← Chapters

အခန်း ၄၂၄

Vol. 43 Ch. 424

အခန်း ၄၂၄

Vol. 43 Ch. 424

အခန်း (၄၂၄)

အစ်ကိုတော်ကြီးက ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဧကရာဇ်ဖြစ်ရသည်က အလွန်ပင်ပန်းလွန်းပြီး တာဝန်ဝတ္တရားများ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ညီဖြစ်သူကို ဤမျှ မပင်ပန်းစေချင်၍ ဖြစ်လေ၏။

ညီဖြစ်သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်ရခြင်းမှာမူ သူ၏အစ်ကိုတော်ကြီးက ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သူက အစ်ကိုတော်ကြီးကို ကျော်လွန်ကာ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက စတင်ခဲ့မှန်း သူမသိလိုက်ချေ။

သူ့ထံသို့ ခိုလှုံလာသူများ၊ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာရောက်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံသူများ တစ်နေ့တခြား ပိုမိုများပြားလာသည်ကို ညီဖြစ်သူက သတိထားမိလာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုလူစုကို ဒုတိယမင်းသားအုပ်စု ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်လာကြလေတော့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချင်ကျင်းယွမ်က ဤလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သူရပ်တန့်၍မရနိုင်တော့ကြောင်းကို သဘောပေါက်လာခဲ့၏။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအမတ်ကြီးများ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး သူတို့က ချင်ကျင်းယွမ်ကို ထိုရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေချင်ရုံသာ ဖြစ်ကာ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူတို့သည် နဂါးကို ကူညီပံ့ပိုးခဲ့သူများအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချင်ကျင်းယွမ်သည် ထိုရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘာကြောင့် ထိုင်ချင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုပင် မေ့လျော့လာခဲ့လေပြီ။

သို့ရာတွင် ချင်ကျင်းယွမ်က သူသည် အစ်ကိုတော်ကြီးထက် ညံ့ဖျင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလာရလေ၏။

အစ်ကိုတော်ကြီး၏ တိုင်းပြည်ရေးရာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းက သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းပြီး လူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်လည်း ပို၍အတွေ့အကြုံရှိပေသည်။

အစ်ကိုတော်ကြီးထံသို့ သစ္စာခံလာသူများကလည်း တစ်နေ့တခြား ပို၍များပြားလာခဲ့သည်။

သူက အရှုံးမပေးချင်သော်ငြား အင်အားမရှိဖြစ်နေခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စွဲလမ်းရူးသွပ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာကာ သူ၏နှမငယ်နှင့် ရှောင်မိုတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အသုံးချပြီး အလားအလာရှိကာ အစွမ်းထက်လှသော လှံမသေမျိုး၏ တပည့်ကို သူ၏လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းလိုသည့် အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

"မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဒုတိယညီတော်... အဲဒီရာထူးက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေလို့လား"

ချင်ကျင်းယွမ်က ရှောင်မိုအား စားသောက်ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သောနေ့တွင် ဖိတ်ကြားမခံရဘဲ ရောက်လာခဲ့သော သူ၏အစ်ကိုတော်ကြီးက ထွက်ခွာသွားစဉ် ဤစကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အင်း" ချင်ကျင်းယွမ်က သေရည်ကို ဆက်တိုက်သောက်နေရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီရာထူးက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေလို့လား"

အချိန်တွေ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

နန်းတွင်း၌ရော ပြည်သူများကြားတွင်ပါ လူအများစုက ပထမမင်းသားနှင့် ဒုတိယမင်းသားတို့သည် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေဆဲဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း။

သူ၏ခမည်းတော်က အစ်ကိုတော်ကြီးကို တစ်နေ့တခြား ပို၍မျက်နှာသာပေးလာကာ ပို၍အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို လွှဲအပ်လာကြောင်း ချင်ကျင်းယွမ်က ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့လေ၏။

တကယ်တော့ သူသည် ရှုံးနိမ့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာရင်းဖြင့် ချင်ကျင်းယွမ်သည် ကလေးဘဝကတည်းက အစ်ကိုတော်ကြီးကို တစ်ခါမှ အနိုင်မရခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့၏။

