အခန်း (၁၂၄-၁၂၆)

အခန်း ၁၂၄ နောက်ဆုံးတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

ဆရာကြီးလျူယွင်သည် ထိုင်နေရာမှထကာ သူ့နောက်ကွယ်ရှိ စာအုပ်စင်များထဲတွင် ခဏမျှ သေချာရှာဖွေနေလေသည်။

မကြာမီမှာပင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး—

"ဒါက ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်က စီနီယာအစဉ်အဆက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံမှတ်တမ်းတွေပဲ။ ပြန်ယူသွားပြီး သေချာဖတ်ကြည့်လိုက်ဦး။ နားမလည်တာရှိရင် ဘယ်အချိန်မဆို လာမေးလို့ရတယ်။"

"မင်း ဒါတွေအားလုံးကို သေသေချာချာ နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန်ကျ ငါကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးမယ်။"

"ဟဲဟဲ... ဒါပေမဲ့လည်း သိပ်ပြီးတော့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ မင်းရဲ့ ပါရမီအဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူးလို့ ငါယုံကြည်ပါတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာကြီး။"

ကျောက်ဖေးသည် စာအုပ်ကို ရိုရိုသေသေ လက်ခံရယူပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုညတွင် ကျောက်ဖေးသည် ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်ရှိ စီနီယာများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အတွေ့အကြုံများ ရေးသားထားသော ထိုစာအုပ်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ဖတ်ရှုခဲ့သည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ...

သူသည် တောင်ခြေတွင် ဝှက်ထားသော သူ၏ ကိုယ်ပွါးကိုပါ သုံး၍ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်နှင့် ဆယ်မိုင်ကျော် ဝေးကွာသော လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခုတွင် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

ရလဒ်ကတော့ အလွန်ပင် ချောမွေ့ခဲ့သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရန် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် စမ်းသပ်ခဲ့ရာ ငါးကြိမ်စလုံး အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြည့်သွားခဲ့သည်။

ဤအချက်က ကျောက်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော နောက်ဆုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်ကိုပါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှသာ သူသည် စိတ်အေးလက်အေးနှင့် အိပ်စက်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

အမှန်တော့ ကျောက်ဖေးကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ မအိပ်ဘဲ နေနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း...

လူသားခန္ဓာကိုယ် အကန့်အသတ်ကို မကျော်လွန်နိုင်သေးသရွေ့...

အိပ်စက်ခြင်းသည် စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အထိရောက်ဆုံးနှင့် အကုန်အကျ အသက်သာဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ညတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

နောက်တစ်နေ့ မနက် အာရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကျောက်ဖေးသည် ဆရာကြီးလျူယွင်၏ အခန်းတံခါးရှေ့တွင် ရောက်ရှိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချင်းအရာကို လျူယွင် မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ခဏအကြာတွင် လျူယွင်သည် တံခါးဖွင့်၍ ထွက်လာပြီး

"မင်း မစောင့်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ သူငယ်။ မနေ့ညက ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ခဲ့ရဲ့လား။"

"ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ခဲ့ပါတယ် ခင်ဗျာ။"

ကျောက်ဖေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

နံနက်စောစောစီးစီး ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဆေးဖော်စပ်ခန်းဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆေးလုံးများ၏ သင်းပျံ့သောရနံ့များသာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။

ဒုတိယစီနီယာအမသည် မနေ့ညကလည်း တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆေးလုံးတစ်သုတ် ဖော်စပ်ရန်အတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးရလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် လဝက်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်မှာလည်း ထူးဆန်းသောအရာမဟုတ်ပေ။

ဆေးဖော်စပ်နေစဉ်အတွင်း အိပ်ချင်ရုံမျှဖြင့် စိတ်တိုင်းကျ ခေတ္တရပ်နားထား၍ မရနိုင်ပေ။

တကယ်၍ မခံမရပ်နိုင်အောင် ပင်ပန်းလာပါက အခြား ဆေးဖော်စပ်သူများနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဖိုကို စောင့်ကြည့်ရန် တပည့်အချို့ကို မွေးမြူထားရခြင်းမျိုး ပြုလုပ်ကြရသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ယခင်က ဒုတိယစီနီယာအမ လျူချင်းရွှမ်ပြောပြခဲ့သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ကြားဖူးခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့်က တန်ရှားဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို စုစည်းပြီး မဟာ မှော်ကိုးဆင့် မသေဆေးလုံးကို နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ ဖော်စပ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် ထိုမသေဆေးလုံးကို တစ်လုံးတည်း သောက်ရုံမျှဖြင့် အလင်းပွင့် သွားနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး သောက်သုံးပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်အထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တန်ရှားဂိုဏ်းသည် အလွန်အမင်း ထွန်းကားလာခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ကြာမြင့်သည်အထိ ယနေ့တိုင် တည်တံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့်ဖြစ်သူတို့သည် တရားကျင့်ဆောင်ရာ အခန်းငယ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

အခန်းငယ်အတွင်း၌ နံနက်ခင်း မြူနှင်းများက ပြတင်းပေါက် ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် ဖြာကျနေပြီး အပြာရောင် ကျောက်ပြားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလင်းနှင့် အရိပ်တို့ကို ကျားကွက်များသဖွယ် တန်ဆာဆင်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဖျာကတ္တီပါထိုင်ခုံပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများကို အသာအယာမှိတ်ကာ အသက်ရှူသံကို မှန်မှန်

နှင့် ရှည်ရှည် ရှူသွင်းရှူထုတ် လုပ်နေသည်။

လျူယွင်သည် ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက တပည့်ဖြစ်သူ၏ အခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်

အသိဉာဏ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး တာအိုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ဖို့ပဲ။"

လျူယွင်၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ပြတ်သားလှသည်

"မင်းရဲ့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ရှုပ်ထွေးမှုတွေထဲကနေ ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်စမ်း။"

