အခန်း ၄၀၉

အခန်း (၄၀၉) - သူ့ရဲ့ ကစားခန်းဟောင်း

ဟောက်ချန်ဟွမ်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ စုယန်ယန်ကို သူ့ပေါင်ပေါ်တင်ထိုင်ဖို့ ဆွဲခေါ်လိုက်ပါသည်။ သူက အပြုံးဖြင့် ပြောလာခဲ့သည်။ “ကိုယ့်မှာ ပိုပြီး မရိုးသားတဲ့ အကြံပြုချက်တွေရှိတယ်၊ မင်း သူတို့ကို နားထောင်ချင်လား။”

“ဘာကိုလဲ”

“တစ်လ ဒါမှမဟုတ် နှစ်လအတွင်း ကုမ္ပဏီက နှစ်စဉ် ဝန်ထမ်း ခေါ်ယူတဲ့နေ့ ရောက်လိမ့်မယ်။ အရင်နှစ်တွေတုန်းကလည်း ကုမ္ပဏီက သွေးသစ်တွေ ထပ်ဖြည့်ပေးခဲ့ပေမယ့် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့သူ အရေအတွက် များများစားစား မရှိခဲ့ဘူး။ အခု ပြောခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကို မင်း ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် မထင်မှတ်ထားတဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မယ်။”

ဟောက်ချန်ဟွမ်းရဲ့ စကားတွေက ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုစီတွင် လူအများအပြား မရှိသော်လည်း အများစုမှာ စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် သက်တမ်းရင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကုမ္ပဏီထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လက်တွေ့ကျတဲ့အလုပ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။

ဤကန့်သတ်ချက်သည် သူတို့ကုမ္ပဏီ၏ အကျိုးခံစားခွင့်များသည် တူညီသော စက်မှုလုပ်ငန်းနယ်ပယ်ရှိ အခြားသော ကုမ္ပဏီများထက် အမြဲကောင်းမွန်နေသော်လည်း တစ်နှစ်အတွင်း လူသစ်များစွာကို ခေါ်ယူနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

အခု သူ့တွင် အခြား ကုမ္ပဏီများမှာ မရရှိနိုင်သော ဤအကျိုးအမြတ်ကို အသုံးပြုပြီး ဝန်ထမ်းသစ်များကို ခေါ်ယူခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

စုယန်ယန်သည် တစ်ခဏတာမျှ ကြက်သေ သေသွားပြီးနောက် ရယ်ရွှင်မြူးစွာ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။ “ရှင့်ရဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းက တကယ်မြန်လွန်းတယ်။ ကျွန်မက ကုမ္ပဏီရဲ့ အနုပညာရှင်တွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဒီအကျိုးခံစားခွင့်ကို အသုံးပြုတယ်ဆိုတာနဲ့ ရှင်က ကျွန်မမိသားစုရဲ့ ကုမ္ပဏီမှာပါ အသုံးပြုဖို့ ချက်ချင်း စဉ်းစားမိတယ်နော်။ ရှင်က တကယ့်ကို မရိုးသား အကျင့်မကောင်းတဲ့ စီးပွားရေးသမားပဲ။”

ဟောက်ချန်ဟွမ်းက မချေပခဲ့ပေ။ သူက အပြုံးမပျက်ဘဲရှိနေကာ “မင်းက အမြတ်ကြီးစားသူတွေကို မကြိုက်ဘူးလား” ဟု သူမကို မေးလိုက်သည်။

စုယန်ယန်သည် သူ့လည်ပင်းကို သူမ၏ လက်တွေဖြင့် ယှက်တွယ်ကာ သူ့ကို တစ်ခဏတာမျှ စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့အပေါ် မှီတွယ်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ခဲလိုက်သည်။

