အခန်း ၁၃၅၅

အခန်း (၁၃၅၅) - မတွေ့တာကြာပြီနော် ယိုးဟွမ်တစ္ဆေဘုရင်

"တူးဝမ်က အခုထိ မရောက်လာသေးဘူးလား၊ အဲဒီကောင်က သူ့ကိုယ်သူ သေကြောင်းကြံနေတာလား၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက မဆိုးဘူးဆိုပေမယ့် တစ္ဆေဘုရင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့က အဝေးကြီး လိုနေသေးတာပဲလေ၊ ဒါ့အပြင် သခင်ကြီးယိုးဟွမ်ကလည်း သူ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာ ကြာပြီ၊ အခုလုပ်ရပ်က ယိုးဟွမ်အတွက် လိုအပ်နေတဲ့ အခွင့်အရေးကို သူ့ဘာသာ ထိုးအပ်လိုက်တာနဲ့ မတူဘူးလား"

တစ္ဆေသခင် တစ်ဦးက ပြောသည်။

"သူ အဲဒီလောက်ထိတော့ မမိုက်မဲလောက်ပါဘူး၊ သူက သက်ရှိဝိညာဉ်တွေကို အလုံအလောက် မစုဆောင်းရသေးလို့များလား"

အခြား တစ္ဆေသခင် တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ ထိုစကားများကြောင့် တစ္ဆေသခင်များ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"ဒါက ဟုတ်နိုင်တယ်၊ မင်းတို့ သိထားရမှာက လိုအပ်တဲ့ အရေအတွက်ကို ပြည့်မီဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် မြို့နှစ်မြို့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရတာ"

ဤတစ္ဆေသခင်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဤနာကျင်မှုသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာအပေါ် စာနာသနားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

အမှန်ပင် နတ်ဆိုးတစ္ဆေ မျိုးနွယ်စုများအတွက်မူ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ဝိညာဉ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် လူသားများသည် အဖိုးတန် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု အဖြစ်သာ ရိုးရှင်းစွာ သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်များကို တမင်တကာပင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်နာလန်ထူကာ ရှင်သန်ကြီးထွားလာစေရန် ခွင့်ပြုပေးတတ်ကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် မွေးမြူထားသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဘာမျှ ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အချိန်နှင့်အမျှ အရင်းအမြစ်များ အစဉ်မပြတ် ရရှိနေစေရန်အတွက် သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရိတ်သိမ်းရန် ပို၍ သဘောကျကြလေသည်။

သို့သော် လူသားမျိုးနွယ် မြို့ပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ရခြင်းက ဤတစ္ဆေသခင်ကို ကြီးမားသော စိတ်ထိခိုက်မှုကို သဘာဝကျကျပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အမှောင်ထုထဲမှ အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ပြောနေတဲ့ တူးဝမ် ဆိုတဲ့ကောင်က ထပ်ပြီး ရောက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘယ်သူလဲ"

စုဝေးနေကြသော တစ္ဆေသခင်များ အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုသည် လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် သက်ရှိမျှ ရှိမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံက တစ္ဆေလူအုပ်ကြီးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် စောစောက ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သော တစ္ဆေသခင်သည် တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် မြူခိုးများ ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းလာသည်အထိ တုန်ရီနေခဲ့သည်။

သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဂရုမစိုက်သည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း သူခုနက ပြောခဲ့သော စကားများ ပြန့်နှံ့သွားမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် အမှောင်ထုထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေး တစ်ဦးပင်။

ထိုနေရာရှိ တစ္ဆေများသည် အဆိုပါ ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်နေရာတည်းတွင် အေးခဲသွားကြလေသည်။

"လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်လား"

တစ္ဆေသခင် တစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လာသည်။ ရွှယ်အန်းက သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး ထိုတစ္ဆေကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြကာ ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ အဲ့ဒါ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

လူသားမျိုးနွယ် တစ်ဦး ဤနေရာသို့ မည်သို့ရောက်ရှိလာသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း တစ္ဆေများ၏ နှလုံးသားများမှာ မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အတွက် လူသားများဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်များကို ရိတ်သိမ်းရန် သိုလှောင်ရုံများထက် မပိုသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် သိသာထင်ရှားသော ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