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ယင်-ယန် တာအို အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်ရာ၊ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ထိုက်ချီစက်ဝိုင်းသည် စွမ်းအင်စုရပ်အတွင်း နှေးကွေးစွာ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်း၏ အနားသတ်များမှ ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ ဝေဝါးသော အလင်းရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်နေသည်။

သူ၏ စိတ်အသိသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ကြောများအတိုင်း ရွေ့လျားသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ပင်မဝင်ပေါက်၌ ကိန်းအောင်းသွားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးအစ ဖန်ဆင်းခြင်းမပြုမီက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေနှင့် တူလှသည်။

"စိတ်ကို စုစည်း၊ အာရုံကို စိုက်ထား... ယင်နဲ့ ယန်ကို လမ်းညွှန်အဖြစ် သုံးစွဲစမ်း..."

ကျောက်ဖေးသည် စိတ်ထဲမှ ကျမ်းစာကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

သူ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စွမ်းအင်စုရပ်ရှိ ထိုက်ချီစက်ဝိုင်းသည် ရုတ်တရက် ဝင်းခနဲ လင်းထိန်သွားပြီး၊ ယင်နှင့် ယန် စွမ်းအင်တစ်စသည် စွမ်းအင်ကြောများတစ်လျှောက် အထက်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားကာ မျက်ခုံးကြားရှိ ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်းးး—"

ဦးနှောက်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှုပ်ထွေးနေသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ယင်နှင့် ယန် စွမ်းအင်နှစ်ရပ်သည် ကြည်လင်သောအရာနှင့် နောက်ကျိသောအရာတို့ကို အထင်အရှား ခွဲထုတ်ကာ နေရာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

ထိုက်ချီတာအို အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ထိုနေရာထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဆင်းသွားပြီး ပင်လယ်ကို ငြိမ်သက်စေသော မှော်တုတ်ကောင်ကဲ့သို့ အခြေကျ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဖေးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်—လေတိုက်ခတ်သံ၊ ရေစီးဆင်းမှု၊ သစ်ပင်

ပန်းမန်တို့၏ သက်ရှိစွမ်းအင်များ...

အရာအားလုံးသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြည်လင် ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

အမှန်တော့ လူသားခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ စကြဝဠာငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူသားတို့၏ စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကမူ အဆုံးမဲ့ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုအခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးချကာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးတို့နှင့် ဆက်သွယ်ရသူ ဖြစ်သည်။

လူသားတို့၏ အင်အားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်ရန်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပါ အုပ်စိုးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျင့်ကြံကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်များ မသိမသာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...

ကျောက်ဖေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ယင်နှင့် ယန် အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေသယောင် ရှိသည်။

သူက ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ လေဟောင်းကို အသာအယာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုလေသည် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝေဝါးသော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် ခဏမျှ ဝဲပျံနေပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းတယ်”

လျူယွင်သည် လက်ခုပ်တီး၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အားရကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည် “ခိုင်မာတဲ့ ယင်-ယန် အခြေခံအုတ်မြစ်၊ ပြီးတော့ ကြည်လင်တဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်... ဒါဟာ ထိပ်တန်းအဆင့် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းရဲ့ အမှတ်အသားပဲ”

"ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး။"

ကျောက်ဖေးသည် ထရပ်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံခံစားမှုများ ပိုမိုထက်မြက်လာသည်ကို ခံစားနေရပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား စီးဆင်းနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကိုပင် အာရုံခံမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ ဦးနှောက်အာရုံခံဗဟို၌ စိတ်အသိဉာဏ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည်လည်း လုံးဝ အသွင်

ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ စိတ်အသိဉာဏ် နိုးထလာပြီးနောက်၊ ကျောက်ဖေးသည် မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားအသိစိတ်အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအသိစိတ်စွမ်းအားသည် သာမန်စိတ်စွမ်းအားထက် အားသာချက်များစွာ ရှိပြီး ပိုမိုသာလွန်လှသည်။

အရိုးရှင်းဆုံး ပြောရပါက နတ်ဘုရားအသိစိတ်စွမ်းအားသည် သာမန်စိတ်စွမ်းအားထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သောအခါ...

ကျောက်ဖေးသည် အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ၁၀၀ ဝန်းကျင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အထင်အရှား အာရုံခံ သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ပုံဖော်ကြည့်ရလျှင် ၎င်းသည် ကွယ်ရာမရှိသော ၃၆၀ ဒီဂရီ မြင်ကွင်းကျယ်စနစ် အပြင် ဓာတ်မှန်ရိုက်ကြည့်နိုင်သော စွမ်းရည်ပါ ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပြောင်းအလဲပေါ့...?"

ကျောက်ဖေးသည် စိတ်ထဲမှ တအံ့တဩနှင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

ဆရာကြီးလျူယွင် ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သာမန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်

အတွင်းပိုင်းကိုသာ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။

ဆက်လက်ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဘုရားအသိစိတ် တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာမှသာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထိုးဖောက်ကာ ကမ္ဘာလောကကို အာရုံခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆရာကြီးလျူယွင်ကိုပင် နမူနာအဖြစ် စဉ်းစားကြည့်သည်။

လျူယွင်ကိုယ်တိုင်က အလွန်ပါရမီထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပါရမီရှင်

တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း...