“အမြတ်ကြီးစားသူ၊ အမြတ်ကြီးစားသူ၊ အမြတ်ကြီးစားသူ၊ ဒါက ကြားရတာ နည်းနည်း နားဝင်ဆိုးပေမယ့် ရှင်ဖြစ်နေသရွေ့တော့ ကျွန်မ ကြိုက်တယ်။” စုယန်ယန်က သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အားရပါးရ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီလိုပဲ လုပ်ရအောင်။ အဆီဖြိုးတဲ့ ငါးဝဝကြီးတွေ အားလုံးကို ကျွန်မတို့အိမ်ဆီ ယူလာကြမယ်၊ တခြားကုမ္ပဏီတွေ မနာလိုဖြစ်ကြပါစေ။”

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က အိမ်တွင် ခွေးစာ အမြောက်အများ စားခဲ့သော်လည်း အမွေး အနည်းငယ်တောင် ပြန်မပေါက်သေးတဲ့ သွမ်းသွမ်းသည် တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သွားရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အကြည့်ဖြင့် သူ့သခင်မကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“…” သူ့သခင်မဟာ သူ့ခွေးအဖေကို လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ရူးမိုက်လာသည်။ သေချာပါတယ်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက အိုင်ကျူကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ လူတွေ အမြဲပြောနေကြတာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။

စုယန်ယန်သည် သူမ၏ ခွေးထံမှ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရကြောင်း မသိခဲ့ပေ။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားပြီးနောက် ဤနေရာကို လာရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ နောက်ဆုံးတော့ သတိရလိုက်မိသည်။

“ဦးလေးကျန်းက အဲဒီအခန်းကို အလှဆင်ထားပြီးပြီတဲ့။ ရှင်ရော တစ်ချက်လောက် ဝင်ကြည့်ချင်လား။”

စုယန်ယန်သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဦးလေးကျန်းအား အလှဆင်ခိုင်းခဲ့သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအခန်းအကြောင်းကို ပြောနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါ အခန်းသည် ဒုတိယထပ်ရှိ စင်္ကြံလမ်းအဆုံးတွင် ရှိသည်။

ဦးလေးကျန်း၏ အဆိုအရ အဆိုပါ အခန်းသည် မူလက ဟောက်ချန်ဟွမ်း ငယ်ငယ်တုန်းက ကစားခန်း ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ အခန်းသည် အခြားအခန်းများထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကိရိယာများ ထားရှိရန် သင့်တော်ပါသည်။

သို့ရာတွင် ဟောက်ချန်ဟွမ်း မမွေးခင် ဒီအခန်းထဲမှာရှိတဲ့ အရာတော်တော်များများကို သခင်မကြီးဟောက် ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကိရိယာများကို ရွှေ့ပြောင်းလိုပါက အခန်းကို အရင်ရှင်းရပေမည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် စုယန်ယန်သည် အခန်းအပြင်အဆင်ကို ကြည့်ရှုရန် အထူးတလည် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် ကလေးငယ်များ ပြုတ်ကျခြင်း ဒါမှမဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန်

နံရံနှင့် ကြမ်းပြင် နှစ်ခုစလုံးကို အဖြူရောင်နှင့် အပြာရောင် ဖော့ပြားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သေးငယ်သော လျှောများ၊ ဒါန်းများနှင့် စီးဆောများကဲ့သို့သော ကလေးကစားစရာ အမျိုးမျိုး ရှိသည်။

အခန်းတွင်းရှိ အသေးစိတ် အချက်အလက်လေးတွေကနေ ဒီအိမ်ပိုင်ရှင်ဟောင်းသည် တစ်နေ့တွင် သူ့ကလေးနှင့် တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း မြင်နိုင်ပါသည်။

ဟောက်ချန်ဟွမ်းဟာ သူ့မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားကတည်းက ဒီအခန်းထဲကို တစ်ခါမှ မဝင်ခဲ့ဘူးလို့ စုယန်ယန်သည် ဦးလေးကျန်းဆီက ကြားခဲ့ဖူးပါသည်။

ဒီမေးခွန်းကို မေးပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ နှလုံးသားက လည်ချောင်းထဲ ခုန်တက်သွားတယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟောက်ချန်ဟွမ်းသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် “ကောင်းပြီ…” ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။