အစ်ကိုတော်ကြီး၏ သိုင်းတာအို ပါရမီက သူ့ထက်ပိုမြင့်မားသော်လည်း သူ့အား ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် တမင်သက်သက် အလျှော့ပေးခဲ့ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် အနိုင်ရစေခဲ့သည်။

စောင်းတီးခြင်း၊ စစ်တုရင်ထိုးခြင်း၊ စာလုံးလှရေးခြင်းနှင့် ပန်းချီဆွဲခြင်းကဲ့သို့သော အနုပညာများတွင်ပင် အစ်ကိုတော်ကြီးက သူ့ကို အများကြီး ကျော်လွန်နေခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အစ်ကိုတော်ကြီးထက် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့လျှင်ပင် ထိုအရာက အစ်ကိုတော်ကြီးသည် တိုင်းပြည်ရေးရာများအတွက် ပူပန်နေရသဖြင့် ကျင့်ကြံရန် အချိန်များများ မရှိခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အမြဲတမ်းဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဤထီးနန်းဆက်ခံရေး တိုက်ပွဲတွင်လည်း သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြန်၏။

သူသည် တစ်သက်လုံး ရှုံးနိမ့်ရန် ကံကြမ္မာဖန်တီးခံထားရသည့်အလား ရှိလေသည်။

တစ်နေ့တွင် ကျင်းတိုင်းပြည်မှ ပညာရှိတစ်ဦး သူ၏အိမ်တော်သို့ ရောက်လာချိန်အထိပင်။

"ဒုတိယမင်းသားက အဲဒီရာထူးကို တခြားတစ်ယောက်ဆီ လွှဲပေးလိုက်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆန္ဒရှိနေတာလား"

"အကယ်၍ ဒုတိယမင်းသားသာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင်းတိုင်းပြည်က ဒုတိယမင်းသားကို အဲဒီရာထူးပေါ် ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"

ပညာရှိက ချင်ကျင်းယွမ်ကို ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ကျင်းယွမ်သည် ကျင်းတိုင်းပြည်နှင့် သဘောတူညီချက်ကို လက်ခံခဲ့လေတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက အနိုင်ရချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

...

"မင်းဆိုလိုတာက ကျင်းတိုင်းပြည်က မင်းဆီရောက်လာပြီး မင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့မယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကိုယ်တော့်ကို သတိလျှော့သွားအောင်လုပ်မယ် ပြီးတော့ မင်းကို နယ်စပ်ပြည်နယ်နှစ်ခု စီမံခန့်ခွဲဖို့ အပေးအယူလုပ်ပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်က ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတစ်ဝက်ကို ကျင်းတိုင်းပြည် ပထမမင်းသမီးရဲ့ တင်တောင်းပဏ္ဏာအဖြစ် ပေးမယ်ဆိုတဲ့သဘောလား"

စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ မျက်ခုံးများက သားဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ တင်းမာစွာ တွန့်ချိုးသွားပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်က ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်မျိုး သုံးလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်ဟန် ရှိပေသည်။

"မှန်ပါတယ်" ချင်ကျင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ရောင့်တက်လိုက်သလဲ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏လက်ဝါးဖြင့် စားပွဲကို အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "အဲဒီကျီကွမ်ဆိုတဲ့ကောင်က ကိုယ်တော့်ရဲ့ သားတော်ကိုတောင် ပစ်မှတ်ထားလာတာပဲ"

"ခမည်းတော် ဒီကိစ္စက တကယ်တော့ အခွင့်အရေးကောင်းကြီး တစ်ခုပါ" ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို ပြောပြလိုက်၏။

"အိုး ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏ဒုတိယသားတော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ခမည်းတော်သာ သားတော့်ကို ယုံကြည်မယ်ဆိုရင် သားတော့်မှာ ကျင်းတိုင်းပြည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သွားအောင်လုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကျင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေကိုပါ တစ်ပါတည်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးမှုကို ရယူနိုင်ဖို့ပါပဲ"

ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏ခမည်းတော်၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စအတွက် ခမည်းတော်အနေနဲ့ မယ်တော် ဒါမှမဟုတ် တတိယနှမတော်လေးကို မပြောပြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အစ်ကိုတော်ကြီးအတွက်ဆိုရင်တော့ သားတော် စတင်လှုပ်ရှားတော့မယ့် အချိန်ကျမှသာ အသိပေးပါ"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သားဖြစ်သူကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "အရင်ပြောပြစမ်းပါဦး"

"အရင်က သားတော်ဟာ ဆေးပညာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါက ဟွိုင်ရှန်းမြို့က သားရဲနက်တောအုပ်ရဲ့ အဆိပ်ကို ဖြေနိုင်တဲ့ သူဆက်သခဲ့တဲ့ ဆေးညွှန်းပါ။ ဒါက သားတော့်ရဲ့ အစီအစဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

...

