အခန်း ၄၂၆

အခန်း (၄၂၆)

ဒုတိယမင်းသား ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ထိုသတင်းက ချင်တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ နယ်စပ်စစ်မြေပြင်များတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော ရှောင်မိုကဲ့သို့သော စစ်သူကြီးများ၏ စစ်စခန်းများဆီသို့ပါ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးသွားသည့်သတင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှောင်မိုမှာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်။

စစ်မြေပြင်တွင် လူတိုင်း၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ခံထားရပြီးသား ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်ငြား။

ဒုတိယမင်းသားကဲ့သို့ မာနကြီးမားလှသူတစ်ဦးက တိုင်းပြည်ကို ပုန်ကန်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်မိုအနေဖြင့် လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် ဒုတိယမင်းသားသည် ချင်တိုင်းပြည်၏ ကြီးမြတ်သောအရေးကြီးအတွက် မိမိကိုယ်ကို စတေးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မို သိလိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ကျဆင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဤသတင်းကို ကြားသိလိုက်ရချိန်တွင် ချင်စီယောင်တစ်ယောက် မည်မျှပင် နှလုံးကွဲကြေနေမည်ကို ရှောင်မို တွေးကြည့်၍ပင် ရနေခဲ့လေသည်။

"ရှောင်ယန်... တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဒုတိယမင်းသား ကွယ်လွန်သွားတဲ့အကြောင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ဒုတိယမင်းသား ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ကျဆုံးသွားခဲ့တာလဲဆိုတာကို စစ်သည်တွေအားလုံး သေချာသိပါစေ။"

"ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ကစပြီး တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံး ဒုတိယမင်းသားအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းမှာ အဖြူရောင်ပိတ်စတွေကို စည်းနှောင်ထားကြစေ" ရှောင်မိုက သူ၏လက်ထောက်စစ်သူကြီးကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စစ်သူကြီး"

ရှောင်ယန်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မို၏ တပ်မတော်မှ စစ်သည်များအားလုံး ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးသွားသည့်အကြောင်းကို သိရှိသွားကြပြီး ဒုတိယမင်းသားသည် ချင်တိုင်းပြည်၏ ကြီးမြတ်သောအရေးကြီးအတွက် အသက်စွန့်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်သွားကြပေသည်။

ရှောင်မို၏ တပ်မတော်မှာ မူလကတည်းက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အကြိမ်တစ်ရာတိုက်လျှင် အကြိမ်တစ်ရာနိုင်သည့် တပ်မတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါ ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးသွားသည့်သတင်းက စစ်သည်များ၏ ဒေါသမီးလျှံများကို ပိုမိုတောက်လောင်သွားစေခဲ့လေတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်တိုင်းပြည်စစ်သည်များက အဖြူရောင်ခေါင်းစည်းပိတ်စများကို စည်းနှောင်ထားကြပြီး ပူဆွေးသောကများ ပြည့်နှက်နေသော တပ်မတော်ကြီးက မြို့ကို အပြင်းအထန် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

မြို့ကို ကာကွယ်နေသော ချူတိုင်းပြည်စစ်သူကြီးမှာ ရှောင်မို ဦးဆောင်သော တပ်မတော်သည် အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်လွန်းလှသည်ဟု ကြိုတင်ခံစားနေရပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဤနေ့၌မူ အစစ်အမှန် ရူးသွပ်မှုဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ချေပြီ။ သူသည် ရန်သူများ၏ ကလဲ့စားချေလိုသော ဒေါသတရားများကို ပုံချခံရသည့် ပစ်မှတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည့်အလားပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားနှင့် ပိုင်ချီတို့ကလည်း ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးသွားသည့်သတင်းကို ကြားသိပြီးနောက် ထိုသတင်းကို သူတို့၏ တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံးထံသို့ ကြေညာလိုက်လေသည်။