သူ့အတွက်ပင် နတ်ဘုရားအသိစိတ် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ပေါ်ပြီး ကမ္ဘာလောကကို လေ့လာနိုင်ရန် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးမှာမူ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းကို စတင်ရုံမျှဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့တင်မကသေး၊ သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင် ၁၂၀ မီတာကျော်အထိ ဖုံးလွှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လျူယွင်သည် သူ့ဆရာဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်မပြောရဲဘဲ စိတ်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေခဲ့သည်

ဤအရာသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

ကိုယ်ပွါးစနစ်ကို ရရှိပြီးကတည်းက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားသည် သာမန်ထက် သာလွန်နေခဲ့ပြီး စနစ်ကလည်း ထိုခွန်အားကို အစဉ်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သူသည် သိုင်းပညာရှင်အဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့စဉ်က သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲတိုးတက်ခဲ့သည်။

ဒါဟာ သာမန်လူတွေ ဘယ်တော့မှ မရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးထူးကြီးပင်

ယခုအခါ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများသည် နတ်ဘုရားအသိစိတ်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ လုံးဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့၏

သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ် ပြင်းအားကိုလည်း အဆမတန် မြင့်မားသွားစေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ် ပြင်းအားကြောင့် သူ ဖန်တီးနိုင်သော ကိုယ်ပွါးအရေအတွက်မှာလည်း အဆမတန် များပြားလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံး ကိုယ်ပွါးအရေအတွက် ၁၂၀ ကျော်အထိ ဖန်တီးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမကသေး...

ကျောက်ဖေးကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ စနစ်က လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပွါးများကို အဝေးမှ လှမ်း၍ ဆင့်ခေါ်နိုင်

ခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအခါ သူသည် မိုးမခမြို့လေးနှင့် မိုင်ပေါင်းနှစ်ထောင်နီးပါး ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရောက်ရှိနေသော်လည်း...

သူသည် မိုးမခမြို့လေးရှိ ကိုယ်ပွါးကို အဝေးထိန်း ကျောက်တိုင်အဖြစ် အသုံးချကာ၊ စနစ်၏ ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်းကို သုံး၍ ထိုကိုယ်ပွါးကို အသစ်ပြင်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုကိုယ်ပွါးမှတစ်ဆင့် အခြားကိုယ်ပွါးတစ်ခုကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ကိုယ်ပွါးတစ်ခု ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းပျက်စီးသွားသော နေရာ၌ စွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်အချို့ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ကျန်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပွါးပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ထိုစွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်ကို အသုံးချကာ ကိုယ်ပွါးအသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ကြောင့် ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပွါးများကို အဝေးမှနေ၍ စိတ်ကြိုက် စီမံနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် တရားကျင့်ကြံခန်းထဲမှ လျှောက်ထွက်လာပြီး ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ လန်းဆန်း တက်ကြွမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝင်းထဲ၌ ဒန်အိုးကြီးတစ်လုံးကို အိုးတင်ထားပြီး အတွင်း၌ ငါးဟင်းများ ချက်ပြုတ်နေကြသည်။

ထင်းမီးများမှာ အိုးအောက်တွင် တရဲရဲ တောက်လောင်နေသည်။

ဟင်းရနံ့များမှာ တစ်ဝင်းလုံး ပျံ့နှံ့နေပြီး သွားရည်ကျစရာ ကောင်းလှသည်။

"ဆဌမမြောက် ညီလေး... အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်းရဲ့ တာအိုခရီးလမ်းကတော့ တောက်ပလာပြီပဲ”

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ညီလေး”

စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မ ငါးယောက်စလုံးသည် ဝင်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့အားလုံး ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြလေသည်။

သူတို့အနေဖြင့် စွမ်းအင်လှိုင်းကို အာရုံမခံနိုင်ကြသော်လည်း

ကျောက်ဖေးနှင့် ဆရာကြီးလျူယွင်တို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျောက်ဖေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းသည် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိရှိလိုက်ကြတော့သည်။

အခန်း ၁၂၅ - ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်း

ကျိုးယွင်ရှန်းက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒီနတ်ဘုရားငါးဆန်ပြုတ်အိုးကြီးက ဆီတွေပွက်ပွက်ဆူနေပြီ ဆရာကြီး။ အခု ဆဌမမြောက်ညီလေးလည်း တရားကျင့်ကြံခန်းထဲက ထွက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စားကြတော့မလား ခင်ဗျာ။"

"စားကြတာပေါ့။" လျူယွင်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟေးးး ကောင်းလိုက်တာ၊ နောက်ဆုံးတော့ စားရတော့မယ်”

စီနီယာအစ်ကို ငါးယောက်ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ချန်ချန်းဖုန်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်အောင်ပွဲခံလေတော့သည်။

ဒုတိယစီနီယာအမ လျူချင်းရွှမ်က ပြုံးလျက်

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဆဌမမြောက်ညီလေးကြောင့်သာ ငါတို့တွေ နတ်ဘုရားငါးပွဲတော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်စားခွင့်ရတာပဲ။ ညီလေးအတွက် ချီစုစည်းခြင်း ဆေးလုံးတစ်ပုလင်း နောက်မှ ငါလာပေးမယ်။"

"ဒုတိယစီနီယာအမကလည်း အားနာစရာကြီးဗျာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ကျောက်ဖေးက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

စတုတ္ထစီနီယာအစ်ကို လီရှို့ယီက ပူပူနွေးနွေးနှင့် အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော နတ်ဘုရားငါးဆန်ပြုတ်ကို ဆရာကြီးလျူယွင်ထံ အရင်ဆုံး ခပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျောက်ဖေးအတွက်လည်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် တစ်ပန်းကန် ခပ်ပေးပြန်သည်။

"ငါးဥက အာဟာရအရှိဆုံးပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါတို့တွေ ဆဌမမြောက်ညီလေးကိုပဲ အကုန်ပေးလိုက်မယ်။ ဘယ်သူမှ လုမစားကြေးနော်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စတုတ္ထစီနီယာအစ်ကို။"

ကျောက်ဖေးသည် ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကို လှမ်းယူကာ အသာအယာ မှုတ်လိုက်ပြီးနောက် တူဖြင့် အနည်းငယ် ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ခပ်စားလိုက်သည်။

