသားဧကရာဇ်ဟူသော ဘွဲ့နှင့် သေချာပေါက် ကိုက်ညီပါသည်။

ဤသို့ဆို သူကအဘယ်ကြောင့် သာမန်ပြည်သူများ၏အသက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး သူတို့အား မီးတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် တွန်းပို့ခဲ့သနည်း။

ရှန်းယီ၏တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ လူသားဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်၏။ "သေချာတာပေါ့ ငါရဲတာပေါ့၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့လို့ပဲ။ မင်းရဲ့ နှလုံးသားက ပြည်သူတွေအတွက်ဖြစ်နေသရွေ့ မင်း ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ သုံးသုံး ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။"

ထို့နောက် သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ပြဿနာက ငါ မင်းကိုဆုမချနိုင်တာပဲ။ ငါ့မှာ ဧကရာဇ်ချီရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို ပေးလို့ မရဘူး။"

သူက ရေကန်ထဲရှိ ဧရာမကျောက်တိုင်ကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒီအရာတွေက ငါ့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ အသုံးဝင်မှုရှိတယ်။ ဒီလိုလုပ်၊ မင်းဘာသာအရက်ယူသောက်၊ သောက်နိုင်သလောက် သောက်။"

ရှန်းယီက သူညွှန်ပြသော နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်က ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

သူ၏မျက်လုံးများကို အနီရောင်နေမင်းကြီးအတွင်း ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သောရွှေရောင်အလင်းက သူ့ကို မျက်စိကန်းလုမတတ်ဖြစ်သွားစေသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏နှလုံးသားနှင့် စိတ်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏တာအိုအသီးအပွင့်နှင့် အသီးအပွင့်နေရာတို့က တုန်ယင်ကာ အက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်သွား၏။

၎င်းက တစ်ခဏမျှသာကြာရှည်ခဲ့ပြီး မကြာမီ ရေပေါ်ရှိအရိပ်တစ်ခုအလား အရာအားလုံး မှေးမှိန်သွားခြင်းက ကံကောင်းပါသည်။

ရှန်းယီက ရေကန်ဘေးတွင် တောင့်တင်းစွာ ထိုင်နေပြီး သူ သတိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်မည်မျှကြာသွားမှန်း မသိခဲ့ပေ။

ထိုအရာက ဧကရာဇ်ချီပင်။ သူ နားလည်နိုင်စွမ်းပမာဏအားကျော်လွန်နေပါသည်။

သူက လူသားဧကရာဇ်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်၏။

သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို တန်ဖိုးကြီးကစားစရာ တစ်ခုပြသရင်း ရယ်မောနေသည့် ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျိုးနေသည့်ရှေ့သွားတစ်ချောင်းအား ဖော်ပြကာပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ရယ်မောနေသည့် အမျိုးသားကို သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုမျက်လုံးများအတွင်း နက်ရှိုင်းသည့် အဓိပ္ပာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူအတွက် ဤအရာများက အလွန်တရာအသုံးဝင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက အနည်းငယ်မျှပင် ခွဲဝေပေး၍မရပေ။

"ဒါဆိုနောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားက ကတိဖျက်ချင်ရုံ သက်သက်ပေါ့။" ရှန်းယီက သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းးလိုက်ပြီး မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

ဤအရာက သူတို့၏ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ လောက၏အရှင်သခင် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏သိမ်မွေ့သော လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စိမ်းသက်မှုခံစားချက်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ တခြားအရာတွေကို လျော်ကြေးအဖြစ် သုံးမယ်လေ။" အမျိုးသားက သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လူသားအင်ပါယာမှာလည်း ပိုလျှံတဲ့ရိက္ခာဆိုတာမရှိပါဘူး။"