မူလကတည်းက အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားနှင့် ပိုင်ချီတို့သည် ယန်တိုင်းပြည်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါး၏ အခြေအနေမှာ မသေချာမရေရာဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့က ယန်တိုင်းပြည်နှင့် ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါးသာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါက သူတို့အနေဖြင့် သိမ်းပိုက်ထားသော မြို့များအားလုံးကို ချက်ချင်းစွန့်လွှတ်ကာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို ကူညီရန် မြို့တော်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါ ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါးမှ အကျပ်အတည်းကြီး ပြေလည်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့တွင် မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်လိုက်ကြပြီး ရှောင်မို၏ တပ်မတော်ကဲ့သို့ပင် ဒုတိယမင်းသားအား ဂါရဝပြုသည့်အနေဖြင့် အဖြူရောင်ခေါင်းစည်းပိတ်စများကို စည်းနှောင်ထားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုနှင့် ပိုင်ချီတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါးတွင် ကျင်းတိုင်းပြည်တပ်မတော်ကြီး အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည့် သတင်းကို အကျယ်တဝင့် ဖြန့်ဝေလိုက်ကြပေသည်။

ချူနှင့် ယန်တိုင်းပြည်တို့သည် ကျင်းတိုင်းပြည်၏ ကြီးမားလှသော ရှုံးနိမ့်မှုသတင်းကို ကြားသိပြီးနောက်တွင် ထိုသတင်းကို သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားချင်လျှင်ပင် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒုတိယမင်းသား ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်ခေါင်းစည်းများ စည်းနှောင်ထားသော ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော်မှာ အကောင်းဆုံးသော သက်သေအထောက်အထားပင် ဖြစ်နေလေ၏။

ထို့အပြင် ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါး ဝိုင်းရံခံထားရမှုသာ မပွင့်သွားခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှမရှိဘဲ ဤသို့ တိုက်ခိုက်ဝံ့ပါမည်လော။

ချူနှင့် ယန်တပ်မတော်တို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ အောက်ခြေအထိ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးသွားမှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေသော ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော်ကမူ တိုင်းပြည်သုံးပြည်လုံးကို သွေးကြွေးဆပ်ခိုင်းမည်ဟု သစ္စာဆိုထားကြလေတော့သည်။

ဟွိုင်ရှန်းတောင်ကြားတံခါးဘက်တွင်မူ။

ပထမမင်းသားက ကျင်းတပ်မတော်ကို အပြင်းအထန် ချေမှုန်းပြီးနောက် တစ်လတိတိ အချိန်ယူကာ ကျင်းကျိုးနှင့် လုကျိုးဆိုသည့် အဓိကပြည်နယ်ကြီး နှစ်ခုကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ကျန်းပေမင်းသားကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဝေ့တိုင်းပြည်၏ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန်များကို အပြီးတိုင် နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်ပြီး ပထမမင်းသားနှင့် အောင်မြင်စွာ ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ကာ ကျင်းတိုင်းပြည်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ကျင်းတိုင်းပြည်၏ နန်းတွင်းမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ကျင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့ထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးပြီးနောက် သတ္တမမြောက်လတွင်။

ရှောင်မိုက သူ၏တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ တားဆီး၍မရနိုင်သော အင်အားများဖြင့် ချူမြစ်ကိုဖြတ်ကူးပြီး ကျင်းကျိုးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားသည် သူ၏ဘေးရှိ အငယ်ဆုံးသော လူငယ်စစ်သူကြီးအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုထားရှိကာ တပ်မတော်၏ ကွပ်ကဲမှုအာဏာအားလုံးကို ပိုင်ချီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်လေ၏။

ပိုင်ချီက ရန်သူနှစ်သိန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ယန်တိုင်းပြည်နယ်မြေအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ချီတက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က ပိုင်ချီသည် ချူစစ်သည် လေးသိန်းကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပြီး ယခုလည်း ယန်တိုင်းပြည်တပ်မတော်၏ လက်နက်ချမှုကို လက်မခံဘဲ နောက်ထပ် ရန်သူနှစ်သိန်းကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အချို့က သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ဟူ၍ပင် ခေါ်ဝေါ်လာကြလေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းပေမင်းသားနှင့် ပထမမင်းသားတို့က အတူတကွ ချီတက်လာခဲ့ကြပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်ရှိ ထိုက်ယွမ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်လာနေခဲ့ကြပေသည်။

ဒုတိယမင်းသား ကျဆုံးပြီး နောက်နှစ်၏ ပထမဆုံးလတွင်။

ရှောင်မိုနှင့် စစ်သူကြီးရှာဟောက်နန်တို့ အောင်မြင်စွာ ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး ချူတိုင်းပြည်မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြလေ၏။

