အခန်း ၄၃၀

အခန်း (၄၃၀)

တပ်မတော်ကြီးသည် စစ်ချီထွက်ခွာသွားလေပြီ။

ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့သည် တပ်မတော်ကိုဦးဆောင်ကာ ချွဲကျိုးဆီသို့ ချီတက်သွားကြလေ၏။

ချွဲကျိုးသည် မူလက ကျင်းတိုင်းပြည်ပိုင်နယ်မြေဖြစ်သော်လည်း ချင်တိုင်းပြည်က သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ကျင်းတိုင်းပြည်အပေါ် နောက်ထပ်စစ်ဆင်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ချင်တိုင်းပြည်သည် ချွဲကျိုးရှိ ကွေ့မင်မြို့ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တပ်မတော်ကြီးများကို အဆက်မပြတ် စေလွှတ်နေခဲ့သည်။

"စစ်မချီခင်က ခမည်းတော်က ယောက်ဖကို တစ်ခုခုမှာလိုက်သေးလား"

ပထမမင်းသားက ရှောင်မို၏ဘေးတွင် မြင်းစီးယှဉ်လိုက်လာရင်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေ၏။

ရှောင်မိုက ပထမမင်းသားကို ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ပေသည်။ "အရှင်မင်းကြီးက အစ်ကိုတော်ကြီးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မှာလိုက်ပါတယ်။ အစ်ကိုတော်ကြီးက ကျင်းတိုင်းပြည်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အရမ်းဒေါသထွက်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ လုပ်မိမှာစိုးလို့ပါတဲ့"

"ဟားဟားဟား" ပထမမင်းသားက ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "ငါက ကျင်းတိုင်းပြည်ကို တကယ်ပဲ မုန်းတီးနေတာဆိုတော့ ခမည်းတော်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုက အကြောင်းပြချက်မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ယောက်ဖ... စိတ်ချလက်ချသာနေပါ။ ငါသေသွားရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျင်းတိုင်းပြည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပစ်ခဲ့ဦးမှာပဲ"

"..." ရှောင်မိုက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပထမမင်းသား၏ စကားများကို ပြန်လည်မတုံ့ပြန်တော့ဘဲ အလေးအနက်သာ ပြောလိုက်၏။ "စစ်ရေးစစ်ရာကိစ္စတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အစ်ကိုတော်ကြီး... စစ်မိန့်ကို မဖီဆန်ဖို့နဲ့ ကျွန်တော့်ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ပထမမင်းသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါသိပါတယ်"

"အစ်ကိုတော်ကြီး နားလည်ရင် ကောင်းတာပေါ့" ရှောင်မိုက ပထမမင်းသား၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏လေသံက တိုးဝင်နေခဲ့ပေသည်။ "အစ်ကိုတော်ကြီး... စီယောင်က အစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးထားပြီးပြီလေ။ အကယ်၍ အစ်ကိုတော်ကြီးကို တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်သွားရင် စီယောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သေသေချာချာ စဉ်းစားပေးပါ အစ်ကိုတော်ကြီး"

စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏မြင်းကို အရှိန်တင်၍ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားလေတော့သည်။

ရှောင်မို၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ပထမမင်းသားက ခေါင်းငုံ့ကာ မြင်းဇက်ကြိုးကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ့ဖာသာသူ ရေရွတ်နေသည့်အလား ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။ "အဲဒါကို ငါလည်း သိပါတယ်"

နှစ်ဆယ့်ငါးရက် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့သည် ကွေ့မင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံး တစ်ရက်တိတိ အနားယူပြီးနောက် ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့က တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ မြို့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

ယခုလောက်အချိန်တွင်ပင် ရှောင်ရှီနှင့် ရှာဟောက်နန်တို့ကလည်း ကျောက်တိုင်းပြည်နှင့် ချီတိုင်းပြည်တို့ကို အသီးသီး စတင်တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျယ်ပြန့်သော စစ်ရေးဗျူဟာ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ချင်တိုင်းပြည်သည် ရှောင်မိုကို ကျင်းတိုင်းပြည်အား ချေမှုန်းစေလိုပြီး ရှောင်ရှီကို ကျောက်တိုင်းပြည်အပေါ် အသာစီးရယူစေလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှာဟောက်နန်အတွက်မူ သူက ချီတိုင်းပြည်၏ ချီတက်လာမှုကို တားဆီးထားရန်သာ လိုအပ်ပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး အချိန်ဆွဲထားရမည် ဖြစ်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီ၊ ကျောက်နှင့် ကျင်း ပြည်ထောင်သုံးခုကမူ ကျင်းတိုင်းပြည်ကို ရှောင်မို၏တပ်မတော်အား အချိန်ဆွဲထားစေလိုပြီး ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့က အသာစီးရယူကာ နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်၍ ချင်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ပင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြပေသည်။

