← Chapters

အခန်း ၄၂၉

Vol. 43 Ch. 429

အခန်း ၄၂၉

Vol. 43 Ch. 429

အခန်း (၄၂၉)

ရှောင်မိုသည် ပထမမင်းသားနောက်မှလိုက်၍ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှာဟောက်နန်၊ ပိုင်ချီ၊ ကျန်းရိ၊ ပိုင်လီရှီနှင့် ကျန်းရှူတို့ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

"ဆီးနှင်းမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စာကြည့်ဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ပိုင်ချီနှင့် အခြားသူများက ရှောင်မိုကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပေသည်။

ပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့၏တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုနားလည်ပေးသူများအတွက် အသက်ကိုပင်စွန့်လွှတ်ရဲကြသော ဤခေတ်ကာလတွင် ရှောင်မိုသည် သူတို့၏ ပိုလေ (မြင်းကောင်းကို ရွေးချယ်နိုင်သူ/ပါရမီရှင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူ) ဖြစ်ရုံသာမက သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင်လည်း ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

သူတို့၏ အမြင်တွင်သာ ရှောင်မိုမရှိခဲ့ပါက ယနေ့ ဤမျှမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းမျိုးသို့ ဘယ်သောအခါမှ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရှောင်မိုထက်စော၍ ရောက်ရှိနေခဲ့သော်ငြား သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းရန် လိုလိုလားလား ရှိနေခဲ့ကြပေသည်။ ရှောင်မိုက အရင်ဝင်သွားပြီးမှ သူတို့က နောက်မှလိုက်ဝင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ" ရှောင်မိုက လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကာ ပြန်လည်အရိုအသေပေးလိုက်၏။ "ကျေးဇူးပြုပြီး အရင်ကြွပါ"

"ဆီးနှင်းမင်းသားပြီးမှပဲ လိုက်ပါရစေ" ဟု လူတိုင်းက ပြန်လည်ပြောဆိုကြလေသည်။

ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အားနာမနေတော့ဘဲ ပထမမင်းသားနှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ်လျက် စာကြည့်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ အခြားသူများကလည်း အနောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြပေသည်။

တံခါးများ ပိတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် စာကြည့်ဆောင်ကို နတ်ဘုရားအာရုံ စူးစမ်းရှာဖွေမှုများမှ တားဆီးရန် မှော်ဝင်္ကပါ အထပ်ထပ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို ချင်တိုင်းပြည်၏ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်များဖြင့်ပင် ဖုံးလွှမ်းထားလေ၏။

"ဒီကနေ့ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေတဲ့သူတိုင်းက ကိုယ်တော် အယုံကြည်ရဆုံး သူတွေချည်းပဲ။ သေချာတာပေါ့... ဟိုကောင် ရှောင်ရှီလည်း ရှိသေးတာပေါ့လေ ဒါပေမယ့် သူက နယ်စပ်မှာဆိုတော့ ပြန်လာလို့မရဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရယ်မောလိုက်ကာ လေးနက်တင်းမာနေသော လေထုကို အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားစေပြီးနောက် ရှောင်မို၊ အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်လေသည်။

"ပထမဆုံး ဒါလေးကို ကြည့်လိုက်ကြပါဦး"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိန်းမစိုးလီက စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကြီးတစ်ခုကို ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများက လက်ဆင့်ကမ်း ဖတ်ရှုပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားကြပေသည်။

ဤစာရွက်စာတမ်းများမှာ ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်များအတွင်းရှိ ချင်တိုင်းပြည်၏ သူလျှိုများက စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များနှင့် နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော နယ်စပ်ကင်းထောက်များထံမှ အစီရင်ခံစာများပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤစာရွက်စာတမ်းများအရ ကျင်းတိုင်းပြည်သည် ၎င်း၏ ပြည်တွင်းပုန်ကန်မှုများကို နှိမ်နင်းပြီး နိုင်ငံကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် တပ်မတော်၏ အင်အားကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အမျိုးသားအများအပြားကို အတင်းအကျပ် စစ်မှုထမ်းခိုင်းနေကြောင်း ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများက အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပေသည်။