ရှောင်မိုက ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံသို့ လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျသည့်စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော် ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး အသေအလဲ ခုခံကာကွယ်နေခဲ့၏။

ရှောင်မိုက မြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

ချူတပ်မတော်၏ ခေါင်းမာမာဖြင့် ခုခံမှုက ရှောင်မို၏ တွေးထင်ထားမှုထက်ပင် အမှန်တကယ် သာလွန်နေခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် စစ်သူကြီးရှာဟောက်နန်နှင့် ရှောင်မိုတို့က အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် မြို့တံခါးနှစ်ခုလုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာမှုအောက်တွင် ချူတိုင်းပြည်သည်လည်း နောက်ဆုံး၌ အဆုံးစွန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရချေပြီ။

မေလတွင် ချူတိုင်းပြည်မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါမှာ ကျိုးပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ရှောင်မိုက သူ၏တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ရင်းတူးမြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ချူတိုင်းပြည်မှ အမတ်များက ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးရန် အကြံပေးခဲ့ကြပြီး သူ့အား ချီတိုင်းပြည်သို့ လုံခြုံစွာ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ထကြွနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "ငါက ကျဆုံးသွားတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ခုရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်နေမှတော့ လေလွင့်နေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို ဘာလို့ နေရတော့မှာလဲ" ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ငြင်းဆန်ခဲ့လေ၏。

ထိုနေ့တွင် ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က နန်းတွင်းမောင်းမဆောင်ရှိ မိဖုရားများ၊ ကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် သမီးတော်များ အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော်က နန်းတော်အတွင်းသို့ မကျိုးပေါက်မီလေးတွင်။

ချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင် ကိုယ်တိုင် ပင်မနန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ အဖြူရောင်ပိုးသားကြိုးတစ်ချောင်းကို ချိတ်ဆွဲလိုက်လေ၏။

သူက သူ၏ဝတ်ရုံကို သေသပ်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ခွေးခြေခုံလေးတစ်ခုပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်ပြီး သေမင်းကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေတော့သည်။

ရှောင်မို နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ အလောင်းများနှင့် အကြွင်းအကျန်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။

ချူတိုင်းပြည်သားများက အာဏာရှင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသော ဤချူတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ချူတော်ဝင်မိသားစုအတွက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်သိက္ခာအနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းသွားခဲ့ပေသည်။

ချူတော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

ရှောင်မိုက လူတိုင်းကို ကောင်းမွန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ ချူတိုင်းပြည်သည် လုံးဝပျက်သုဉ်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

ချူတိုင်းပြည် ပျက်သုဉ်းသွားသောလတွင် ရှောင်မိုက ချူတိုင်းပြည်မြို့တော်မှ စာအုပ်စာတမ်းများ၊ သန်းခေါင်စာရင်းများနှင့် မြေယာပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်စာတမ်းများ အားလုံးကို စုစည်းကာ ချင်တိုင်းပြည်မြို့တော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူက နန်းတွင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကိုဖွင့်ကာ တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်လိုက်၏။

ရှောင်မို၏ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှုကြောင့် သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ တပ်မတော်သည် ပြည်သူများကို နှောင့်ယှက်မည်မဟုတ်ဘဲ တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း လူအများစုက သိရှိထားကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရင်းတူးမြို့သားများသည် တရားဥပဒေကို လိုက်နာကြပြီး မြို့၏ အစီအစဉ်တကျဖြစ်မှုမှာ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့လေသည်။

နောက်လတွင် ရှောင်မိုက သူ၏တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ချူတိုင်းပြည်၏ အကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုင်ချီနှင့် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားတို့သည် ယန်တိုင်းပြည်တပ်မတော်နှင့် နောက်ဆုံး မဟာတိုက်ပွဲကြီးကို ဆင်နွှဲနေကြပေသည်။

ဤတိုက်ပွဲက ယန်တိုင်းပြည်၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်ချီနှင့် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားတို့ အသာစီးရလာချိန်တွင် ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့က ယန်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်များကို ကူညီရန် တပ်များ စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။

