အခန်း ၃၇၆

အခန်း (၃၇၆) - သူ့မန်နေဂျာ

လော့ဝေပင်းသည် စုယန်ယန်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ “မင်းမှာ ဖြေရှင်းချက်ရှိလား။”

“သူမနဲ့ မတွေ့ရမချင်း ကျွန်မ အပြတ်ပြောလို့မရပေမယ့် အဆိုးဆုံးအတွက် ရှင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။”

စုယန်ယန်၏ တင်းမာသော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ဝေပင်းတစ်ယောက် နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ဆန်သွားသည်။ လော့ဝေပင်းသည် စုယန်ယန်ထံမှ သူ မလိုချင်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ထွက်လာမှာကို စိုးရိမ်မိသည်။ “ဘာဖြစ်နိုင်လို့လဲ။”

“ဒီရောဂါက ကုသဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တားဆီးနိုင်ပေမယ့် လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်ကင်းနိုင်ဘူး။ နင့်ညီမလေး တစ်သက်လုံး ဆေးသောက်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ နင့်ညီမလေးက ဒီနှစ်မှ ဆယ့်နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးတယ်ဆို‌တော့ သူမရဲ့ ရေရှည်ဆေးဖိုးအတွက် နင် ပေးဆောင်ရ…”

စုယန်ယန်သည် သူမ၏ စကားလုံးဝါကျကို ပြီးဆုံးအောင် မပြောလိုက်ပေမယ့် သူမ၏ အဓိပ္ပါယ်ကတော့ ရှင်းလင်းနေသည်။

အသက်ဆက်ရှင်သန်ဖို့ဖြစ်စေ၊ လက်လျှော့လိုက်ဖို့ဖြစ်စေ တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရမည့် တာဝန်သည် အဆတစ်ထောင်ထက် ပိုလေးလံသည်။

ဤသည်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့သည့် ရွေးချယ်စရာမေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒါဟာ လူ့သဘောသဘာဝ၏ အပြင်းထန်ဆုံး စမ်းသပ်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

လော့ဝေပင်းသည် တွေးတောခြင်းမရှိ ပြန်ဖြေပေးခဲ့သည်။ “ဒါတွေက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ညီမလေး ပြန်သက်သာလာသရွေ့ အဆင်ပြေတယ်၊ ကျွန်တော် သူ့ကိုပဲ နေပြန်ကောင်းလာစေချင်တယ်…”

စုယန်ယန်က သူ ဒီလိုပြောတာကို ကြားတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါသည်။ “ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ။ ငါတို့ မင်းရဲ့ စာချုပ်အကြောင်း ပြောကြရအောင်။”

“အရင်ကတည်းက ကျွန်တော် မင်းကုမ္ပဏီက မစ်စတာရှားနဲ့ ဒီအကြောင်းကို ပြောထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ညီမလေးရဲ့ ရောဂါ သက်သာပျောက်ကင်းနိုင်သရွေ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို အပေးအယူလုပ်ဖို့ရပါတယ်။”

လော့ဝေပင်းက သူမတို့ကုမ္ပဏီနှင့် လက်မှတ်ထိုးဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ စုယန်ယန်သည် သူ့ရဲ့ အချိုသကာဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အမြောက်ကျည်ကြောင့် သူမ ပြုံးမိသွားသော်လည်း သူ့စကားလုံးများကြောင့် သူမ အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိပေ။

အဲဒီအစား၊ သူမက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည့် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ “မင်းရဲ့ အရင်မန်နေဂျာနဲ့ မင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလဲ။”

လော့ဝေပင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ “သိပ်… သိပ်တော့ မဆိုးပါဘူး။”

စုယန်ယန်သည် သူ့စကားလုံးကြောင့် ရယ်ချင်မိသွားသည်။ “သိပ်မဆိုးပါဘူး၊ ဒါဆို နင်ပြောချင်တာ အရမ်းဆိုးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။”

လော့ဝေပင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကိုးရိုးကားရားနိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဟာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်၊ “ချီချီကြောင့်ပါ၊ ကျွန်တော် သိပ်မကြာသေးခင်က အလုပ် သိပ်မလုပ်ဖြစ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့ သူ့ဆက်ဆံရေးက သိပ်မကောင်းတော့တာပါ။”

သူ့မန်နေဂျာဟာ အခြေအနေနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်တတ်လေ့ရှိပြီး တခြားအရာတွေထက် အကျိုးအမြတ်ကို ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်တတ်တဲ့သူဖြစ်တယ်လို့ လော့ဝေပင်းက မပြောခဲ့ပါဘူး။ သူ့မန်နေဂျာဟာ အရင်က ညစ်ပတ်တာတွေ အများကြီး လုပ်ဖူးသည်။

လော့ဝေပင်းတစ်ယောက် ထိုကုမ္ပဏီသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဥ်က သူ့ကံကြမ္မာဟာ ပိုကောင်းလာပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်စေခဲ့သည်။

လော့ဝေပင်းသည် ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းရှိ အမျိုးသမီးအနုပညာရှင်တစ်ဦးအား အတင်းအကြပ် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဆန္ဒရိုင်းကို အလိုဖြည့်ရန် ခိုင်းစေခြင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကုမ္ပဏီ၏ အရည်အချင်းရှိသော ဌာနမှုးတစ်ဦးအား စော်ကားမိခဲ့သည်။ သူသည် ထိုကိစ္စတွင် အလျှော့ပေးခြင်းထက် သေဆုံးသွားတာကပင် ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ ထိုအခြင်းအရာကြောင့် သူသည် နှစ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် နာမည်ပျက်စာရင်းသွင်းခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း လော့ဝေပင်းသည် သူ၏ ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံသာမက အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ အခက်တွေ့ခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုတစ်စုလုံး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေကြပြီး သူ့ကြောင့် သူ့ညီမလေးတောင် ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရသည်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ တကယ် သေချင်စိတ်ပေါက်နေခဲ့သော်လည်း သူ့ညီမလေးသည် အလွန်ငယ်သေးကာ သူသာ မရှိတော့လျှင် သူ့ညီမလေး ဘယ်လိုအသက်ရှင်နေထိုင်ရပါ့မလဲဟု တွေးမိခဲ့ပြီး သူ့အတွက် အဆုံးသတ် ရွေးချယ်စရာ တစ်လမ်းသာ ရှိတော့တာမို့ သူ အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူ့မန်နေဂျာက အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့ကို လက်ကမ်းကူညီမယ့်အစား သူ့(မန်နေဂျာ)ကိုပါ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှာကို စိုးရွံ့သဖြင့် ဌာနမှုးကို မျက်နှာလုပ်ပြီး သူ့ကို နှိမ်ချဖို့ကိုတောင် ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ရဲ့ ကြိုးစားမှုများကြောင့် ဝက်ဘ်ဒရာမာဒါရိုက်တာတစ်ဦးမှ သူ့ကို ဒုတိယအမျိုးသားဇာတ်လိုက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။

မထူးခြားသော ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ရိုက်ကူးသည့် အသေးအဖွဲအွန်လိုင်းဒရာမာတစ်ခုမှာ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အဆိုပါဇာတ်လမ်း၏ အမျိုးသားဇာတ်လိုက်နှင့် အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်တို့က နာမည်မကြီးလာခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအမျိုးသားဇာတ်လိုက်ဖြစ်သည့် လော့ဝေပင်းဟာ မထင်မှတ်ဘဲ နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ပါသည်။

လော့ဝေပင်းသည် ထိုအချိန်တွင် သူ့ကံကြမ္မာကို အသုံးချနိုင်ကြောင်း ခံစားမိခဲ့သည်။ သူ ရုတ်တရတ် နာမည်ကျော်ကြားလာသောအခါတွင် သူ့ကုမ္ပဏီသည် အနာဂတ်ပျောက်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ရုတ်တရတ် သူ့ကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်တဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ အရင်ဌာနမှုးသည် နောက်ကွယ်မှ လောင်စာဖြည့်လျက် မီးတောက်ကို ပိုမိုတောက်လောင်စေခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီမှ သူ့ကို ရပ်တန့်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူက လက်မလျှော့ခဲ့သည့်အတွက် သူ့ကို လက် သပ်မွေးနေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။