အခန်း ၃၈၃

အခန်း (၃၈၃) - မနေ့က ကြွေနွမ်းသွားတဲ့ ပန်းပွင့်လေး

စုယန်ယန်၏ အမူအရာဟာ ခဏတာမျှ ဗလာလွတ်သဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်အသံကို ရှာတွေ့ဖို့ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပါသည်။

“ဒါ… ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”

စုယန်ယန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဦးလေးကျန်းသည် ချောင်းဆိုးသွားခဲ့သည်။ “သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးတို့ အိမ်က ထွက်သွားချိန်မှာ သွမ်းသွမ်းက ရိုလီပိုလီအနား တောက်လျှောက် လိုက်ကပ်နေခဲ့တယ်။ ရိုလီပိုလီ ကြမ်းသုတ်နေချိန်မှာလည်း နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့သလို၊ ရိုလီပိုလီ မြတ်ရိတ်ဖို့ ထွက်သွားချိန်မှာလည်း လိုက်သွားခဲ့တယ်။ သွမ်းသွမ်းက ရိုလီပိုလီကို အကြိမ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခဲ့ရုံပါပဲ…”

ဒါကြောင့် အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့က သိပ်ဂရုမစိုက်မိကြဘူး။ သူတို့သည် သွမ်းသွမ်းဟာ အိမ်မှာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်၊ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး စကားပြောနိုင်တဲ့ သူငယ်ချင်းလေးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အသစ်အဆန်းအနေနဲ့ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှား နှောင့်ယှက်နေတယ်လို့ပဲ ထင်မြင်ယူဆခဲ့ကြသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

“အစပိုင်းမှာ သူတို့ ကောင်းကောင်း ကစားနေတာကို ကျွန်တော်တို့တွေ့တော့ သူတို့ကို သိပ်ဂရုမစိုက်မိဘူး။ မမျှော်လင့်ဘဲ သွမ်းသွမ်းဟာ ခဏလေးအတွင်းမှာ ဒေါသထွက်လာပြီး ရိုလီပိုလီကို ကန်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။”

စုယန်ယန်ဟာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရိုလီပိုလီအပေါ် သွမ်းသွမ်း၏ ရန်လိုမှုကို သတိမထားမိခဲ့ပါ။

ဒီကောင်လေးဟာ ဟိုးအရင်ကတည်းက နားပူနားဆာလုပ်လေ့ရှိတာကြောင့် သူမသည် သွမ်းသွမ်း၏ စကားကို သိပ်ဂရုမစိုက်မိဘူး။

ယခုတော့ သူမသည် သူလေးကို အလိုလိုက်ထားမိပုံရသည်။

“ကောင်လေးက တော်တော်လေး ကြမ်းတမ်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက ရိုလီပိုလီလောက် လှုပ်ရှားမှု မမြန်ဆန်ဘူး။ ရိုလီပိုလီက အကြိမ်အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် သူက ဒေါသပိုထွက်လာပုံရပြီး ရိုလီပိုလီရဲ့ အေပရွန်ကိုတောင် ကိုက်ချင်လာတယ်။ အဲဒီအခါကျမှ ရိုလီပိုလီက လုပ်ခဲ့တာ...”

ဦးလေးကျန်းသည် အဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောပြခဲ့လို့ စုယန်ယန်သည် အဖြစ်အပျက်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ ဝက်ဝံကောင်လေးဟာ သူ့အိမ်မှာ သူငယ်ချင်းအသစ်တစ်ယောက် ရောက်လာတာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူလေးဟာ မျက်နှာသာ မရတော့ဘဲ မပျော်မရွှင်ဖြစ်ရမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် သူငယ်ချင်းအသစ်လေးအတွက် အခက်အခဲဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူငယ်ချင်းအသစ်လေးက ဒီလို ခွဲရခက်ခဲတဲ့ အခွံမာသီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ သူလေး မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကောင်စုတ်လေးဟာ ပြဿနာရှာဖို့ ကျဆုံးသွားပြီး၊ သံပန်းကန်ပြားကို ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ဘဝကို အဆုံးသတ်သွားစေခဲ့သည်။

စုယန်ယန်တစ်ယောက် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသေးတာကို ရိုလီပိုလီက မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်လေးဟာ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ သူလေးက စုယန်ယန်အနားသို့ ကပ်လာပြီး “သခင်မ၊ ကျွန်တော် အမှားလုပ်မိသွားလား။” ဟု တိုးတိုးလေး မေးလာခဲ့သည်။

စုယန်ယန်သည် ရိုလီပိုလီ၏ အသံတိုးတိုးလေးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားလေး နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် ရိုလီပိုလီကို အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။

“ဟင့်အင်း၊ ရိုလီပိုလီက ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက ငါ့အမှားပါ။ ငါက သွမ်းသွမ်းရဲ့ ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်နော်။”

ရိုလီပိုလီ၏ နက်မှောင်တဲ့ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို တောက်ပလာကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလာခဲ့သည်။ “သခင်မ၊ သခင်မက ကျွန်တော်ကို တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဘာမှ မဖြစ်သွားခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သခင်မ ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တဲ့ အေပရွန်ကို အကိုက်မခံနိုင်ဘူး။ သခင်မ ကျွန်တော့်ကို ပေးထားတဲ့ ဒီအေပရွန်ကို ကျွန်တော် အရမ်းကြိုက်တယ်။ ဒါလေးကို မပျက်စီးစေချင်ဘူး။”

စုယန်ယန် ကြက်သေ သေသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အကျင့်စရိုက် ကောင်းမွန်သော ရိုလီပိုလီက သွမ်းသွမ်းကို ရုတ်တရတ် ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ မင်းရဲ့ အေပရွန်ကို သူ ထပ်မကိုက်အောင် သခင်မ သူလေးကို သင်ပေးလိုက်မယ်နော်။”

“ဝုဖ်…” ခွေးလေးသည် သူ့သခင်မဟာ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ မရောက်လာဘဲ သူ့ရဲ့ အချစ်သစ်အတွက် သူ့ကိုပင် အပြစ်ဆိုချင်နေသည်။ သူလေးရဲ့ နှလုံးသားဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို အေးခဲသွားခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူလေးရဲ့ အသနားခံမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ သူ့သားမွှေးတွေ ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အပြင် ဒီနတ်ဆိုးလေးကြောင့် သူဟာ မနေ့က ကြွေနွမ်းသွားတဲ့ ပန်းပွင့်လေးလို ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“နင် ဘာဖြစ်လို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။” စုယန်ယန်သည် အဖြစ်အပျက်ကို သိရှိပြီးနောက် သွမ်းသွမ်းသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့ဘေးနားရှိ လင်းရှောင်ချီးကို လျင်မြန်စွာ အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ချီးသည် သူမ၏ နှာခေါင်းကို ထိကာ ပြုံးရယ်ရင်း စကားဆိုလာခဲ့သည်။ “ငါ ဒီပိတ်ရက်မှာ ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် ငါ ဟွားဟွားကို နင်တို့ဆီ အလည်ခေါ်လာခဲ့တာ၊ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး…”

ထိုနေ့က လင်းရှောင်ချီးတစ်ယောက် အရမ်းဒေါသထွက်နေသဖြင့် သူမသည် စုယန်ယန်ကို သွမ်းသွမ်းကို လာခေါ်သွားဖို့ ဒေါသတကြီး ဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ သူမ စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ထိုနေ့က သူမ နည်းနည်းလွန်သွားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဟွားဟွားကိုခေါ်ပြီး စုယန်ယန်ကို တောင်းပန်ရန် လာခဲ့သည်…