← Chapters

အခန်း ၃၉၀

Vol. 26 Ch. 390

အခန်း ၃၉၀

Vol. 26 Ch. 390

အခန်း (၃၉၀) - ဆန့်ကျင်ခြင်း

လီကျင်းဝမ်နှင့် အခြားသူများသည် ထိုအချိန်တွင် တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဆိုတာ ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ စားသုံးသူများအားလုံးရှေ့တွင် အဆိုပါ စားသုံးသူဟာ သူ့ဟင်းလျာပန်းကန်ထဲကို ပိုးဟပ်အား လျှို့ဝှက်စွာ ထည့်ခဲ့ပုံအား ပြသရန် စားသောက်ဆိုင်ရှိ စီစီတီဗီကင်မရာဆယ်လုံးကျော်အား ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။

အဆိုပါ ဖြစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်သွားသည်နှင့် အဆိုပါလူသည် လူအများ ရှုပ်ထွေးနေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

စုယန်ယန်သည် ဤကိစ္စများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားသိရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာခဲ့သည်။ “ရှင် ဘာဖြစ်လို့ အရင်က ကျွန်မကို ဒီအကြောင်း မပြောပြရတာလဲ။”

လီကျင်းဝမ်သည် အရမ်းအပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့လည်း ဒီအကြောင်းကို စုယန်ယန်အား ပြောပြသင့်တယ်လို့ တွေးခဲ့ကြပါသည်။

သို့ပေမယ့် စုယန်ယန်က အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေသည့်အတွက် ဒီပြဿနာနှစ်ခုလုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြေရှင်းလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့နဲ့ တကယ်ရှုပ်ချင်နေတယ်ဆိုရင် သူတို့ နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် မအောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက် ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်တန့်သင့်ကြောင်း သိလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့မှာ ဒီလို ထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ…

စုယန်ယန်ကလည်း ဒီကိစ္စကို ပြောဆိုရန် အချိန်မဟုတ်သေးမှန်း နားလည်သည့်အတွက် သူမက အေးတိအေးစက်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ “အရင်ကိစ္စတွေကို ထားလိုက်ပါ။ ဒီနေ့ကိစ္စကို ပြောကြတာပေါ့။ အဲဒီလူက ကျွန်မတို့ဟင်းလျာတွေကြောင့် သူ့အဖွား သေရတယ်လို့ပြောပြီး ဘာဆက်ဖြစ်သွားလဲ။”

စုယန်ယန်က စကားပြောရင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

“အဲဒီနောက်မှာ သူက အရင်က အမျိုးသမီးလို တမင်တကာ နာမည်ဖျက်ဖို့ လုပ်ချင်တာ ဟုတ် မဟုတ် စစ်ဆေးဖို့ သူ့ရဲ့ သုံးစွဲမှုမှတ်တမ်းကို ရှာဖွေဖို့လုပ်မလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် အဲ့လိုမလုပ်ခင်မှာ သက်ဆိုင်ရာဌာနက လူတွေ ရောက်လာခဲ့တယ်။”

“သက်ဆိုင်ရာဌာနက လူတွေလား။ သူတို့က ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။”

“သူတို့က စားသုံးသူတစ်ဦးထံကနေ တိုင်ကြားစာကို လက်ခံရရှိပြီး အစားအသောက်ဆိုင်ရာ ဘေးကင်းမှုကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို ရောက်လာတယ်လို့ပြောပါတယ်။”

စုယန်ယန်က မျက်လုံးတွေ မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ စားသုံးသူတစ်ယောက် ပြဿနာလာချိန်တွင် သက်ဆိုင်ရာဌာနမှ လူတွေက အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ဒီကိစ္စမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ မရှိဘူးလို့ပြောရင် လုံးဝကို မယုံကြည်နိုင်ဘူး။

“သူတို့ ထွက်သွားပြီလား။”

