အခန်း ၃၈၉

အခန်း (၃၈၉) - စားသောက်ဆိုင်တွင် ပြဿနာဖြစ်ပေါ်ခြင်း

အောက်ထပ်ရှိ ဦးလေးကျန်းသည် ရိုလီပိုလီ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရှိလှသော ကတ်ကြေးကြီး နှစ်ချောင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်နေပုံကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ရိုလီပိုလီသည် ခြံအတွင်းရှိ ပန်းပင်များနှင့် အပင်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်တောက်လျက်ရှိသည်။

စုယန်ယန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရတော့ ဟောက်မိသားစုတွင် သူ့သက်တမ်း အများဆုံး နေထိုင်ခဲ့သည့် အဘိုးအိုသည် တစ်ခဏတာမျှ ကြက်သေ သေသွားခဲ့သည်။

“သခင်မလေး ဆိုလိုချင်တာက...”

စုယန်ယန်သည် ဦးလေးကျန်းသည် ရူးတိုးတိုးဟု အမူအယာလုပ်ပြလိုက်သည်။ “အရာအားလုံး အဆင်သင့် မဖြစ်ခင် ကျွန်မ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိစေချင်ဘူး။ ချန်ဟွမ်း… စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေချင်ဘူး။”

ဦးလေးကျန်းသည် စုယန်ယန် ဆိုလိုချင်သည့် အဓိပ္ပါယ်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိပြီး သူ့အတွေးတွေကို အတည်ပြုမိသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မနည်း ထိန်းသိမ်းနေရသည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း သခင်မလေးသည် သခင်လေး၏ ခြေထောက်များကို လျှို့ဝှက်ကုသပေးနေမှန်း သူ သိသည်။

ဦးလေးကျန်းသည် မနက်တိုင်း စောစောထပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းကို လူကိုယ်တိုင်သွားပြီး ရေချိုးဖို့ သို့မဟုတ် ရေစိမ်ဖို့ မနေ့ညက အသုံးပြုခဲ့သည့် ဆေးအကြွင်းအကျန်တွေကို ထုပ်ပိုးပြီး စွန့်ပစ်ပေးပါသည်။

ယင်းမတိုင်မီက ဦးလေးကျန်းသည် စုယန်ယန်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် သိပ်အယုံအကြည် မရှိပေ။

ဒါပေမယ့် သခင်လေးဟာ သခင်မလေးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆန္ဒရှိနေတာကိုမြင်ပြီး သူ ဒီအကြောင်းကို သိပ်မစဉ်းစားနေတော့ဘူး။ ဒါသာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်ကြားရှိ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြတဲ့ နည်းလမ်းလို့သာ သူ မှတ်ယူခဲ့ပါသည်။

မထင်မှတ်ပဲ…

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ငါ အခုချက်ချင်းပဲ လုပ်လိုက်မယ်၊ အေးအေးဆေးဆေး နေကြ။”

စုယန်ယန်သည် ဦးလေးကျန်း အများကြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတာကို တွေ့ရတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဒီအိမ်ရှိ ကျွန်အများစုသည် အခြေခံအားဖြင့် နှစ်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ ဖြစ်ပေမယ့် အများစုကတော့ ဟောက်ချန်ဟွမ်းနှင့် အထူးတလည် မရင်းနှီးကြပေ။

ဒီအိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး တစ်ယောက်တည်းကသာလျှင် ဟောက်ချန်ဟွမ်း ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုခဲ့သောကြောင့် စုယန်ယန်သည် သူ့ကိုသာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဟောက်ချန်ဟွမ်း၏ ခြေထောက်အခြေအနေကောင်းမွန်လာမှုကြောင့် စုယန်ယန်ကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော ကောင်းမွန်နေသည့် စိတ်အခြေအနေသည် ကြာရှည်မခံဘဲ ဆိုးရွားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က စားသောက်ဆိုင်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာတာလား။” တုန်ချမ်းရှိ အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းတွင် စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေသော စုယန်ယန်သည် လီကျင်းဝမ်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိသောအခါတွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာဟာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ “ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”