စစ်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန်လန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ယန်တိုင်းပြည်က သူတို့၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မြို့ခုနစ်မြို့ကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသား၏ တပ်မတော်မှာ သူတို့နှင့် အသေအလဲ ရင်ဆိုင်နေရပြီး မြို့များကို အမြန်ဆုံး မသိမ်းပိုက်နိုင်တော့ချေ။

ကျင်းတိုင်းပြည် စစ်မျက်နှာပြင်ဘက်တွင်မူ။

ကျန်းပေမင်းသားနှင့် ပထမမင်းသားတို့က ကျင်းတိုင်းပြည်၏ အဓိကပြည်နယ်ကြီး သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့၏ ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့များကြောင့် ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော်မှာလည်း ဆက်လက်၍ ရှေ့မတိုးနိုင်ဖြစ်နေခဲ့ရလေ၏။

နိုဝင်ဘာလတွင် ရှောင်မိုသည် ချူတိုင်းပြည်ရှိ ကျန်ရှိနေသေးသော ပုန်ကန်သူ မြေပိုင်ရှင်မင်းသားများကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းသုတ်သင်လိုက်နိုင်ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကလည်း အထွေထွေအခြေအနေများကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရန် ချူတိုင်းပြည်သို့ အရာရှိအချို့ကို စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

ချူတိုင်းပြည်ရှိ ခံတပ်အသီးသီးကို ကာကွယ်ရန် တပ်သားနှစ်သိန်း ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ရှောင်မိုက ကျန်ရှိနေသော သူ၏အထက်တန်းစား တပ်မတော်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ယန်တိုင်းပြည်နယ်မြေအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ချက်ချင်း ချီတက်သွားလေတော့သည်။

ရှောင်မိုနှင့် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသား၏ တပ်မတော်တို့ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းလိုက်ကြရာ ယန်-ချီ ပူးပေါင်းတပ်မတော်အပေါ်သို့ ကြီးမားသော အောင်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။

နှစ်ဝက်အတွင်း ရှောင်မို၊ အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားနှင့် ပိုင်ချီတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ မြို့ခြောက်မြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ယန်တိုင်းပြည်မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြလေ၏။

နောက်နှစ်၏ ဖေဖော်ဝါရီလလယ်ခန့်တွင်။

ယန်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် သူ၏အခြေအနေ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်စစ်စခန်းထံသို့ လက်နက်ချရန် သံတမန်တစ်ဦး စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုက ထိုလက်နက်ချမှုကို လက်ခံလိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ယန်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏အမတ်များကို ဦးဆောင်ကာ ယန်တိုင်းပြည်၏ တံဆိပ်တုံးကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြို့ပြင်ထွက်၍ လက်နက်ချလေတော့သည်။

ဆီးနှင်းမင်းသား ရှောင်မိုသည် တပ်မတော်ကြီးကို ကိုယ်စားပြုလျက် ထိုလက်နက်ချမှုကို လက်ခံရယူခဲ့ပေသည်။

ယန်တိုင်းပြည် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ချူနှင့် ယန်တိုင်းပြည်တို့ ပြိုလဲသွားပြီးနောက် ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့၏ ဧကရာဇ်များသည် အခြေအနေကို နောက်ပြန်လှည့်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်းကို မြင်တွေ့သွားကြပြီး အနည်းဆုံးတော့ ကျင်းတိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ထားရမည်ကို သိရှိသွားကြလေ၏။ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ တိုင်းပြည်နှစ်ခုလုံး ချင်တိုင်းပြည်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမည့်အရေးမှာ အချိန်ပြဿနာတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့၏ အပြင်းအထန် ကာကွယ်ပေးမှုအောက်တွင် ကျင်းတိုင်းပြည်မှာ အရေးနိမ့်နေသည့် အခြေအနေမှနေ၍ အသာစီးရလာသည့် အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပေသည်။

ရှောင်ရှီသည် မြောက်ပိုင်း လူသူကင်းမဲ့ဒေသမှ စစ်သူကြီးများနှင့်အတူ သူတို့၏ ဗျူဟာအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးခဲ့သော်ငြား တပ်သားအရေအတွက် လုံးဝကို အသာစီးရနေမှုအပေါ်တွင် အရာအားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေတော့သည်။