ချီတိုင်းပြည်က ကူဖေးကို စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ထားလေသည်။

ကူဖေးသည် မင်းဆက်သုံးဆက်တိုင်တိုင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ဝါရင့်စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ စစ်ဘက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။ သူ၏ ဦးဆောင်ကွပ်ကဲမှုစတိုင်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး တစ်ချိန်က သုံးလအတွင်း မြို့ဆယ်မြို့ကို ဆက်တိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ဖူးလေသည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို ရယူနိုင်ခဲ့သူ နှစ်ဦးသာရှိပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ရှောင်မိုပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ရှာဟောက်နန်သည် မြို့များကို ကာကွယ်ရာ၌ အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ကူဖေး တွေ့ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ရှာဟောက်နန်သည် ဖုန်းဟွမ်မြို့ရိုး၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မိမိလက်ခုပ်ထဲမှ ရေကဲ့သို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး မကြာခဏဆိုသလို ကြိုတင်စီစဉ်ထားတတ်သဖြင့် ကူဖေးအတွက် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ဖုန်းဟွမ်မြို့မှာ မူလကတည်းက လိပ်ခွံတစ်ခုအလား ချူတိုင်းပြည်၏ အခိုင်မာဆုံးသော ခံတပ်မြို့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရှာဟောက်နန်သည် ထိုလိပ်ခွံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနေပြီး လုံးဝထွက်မလာတော့ချေ။

သူက ကွက်လပ်ပေါက်များ အားလုံးကိုပင် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေသည်။

ကူဖေးက မြို့ရိုးအပြင်ဘက်မှနေ၍ ဆဲဆိုအော်ဟစ်ကာ ရှာဟောက်နန်ကို ရန်စရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ပေသည်။

ရှာဟောက်နန်က စာတစ်စောင်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့လေ၏။ "မင်းရဲ့ ရန်စတဲ့စကားတွေက ထက်မြက်မှု မရှိဘူး။ အရင်တုန်းကဆို ဆီးနှင်းမင်းသားက မိုးကြိုးတွေကြားထဲမှာ ငါ့ရဲ့ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့ရုံသာမက သံတမန်လွှတ်ပြီး အမျိုးသမီးဝတ်စုံကိုတောင် လက်ဆောင်ပေးခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါမှ အမြင့်ဆုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုလို့ ခေါ်တာကွ"

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် "မင်းရဲ့ ရန်စမှုက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သုညပဲရှိတယ်။ ဆီးနှင်းမင်းသားက ငါ့ရဲ့ဆွေစဉ်မျိုးဆက် မှတ်တမ်းကို ကောင်းကင်ဘုံဆီ ပို့ပေးပြီး အမျိုးသမီးဝတ်စုံ ပေးပို့ခဲ့တာလောက်တောင် မကောင်းဘူး။ အဲဒါကိုမှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုလို့ ခေါ်တာကွ" ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှာဟောက်နန်၏ တုံ့ပြန်စာကို ရရှိသောအခါ ကူဖေးမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး စာကို လက်ညိုးထိုးကာ ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။ "စစ်သူကြီးရှာဟောက်မှာ အဲဒီလို အကြိုက်မျိုး ရှိနေမှတော့ သူ့ကို အလိုလိုက်ပေးရတာပေါ့"

ချီတိုင်းပြည်၏ စစ်သေနာပတိချုပ် ကူဖေးက သံတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ ရှာဟောက်နန်ထံသို့ ချီတိုင်းပြည်၏ အမျိုးသမီးဝတ်စုံတစ်စုံကို ပေးပို့လိုက်ပြီး စာတစ်စောင်ကိုပါ ပူးတွဲပေးလိုက်လေ၏။ "မင်းက အမျိုးသမီးဝတ်စုံတွေကို နှစ်သက်တယ်လို့ ကြားပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းနှစ်သက်တဲ့အရာကို အထူးတလည် ပေးပို့လိုက်တယ်... အထင်မသေးပါနဲ့"

