အခန်း ၃၇၄
Vol. 25 Ch. 374
အခန်း (၃၇၄) - မင်းမိသားစုဝင် ဘယ်မှာလဲ
အခု အခန်းထဲမှာ လူသုံးယောက်ပဲ ရှိသည်။ နျဥ်ချီလွေ့ရဲ့ အနားမှာ သူ့မန်နေဂျာနှင့် လော့ဝေပင်းတို့ ရှိနေကြသည်။
လော့ဝေပင်းသည် စုယန်ယန်ကို တွေ့တော့ အံ့အားသင့်သွားသောလည်း သူ သိပ်ပြီးမတွေးမိဘူး။ သူမကို နျဥ်ချီလွေ့ခေါ်ထားတယ်လို့ပဲ သူထင်ခဲ့သည်။
နျဥ်ချီလွေ့သည် စုယန်ယန်ရဲ့ မျက်လုံး လင်းလက်သွားတာကို မြင်သော်လည်း သူ့ပါးစပ်မှ မကျေမနပ် ညည်းညူခဲ့သည်၊ “နင် ဒီကို သုံးနာရီထိုးလောက်လာမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နင် ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်နောက်ကျနေတာလဲ။ ကုမ္ပဏီဥက္ကဌအနေနဲ့ နင် အချိန်ကို အလေးမထားနိုင်ဘူးလား။”
စုယန်ယန်သည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ချင်မိသည်။ ဒီကောင်စုတ်လေးက သက်သာလာတာနဲ့ အမျှ သူ့ရဲ့ သခင်လေးအကျင့်စရိုက် ပြန်ထွက်ပေါ်လာတာပဲ။ သူ နာမကျန်းဖြစ်နေတုန်းက ပိုချစ်စရာကောင်းတယ်။
“ငါ ဒီကို သုံးနာရီမှာ ရောက်တာပဲ၊ ဒါပေမယ့် နင့်မိဘတွေနဲ့ စကားစမြည်ပြောနေတော့ အချိန်နည်းနည်းနောက်ကျသွားတာ။”
“နင် ဒီကိုလာတာာ ငါနဲ့ စကားပြောဖို့လေ။ တခြား ဘာကိစ္စရှိသေးလို့လဲ။”
နျဥ်ချီလွေ့နှင့် စုယန်ယန်၏ စကားပြောပုံသည် လော့ဝေပင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို တခဏတာမျှ ပြောင်းလဲသွားစေသော်လည်း သူက မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ခင် လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။
“ချီလွေ့” နျဥ်စစ်ယွမ်က နျဥ်ချီလွေ့ကို ဆူပူလိုက်သည်၊ “မင်း အရမ်း မရိုင်းစိုင်းနဲ့လေ။”
နျဥ်ချီလွေ့သည် သူ့ရဲ့ အော်ဟစ်သံကြောင့် ကြက်သေ သေသွားခဲ့သည်။ သူက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။
စုယန်ယန်က ဒါကို စိတ်ထဲမထားဘူး။ သူတို့ နှစ်လ သုံးလလောက် အပြန်အလှန် ပြောဆိုဆက်ဆံပြီးနောက်တွင် ဒီသခင်လေး၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် ပတ်သက်၍ အကြမ်းဖျင်း သိလာခဲ့သည်။ သူသည် အနည်းငယ် မာနကြီးပြီး ဇွတ်တရွတ်နိုင်သော်လည်း သူ့ထံတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သူမ သိသည်။
“ငါ နင့်ကို လာတွေ့တာ ဆိုပေမယ့် ငါက ဧည့်သည်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဧည့်သည်က အိမ်လည်တဲ့အချိန် အိမ်ရှင်တွေကိုတွေ့ရင် အိမ်ရှင်ကို မနှုတ်ဆက်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။”
ထိုအခါမှသာ နျဥ်ချီလွေ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာဟာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “နင့်မိသားစုဝင် ဘယ်မှာလဲ” ဟု စပ်စပ်စုစု မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သူ အောက်ထပ်မှာ ကျန်ခဲ့တယ်” စုယန်ယန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ သူတို့ရှေ့တွင် သူမရဲ့ အချစ်ကို တမင်တကာ လှစ်ဟပြလိုက်သည်။ “ငါတို့ ဒီမှာ ခဏလောက် စကားပြောရဦးမှာလေ။ ငါက သူ အကြာကြီးစောင့်ပြီး ပင်ပန်းမှာ စိုးရိမ်လို့ ငါ သူ့ကို နင့်မိဘတွေနဲ့ အောက်ထပ်မှာ စကားပြောဖို့ နေခိုင်းခဲ့တာလေ။”
နျဥ်စစ်ယွမ်၊ “...” နင့်မျက်လုံးတွေဖွင့်ပြီး ဒီလို အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ပြောဖို့ စိတ်မရှိဘူးလား။
