အခန်း (၁၀၉၄)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၉၄

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

သို့သော် ယခုအခါ၌မူ... ရုပ်ဆိုးသည့် ကျောက်ဆောင်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သတ္တုများပင်လျှင် လုံးဝ အခဲလိုက်ဖြစ်သွားကာ သာမန်ကျောက်တုံးများအသွင် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

တုပိုင် ပို၍နက်ရှိုင်းသည့်နေရာဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားလိုက်၏။ နောက်ဆုံး၌... နဂါးသွေးဂြိုဟ်၏ အူတိုင်အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာ၌ မိစ္ဆာနန်းတော်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ဤသည်က နဂါးသွေးတိုက်ကြီးမှ တစ်ခုတည်း ကျန်ရစ်နေသည့် အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ဂြိုဟ်၏ အလယ်ဗဟိုအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်တည်ရှိနေခြင်းပင်။

မိစ္ဆာနန်းတော်သည် လူတွေ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခမ်းနားကြီးကျယ်မနေပေ။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလွန်းနေ၏။ ထိုနန်းတော်ကို ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတ္တုဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးသွေးဂြိုဟ်၏ အူတိုင်သတ္တုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းပင်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ အမြင့် မီတာ တစ်သောင်းသုံးထောင် ၊ အကျယ် မီတာ သုံးထောင်ကျော်နှင့် အလျား မီတာ ငါးထောင်ကျော် ရှိသည်။

ဤဧရာမ နန်းတော်ကြီး၏ အတွင်း၌ ခန်းမတစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။ တုပိုင် ထိုထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်ဆယ့်ငါး ကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းပြီး မျက်နှာကြက်မှာ အမြင့် မီတာ တစ်သောင်းသုံးထောင်အထိ ရှိနေကာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောပြီး ခမ်းနားလှသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်၏။

သို့သော်... တုပိုင် လမ်းတစ်ဝက်အထိသာ လျှောက်သွားနိုင်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက နဂါးသွေးဂြိုဟ် တစ်ခုလုံးကို ထက်ပိုင်းဆွဲဖြဲခဲ့စဉ်က ဤမိစ္ဆာနန်းတော်ကိုပါ ထက်ပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ရုတ်တရက်... နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက ဆွဲဖြဲခံထားရသည့် နဂါးသွေးဂြိုဟ်ကြီးကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းလိုက်ကြပြီး ပြီးပြည့်စုံသည့် စက်လုံးပုံစံအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပုံဖော်လိုက်ကြ၏။ အလယ်ဗဟိုရှိ မိစ္ဆာနန်းတော်သည်လည်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားကာ ယခင်အတိုင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။

တုပိုင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်၏။

သူ၏ရှေ့၌ မိစ္ဆာနန်းပလ္လင် တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအပေါ်၌ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက ပျင်းရိပျင်းတွဲ ထိုင်နေ၏။ အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ အရပ်အမောင်းမှာ သေးငယ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အမြင့် ကိုးကီလိုမီတာ ၊ တောင်တစ်လုံးစာခန့်သာ ရှိသည်။

သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသာ မြင်နေရ၏။ သူက အလွန်တရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်ဟန်ဖြင့် နန်းပလ္လင်၏ လက်ရန်းပေါ်၌ လက်သီးကို ထောက်ကာ မေးစေ့ကို တင်လျက် ထိုင်နေသည်။

ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်...။ နဂါးမျိုးနွယ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် တစ်ပါးတည်း သုတ်သင်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာအရှင်သခင်... မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်သုံးပါးတို့၏ သခင် ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ပင်။

သူသည် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးရှိ ဟင်းလင်းပြင်များအားလုံး၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နဂါးသွေးတိုက်ကြီးနှင့် ကမ္ဘာမြေအပါအဝင် မရေမတွက်နိုင်သည့် ကမ္ဘာလောကများ ပျက်သုဉ်းရခြင်း၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိက တရားခံလည်း ဖြစ်၏။

သို့သော် တုပိုင် ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ထိုသူသည် သရဖူ ဆောင်းမထားပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်ကို အောင်နိုင်ခဲ့သည့် အမြင့်ဆုံး အရှင်သခင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဖြစ်သော်ငြား သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေ၏။

တုပိုင် ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဝှီးးး ဝှီးးး ဝှီးးး"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးသည် ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ပေါ်လာကြ၏။

သူတို့သည် အပြင်ဘက်၌ ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ ဧရာမကြီးများ မဟုတ်ကြတော့ချေ။ တစ်ပါးစီတိုင်းသည် သူတို့အရှင်သခင်၏ အရပ်အမြင့် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားကြပြီး အမြင့် သုံးကီလိုမီတာခန့်သာ ရှိတော့သည်။

သူတို့ အားလုံးက မြေပြင်ပေါ်၌ ရိုသေလေးစားစွာ ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။ တုပိုင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အခု ကမ္ဘာမြေပေါ်က ပိတ်ဆို့ထားမှုတွေကို ဖယ်လို့ရပြီလား။"

မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဧရာမ အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက နောက်ဆုံး၌ ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါပဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်။"

ထို့နောက် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက သူတို့၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ၏။

မူလက သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အသွင်အပြင်မရှိသည့် အနက်ရောင် အရိပ်များသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့ တစ်ပါးစီတိုင်းက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေကြပြီး မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းမှဟုပင် မထင်ရလောက်အောင် ဖြစ်နေ၏။

**--**--**--**--**--**--**--**

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သက်ရှိများမှာ နောက်ဆုံးအချိန် ရေတွက်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေပြီ။

ကမ္ဘာမြေသည် နေမင်းကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်မှာ သုံးရက်ကျော်တိုင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ခြောက်ရက်အကြာ၌ ကမ္ဘာမြေ၏ အူတိုင် လုံးဝ အေးခဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး ဂြိုဟ်လည်ပတ်မှုလည်း လုံးဝ ရပ်တန့်သွားပေလိမ့်မည်။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ခြောက်ရက်အတွင်း၌ ကမ္ဘာမြေကြီး ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ပြီး လူသားများ မျိုးသုဉ်းကာ မြင့်မြတ်နယ်မြေလောကသည်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်၌မူ ထိုက်ခန်အင်ပါယာထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်း မရှိကြပေ။

မျက်စိရှေ့၌ မြင်တွေ့နေရပြီး ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သည့် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန် ၊ သူတို့ ပျက်သုဉ်းရမည့် အချိန်အတိအကျကို သိနေခြင်းက သိပ်ပြီး ကြောက်စရာ မကောင်းတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဖန်ရှောင်ပင်လျှင် ကမ္ဘာမြေ၏ လည်ပတ်မှု နှေးကွေးလာနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်၌ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူတိုင်း ဆုတောင်းနေကြသော်ငြား မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိကြတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် တုပိုင်သည် အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးအပြင် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကြီးစိုးသူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်နှင့်ပါ ရင်ဆိုင်နေရကြောင်းကို သူတို့ သိထားသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်... မမျှော်လင့်ဘဲ အလင်းရောင်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ၏။ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဧရာမ မိစ္ဆာမျက်နှာကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

တောက်ပသည့် နေရောင်ခြည်က ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွန်းလင်းလာလေပြီ။ ပို၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံကြီး ပေါ်လာခြင်းပင်။

နေရောင်ခြည်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ နွေးထွေးစွာ ဖြာကျလာ၏။

လွန်ခဲ့သည့် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ပြီးနောက် မိစ္ဆာများသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နျူကလီးယားဗုံး အားလုံးကို ဖောက်ခွဲခဲ့ကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် နျူကလီးယားဆောင်းရာသီကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကမ္ဘာမြေ၏ ကောင်းကင်ယံသည် နျူကလီးယား ဖုန်မှုန့်များနှင့် တိမ်မည်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို ခံခဲ့ရ၏။ နေရောင်ခြည်သည် အဆိပ်ပြင်းသည့် မြူခိုးများကို မထိုးဖောက်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားကာ ကောင်းကင်ကြီးမှာ အမြဲတစေ မီးခိုးရောင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။

မျိုးဗီဇပြောင်း အပင်များမှလွဲ၍ အခြားအပင်အားလုံးနီးပါး သေဆုံးသွားကြ၏။ လူသားများသည် အပြာရောင် ကောင်းကင်နှင့် အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကို မမြင်တွေ့ရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်တိုင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၌မူ... ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ဆေးကြောထားသကဲ့သို့ ပြောင်စင်နေပြီး နီလာပြာတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေလေ၏။

တိမ်မည်းများနှင့် နျူကလီးယား ဖုန်မှုန့်များ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်မှသာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည့် နျူကလီးယား ဆောင်းရာသီကြီးက ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားလေပြီ။

သေချာသည်မှာ ဤသည်က မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါးက ကမ္ဘာမြေကို နျူကလီးယား မြူခိုးများ ရှင်းလင်းပေးရန် သဘောကောင်းစွာ ကူညီပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

နျူကလီးယား ဖုန်မှုန့်များနှင့် မြူခိုးများထဲ၌ အကြွင်းအကျန် ရေဒီယိုသတ္တိကြွ စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာများအနေဖြင့် စွမ်းအင် တစ်စက်လေးကိုပင် အလဟဿ အဖြစ်မခံလိုကြသည့်အတွက် အကုန်အစင် ဝါးမျိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကမ္ဘာမြေသည် လှပသည့် အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ရရှိသွားလေပြီ။

နျူကလီးယား ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု အားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

နေမင်းကြီးက တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလျက် ရှိနေသည်။

အခဲလိုက် အေးခဲနေသည့် ကမ္ဘာမြေမှာလည်း စတင်ပြီး အရည်ပျော်လာ၏။

သို့သော် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အပူချိန်မှာ အနှုတ် ၂၀၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီးယပ်မှ သုညအထက် ဒီဂရီ ဆယ်ဂဏန်းအထိ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားခြင်းကလည်း ကပ်ဘေးတစ်ခုပင် ဖြစ်နေပြန်သည်။ ကမ္ဘာမြေအနေဖြင့် ပျက်စီးသွားသည့် ဂေဟစနစ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် အချိန်တော်တော်ကြာ ယူရပေလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၉၄ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။