အခန်း ၃၉၅

အခန်း (၃၉၅) - သခင်မလေးကို ချစ်တယ်

စုယန်ယန်က ဒီလိုပြောပြီးနောက် ကျိုးယန်ပိုင်က သဘောမတူစရာအကြောင်းမရှိဘူး။ သူက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ကုမ္ပဏီဆီသို့ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်လေသည်။

ဝန်ကြီး၊ သခင်မလေးက ဝန်ထမ်းတွေကို ဂရုစိုက်တဲ့အနေနဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တချို့ ပေးလိုက်တယ်။ ဆယ်မိနစ်အတွင်း လူတိုင်း မိမိတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးအခြေအနေတွေကို သတင်းပို့ပေးပါ၊ ငါက သူတို့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေကို ပြန်သယ်လာပေးပါ့မယ်။ ဒီသတင်းကိုမြင်တဲ့သူတွေကို ပြန်မျှဝေကြပါ။ ဦးရာလူစနစ်ပါ။ နောက်ကျတဲ့ခြေထောက် သစ္စာဖောက်ပဲ။

ဤသတိပေးချက်ကို ထုတ်ပြန်ပြီးသည်နှင့် အဆိုပါသတင်းသည် အဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် ဆူပူအုံကြွမှုကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၁ ၊ ဒီသတင်း အမှန်လား၊ အမှားလား

ဝန်ကြီး - ဒီသတင်း အမှန်ပါ။ ငါ အခု သခင်မလေးရဲ့ ဆိုင်မှာ ရှိနေတယ်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ကျော်သွားပြီ။ အချိန်အကန့်အသတ်ရှိပါတယ်။ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါ။

ခိုင်လုံသော အဖြေကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အလုပ်ချိန်အတွင်း ရွှင်လန်းတက်ကြွနေကာ အလုပ်ကိုပင် စိတ်မဝင်စားနိုင်တော့ဘူး။

ဘာလဲ။ သခင်မလေးရဲ့ ဆိုင်ကို ပိတ်သိမ်းခံရတယ်လို့ ခုနကပဲ မင်းပြောခဲ့တယ်လေ၊ စားသောက်ဆိုင်မှာ ရောင်းချတဲ့ ဟင်းလျာတွေထဲက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေထဲမှာ တစ်ခုခု မှားနေတာလား။

သူတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေက သူတို့ဘဝမှာ သူတို့တွေ့ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးဆိုတာကိုပင် မပြောနဲ့ဦး၊ သူတို့ဘော့စ်က သူ့လူတွေကို လှည့်စားဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘူး။

ထို့အပြင် ဤအစားအစာများသည် အဆိပ်ဖြစ်စေသည့်အတိုင် ဆံပင်ပြန်ပေါက်နိုင်သရွေ့ သူတို့ စားနိုင်ပါသေးသည်။

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၁၊ ဒီချောမွေ့ပြောင်လက်နေသော ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင်လေး သတင်းပို့ရောက်ရှိ။

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၂၊ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင် +၁

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၃၊ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင် +၂

…

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၂၀၊ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင် +၁၉

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၂၁၊ ပြောင်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင်လေးလည်း ဒီကိုရောက်ရှိ။

အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ အချိန်ပိုခွေး နံပါတ် ၂၂၊ ပြောင်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင် +၁

…

ကျိုးယန်ပိုင်၊ “…” ဤစနစ်တကျ အစီရင်ခံစာ အကျဉ်းချုပ်ကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ဟာ သခင်မလေးရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသော သစ္စာရှိပရိသတ်တွေဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပေသည်။

ဤသည်မှာ မည်သူမျှ လက်လွတ်မခံချင်သော ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိပ်ပြောင်အဖွဲ့ဝင်တွေက သူတို့ရဲ့ နံပါတ်တွေကို သတင်းပေးပို့ပြီးနောက်၊ အရွယ်မတိုင်ခင် ဆံပင်ဖြူခြင်းနှင့် ဓမ္မတာလာချိန် ဗိုက်အောင့်ခြင်း ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသော ဝန်ထမ်းများသည်လည်း ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ငှာ မစွမ်းသာသည့် ရောဂါလက္ခဏာများရှိသည့် ဝန်ထမ်း တစ်ဦးစ နှစ်ဦးစကိုပင် တွေ့ရှိလာရသည်။ သူတို့သည် သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးပြဿနာများကို ပြောကြားပြီး အုပ်စုတွင်းတွင် သူတို့၏ နံပါတ်ကို အစီရင်ခံခြင်းမရှိသော်လည်း သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်ပို့လာခဲ့ကြသည်။