ရှာဟောက်နန်ကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး သံတမန်ကို သတင်းစကားတစ်ခု ပြန်ပါးလိုက်ပေသည်။ "မနက်ဖြန် နဂါးနာရီရောက်ရင် မင်းတို့ရဲ့ စစ်သူကြီးကို မြို့ရိုးအပြင်ဘက်ကို လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ ငါ့မှာလည်း ပြန်ပေးစရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ရှိတယ်လို့"

နောက်တစ်နေ့ နဂါးနာရီတွင် ကူဖေးက တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့ရိုးအောက်သို့ တကယ်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကူဖေး ပေးပို့လိုက်သော အမျိုးသမီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဓားတစ်လက်ဖြင့် ကနေသော ရှာဟောက်နန်ကိုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဂါဝန်အောက်မှ အမွေးအမျှင်များ ထူထပ်နေသော ခြေသလုံးကြီးများမှာ မျက်စိနောက်စရာ အလွန်ကောင်းလှလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချီတိုင်းပြည်တပ်မတော်တစ်ခုလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြတော့၏။

"ဒီလူရဲ့ စိတ်နှလုံးသဘာဝက တကယ်ပဲ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကအတိုင်းပါလား"

ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့်ရန်စမှုမျိုးမဆို အချည်းနှီးသာဖြစ်မည်ကို ကူဖေး သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။

သူ့ကို လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျခြင်းမှာမူ အချိန်အကြာကြီး ကတည်းကပင် သူ ကြိုးစားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

ဓားလက်နက်များဖြင့်သာ ဖုန်းဟွမ်မြို့၏ တံခါးများကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်နိုင်တော့မည် ဖြစ်လေ၏။

ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကူဖေး၏ အဆုံးအရှုံးခံကာ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဖုန်းဟွမ်မြို့သည် နောက်ဆုံး၌ ကျဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကူဖေး ဆက်လက်၍ မပျော်ရွှင်နိုင်တော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တပ်မတော်က မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် ရှာဟောက်နန်သည် လော့ယွင်မြို့ဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှာဟောက်နန်သည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အသေခံတိုက်ခိုက်ရန်ကိုပင် စဉ်းစားမထားခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှာဟောက်နန်က သူ့အား အချိန်ဆွဲထားရန် ချူနယ်မြေကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကူဖေး အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့လေ၏။ ချူနယ်မြေတစ်ခုလုံး ကျဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင်တောင် ရှာဟောက်နန်က ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်တိုင်းပြည်က ကျင်းတိုင်းပြည် သို့မဟုတ် ကျောက်တိုင်းပြည် တစ်ခုခုကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီး စစ်မျက်နှာတစ်ခု လွတ်လပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချီတိုင်းပြည်အနေဖြင့် မည်မျှပင် နယ်မြေများ သိမ်းပိုက်ထားခဲ့စေကာမူ အကုန်အစင် ပြန်လည်အန်ထုတ်ပေးရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှာဟောက်နန်၏ ကာကွယ်ရေးအနေအထားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှောင်ရှီနှင့် ပိုင်ချီတို့သည် ကျောက်တိုင်းပြည်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေခဲ့ကြလေပြီ။

ကျောက်တိုင်းပြည်က ရှောင်ရှီကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖန်နွမ်ကို စစ်သေနာပတိချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်လေသည်။

ကျောက်တိုင်းပြည်၏ နာမည်ကျော်စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖန်နွမ်သည် သူ၏စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများတွင် အလွန်သတိထားလေ့ရှိပြီး ဥပဒေအကောင်အထည်ဖော်ရာတွင်လည်း ဘက်လိုက်မှုကင်းသူ ဖြစ်ပေ၏။ သူသည် ရန်သူ့စစ်သူကြီးများ၏ စိတ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ၏ဗျူဟာများက ရှောင်ရှီနှင့် ပိုင်ချီတို့ထက် နိမ့်ကျမနေခဲ့ပေ။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်၏ ကျားနှင့်ဝံပုလွေများအလား ကြမ်းကြုတ်သော တပ်မတော်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်တိုင်းပြည်ထက် အနည်းငယ် သာလွန်နေခဲ့လေသည်။

