အခန်း (၁၀၉၇)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၉၇

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

သို့သော် ပျက်စီးခြင်းက တုပိုင်အပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ သူ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲမသွားချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သလို မိစ္ဆာတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

တုပိုင် ရှေ့သို့ ဆက်တိုးသွားလိုက်၏။ မှန်ပြင်ထဲရှိ တုပိုင်၏ အရိပ်ကလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ နောက်ဆုံး၌ သူတို့နှစ်ဦး လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

မှန်ပြင်ကြီးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ ယခုအခါ သူသည် မိစ္ဆာများနှင့် နဂါးများ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်လောကများ အားလုံး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလေပြီ။ သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်ထက် များစွာ သာလွန်သွားသကဲ့သို့ မိစ္ဆာများထက်လည်း အဆမတန် သာလွန်သွားလေပြီ။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မိခင်နှင့် ဖခင်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တုပိုင် မိစ္ဆာနန်းတော်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေ၏။

အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံအစား တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ဟူးးး"

ဟောကိန်းမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ရသည့် အနာဂတ်မှာ အမြဲတမ်း ဝေဝါးနေပြီး မပီပြင်ခဲ့ချေ။ အကွဲကွဲအပြားပြား ဖြစ်နေသည့် အာရုံများ အားလုံးကို မြင်တွေ့ရလျှင်ပင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူကမျှ အတိအကျ မသိနိုင်ပေ။

အကောင်းဆုံး အနေဖြင့် တုပိုင်သည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသည့် ကိစ္စရပ်များကို အပြည့်အဝ ကြိုတင်မမြင်ရဘဲ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်လောက်ကိုသာ ခန့်မှန်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တိုင် တကယ့်လက်တွေ့ ဖြစ်လာချိန်၌ ထိုတုန်လှုပ်မှုက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ရိုက်ခတ်သွားဆဲပင်။

သူ၏ မိခင်နှင့် ဖခင်တို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်မခံရမီလေး၌ သူတို့၏ မျက်နှာများကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားများ၏ ကစားပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောကြောင့်ပင်။ စကြာဝဠာ၏ ကမ္ဘာပျက်ခေါင်းလောင်းသံကြီးသည်လည်း နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားလေပြီ။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက နဂါးမျိုးနွယ်သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ခွာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးသွေးနွယ်ဖွားများက နဂါးများ သူတို့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး စွန့်ပစ်သွားခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ကျိန်ဆဲခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ နဂါးမျိုးနွယ်က ယနေ့အတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အလားတူပင် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်တစ်ထောင်ကျော်က မိစ္ဆာများသည် စွမ်းအင်အားလုံးကို ဝါးမျိုရန်အတွက် တာ့နင်အင်ပါယာ တည်ရှိရာ ပွားလာသည့် ကမ္ဘာမြေဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ ထိုအရာကလည်း ယနေ့အတွက် ကြိုတင် အစီအစဉ်ချထားခြင်းပင်။

သို့သော် ထိုကျူးကျော်မှုက အဘယ်ကြောင့် ကျရှုံးသွားရသည်နည်း။ အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျန်ရစ်နေသည့် သံယောဇဉ်များကြောင့်လော။ သို့မဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်မှ မိုဟန်၏ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တစ်ခုက ကျူးကျော်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းကြောင့်လော။

အရာအားလုံးက အဖြေမသိ ပဟေဠိအဖြစ် ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။ သူ၏ မိခင်နှင့် ဖခင်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာဘုရင်များ အားလုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

သို့သော် အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာသာ ပွားလာသည့် ကမ္ဘာမြေဟင်းလင်းပြင်များကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်လျှင် လွန်ခဲ့သည့် ဆယ့်ခြောက်နှစ်က ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဘယ်သောအခါမှ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း တုပိုင် ဆင်ခြင်မိ၏။

အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာ၏ ကျရှုံးမှုက ကံကြမ္မာမိစ္ဆာကို ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေဆီသို့ ကျူးကျော်လာစေရန် ဦးတည်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံး၌ မိစ္ဆာဧကရာဇ်နှင့် နဂါးဘုရင်မတို့၏ ကလေးကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိသွားစေရန် လုံလောက်သည့် စွမ်းအင်များ ဝါးမျိုရန် အမြဲတမ်း လိုအပ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါ၌ မည်သည့်အရာကမှ အရေးမကြီးတော့ချေ။ လက်ရှိအချိန်၌ အရေးကြီးသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာများမှာ အမှန်တရားနှင့် အနာဂတ်သာ ဖြစ်သည်။

တုပိုင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ သူ လက်ချောင်းကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်ကာ လေထဲ၌ စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုသည်မှာ ကမ္ဘာမြေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည့် တံခါးပေါက်ပင်။

ယခု သူသည် မိစ္ဆာများနှင့် နဂါးများ၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ရာ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်များကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးနိုင်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဤအဆင့်၌ သူသည် တံခါးပေါက်များကို ဖွင့်ရုံသာမက ဂြိုဟ်များကိုပါ တိုက်ရိုက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိနေလေပြီ။ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အချိန်ယူရနိုင်သော်ငြား ယခု သူသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဂေဟစနစ် တစ်ခုလုံးကို နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။

တုပိုင်က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကမ္ဘာမြေကြီး... ငါ လာပြီ။"

တုပိုင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးပေါက်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်၏။

"ဝှီးးး"

အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလျက် တုပိုင် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်၌ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းဖြစ်သည့် တုပိုင်မှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ကြီးက အပြစ်အနာအဆာကင်းကာ တောက်ပသည့် အပြာရောင် ဖြစ်နေပြီး နေမင်းကြီးက ကမ္ဘာလောကကြီးအပေါ် တောက်ပစွာ သာလင်းနေသောကြောင့်ပင်။

ထိုမျှမက အောက်ဘက်ရှိ သမုဒ္ဒရာမှာလည်း ကြည်လင်ပြတ်သားနေ၏။

တုပိုင် အနောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

မကြာမီ၌ သူ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ဖြတ်ကျော်သွား၏။ ထိုကျွန်းမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် သစ်ပင်များ ၊ ဖူးပွင့်နေသော ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။

ကမ္ဘာမြေသည် ဂေဟစနစ် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် နျူကလီးယားဆောင်းရာသီကို ခံစားရဖူး၏။ မျိုးဗီဇပြောင်း သက်ရှိအနည်းငယ်မှလွဲ၍ အပင်အများစုမှာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်တစ်ပါး၏ မျက်နှာကြီးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းခဲ့ဖူးပြီး ကမ္ဘာမြေဆီသို့ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်များ ရောက်ရှိမလာစေရန် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားခြင်းပင်။ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး ရေခဲတုံးအဖြစ် အေးခဲသွားပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် မျိုးဗီဇပြောင်း အပင်များကိုပါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆူနာမီလှိုင်းကြီး တစ်ခုက ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားသေးရာ ဤကျွန်းများအားလုံး လုံးဝ ရေအောက်ရောက်သွားပြီး မျောပါသွားသင့်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤကျွန်းများက အဘယ်ကြောင့် ယခုတိုင် စိမ်းလန်းပြီး ပွင့်လန်းနေရသည်နည်း။

တုပိုင် အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားလိုက်၏။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျွန်းပေါင်းများစွာကို သူ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကျွန်းတိုင်းမှာ သက်ရှိများ ၊ ထူထပ်သော သစ်တောများနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် အပင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အရှိန်တင်လိုက်ကာ တုပိုင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကုန်းမကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ကိုဩဒိနိတ်များအရ ဤနေရာက ရှန်ဟိုင်း၏ မူလတည်နေရာ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အဆုံးအစမရှိ ထူထပ်သည့် သစ်တောကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေလေပြီ။

ဟွမ်ဖူမြစ်က မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား မည်သည့် အဆောက်အအုံမှ ကျန်ရစ်မနေချေ။ လူသားများ ရှိနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှပင် မရှိပေ။

အရာအားလုံး ရှေးဟောင်း သစ်တောကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် အပင်များမှလွဲ၍ မည်သည့် တိရစ္ဆာန်မျှ မရှိခြင်းပင်။ ငှက်များ မရှိ ၊ သားရဲများ မရှိသကဲ့သို့ အင်းဆက်ပိုးမွှား တစ်ကောင်မျှပင် မရှိချေ။

သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်ကာ မကြာမီမှာပင် တုပိုင် ထိုက်ခန်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မြို့တော်ကြီးက ရှိနေဆဲပင်။ ထိုက်ခန်ဧကရာဇ် လီရှောင်ချန် တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ရေခဲသရဖူခံတပ်၏ ပုံတူနန်းတော်ကြီးက ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုံးဝ လူသူကင်းမဲ့နေ၏။ သမီးဖြစ်သူ တုရှောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သလို ဖန်ရှောင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး တုမိုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရန်ယဲ့ရှောင် ပျောက်ကွယ်သွားသလို နီရှန်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဖန်းချင်းယီလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျီယင်ယင်... ကျီပြောင်ပြောင်နှင့် လီတောက်ယွဲ့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

လူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြလေပြီ။ တုပိုင် မြို့တော်၏ နေရာတိုင်း ထောင့်တိုင်းကို ရှာဖွေလိုက်၏။ သက်ရှိအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ အဆောက်အအုံများ အတွင်းရှိ ရုပ်မြင်သံကြားများနှင့် ကွန်ပျူတာများက လုံးဝ အကောင်းပကတိ ဖြစ်နေပြီး အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင်။

ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်များပေါ်၌ ဗီဒီယိုဂိမ်းများက ရပ်တန့်မထားဘဲ ဆက်လက် ပွင့်နေ၏။ ထမင်းစားစားပွဲများပေါ်၌ ချန်ထားသည့် အမဲသားကင်များမှာ နွေးနေဆဲပင်။

တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့သည့် ဖန်ခွက်များထဲမှ ရေခဲတုံးများမှာ အရည်ပင် မပျော်သေးချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းက လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးသော အချိန်ကမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူ၏ ဦးရေပြားပင် ထုံကျဉ်သွားတော့၏။

ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ထောင်ချီ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေလောကဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

နဂါးစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် အကာအကွယ်ကြီးကလည်း သူမနှင့်အတူ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

လောကကြီးမှာ ရပ်တန့်ထားသည့် ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုနှင့် အတိအကျပင် တူညီနေ၏။ လေယာဉ်တိုင်းနှင့် ကောင်းကင်ရထားတိုင်းက လေထဲ၌ လုံးဝ ရပ်တန့် အေးခဲနေကြသည်။

ထို့အပြင် ထိုက်ခန်မြို့တော်ကဲ့သို့ပင် အတွင်း၌ မည်သည့် သက်ရှိတစ်ယောက်ကိုမှ ရှာမတွေ့ချေ။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၀၉၇ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။