နျဥ်ချီလွေ့၊ “???” နင့်ခင်ပွန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှုလွဲနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူ့လို ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပင်ပန်းနိုင်မှာလဲ။ နင့်ပါးစပ်က သူ့ကို အားနည်းနေတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ပြောနိုင်ရတာလဲ။
ဒါ့အပြင် သူ ထိုင်စောင့်ရတာ ပင်ပန်းမှာ စိုးရိမ်လို့ ငါ့မိဘတွေနဲ့ စကားထိုင်ပြောခိုင်းတာလား။
နျဥ်ချီလွေ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက လှုပ်ယမ်းသွားပြီး သူ့ကြည့်ရတာ ဝမ်းချုပ်နေပုံရသည်။
သူ ဟောက်ချန်ဟွမ်းကို အကြိမ်များစွာ မတွေ့ဖူးသော်လည်း ဤလူသည် အန္တရာယ်များသည်ဟု အမြဲလိုလို ခံစားမိသည်။
ဒီခံစားချက်တွေဟာ တိရိစ္ဆာန်လေးတွေ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ သားရဲကောင်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်လိုပါပဲ။
စုယန်ယန်၏ စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရတော့ သူသည် မသိစိတ်အရ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ယားယံလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နျဥ်ချီလွေ့ ပြန်မဖြေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ စုယန်ယန်တစ်ယောက် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူမက လော့ဝေပင်းကို အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။
“မစ်စတာလော့”
လော့ဝေပင်းက မျက်လွှာချပြီး ပြောသည်၊ “ဥက္ကဌလု၊ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော့်နာမည်ကို ခေါ်လို့ရပါတယ်။”
စုယန်ယန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ “နင် ငါ့ကိုသိလား။”
“ဥက္ကဌစုရဲ့ ရည်းစားဟောင်းနဲ့ စနှိုက်မကို ဆုံးမတဲ့ ဗီဒီယိုက အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ပျံ့နေပါတယ်။”
စုယန်ယန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်၊ “ဒါလား။ နင် ငါတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ပြောင်းလာဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ငါကြားတယ်။”
လော့ဝေပင်းသည် စုယန်ယန်ကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ပိုပြီး တိတိကျကျပြောရရင် သူသည် ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် သူမနှင့် တွေ့ဆုံဖို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိဘူး။
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ချီတုံချတုံနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “ဟုတ်ပါတယ်၊ တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်က မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ပြောင်းလာချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုရှိတယ်...”
“နင့်ညီမလေးအတွက်လား။”
လော့ဝေပင်းဟာ ထပ်မံ ဆွံ့သွားပြန်သည်။ သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်၊ “ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ ကုမ္ပဏီက မစ်စတာနျဥ်ရဲ့ ရောဂါကို ကုသပေးတဲ့ ဆရာဝန်ကို ကျွန်တော့်ညီမလေးကို လာကြည့်ပေးဖို့ စီစဥ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သူ့ကျန်းမာရေးက... သိပ်မကောင်းဘူး။”
စုယန်ယန်သည် လော့ဝေပင်းတစ်ယောက် သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်သဖြင့် သူမသည် ချုံပုတ်တစ်ဝိုက်ကို မရိုက်ချင်တော့ပေ။ သူမက လက်ဆန့်တန်းပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “ဆေးမှတ်တမ်းတွေ ဘယ်မှာလဲ။ တို့ကို ပေး။”