စောစောက အော်ဟစ်ခဲ့သော တစ္ဆေသခင်က ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

"ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး၊ ငါ စပ်စုချင်ရုံ သက်သက်ပါ၊ တူးဝမ်က ဘာတွေ တွေးနေလို့ သူ့အစား လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်ကို ဒီနေရာကို စေလွှတ်လိုက်ရတာလဲ ဆိုတာကိုလေ"

ထိုစကားလုံးများ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံခြုံအုပ်ဆိုင်းနေသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေသခင်၏ ခေါင်းသည် မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ တောက်ပသော အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခေါင်းမဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပုံကျသွားသည်။ သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ထိုတစ္ဆေသခင်သည် ယခုလေးတင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ကြောင်အမ်း မှင်သက်သွားပြီးနောက် ထာဝရ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ထို တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုက ကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ နတ်ဆိုးတစ္ဆေ မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းကို အံ့အားသင့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ရွှယ်အန်းနှင့် အနီးကပ်ဆုံးရှိနေသော ဘေးနားမှ တစ္ဆေသခင် တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုတစ္ဆေသည် အော်ဟစ်နေရင်းနှင့်ပင် နောက်သို့ စတင်ဆုတ်ခွာနေခဲ့သည်။

သူတို့အတွက်မူ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားခြင်းသည် မွေးရာပါ အလေ့အကျင့် တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခင်တစ္ဆေသခင် မည်မျှ ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ယင်းက ဤသွေးဆာနေသော တစ္ဆေများကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့ကို အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားထားရန် ဆန္ဒဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်နေသော တစ္ဆေသခင်သည် ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့သော်လည်း သူသည် တစ်ကိုက်မျှပင် မရွေ့လျားရသေးမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး သေဆုံးခြင်းသည် လုံးဝ သေချာသွားသည်။

ထိုခဏမှာပင် ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသော တစ္ဆေသခင်များ အားလုံး နားလည်သွားကြပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အကြောက်တရားဖြင့် လုယက် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် သူတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပြုရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့နာမည်ကို သိချင်နေကြတာ မဟုတ်လား၊ အခု ငါပြောပြမယ်... မင်းတို့ကို သတ်မယ့်သူက ရွှယ်အန်းပဲ"

နောက်ဆုံး စကားလုံး ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့် ထွက်ပြေးနေကြသော တစ္ဆေသခင်များသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ မည်သည့် အသံမျှ မထွက်ပေါ်ဘဲ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားကာ ဘာမျှမကျန်သည်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ထူးခြားသော စွမ်းအင် အနှောင့်အယှက်ကို အာရုံခံမိပြီး အလျင်စလို ပြေးလာကြသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အစောင့်များက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ကြရလေသည်။ အစပိုင်းတွင် ရန်လိုနေခဲ့ကြသော အစောင့်များသည် တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဆုတ်ခွာကြ"

သူတို့သည် ချက်ချင်း လှည့်ကာ ထွက်ပြေးကြလေသည်။ သဘာဝကျကျပင် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် မဆုတ်ခွာဘဲ နေကြမည်နည်း။ သေရမည့်နေရာကို ဘယ်အရူးက ရှေ့တိုးလာမည်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက သေဆုံးသွားခဲ့သူများမှာ နာမည်ကြီး တစ္ဆေသခင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ယခု အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အစောင့်များသည် မည်သည့် နောင်တကိုမျှ မခံစားရချေ။ ထိုအစား သူတို့ တစ်ဦးစီက တွေးတောနေကြသည်မှာ ရွှယ်အန်းသည် သူတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အနှောင့်အယှက် မခံခဲ့ပေ။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရုံသာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို ကစဉ့်ကလျား ပြန့်ကျဲနေသော အမှောင်အလင်းတန်းများထံတွင် စိုက်ကြည့်နေကာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများ ပြည့်လျှံနေလေသည်။

ဤခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူ မြင်တွေ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးက ရွှယ်အန်း၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော ဒေါသမီးတောက်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့ စကြဝဠာ တစ်ခွင်လုံးတွင် လူသားများသည် မည်သည့်ကမ္ဘာတွင် ရောက်ရှိနေပါစေ အုပ်စိုးသူများအဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ သို့သော် ဤနေရာရှိ တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အရေးမပါသော နယ်မြေအပိုင်းအစလေးတစ်ခု အတွင်း၌မူ လူသားများသည် ဤသက်ရှိများအတွက် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ မွေးမြူထားသော သာမန် အစားအစာ အဖြစ်သို့ လျှော့ချခံထားရသည်။

ဤအရာကြောင့် ရွှယ်အန်းသည် မည်သို့လျှင် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ယခင်က ရွှယ်အန်း တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို လွှမ်းမိုးအုပ်စိုးခဲ့စဉ်က နတ်ဆိုးတစ္ဆေ မျိုးနွယ်စုသည် မောက်မာကြသော်လည်း သူတို့သည် ဤမျှ ယုတ်မာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်လောက်သည့်အထိ မည်သည့်အခါမျှ မအောက်တန်းကျခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သတ်ပစ်...

ဝုန်း...

ပထမဆုံး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားသည်မှာ အုပ်စု၏ အရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အစောင့် အနည်းငယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထာဝရအမှောင်ထုကြီးက သူတို့ကို ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ အစောင့်တိုင်း၏ အပေါ်သို့ သေခြင်းတရား ကျရောက်လာတော့သည်။

ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ရောယှက်နေသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ သံစုံတီးဝိုင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုက လေထုကို ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့လူတွေကို ဘယ်သူက သတ်ရဲတာလဲ"

ထို့နောက် ကောင်စီခန်းမ၏ အထက်တွင် ဧရာမ တစ္ဆေဘုရင် ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယိုးဟွမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူသည် ကောင်စီခန်းမအတွင်း လက်ရှိဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေစဉ် အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် စွမ်းအင် အနှောင့်အယှက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို အတိအကျ ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ မကြာမီမှာပင် သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်က ယိုးဟွမ်ကို သဘာဝကျကျပင် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ဤရိုင်းစိုင်းသော အရူးကို ပေးဆပ်စေရန် ဆုံးဖြတ်လျက် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ရောက်လာချိန်မှာ အလွန် နောက်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အစောင့်များ အားလုံးသည် အစအနပင် မကျန်အောင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ အကြွင်းအကျန်များသည် အမှောင်မြူခိုးများ အကြားတွင် ပြန့်ကျဲနေလေသည်။ ထိုမြူခိုးများ အတွင်းမှနေ၍ နှေးကွေးပြီး မှန်မှန်လျှောက်လှမ်းလာသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယိုးဟွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် "ဒီလို ဟန်လုပ်ပြရုံနဲ့ ငါက ကြောက်သွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

သူ့အတွက်မူ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပေ။ ယိုးဟွမ်မြို့တော်တွင် သူ၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ဝံ့သူ မည်သူမဆို သေရမည့် ကံကြမ္မာသာ ရှိလေသည်။

တကယ်တော့ ယိုးဟွမ်သည် မကြာသေးမီက သူ့ကိုယ်သူ အထူး ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် နောက်တစ်ဖန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်သည်ပင် ယခင်ကထက် ပိုမို အစွမ်းထက်လာပုံရသည်။ ဤအရာက သူ့ကို ထပ်ဆောင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှည့်ပတ်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှ ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်ကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့လိုက်ရသော အချိန်လေးမှာပင် ယိုးဟွမ်၏ ယခင်က ဝင့်ကြွားနေခဲ့သော အမူအရာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရှိန်အဝါ၊ ဤခွန်အားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြောင်း သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ယိုးဟွမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်အပေါ်သို့ အကြည့်များကို စူးစိုက်လိုက်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်"

ယိုးဟွမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိပ်များသည် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားကြပြီး လုံးဝ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာမူ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။ ရွှယ်အန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကမ္ဘာမြေပေါ်က ချင်းမန်တောင်တန်းဆီကို ဆင်းသက်လာတာ မင်း မဟုတ်လား"

အမှန်ပင် ဤယိုးဟွမ်ဆိုသူသည် ရွှယ်အန်း အသက်ပြန်ရှင်လာစက ချင်းမန်တောင်တန်းပေါ်တွင် ဝမ်ကွေ့ဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူမှ ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော ထိုတစ္ဆေစစ်သူကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

--