“ဒီကိစ္စက နေ့လည်မှာ ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်က အဘွားကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ သေစာရင်းကို ကိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ထဲကို ရုတ်တရတ် ဝင်လာခဲ့တယ်။ သူ ပြောတာကတော့ အဘွားသေရတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာကို စားသောက်ပြီး ဖြစ်သွားတာလို့ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ဒီကိစ္စကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို လျော်ကြေးပေးရမယ်လို့ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် ပြဿနာ လာရှာခဲ့တာတွေရှိတော့ ပထမတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်မိဘူး။ ခဏခဏ ဒီလိုမျိုးတွေပဲ ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ အခြားသူတွေကလည်း သိချင်လာကြတယ်။”

“ခဏနေဦး၊ ဒီမတိုင်ခင်က သူ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်နှခါလောက် လာရှာခဲ့တာလဲ။”

ထိုအခါမှာသာ လီကျင်းဝမ်သည် သူ လျှာချော်သွားတာကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကျွန်မကို အဖြစ်အပျက် အလုံးစုံကို ပြောပြပါ။”

“…ကောင်းပါပြီ။”

လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်လောက်က လူအချို့ဟာ ပြဿနာရှာဖို့ ဆိုင်တံခါးဝသို့ မကြာခဏ ရောက်လာခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

ပထမတော့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟာ သူတို့ဆိုင်တံခါးဝကို ရောက်လာပြီး ဒီစားသောက်ဆိုင်မှာ နေ့လည်စာ စားသောက်ခဲ့တယ်လို့ဆိုခဲ့သည်။ စားသောက်ပြီး သိပ်မကြာခင် နေ့လည်ပိုင်းမှာ ဗိုက်နာလာတယ်လို့ဆိုကာ သူတို့ကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေတော့သည်။ သူမသည် ဒီစားသောက်ဆိုင်မှ အစားအသောက်တွေက မသန့်ရှင်းဘူး၊ ငွေမျက်နှာတစ်ခုတည်းကိုပဲ ကြည့်တဲ့ နှလုံးသားမည်းနက်တဲ့ စီးပွားရေးသမားဖြစ်ကြောင်း ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သည်။

လီကျင်းဝမ်နှင့် အခြားသူများသည် ဒေါသအရမ်းထွက်သွားသည့်အတွက် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးအား စားသောက်ဆိုင်မှာ စားသုံးထားသည့် ပြေစာများ သို့မဟုတ် မှတ်ပုံတင် အချက်အလက်ကို ပြသပေးရန် ချက်ချင်းဆိုသလို တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးဟာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်က သူမကို လျော်ကြေးမပေးလို၍ သူမအတွက် ခက်ခဲတဲ့အရာတွေကို တမင်တကာလုပ်ကြောင်း သူမက အခိုင်အမာ ပြောလာခဲ့သည်။

လီကျင်းဝမ်တို့ဟာ ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ တိုက်ရိုက်တိုင်ကြားခဲ့သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကူအညီဖြင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး၏ မှတ်ပုံတင် အချက်အလက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့စားသောက်ဆိုင်တွင် သူမဟာ တစ်ခါမှ မစားသောက်ဖူးကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးသည် ငြင်းခုံချင်နေသေးသော်လည်း စားသောက်ဆိုင်တွင် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ရှိလေသည်။ အဆုံး၌ သူမအား ရဲများက ခေါ်ဆောင်သွားကာ ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

လီကျင်းဝမ်တို့သည် ဒီကိစ္စဟာ ဒီနေရာမှာပင် ပြီးသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့ကြပေမယ့် မထင်မှတ်ပဲ သုံးရက်လောက်ကြာတော့ ဆိုင်ကို ရောက်လာတဲ့ စားသုံးသူတစ်ယောက်က ညစာစားပြီးနောက် ရုတ်တရတ် သူက ဗိုက်နာလာတယ်လို့ ညည်းညူလာခဲ့သည်။ အဆိုပါ စားသုံးသူဟာ သူတို့ဆိုင်မှာ အသုံးပြုတဲ့ ပစ္စည်းတွေက သန့်ရှင်းမှု မရှိတာကြောင့်လားဟု အထွန့်တက်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ဟင်းလျာတွေထဲမှ ပိုးဟပ်တစ်ကောင်ကိုပင် ဆွဲထုတ်ပြသခဲ့သည်။