သရုပ်လေးပါး ပုံရိပ်ယောင် ဝင်္ကပါပန်းချီအတွင်း၌ ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။

သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နီးကပ်လာသော သေမင်းအတွက် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် တင်းမာမှုမျှ မရှိနေခဲ့ချေ။

ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ရွှေရောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်တစ်ရွက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

ဤလက်ဖွဲ့စာရွက်မှာ ချင်တိုင်းပြည် တော်ဝင်မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အသက်သွင်းရန် ချင်တိုင်းပြည် တော်ဝင်ဆွေမျိုးတစ်ဦး၏ အဆီအနှစ်သွေး လိုအပ်လေသည်။

ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးအနေဖြင့် အသက်သွင်းသည့် ပမာဏအပေါ်မူတည်၍ သက်တမ်းအနည်းငယ် ဆုံးရှုံးခြင်းမှသည် လုံးဝသေဆုံးသွားသည်အထိ ရှိနိုင်ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည် တော်ဝင်ဆွေမျိုးစုဝင် တစ်ဦးဦး ခရီးထွက်တိုင်း ၎င်းတို့သည် ဤအရာကို တစ်ခုစီ ယူဆောင်သွားလေ့ရှိကြ၏။ ၎င်းက အစွမ်းထက်သော ဝှက်ဖဲတစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့ တော်ဝင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိစွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ကျင်းယွမ်သည် သူ၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အဆီအနှစ်သွေးကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်ပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများကို ရေးဆွဲလိုက်လေတော့သည်။

ရေးဆွဲလိုက်သော မှော်စာလုံး အရေအတွက်က လက်ဖွဲ့စာရွက်ကို မည်မျှအထိ အသက်သွင်းနိုင်မည်ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလေသည်။

နောက်ဆုံးအဆီအနှစ်သွေးတစ်စက်က မှော်စာလုံး၏ နောက်ဆုံးစုတ်ချက်ကို ရေးဆွဲလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ရွှေရောင်လက်ဖွဲ့စာရွက်သည် လုံးဝမီးလောင်ကျွမ်းသွားလေတော့၏။

သားရဲနက်တောအုပ်အတွင်း၌ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံထားရမှုမှ ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်နေသော ယန်လျိုယွင်မှာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ပူလောင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"ဒုက္ခပဲ"

ယန်လျိုယွင်သည် သရုပ်လေးပါး ပုံရိပ်ယောင် ဝင်္ကပါပန်းချီလိပ်ကြီးက ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲနေကြောင်းကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ၎င်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ မစဉ်းစားဘဲ အဝေးသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

သို့ရာတွင် သရုပ်လေးပါး ပုံရိပ်ယောင် ဝင်္ကပါပန်းချီက သူ၏လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဂါး"

ဧရာမ မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်က သရုပ်လေးပါး ပုံရိပ်ယောင် ဝင်္ကပါပန်းချီထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်လျိုယွင်အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေတော့သည်။

ယန်လျိုယွင်မှာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူစီးနင်းထားသော စစ်မြင်းနှင့်အတူ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေ၏။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား ကြည့်ပါဦး"

ဟွိုင်ရှန်းမြို့သခင်က ကောင်းကင်သို့ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ပထမမင်းသားက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကျန်းသုံးရာရှည်လျားသော ဧရာမမီးနဂါးကြီးကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ပထမမင်းသားက မြင်းဇက်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မည်သည့်သွေးရောင်မျှမရှိဘဲ ဖြူရော်သွားလေတော့၏။

"ဂါး"

ဧရာမနဂါးကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးဆင်းလာကာ ကျင်းတိုင်းပြည်၏ သောင်းနှင့်ချီသော တပ်မတော်ကြီး၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေတော့သည်။

All Chapters