“ဟင့်အင်း” လီကျင်းဝမ်က သူ့အသံကို လျှော့ပြီး ပြောလာခဲ့သည်။ “ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ အဲ့လူတွေ ပြောနေတာ အာ့လျန်နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ ကြားခဲ့တယ်။ ဒီပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ ရက်အနည်းငယ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်တယ်။ အဲဒီလို စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်နေတဲ့အချိန်အတွင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကို ပိတ်ထားရမှာဖြစ်တဲ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ဆိုင် ဆက်ဖွင့်လို့ ရမရ ဆုံးဖြတ်ဖို့ကို အဲဒီရလဒ် ရဖို့ စောင့်ဆိုင်းရပါမယ်။”

စုယန်ယန်က ကားထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ လီကျင်းဝမ်၏ စကားကို သူမ ကြားလိုက်သောအခါ ဤအဖြစ်အပျက် နောက်ကွယ်ရှိ လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရုတ်တရတ် နားလည်သဘောပေါက်သွားတာကြောင့် သူမ ရင်ခုန်နှုန်း တစ်ချက် မြန်ဆန်သွားခဲ့ရသည်။

သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေက ဆိုင်တံခါးကို လာမခေါက်ခင်မှာ ယင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ နာမည်ကို မရှင်းလင်းမီ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆိုင်ရာ ယာယီပိတ်ထားရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

စုယန်ယန်သည် စားသောက်ဆိုင်ပိတ်သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ ဆိုင်သည် မည်သို့သော ဝေဖန်မှုများကို ခံရမည်ဆိုတာကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သက်ဆိုင်ရာဌာနများက သူတို့စားသောက်ဆိုင်၏ ဟင်းလျာများတွင် ပြဿနာမရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးနောက်တွင်ပင် အချို့သော စားသုံးသူများသည် သူတို့စားသောက်ဆိုင်၏ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေကို ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘဲ သူတို့စားသောက်ဆိုင်သို့ လာရောက် စားသုံးကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

စုယန်ယန်သည် စားသုံးသူများ ဆုံးရှုံးရခြင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် သူမအား အခြားသူများ၏ မကောင်းကြံစည်မှုကို သည်းခံဖို့ စိတ်ဆန္ဒရှိနေလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။

“အားလုံး တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ကြတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ဆိုင်မှာ သူဌေးမရှိတဲ့အတွက် သူဌေးရောက်လာချိန်တဲ့အထိ ခဏစောင့်ပေးဖို့ အချိန်ဆွဲထားကြတယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ…”

“သူတို့ အခုထိ ဆိုင်မှာ ရှိနေတုန်းပဲလား။ စားသုံးသူတွေကော...”

“ဒီလို ရုတ်တရတ် ဖြစ်သွားတော့ ကျွန်တော်တို့တွေ စားသုံးသူအားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်တယ်။ စားသောက်ဆိုင်ထဲမှာရှိနေတဲ့ စားသုံးသူတွေရဲ့ ဘေလ်ကို မကောက်ခံဖို့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တယ်။ အာ့လျန်နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက စားသုံးသူတွေကို ဒါက ပုံမှန်စစ်ဆေးခြင်းပဲဖြစ်လို့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့လုပ်ခဲ့ပါတယ်။”

“ရှင် ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ အခု၊ ရှင်တို့တွေ စစ်ဆေးရေးမှုးတွေကို သေချာဂရုစိုက်ထားပါ။ ကျွန်မ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်။” အောက်ခြေက လူတွေက ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ကြုံရတဲ့အခါ မလွှဲမရှောင်သာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားမှာကို စုယန်ယန် သိသည်။ ရုတ်တရတ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေကြောင့် စိတ်မပူနေကြဖို့ သူမက သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ “မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ ကျွန်မတို့ဆိုင်ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေက ပြဿနာမရှိဘူး။ ရှင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိရမယ်… မထိတ်လန့်နဲ့။”

All Chapters