လက်ရှိတွင် ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်း ပြည်ထောင်သုံးခုတို့သည် ရိက္ခာများနှင့် လက်နက်ခဲယမ်းများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေကြပြီဖြစ်၏။

ခန့်မှန်းခြေအရဆိုလျှင် သူတို့က ချင်တိုင်းပြည်အပေါ်သို့ မကြာမီအချိန်အတွင်း ကျူးကျော်စစ်ဆင်နွှဲလာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ပြည်ထောင်သုံးခု၏ ပဏာမ စစ်ရေးဗျူဟာအရ သူတို့က ချင်တိုင်းပြည်ကို လမ်းကြောင်းသုံးခုခွဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားကြပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် သူတို့၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှု အတိုင်းအတာအရဆိုလျှင် သူတို့သည် မိမိတို့လက်အောက်ရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရလေ၏။

အကယ်၍ ပြည်ထောင်သုံးခုသာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် သူတို့သည် ချင်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေကို ခွဲဝေယူကြမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားသုံးစု အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေသော အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဤမဟာစစ်ပွဲကြီးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင်မူ ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်တို့သည် ချင်တိုင်းပြည်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝကင်းမဲ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့်အရာမှာ ချင်တိုင်းပြည်၏ တဖြည်းဖြည်းချင်း တစ်စစ ဝါးမြိုခံရခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ပြောကြပါဦး ကိုယ်တော့်ရဲ့ အမတ်မင်းတို့... မင်းတို့ရဲ့ အမြင်တွေက ဘယ်လိုရှိလဲ"

ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများ ရှေ့တန်းမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများ၏ သဘောထားများက တစ်ခဲနက်တည်း တူညီနေခဲ့ကြ၏။ "တိုက်ပါမယ်"

ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်တို့နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးရယူရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

ငြိမ်းချမ်းရေးရယူခြင်းမှာ အလကားရမည်မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ငြိမ်းချမ်းရေးတောင်းဆိုခြင်းက ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး သင်က ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသလိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူက လောကတစ်ခုလုံးကိုပင် တောင်းဆိုလာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ချင်တိုင်းပြည်အနေဖြင့် မိမိ၏နယ်မြေ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုကို သေချာပေါက် စွန့်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ချူ၊ ယန်နှင့် ဝေ့ ဆိုသည့် တိုင်းပြည်ကြီး သုံးခုအပြင် အခြားသော နိုင်ငံငယ်လေးများ၏ နယ်မြေများမှာ ချင်တိုင်းပြည် စစ်သည်များ၏ သွေးများဖြင့် ရင်းနှီးရယူထားခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။ မည်သို့လျှင် ဤမျှလွယ်ကူစွာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်နိုင်မည်နည်း။

ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများကိုထား... ချင်တိုင်းပြည်၏ သာမန်ပြည်သူများပင်လျှင် ဤအရာကို ဘယ်သောအခါမျှ သဘောတူလက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းသာ ရှိလေတော့သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီဖြစ်သော ဤကမောက်ကမ စစ်မက်ကာလကြီးသည် တစ်ပြည်ထောင်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားမည်လား သို့မဟုတ် အင်အားသုံးစု အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေသော အခြေအနေတစ်ရပ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်လား ဆိုသည်မှာ ဤမဟာစစ်ပွဲကြီးအပေါ်တွင် မူတည်နေတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်းက တိုက်ခိုက်ရန် ကို ထောက်ခံကြသဖြင့်။