ငါးသားမှာ အလွန်ပင် လတ်ဆတ်ပြီး အရသာရှိလှကာ နူးညံ့အိစက်နေသည်—တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှသော အရသာပင် ဖြစ်သည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ ဝါးလိုက်သည့်အခါတိုင်း အစားအစာထဲမှ နွေးထွေးလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး နွေးကနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ယခုကဲ့သို့ အလွန်ပူပြင်းလှသော သြဂုတ်လ၏ နေ့ရက်များတွင်ပင် အိုက်စပ်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး နေလို့ထိုင်လို့ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

စိတ်အခြေအနေမှာလည်း မသိမသာ ကြည်လင်တောက်ပလာပြီး နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းမြောက်မှုများ လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရားငါးဆန်ပြုတ်သည် သာမန်ဟင်းလျာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည်။

၎င်းကို "ငွေမျှင်ငါးကြင်း" ဟု ခေါ်သော ငါးဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ငွေမျှင်ငါးကြင်းသည် အလွန်ရှားပါးပြီး မင်္ဂလာရှိသော ငါးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အသားသည် ထူးကဲစွာ အရသာရှိရုံသာမက သွေးနှင့် စွမ်းအင်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ကိုပင် ပြန်လည်နုပျိုစေနိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက စီနီယာအစ်ကိုတို့၏ ဆိုးဝါးလှသောချက်ပြုတ်မှု စွမ်းရည်နှင့်ဆိုလျှင် ဤငွေမျှင်ငါးကြင်းသာ မပါပါက ဤမျှ အရသာရှိသော ဟင်းတစ်အိုး ဖြစ်လာရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤငွေမျှင်ငါးကြင်းအကြောင်း ပြောရလျှင်...

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော်ဆီသို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ ယခင်ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ခရီးလှည့်လည်စဉ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း၌ ဤငွေမျှင်ငါးကြင်း အနည်းငယ်ကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရေအေးကန်ထဲတွင် ထည့်သွင်းမွေးမြူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တိုင်အောင် ဤငွေမျှင်ငါးကြင်း ကောင်ရေ တစ်ရာကျော်ခန့်သာ ပေါက်ဖွားနိုင်သေးသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ ရတနာတစ်ပါးဟု ယူဆနိုင်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၌ အလွန်ထူးခြားမင်္ဂလာရှိသော ပွဲလမ်းသဘင်များ ရှိမှသာ ဤရေအေးကန်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူချက်ပြုတ်လေ့ ရှိကြသည်။

ဤအရာသည် ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၌ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်နိုင်သော အဆင့် တပည့်တစ်ဦး တိုးပွားလာခြင်းသည် သဘာဝကျစွာပင် အလွန်ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းသော အထိမ်းအမှတ်ပွဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာသော ငွေမျှင်ငါးကြင်းတစ်ကောင်သည် ပေါင် ၁၀၀ ကျော်ခန့် အလေးချိန် ရှိသည်။

ဆန်အနည်းငယ်၊ တောလိုက်အသားအချို့နှင့် ရောနှောလိုက်သောအခါ တစ်အိုးကြီး အပြည့် ဖြစ်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် သူတို့ ခုနစ်ယောက်စလုံး ဗိုက်ပြည့်အင့်နေအောင် စားနိုင်ရန် လုံလောက်ရုံသာမက ညစာအတွက်ပါ ဟင်းတစ်ခွက်စာ အပိုကျန်ရှိနေသေးသည်။

လူတိုင်း ခွက်ချင်းတိုက်ကာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မြူးထူးခဲ့ကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားငါးပွဲတော်ကြီးသည် မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်မှသာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဆရာကြီးလျူယွင်၏ နောက်သို့လိုက်၍ တရားကျင့်ကြံခန်းငယ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

အခန်းငယ်အတွင်း၌ စန္ဒကူးနံ့သာရနံ့ သင်းပျံ့လျက် ရှိသည်။

လျူယွင်သည် သူ့လက်အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ အပြာရောင်အလင်း ဖျတ်ခနဲ လက်နေသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်ဖေးထံသို့ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်ရဲ့ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြစ်တဲ့ကောင်းကင်

စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်း ပဲ။ ဒါက ရွှေအမြုတေအဆင့်ဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။"

လျူယွင်၏ အသံမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်

"ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီဆိုရင် လောကအစရဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး မိမိရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ပြီ ဖြစ်တယ်။"

"မတူညီတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက မတူညီတဲ့ ရလဒ်တွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေမဲ့ ၎င်းတို့အားလုံးရဲ့ ပန်းတိုင်ကတော့ အတူတူပဲ၊ စွမ်းရည်ချင်းပဲ ကွာခြားကြတာ။"

"ဒီ ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်းကျင့်စဉ်ကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေက တီထွင်ခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီနည်းလမ်းက အခြားကျင့်စဉ်တွေနဲ့ မတူဘဲ ကွဲထွက်နေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲတွေကို အသုံးချပြီး တစ်နှစ်ကို လောကအစရဲ့ သဘာဝစွမ်းအင် ၂၄ ခုအထိ ပိုမိုစုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။"

ကျောက်ဖေးသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ လက်ခံရယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကိုင်တွယ်လိုက်သောအခါ အေးစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော နက်နဲလှသည့် အရှိန်အဝါကို မရေမရာ အာရုံခံမိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးလှသည့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကို ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ရှိသူမှသာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

သာမန်လူသားများတွင် နတ်ဘုရားအသိစိတ် မရှိသဖြင့် ဤကျောက်စိမ်းပြားကို ရရှိလျှင်ပင် အတွင်းမှ အကြောင်းအရာများကို မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လျူယွင်က သူ့မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း ဆက်လက် ရှင်းပြသည်

"စကြဝဠာကြီးထဲမှာ ၂၄ ပါးသော ရာသီဥတု တွေ ရှိတယ်။ ရာသီဥတုတစ်ခုကနေ နောက်တစ်ခုကို ကူးပြောင်းတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ လောကဦးတဖအစရဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တစ်စ ဖြစ်တည်လာတတ်တယ်။"

"နွေဦးအစရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်၊ မိုးရွာသွန်းခြင်း ရဲ့ စိုစွတ်ခြင်းစွမ်းအင်၊ ပိုးမွှားများနိုးထခြင်းရဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်... တကယ်လို့ ဒီစွမ်းအင်တွေကို အချိန်မီ စုဆောင်းပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ရင် တစ်နှစ်မှာ ၂၄ ကြိမ် စုဆောင်းမိလိမ့်မယ်။ သံသရာတစ်ပတ် ပြည့်သွားတာနဲ့ တစ်နှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းကို တိုက်ရိုက် ရရှိမှာ ဖြစ်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့... အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူက သံသရာတစ်ပတ် မပြည့်ဘဲ တစ်ခုခုသော ရာသီဥတုမှာ ကျင့်ကြံမှု ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရင်တော့ အဲဒီနှစ်အတွက် ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။"

"ငါတို့တွေဟာ နောက်တစ်နှစ်ရဲ့ အဲဒီရာသီဥတု ပြန်ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ပြတ်တောက်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်စရမှာ ဖြစ်တယ်..."

ကျောက်ဖေးသည် အလွန်အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေခဲ့သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဆရာကြီး၏ အဆိုအရ ကျင့်ကြံသူသည် တစ်နှစ်အတွင်း ရာသီဥတု ၂၄ ပါးစလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုကို အစဉ်လိုက် အပြီးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုရာသီဥတု ၂၄ ပါးတွင်— နွေဦးအစ၊ မိုးရွာသွန်းခြင်း၊ ပိုးမွှားများနိုးထခြင်း၊ နွေဦးနေ့ညညီချိန်၊ ကောင်းကင်ကြည်လင်ခြင်း၊ ကောက်ပဲသီးနှံမိုး၊ နွေရာသီအစ၊ အသီးအနှံဝပြောခြင်း၊ စပါးနှံထွက်ချိန်၊ နွေစွန်းချိန်၊ အပူအနည်းငယ်၊ အပူလွန်ကဲခြင်း၊ ဆောင်းဦးအစ၊ အပူကုန်ဆုံးခြင်း၊ ဆီးနှင်းဖြူကျချိန်၊ ဆောင်းဦးနေ့ညညီချိန်၊ အအေးဓာတ်ကျချိန်၊ နှင်းခဲကျချိန်၊ ဆောင်းရာသီအစ၊ နှင်းအနည်းငယ်ကျချိန်၊ နှင်းအပြင်းအထန်ကျချိန်၊ ဆောင်းစွန်းချိန်၊ အအေးအနည်းငယ် နှင့် အအေးလွန်ကဲခြင်း တို့ ပါဝင်သည်။

အကယ်၍ အချို့သော ရာသီဥတုတွင် ကျင့်ကြံမှု ပြတ်တောက်သွားပါက ဥပမာ- နွေဦးအစ၏ စွမ်းအင်ကို စုဆောင်းပြီးသော်လည်း မိုးရွာသွန်းခြင်း၏ စွမ်းအင်ကို မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပါက ထိုနှစ်အတွက် ဆက်လက်ကျင့်ကြံ၍ မရတော့ပေ။

နောက်တစ်နှစ်တွင် ထိုပြတ်တောက်သွားသော ရာသီဥတု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှသာ ယခင်နှစ်က ရပ်တန့်ခဲ့သော နေရာမှ ပြန်လည်စတင် ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လျူယွင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး “ အခြားကျင့်စဉ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်းကျင့်စဉ်က သဘာဝရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံထားရတာပဲ။"

"သာမန်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အခြေခံကျင့်စဉ်တွေက ကျင့်ကြံသူကို စွမ်းအင်တစ်စရဖို့ သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်အထိ မပြတ်မကွက် ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တပည့်တွေကတော့ ရာသီဥတု ၂၄ ပါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တွေကို အဆင့်ဆင့် စုဆောင်းသွားရုံနဲ့တင် တစ်နှစ်အတွင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်တယ်။"

ဆရာကြီးသည် ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ နှမြောစရာကောင်းတာက... ဒီကျင့်စဉ်က မြင့်မားတဲ့ အာရုံခံစားနားလည်နိုင်စွမ်း လိုအပ်တယ်။ ရာသီဥတုတစ်ခုချင်းစီမှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုတွေကို တိတိကျကျ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ရာသီဥတု ၂၄ ပါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တွေ အချင်းချင်း အကျိုးပြုခြင်းနဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ သဘောတရားတွေကိုပါ နားလည်

သဘောပေါက်ရမယ်။"

"တကယ်လို့ ရာသီဥတု ၂၄ ပါးရဲ့ သဘောတရားကို နားမလည်နိုင်ရင်တော့ သေတဲ့အထိ ကျင့်ကြံရင်တောင် တစ်နှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းကိုတောင် ရရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"အခုဆိုရင် ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်မှာ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ ငါကလွဲရင် ဒီ ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူဆိုလို့ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။"

အမှန်တော့ ဤကျင့်စဉ်သည် သတ်မှတ်ချက် အလွန်မြင့်မားလှသောကြောင့် ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်တွင် ခေတ်အဆက်ဆက် လူဦးရေ အလွန်နည်းပါးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံစဉ်အခါက ရာသီဥတု ၂၄ ပါး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယခင်ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ခရီးသွားရင်း ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်းအပြင် အခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မတော်တဆ ထပ်မံရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းကင်စကြဝဠာ ရာသီဥတုကျမ်းလောက် ကျင့်ကြံမှု ထိရောက်မှုမရှိသော်လည်း ဉာဏ်ပညာလိုအပ်ချက်မှာ ဤမျှအထိ မခက်ခဲလှပေ။

ဤအချက်ကြောင့်သာ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ လူဦးရေမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် စည်ကားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျောက်ဖေးအပါအဝင် တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက် မျိုးဆက်တွင် တပည့်ခြောက်ယောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျိုးဆက်သည် ကျောင်းတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် တပည့်ဦးရေ အများဆုံး မျိုးဆက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အသုံးပြု၍ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ အာရုံထဲတွင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ပုံရိပ် ၂၄ ပုံ ထွက်ပေါ်လာသည်—နွေဦးအစတွင် အေးခဲနေသော မြေဆီလွှာထဲမှ စိမ်းစိုသော စွမ်းအင်တစ်စ အညှောက်ထွက်လာပုံ၊

ပိုးမွှားများနိုးထချိန်တွင် တိမ်တိုက်များအကြား ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များ ဝဲပျံနေပုံ၊အပူလွန်ကဲသော နေ့ရက်များ၏ တောက်လောင်နေသော နေမင်းအောက်တွင် မီးလျှံကဲ့သို့ နီရဲသော အပူလှိုင်းများ မြင့်တက်

လည်ပတ်နေပုံ...

ပုံတစ်ပုံချင်းစီတွင် စွမ်းအင်ကို မည်သို့စုဆောင်းရမည်ဟူသော အသေးစိတ် လမ်းညွှန်ချက်များ ပါရှိသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် အလွန်ပင် နက်နဲပြီး ခက်ခဲနားလည်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများထက် အဆပေါင်း ၁၂၀ ကျော် သာလွန်သော ဆန်းစစ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ ဗဟုသုတများ ရှိနေသည့်တိုင်အောင်၊ ကျောက်ဖေးသည် ထိုခက်ခဲနက်နဲသော ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ သေချာစဉ်းစားခဲ့ရသည်။

တကယ်လို့သာ သာမန်ဉာဏ်ထိုင်းသူတွေဆိုရင်တော့ ဒီပုစ္ဆာကို သူတို့တစ်သက်လုံး ဘယ်တော့မှ အဖြေရှာနိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဤကျင့်စဉ်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ခက်ခဲမှုပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေသေးသည်။

ထိုခက်ခဲမှုများစွာမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် ဆရာဖြစ်သူကိုယ်တိုင်ပင် စကားလုံးဖြင့် ရှင်းမပြနိုင်ဘဲ၊ မိမိ၏ စိတ်အာရုံဖြင့်သာ ကိုယ်တိုင် ခံစားနားလည်ရမည့် အရာများ ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း ၁၂၆ သိုင်းပညာစတုတ္ထအဆင့်

ကျောက်ဖေးက သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ကို အသုံးပြု၍ ကျောက်ပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်သော်လည်း တာအိုဆရာကြီးက နှောင့်ယှက်ခြင်းမပြုပေ။

သူသည် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာခန့် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကျောက်ဖေးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်မှသာ တာအိုဆရာကြီးက ကျမ်းတစ်စောင်လုံးကို မှတ်မိပြီလားဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

"အကုန်မှတ်မိပါပြီ" ကျောက်ဖေးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

တာအိုဆရာကြီးက ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ညိတ်ပြပြီး အံ့ဩဟန်မပြပေ။

အကြောင်းမူကား သူသည် ကျောက်ဖေး၏ မြင်ရုံရုံဖြင့် တစ်သက်မမေ့နိုင်သော ပါရမီကို ယခင်ကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စင်စစ်တွင်မူ ကျောက်ဖေးသည် အလွတ်မှတ်မိရုံတင်မကဘဲ ၎င်း၏အနှစ်သာရအားလုံးကိုပါ ထိုးထွင်းသိမြင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လျိုယွင်က ထပ်မံ၍ "နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် ဆောင်းဦးဦးခေါင်း ရာသီ ရောက်တော့မယ်။ မင်း နားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိသေးလား" ဟု မေးသည်။

ကျောက်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဆရာသခင်... ကျမ်းစာထဲမှာ နွေနှောင်းပိုင်းမှာ ရွှေဓာတ်က အားနည်းလာပြီး၊ သိန်းငှက်တွေက ငှက်ငယ်တွေကို စတင်အမဲလိုက်ကြတယ်။ လူဟာ မွန်းတည့်ချိန်မှာ အနောက်ဘက်ဆီက ဖြူလွှလွှပိုးဖဲကြိုးလို တိမ်တိုက်ငွေ့တွေကို စောင့်ကြည့်ပြီး ရွှေဓာတ်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအင် အနှစ်သာရကို စုပ်ယူရမယ်လို့ ရေးထားပါတယ်။ ဒီစာသားရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဆိုလိုရင်းက ဘာလဲခင်ဗျာ"

လျိုယွင်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း "သိန်းငှက်ဆိုတာ ပူဇော်ပသတတ်တဲ့ ငှက်၊ တရားမျှတတဲ့ ငှက်ပဲ။ ဆောင်းဦးရာသီက သတ္တုဓာတ်နဲ့ ဆိုင်တယ်၊ သတ္တုဓာတ်ရဲ့ သဘာဝက ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်မှာလည်း အေးစက်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါရှိတယ်..."

ကျောက်ဖေးက စိတ်ထဲကနေ ခေါင်းညိတ်မိသည်။

သူသည် ကျမ်းစာကို နားလည်ပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏ အမြင်နှင့် ဆရာဖြစ်သူ၏ အမြင် တထပ်တည်းကျ၊ မကျ သေချာစေရန် မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အယူအဆနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်လည်း ကျောက်ဖေးက သိလိုသည်များကို ဆက်တိုက် မေးမြန်းခဲ့ရာ လျိုယွင်က ရှေ့မေးခွန်းနှစ်ခုကို ရှင်းပြနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးမေးခွန်းကိုမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းခါပြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

လျိုယွင် ကိုယ်တိုင် နားမလည်၍မဟုတ်ဘဲ ထိုအသိဉာဏ်အလင်းသည် စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရ၊ ကိုယ်တိုင် အာရုံခံစား သိရှိရမည့် ‘တရားအနှစ်သာရ’ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့မဟုတ်ပါက ဤကျင့်စဉ်ကို စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြနိုင်လျှင် ကမ္ဘာဦးကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်သည် ယခုလောက်အထိ လူသူကင်းမဲ့နေမည် မဟုတ်ပေ။

"နောက်နှစ်ရက်ဆိုရင် ဆောင်းဦးဦးခေါင်း ရာသီကို ရောက်ပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း နည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ကြံကြည့်ပါ၊ သဘာဝအလျောက် ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နက်နဲမှုကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရလိမ့်မယ်။"

"တကယ်လို့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်သွားရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။"

"ကျရှုံးခဲ့ရင်တောင် ဆက်စပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရမှာပဲ။ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်ရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ရာသီဥတုကျမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ စီနီယာအဆက်ဆက်ဟာ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးပြီးမှ အောင်မြင်ခဲ့ကြတာချည်းပဲ။"

"ငါလည်း ဒီလိုပဲ၊ မင်းရဲ့ စီနီယာနောင်တော်ကြီးလည်း ဒီလိုပါပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ အသိဉာဏ်က ဆရာ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တာမို့ မင်း ဧကန်မုချ အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

တာအိုဆရာကြီးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကျောက်ဖေးကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ တပည့် နားလည်ပါပြီ။ တပည့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဆရာ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို အပျက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျောက်ဖေးက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဆရာနှင့်တပည့် နှစ်ဦးသား ခဏမျှ ထပ်မံစကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျောက်ဖေး တရားခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာချိန်တွင် မွန်းလွဲ ၃ နာရီခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရှေးဟောင်းကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ပြက္ခဒိန်အရ ခြောက်လနီးပါး ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ကျောက်ဖေး၏ လောကအမြင်များစွာ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အတွေးအခေါ်သစ်များစွာလည်း ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ငယ်စဉ်က စွဲမြဲခဲ့သော အလေ့အထကြောင့် သူသည် အချိန်ကို ရေတွက်ရာတွင် ၂၄ နာရီစနစ်ကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဩဂုတ်လ ကုန်ခါနီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရာသီဥတုက အပူရှိန်မပြယ်သေးဘဲ အေးမြမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးပေ။

ကျောက်ဖေးသည် စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာပြီး နောက်ဖေးခြံဝင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဝေးလံသော ကောင်းကင်ပြင်ကို ငေးမောကြည့်ရင်း မိမိနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ စွမ်းအင်အကြား ဆက်နွှယ်မှုကို ခံစားနေမိသည်။

မသိစိတ်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးလှိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင် များက ဆူပွက်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာတော့သည်။

သူ၏ စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များကို ဖိသိပ်လိုက်ရာ မည်သည့် အားထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ မူလအရွယ်အစား၏ ထက်ဝက်ခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသော သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များသည် ပိုမို သိပ်သည်းကျစ်လျစ်သွားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားများကို သိုအောင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရှိန်က ရပ်တန့်မသွားဘဲ မူလပမာဏ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားမှသာ ဆက်လက်ဖိသိပ်ရန် ခက်ခဲသွားတော့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သိုင်းပညာ သတ္တမအဆင့်ရှိသူသည် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို ဖိသိပ်နိုင်သည်။

ထိုသွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို ထက်ဝက်ခန့်အထိ ဖိသိပ်နိုင်ပြီဆိုလျှင် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ စတင်ဖောက်ထွက်နိုင်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ စုဆောင်းထားသော သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်က စားသုံးခဲ့သော ဝိညာဉ်ငါးပွဲတော် သည် ဤနေရာတွင် များစွာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကျောက်ဖေး ယခင်က သောက်သုံးခဲ့ဖူးသော သွေးလှိုင်းစွမ်းအင် တိုးပွားစေသည့် သာမန်ရတနာဆေးလုံးများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။

ကျင့်ကြံသူတို့၏ နည်းစနစ်များက ပို၍ပင် အရေးကြီးသေးသည်။

သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို မည်မျှအထိ ထိန်းချုပ်အသုံးချနိုင်သလဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားအာရုံ အသိစိတ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီးနောက်တွင် ထိုနတ်ဘုရားအာရုံ၏ စွမ်းပကားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များကို စိတ်တိုင်းကျ စေခိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

"ဖြန့်ကျက်စမ်း”

ကျောက်ဖေးက စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖိသိပ်ထားသော သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များသည် တားဆီးမှု ကင်းလွတ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက်

မူလအတိုင်း ပြန်လည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောအကြောအခြင်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ခါးကြားမှ ဓားမြှောင်တိုလေးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏

သူ၏ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များကို လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် ဓားသွားပေါ်သို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

ဓားသွားထက်တွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်များသည် ပုံရိပ်ယောင် ဓားစွမ်းအင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သုံးမီတာအကွာအဝေးအထိ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ "ဝူး" ခနဲ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာတစ်ခုကို ထင်ကျန်စေခဲ့ပြီး ကျောက်ခဲအချို့ကိုပင် တိခနဲ ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

သိုင်းပညာ ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိသူသည် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည်

သိုင်းပညာ ပဉ္စမအဆင့်ရှိသူသည် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို လက်နက်များထက်တွင် ကပ်ငြိစေနိုင်သည်။