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ကျိုးယန်ပိုင်သည် ဒေတာတွေကို အစီရင်ခံခဲ့ပါသည်။ စားသောက်ဆိုင်ရှိ “ကုန်လက်ကျန်” များပင် ကုန်ဆုံးသွားရုံမကဘဲ နောက်ထပ် အမှာစာတချို့ကိုလည်း ထပ်ထည့်ရပါသေးသည်။ ဒါကိုကြည့်လျှင် ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေဟာ ဘယ်လောက်တောင် ဆာလောင်နေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေခဲ့ပါသည်။

စားသောက်ဆိုင်မှ ဝန်ထမ်းအားလုံး၊ “…”

စုယန်ယန်တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် စုယန်ယန်သည် လီကျင်းဝမ်တို့အား ပြန်သွားပြီး သတင်းကို စောင့်နေဖို့ ပြောခဲ့သည်။

မကြာသေးခင်က စားသောက်ဆိုင်တွင် လူအရမ်းကျပြီး အာလုံးက အလုပ်ကြိုးစားခဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် အနားယူနိုင်ပါသည်။

သူတို့တွေက အနားယူနိုင်ကြသော်လည်း အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူဖြစ်သည်ကို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ရန် အချိန်ပိုဆင်းခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကျိုးယန်ပိုင်၏ ဘက်ခြမ်းသည် အဆင်ပြေနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ဝယ်ရခက်ခဲတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေကို ပြန်သယ်လာပြီး အဲဒီအကြောင်း မေးဖို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ကြက်သွေး အထိုးခံလိုက်သလိုမျိုး အားအင်တွေပြည့်နှက်နေပုံရသည်။

သူနဲ့ နှိုင်းစာရင် ကုရှောက်ယန်နှင့် ယုကျစ်ယန်တို့ဟာ စိတ်ဆင်းရဲစရာ အခြေအနေမှာ ရှိနေကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေ ဘယ်လောက်များများ သေဆုံးသွားမှန်း မသိလောက်ရအောင်ကို အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ပူပူနွေးနွေး ထမင်းတစ်လုပ်တောင်မှ မစားနိုင်ကြဘူး။

သူတို့သုံးယောက်ဟာ မတူညီတဲ့ ကုမ္ပဏီသုံးခုကို ဦးဆောင်နေကြရပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူတို့ရဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက တူညီလုနီးပါးပါပဲ။

ထို့ကြောင့်၊ အချိန်ပို အလုပ်ဆင်းနေရသော ကုမ္ပဏီနှစ်ခုမှ ဝန်ထမ်းများသည် ကျိုးယန်ပိုင်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာများ၏ ဓာတ်ပုံများကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မျှဝေထားကြသည်ကို ကြည့်ရုံသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

(အလုပ်များတဲ့နေ့ပြီးနောက်၊ ဘော့စ်ဇနီး ပို့ပေးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာစွပ်ပြုတ်ကို သောက်လိုက်ရတဲ့အခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေက ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ကုမ္ပဏီကိုချစ်တယ်၊ ဘော့စ်ကိုချစ်တယ်၊ သခင်မလေးကိုချစ်တယ်၊ XOXO ~)

“…” အထီးကျန်နေသော ကုမ္ပဏီနှစ်ခုမှ ဝန်ထမ်းများသည် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ဖြူကောင်ဆူးများ အစိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးသွေးများ စီးကျခံလိုက်သလိုပင်။

XOXO ဟုတ်လား။ မင်းညီမပဲ။ မင်းတို့တွေ စားကောင်းတဲ့အရာတွေကျ တိတ်တိတ်လေး စားတာ ကောင်းရဲ့လား၊ ဒါပေမယ့် မင်း အဲ့တာကို မျှဝေပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာကျ… အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။