နောက်ထပ် ဆွေးနွေးရမည့် အကြောင်းအရာမှာ မည်သို့တိုက်ခိုက်မည်နည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လေးရက်ဆက်တိုက် ဆွေးနွေးပြီးနောက်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ပဏာမ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်ပေသည်။ ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့သည် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော် နှစ်သိန်း၊ မြောက်ပိုင်းလူသူကင်းမဲ့ဒေသ ခြေလျင်တပ်သား ငါးသိန်းနှင့် ချူနှင့် ယန်နယ်မြေများမှ စစ်မှုထမ်းရန် ဆင့်ခေါ်ထားသော တပ်သား ငါးသိန်း အပါအဝင် စုစုပေါင်း တပ်သား တစ်သန်းနှစ်သိန်းဖြင့် ကျင်းတိုင်းပြည်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ရှီနှင့် ပိုင်ချီတို့က နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော် တစ်သိန်း၊ မြောက်ပိုင်း လူသူကင်းမဲ့ဒေသ တပ်သား နှစ်သိန်းနှင့် ချူနှင့် ယန်နယ်မြေများမှ တပ်သား ခုနစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ကာ ကျောက်တိုင်းပြည်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်၏။

ရှာဟောက်နန်နှင့် အနောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးမင်းသားတို့သည် ဝေ့နယ်မြေနှင့် ချင်တိုင်းပြည်မှ တပ်သား ရှစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ကာ ချီတိုင်းပြည်ကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းရှိ မြေပိုင်ရှင်မင်းသားများအားလုံးကိုလည်း တပ်များဦးဆောင်ကာ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ဆင့်ခေါ်ထားပြီး အမိန့်မနာခံသူ မည်သူ့ကိုမဆို ၎င်းတို့၏ မြေယာများကို သိမ်းဆည်းကာ သာမန်ပြည်သူများအဖြစ် အဆင့်လျှော့ချပစ်မည် ဖြစ်လေသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးတွင် မြို့များကို ကာကွယ်ရန်၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရန်နှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် စစ်သည်အချို့ကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျန်စစ်သည်အများစုမှာ နယ်စပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့မည် ဖြစ်၏။

ချင်တိုင်းပြည်မြို့တော်တွင်ပင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် မြို့တော်ကို ကာကွယ်ရန် သံမဏိကျားတပ်မတော်မှ စစ်သည် ခြောက်သောင်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပေသည်။

ဤစစ်သည်များထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်မှာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်နှင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်မြို့တော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဟွာရှန်းမှလွဲ၍ နန်းတွင်းပူဇော်ခံပညာရှိများထဲမှ အထက်ပိုင်းသုံးဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည်လည်း တပ်မတော်နှင့်အတူ စစ်ချီလိုက်ပါသွားကြပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချင်တိုင်းပြည်သည် အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးပြီး လောင်းကြေးထပ်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်လေ၏။

ချင်တိုင်းပြည်သည် ရိက္ခာများ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲအသားများကိုလည်း အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

အရပ်သားကျင့်ကြံသူများ အမဲလိုက်ရရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အသားများအားလုံးကို အစိုးရထံ ရောင်းချနိုင်ပြီး အစိုးရက ရသမျှ အကုန်ဝယ်ယူပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များအရ ပိုင်လီရှီနှင့် ကျန်းရှူတို့ကလည်း သူတို့ မွေးမြူထားခဲ့ပြီး မသတ်ရသေးသော အကျင့်ပျက်ခြစားသည့် အရာရှိများကို စတင်အရေးယူလေတော့သည်။

ဤအကျင့်ပျက်အရာရှိများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အကုန်အစင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စစ်ရေးစရိတ်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့လေ၏。

ထို့အပြင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ အကျင့်ပျက်ခြစားသော အရာရှိများကို စတင်ဖြိုခွဲနှိမ်နင်းခဲ့ပေသည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းယူရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်မှူးမတ်များမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသောအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ၏။

သူတို့၏ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အထောက်အထားများကို အချိန်အကြာကြီး ကတည်းက စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ နိုင်ငံတော်က စစ်ပွဲအတွက် ငွေကြေးလိုအပ်နေချိန်တွင် သူတို့ကိုမသတ်ဘဲ အခြားမည်သူ့ကို သတ်ရမည်နည်း။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချင်တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းရှိ အဆင့်အသီးသီးမှ အရာရှိများနှင့် မှူးမတ်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြလေတော့သည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ငွေကြေးရှာဖွေရန် ဖြစ်သော်ငြား။

နှစ်ဝက်ပင်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ချင်တိုင်းပြည်သည် အဆင့်တိုင်းတွင် ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ပြီး သဟဇာတဖြစ်နေပုံ ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သေချာသည်မှာ မှူးမတ်အားလုံးက ယဇ်ပူဇော်ခံသိုးများအဖြစ် လိုလိုလားလား ရှိနေခဲ့ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အချို့က ခုခံတော်လှန်လိုကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်တို့နှင့်ပင် ပူးပေါင်းကြံစည်လိုကြလေ၏။

သို့ရာတွင်...

မဟာစစ်ပွဲကြီးက နီးကပ်လာချိန်၊ ချင်ပြည်သူများ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က မြင့်မားနေချိန်နှင့် စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများအားလုံးက သမိုင်းတွင်မည့် အောင်ပွဲကို ရယူလိုစိတ်ဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်နေချိန်တွင် ဤပုန်ကန်လိုသော မှူးမတ်များအနေဖြင့် မည်မျှအထိ လှုပ်ရှားနိုင်မည်နည်း။

ဤလူများ အဖမ်းခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်များက သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းသုတ်သင်ပစ်လေတော့သည်။

နောက်ထပ် ခုနစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်တို့မှာ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချင်တိုင်းပြည်ကလည်း ဆက်လက်၍ မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ ရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများက တပ်မတော်သုံးခုဖြင့် စတင်ထွက်ခွာကာ အရင်ဆုံး လက်ဦးမှုရယူရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

စစ်မချီမီတွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင် ကိုယ်တိုင် ရှောင်မိုနှင့် အခြားစစ်သူကြီးများကို လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မို ထွက်ခွာမည့်ဆဲဆဲတွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ့ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်သွားခဲ့၏။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာများ မိန့်ကြားစရာ ရှိလို့ပါလဲ" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ "မူလကတော့ ကိုယ်တော်က အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ကျန်းပေမင်းသားနောက် လိုက်သွားပြီး ကျောက်တိုင်းပြည်ကို ကိုင်တွယ်စေချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကျင်းတိုင်းပြည်ကိုပဲ တပ်ဦးဆောင်ပြီး သွားချင်တယ်လို့ တင်းခံနေခဲ့တယ်။

ကိုယ်တော် ဘာပဲပြောပြော အချည်းနှီးပဲ...

အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကိုယ်တော့်ရဲ့ အိပ်ဆောင်ရှေ့မှာ တစ်လလုံးလုံးတောင် ဒူးထောက်နေခဲ့သေးတယ်။

အခု ကိုယ်တော်က မင်းကို ကျင်းစုနဲ့ အတူသွားခွင့်ပြုလိုက်တာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မင်းသိလား"

"အရှင်မင်းကြီး ဘာကို ဆိုလိုချင်တာပါလဲ" ရှောင်မိုက မှေးမှိန်စွာ ခန့်မှန်းမိလိုက်ပေသည်။

"ဒီနေ့အထိ ကျင်းယွမ်ရဲ့ သေဆုံးမှုက ကျင်းစုရဲ့ နှလုံးသားမိစ္ဆာ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ အကယ်၍ သူသာ ကျင်းတိုင်းပြည်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ရင် သူတစ်သက်လုံး ဒီနှလုံးသားမိစ္ဆာရဲ့ ခြောက်လှန့်တာကို ခံနေရတော့မှာ"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မို၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

"ရှောင်မို... မင်းက ကျင်းစုထက် ငယ်ပေမယ့် မင်းရဲ့ ပြုမူလုပ်ဆောင်ပုံတွေက သူ့ထက်ပိုပြီး တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်တယ်။

အကယ်၍ ကျင်းစုသာ ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးတွေ လုပ်လာခဲ့ရင်...

မင်း သူ့ကို သေချာပေါက် တားဆီးပေးရမယ်...

ဒီစကားကို မှတ်ထားပါ"

All Chapters