သိုင်းပညာ စတုတ္ထအဆင့် ရှိသူမူကား သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို အဝေးသို့ ထုတ်လွှတ် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ စွမ်းအားကြောင့် ကျောက်ဖေးသည် အဆင့်သုံးဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ သိုင်းပညာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် ယခုအခါ ကျောက်ဖေးသည် စစ်မှန်သော စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သွားချေပြီ။

သိုင်းသမားများကို သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သည့် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင် ပမာဏဖြင့် အဆင့်မခွဲခြားပေ။

အကြောင်းမှာ လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားသည် အကန့်အသတ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဆင့်မတူသော သိုင်းသမားများအကြား သွေးလှိုင်းစွမ်းအင် ပမာဏသည် ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားခြင်းမရှိလှပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် သုံးနှစ်သားကလေးတစ်ယောက်က ကျောက်ဖေး၏ ဤထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် ထိုကလေးကိုလည်း စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သို့သော် ပုံမှန်အခြေအနေတွင်မူ ဤသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။

သိုင်းသမားများသည် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို အဆင့်ဆင့် စုဆောင်းရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင် အရှိန်အဝါက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မပြည့်မီပါက ပိုမိုမြင့်မားသော စွမ်းအင်အသုံးချမှု နည်းစနစ်များကို တတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက သူ၏ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင် သန့်စင်ရသည်။

တတိယအဆင့်တွင် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်က အသားအရေထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ အသွေးအသားကို သန့်စင်ရသည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်က အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်ကာ အရိုးအဆစ်များကို သန့်စင်ရသည်။

ပထမအဆင့်သိုင်းပညာရှင်မူကား သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ကို ကလီစာများထဲအထိ သွတ်သွင်းကာ အသည်း၊ အဆုတ်၊ နှလုံး အစရှိသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါးနှင့် အာရုံငါးပါးတို့ကို ပါ သန့်စင်ရလေသည်။

"စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်..."

ကျောက်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မိ၏

သို့သော်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

သူ့တွင် ကျင့်ကြံသူတို့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းများ ရှိနေသဖြင့် ဤမျှအထိ တတ်မြောက်လာခြင်းသည် သဘာဝကျပြီး အံ့ဩစရာ မရှိဟု သူခံစားရသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျောက်ဖေးနှင့် လျိုယွင်တို့သည် လူ့လောကရှိ သိုင်းပညာရှင်များအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြဖူးသည်။

လျိုယွင် ပြောကြားချက်အရ

သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သိုင်းပညာဖြင့် တရားအနှစ်သာရကို ရှာဖွေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန်အတွက် လူတစ်ဦးတွင် ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိမှသာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ဝင်ရောက်

ရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဝိညာဉ်မြစ် ပိုင်ဆိုင်သူဟူသည် လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်ပင် ရှိခဲလှသည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်ပါက မိမိ၏ သွေးလှိုင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောသန့်စင်ရင်း နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်မြစ်ဖျားကို အသွင်ပြောင်း ဖန်တီးယူနိုင်သည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိတတ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤလမ်းစဉ်သည် လွန်စွာ ခက်ခဲလွန်းလှခြင်း ဖြစ်သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် သိုင်းပညာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းနိုင်သူဟူသည် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပြီး အနှစ်တစ်ရာတွင် တစ်ယောက်ပင် ပေါ်ထွန်းရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ထိုသူများသည် ပါရမီနှင့် အသိဉာဏ် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်မှ တွေးကြည့်လျှင် လူတစ်ယောက်က ထိုမျှအထိ ပါရမီ ထူးချွန်နေပါက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်မြစ် ပါရှိပြီးသား ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ခက်ခဲသော လမ်းကို ရွေးချယ်ပါမည်နည်း။

ဤသည်မှာ အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်ဘက်

ဖြစ်နေသော ပဟေဠိတစ်ခုပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းပညာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်းတွင် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာအထိ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ ဖန်တီးယူခဲ့သော ဝိညာဉ်မြစ်ဖျားက မွေးရာပါထက် သာလွန်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသော ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့်အတွက် သူတို့၏ တရားကျင့်ကြံလိုစိတ်က ပိုမို ခိုင်မာပြတ်သားနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"ဒီနေ့က ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်၊ နောက်နှစ်ရက်ဆိုရင် ဆောင်းဦးဦးခေါင်း ရာသီပဲ”

ကျောက်ဖေး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ယခုအခါ လမ်းစဉ်၏ အုတ်မြစ်ကို ချပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှော်စွမ်းအားကို မွေးမြူနိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် မန္တန်စွမ်းအင်များကို သင်ယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလသည် ဩဂုတ်လ နှောင်းပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ...

အင်ပါယာ တော်ဝင်စစ်တပ်သည် စစ်သည်များကို ဆက်တိုက် စေလွှတ်ပြီး အင်အားစုစည်းကာ ခေါင်းဝါသူပုန်

များ၏ ထိုးစစ်ကို မနည်း ရပ်တန့်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လင်းကျန်းဒေသ၏ အခြေအနေက ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်က ပုန်ကန်သူများသည် အင်ပါယာအစိုးရ၏ အားနည်းချက်ကို မြင်သွားကြပုံရသည်။ လင်းကျန်းဒေသတွင် ထကြွပုန်ကန်သော အင်အားစုများသည် ပိုမို အင်အားတောင့်တင်းလာပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြို့ကြီးနှစ်မြို့ကို ထပ်မံ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ အင်ပါယာ နန်းတော်သည် လင်းကျန်းဒေသ၏ နယ်မြေထက်ဝက်ခန့်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည်။

ဤသည်မှာ တိမ်နီတပ်ကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် တော်ဝင်အစိုးရတွင် အင်အား မရှိတော့ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။