ရှောင်ရှီနှင့် ပိုင်ချီတို့သည် နယ်မြေသိမ်းပိုက်ရာတွင် မြန်ဆန်မှုမရှိသော်ငြား တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်နေကြပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့သည် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ကျင်းတိုင်းပြည်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး အမှန်တကယ်ပင် "လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့" ခံစားနေကြရလေ၏။

နှင်းနင်းနဂါးမြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့သည် ကျင်းတိုင်းပြည်၏ မြို့များနှင့် တောင်ကြားတံခါးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပြင်းအထန် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဒုတိယမင်းသားသည် ကျင်းတိုင်းပြည်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ စစ်သည်များအားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများကိုယ်စီ သယ်ဆောင်ထားကြပေသည်။

ကျင်းတိုင်းပြည်၏ စစ်သူကြီးများမှာ ချင်တိုင်းပြည်၏ ဆီးနှင်းမင်းသားကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်ကိုပင် ပြောနေရန် မလိုတော့ချေ။

သူတို့၏အမြင်တွင် ဆီးနှင်းမင်းသားသည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ကျန်းပေမင်းသားထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကျန်းပေမင်းသားသည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တပ်များကို ဦးဆောင်ရာတွင် အရှုံးအနိုင် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိခဲ့ပြီး အရှုံးထက် အနိုင်က ပိုများရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤ "ဆီးနှင်းမင်းသား" မှာမူ အလွန်တရာကို ဒဏ္ဍာရီဆန်လွန်းနေခဲ့လေပြီ။

သူ တပ်ကို စတင်ဦးဆောင်ကတည်းက ဝေ့တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ရှာဟောက်နန်ကို လက်နက်ချစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝေ့တိုင်းပြည်၏ မဟာတိုင်လုံးကြီးကို သတ်ဖြတ်ကာ ဝေ့မြို့တော်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ချူတိုင်းပြည်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေ၏။ သူ၏ဘဝတွင် ရှုံးနိမ့်မှုဆိုသည်ကို တစ်ခါမျှ အရသာမခံခဲ့ဖူးချေ။

ဤအချက်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ သံသယဝင်သွားစေခဲ့ပေသည်။ "ငါက သူ့ရဲ့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တကယ်ပဲ ချိုးဖျက်နိုင်ပါ့မလား"

ရှောင်မို၏ မယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှုကြောင့်ပင် စစ်သည်များ၏ ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတစ်ခုအလား ရိုသေလေးစားမှုများကို ခံစားနေကြရလေတော့သည်။

ဆီးနှင်းမင်းသားနောက်သို့ လိုက်ပါနေသရွေ့ သူတို့ လုံးဝရှုံးနိမ့်နိုင်မည် မဟုတ်သည့်အလား ရှိလေ၏။

ရှစ်လတိတိ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ရှောင်မိုသည် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ကျင်းတိုင်းပြည်၏ ယွီကျိုးနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ယွီကျိုး၏ ဗဟိုချက်မှာ ကျင်းတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့၏ တွက်ချက်မှုများအရ ကျင်းတိုင်းပြည်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျင်းတိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးချေမှုန်းရန် အများဆုံး ခုနစ်လခန့်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်လေ၏။

ကျင်းတိုင်းပြည်သာ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့လျှင်။

ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့က တပ်မတော်တစ်ရပ်စီကို ဦးဆောင်ကာ ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့၏ ဘေးဘက်များကို အရှေ့နှင့် အနောက်မှ ဝင်ရောက်ဖြတ်တောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ခံတပ်ကို အခိုင်အမာ ကာကွယ်နေခဲ့သော ရှာဟောက်နန်အနေဖြင့် ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးရလာမည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ရှီနှင့် ပိုင်ချီတို့၏ တပ်မတော်ကလည်း သူတို့နှင့်အတူ ဟန်ချက်ညီညီ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးချေမှုန်းနိုင်မည့်အချိန်မှာ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာ ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

သို့သော် ရှောင်မိုနှင့် ပထမမင်းသားတို့က ရည်ရွယ်ထားသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့် အစီအစဉ်ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချီတက်နေကြချိန်တွင်ပင်။

ကျောက်တိုင်းပြည် စစ်မျက်နှာပြင်ဘက်ဆီမှ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လုံးဝမယုံကြည်နိုင်သော သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

"ဝူအန်းမြို့စားကြီး ပိုင်ချီ စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးသွားပါပြီ...

ကျန်းပေမင်းသား ရှောင်ရှီ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပါတယ်...

ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ"