အခန်း ၁၃၅၆

အခန်း (၁၃၅၆) တစ်ကောင်ရှိရင် တစ်ကောင်သတ်မယ်၊ နှစ်ကောင်ရှိရင် နှစ်ကောင်လုံး သတ်မယ်

ထိုစဉ်က ယိုးဟွမ်သည် ဝမ်ကွေ့ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး သူတို့အကြားတွင် မှေးမှိန်သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆင့်ခေါ်ခံရသောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက် အနည်းငယ်သည် သေတတ်သော လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ တစ္ဆေနယ်ပယ်တွင် ရိုးရှင်းသာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဘုရင်များအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ တစ္ဆေမင်းမြတ်များနှင့် အစွမ်းထက်လှသော တစ္ဆေဧကရာဇ်များပင်လျှင် နတ်ဆိုးတစ္ဆေ မျိုးနွယ်စုအား အခွန်ဘဏ္ဍာ ဆက်သသော စကြဝဠာပေါင်းစုံမှ ဂိုဏ်းများနှင့် ဆက်သွယ်မှုများ တည်ဆောက်ထားတတ်ကြလေသည်။

သာမန်နေ့ရက်များတွင် ဤဂိုဏ်းများသည် လတ်ဆတ်ပြီး အရသာရှိသော ဝိညာဉ်များကို ဤကြီးမြတ်သော တစ္ဆေကြီးများထံသို့ ပူဇော်ဆက်သကြသည်။ အချိန်တန်သောအခါ ဤတစ္ဆေကြီးများက သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများကို ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် စေလွှတ်ပေးသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် အကျိုးအမြတ် ရရှိကြသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး အောက်တွင်ပင် သူသည် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ပြန်ရောက်လာခါစဖြစ်သော ရွှယ်အန်းနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ရွှယ်အန်းသည် သူ့ကို မသတ်ခဲ့ဘဲ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်အသိစိတ် အငွေ့အသက်လေး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ယိုးဟွမ်သည် အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာတွင် နေထိုင်သော သာမန် တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း နတ်မီးလျှံ တစ္ဆေအရှင်သခင်၏ ကျော်ကြားသော ဂုဏ်သတင်းကိုမူ သူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤကြီးမြတ်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှင့် ယနေ့ဤနေရာတွင် ထပ်မံဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးချေ။ အခြေအနေကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက် အရှင်သခင်သည် သူ့ကို အထူးတလည် ပစ်မှတ်ထားလာပုံ ပေါ်နေသည်။

ဤအတွေးများသည် ယိုးဟွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူသည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

နှိမ့်ကျတဲ့ ကျွန်တော်မျိုးက တစ္ဆေအရှင်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရွှယ်အန်းက ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေလေသည်။

အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ လေထုမှာ ပို၍ပို၍ လေးလံလာခဲ့သည်။ ယိုးဟွမ်ကို ဝန်းရံထားသော အနက်ရောင် မြူခိုးများသည် စိုးရိမ်တကြီး လှုပ်ခတ်နေပြီး မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ တစ္ဆေမီးတောက်များသည် အကြောက်တရား ပြင်းထန်မှုကြောင့် တောက်လောင်နေလေသည်။

အဆုံးတွင် ရွှယ်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ဒီဝိညာဉ်တွေကို မင်း အားလုံး ယူထားတာလား"

ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ တောက်ပနေသော အလင်းတန်း တစ်စု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ အခြားအရာ မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေသခင်များ ဆက်သခဲ့သော ဝိညာဉ်များပင်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ရွှယ်အန်း၏ ဆုပ်ကိုင်မှုထဲတွင် အားလုံး စုစည်းကာ ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ရွှယ်အန်းမှာ လက်ရှိ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သတိရသွားသောအခါ ယိုးဟွမ်သည် အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူသည် တုန်ရီနေလျက် ပြာယာခတ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လာသည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးကို ရှင်းပြခွင့် ပြုပါဦး၊ ဒီဝိညာဉ်တွေကို ကျွန်တော်မျိုး သဘောဆန္ဒအလျောက် ယူခဲ့တာ မဟုတ်ရပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ တကယ် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့လို့ပါ

"

"အို... ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလား"

ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဆက်ပြောလေ၊ ငါ နားထောင်နေတယ်"

ယိုးဟွမ်သည် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြောက်တရားကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ကံကြမ္မာ တစ္ဆေမင်းမြတ်၏ နီးကပ်လာသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ပွဲလမ်းသဘင် အကြောင်းနှင့် ထိုပွဲတွင် တစ္ဆေဘုရင် အများအပြား ဆင့်ခေါ်ခံရသည့် ဖြစ်ရပ်ကို တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြန်လည် ပြောပြသည်။

ဤအကြောင်းကို ရွှယ်အန်းက သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ယိုးဟွမ်၏ ပြောစကားကို ကြားပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များသည် မလွှဲမရှောင်သာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယိုးဟွမ်၏ စကားအရ သေဆုံးသွားသော ချန်မင် တစ္ဆေမင်းမြတ်မှာ ရွှယ်အန်း ကိုယ်တိုင် ကျန်းပြည်နယ်သို့ အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် ဝိညာဉ်အစအနပင် မကျန်အောင် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသူဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤတစ္ဆေမင်းမြတ်သည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်အလွှာတွင် နေထိုင်နေခဲ့လိမ့်မည်ဟု ရွှယ်အန်း အနည်းငယ်မျှပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ရွှယ်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို မင်းအပြောအရ ဒီကိစ္စတွေ တစ်ခုမှ မင်းလက်ချက် မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"သခင်ကြီးရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ၊ ဒီအရာတွေ တစ်ခုမှ ကျွန်တော့်အပြစ် မဟုတ်ရပါဘူး၊ အားလုံးက ကံကြမ္မာ တစ္ဆေမင်းမြတ်ရဲ့ အာဏာရှင်ဆန်မှုကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အတင်းအကျပ် လိုက်နာခိုင်းလို့ပါ"

ယိုးဟွမ်၏ လေသံတွင် သနားစရာကောင်းသော နာကြည်းချက်များ ပါဝင်နေသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်ထားသော အတွေးများမှာမူ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကျေနပ်အားရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ကံကြမ္မာ တစ္ဆေမင်းမြတ်ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးရွံရှာပြီး အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အပြစ်များကို လွှဲချပြီး ဤနာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားကို ထိုစက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်နှင့် ရန်တိုက်ပေးနိုင်ပါက လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရွှယ်အန်းက ကံကြမ္မာ တစ္ဆေမင်းမြတ်ကို အမှန်တကယ် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းသည် အိပ်မက်တွေ တကယ်ဖြစ်လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။

အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များ ကြံစည်နေသော်လည်း ယိုးဟွမ်သည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် သူကိုယ်တိုင် အနစ်နာခံရသူနှင့် အကူအညီမဲ့နေသူ တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားကာ သူ့အပေါ် မတရားလုပ်ခံရသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်။ ရွှယ်အန်းက အကြည့်များကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါက အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံပုံပေါ်တယ်"

စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော ယိုးဟွမ်သည် တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖားယားမြှောက်ပင့်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုး သခင်ကြီးကို လှည့်စားဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းကို ငါ အလွတ်ပေးလိုက်မယ်"

အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသော ယိုးဟွမ်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါလုပ်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ"

သို့သော် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယိုးဟွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးသွားရသည်။ နှစ်တစ်ထောင်ကျော် ရှင်သန်လာခဲ့သော တစ္ဆေဘုရင် တစ်ပါးဖြစ်သည့်တိုင်အောင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်နေစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်ပြီး ရွှယ်အန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟင်... မင်းက ဘာကို ရယ်နေတာလဲ"

ရွှယ်အန်းက ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ လန့်ဖြတ်သွားသော ယိုးဟွမ်သည် သူ၏ ရယ်မောမှုကို ကမန်းကတန်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ပြာယာခတ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုး ဘာကိုမှ... ရယ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ခုနက မင်းရဲ့ အပြုံးက ထူးဆန်းတယ်၊ သေချာပေါက် မင်း ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာ မဟုတ်လား"

မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသော ယိုးဟွမ်သည် ငိုလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သခင်ကြီးကို မလှောင်ပြောင်ဝံ့ပါဘူး၊ သခင်ကြီး ရယ်နေလို့ ကျွန်တော်မျိုးက အလိုက်တသိ ရယ်လိုက်တာပါ... အား"

သူ၏ စကားများ မဆုံးမီမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် ယိုးဟွမ်၏ ခေါင်းကို ချေမွလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ရုပ်လိုက်ကာ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါနဲ့အတူ ရယ်ရအောင် မင်းက ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဤအချိန်တွင် ယိုးဟွမ်၏ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသော ပုံမှန် ခန္ဓာကိုယ်သည် လှည့်ပတ်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး သူ၏ မူလ တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။ သူသည် ရွှယ်အန်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"သ...သခင်ကြီး"

ရွှယ်အန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ့လက်က ငါ ရည်ရွယ်ထားတာထက် ပိုမြန်သွားတယ်၊ ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ငါ ချေမွမိသွားပုံပဲ၊ မင်း ငါ့ကို မုန်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ယိုးဟွမ်သည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ အခြားအရာများထက် မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေခြင်းနှင့် ပိုတူနေလေသည်။

"က ..ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ယိုးဟွမ်၏ တစ္ဆေခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေသည်။

"လိမ္မာတဲ့ ကောင်လေး"

ပွတ်သပ်မှုတိုင်းနှင့်အတူ ယိုးဟွမ်၏ တုန်ရီမှုသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်တွင် စွဲထင်နေသော အကြောက်တရားသည် ပိုမို ဆိုးရွားလာလေသည်။ သို့တိုင်အောင် သူသည် တတ်နိုင်သမျှ အဖားယားဆုံး အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးကာ ပြောသည်။

"သ..သခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုး..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် ယိုးဟွမ်၏ ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ချေမွလိုက်ချိန် တုံးတိတိ အက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယိုးဟွမ်၏ အကြွင်းအကျန်များသည် သူ့အတွက် သက်သာခွင့်ရရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မချန်ထားခဲ့တော့ချေ။ သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် လိပ်တက်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဘာ... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

သူ၏ နောက်ဆုံး အချိန်လေးတွင် ယိုးဟွမ်သည် နာကြည်းစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး၊ ငါက မင်းကို သတ်ချင်ရုံ သက်သက်ပဲ၊ အဲဒါပါပဲ"

"နတ်မီးလျှံ တစ္ဆေအရှင်သခင်၊ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားက အရင်တုန်းက တစ္ဆေနယ်ပယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်သတင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ခေတ် တစ္ဆေနယ်ပယ်က အရင်ကလို အတူတူပဲလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတုန်းလား"

ယိုးဟွမ်၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ မလွှဲမရှောင်သာသော သေဆုံးခြင်း လက္ခဏာရပ်နှင့်အတူ နာကြည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုသည်။

"ဒါက အရေးကြီးလို့လား၊ မင်းတို့လို လေးစားမှု အားလုံးကို ဆုံးရှုံးနေတဲ့ တစ္ဆေတွေ သွားလာလှုပ်ရှား နေသရွေ့တော့ ငါ ဆက်ပြီး သတ်နေဦးမှာပဲ"

"ဟားဟား... ဆက်သတ်မယ်၊ ခင်ဗျားက သူတို့အားလုံးကို သတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

ယိုးဟွမ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် မုန်းတီးမှုများ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။ ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါ မသတ်နိုင်တဲ့အရာ ဆိုတာ မရှိဘူး၊ တစ်ကောင်ရှိရင် တစ်ကောင် သတ်မယ်၊ နှစ်ကောင်ရှိရင် နှစ်ကောင်လုံး သတ်မယ်၊ အကယ်၍ အရမ်းများနေရင်တော့... ကောင်းပြီလေ၊ ဒီနယ်ပယ် တစ်ခုလုံးကို ငါ ရိုးရိုးလေးပဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်"

ရွှယ်အန်းကို နှုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော ယိုးဟွမ်သည် ဤကြေညာချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ အေးခဲသွားလေသည်။ သူသည် တုံ့ပြန်စကား တစ်ခုကို စုစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ သက်ပြင်းချလာသည်။

ဝှစ်...

လေပြင်းတစ်ရပ်က ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို တိုက်ခတ်သွားပြီး ယိုးဟွမ်၏ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေနေသော အကြွင်းအကျန် ပုံရိပ်များကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လိုက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို အပြည့်အဝ ပြန့်ကျဲသွားစေပြီး လုံးဝ သုတ်သင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် မပြီးဆုံးသေးပေ။ သူသည် ယိုးဟွမ် တစ်ယောက်တည်းနှင့် ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ချေ။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

တုန်ခါမှု လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အရိုးစု အပုံအပင်များ အပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော သွေးလွှမ်းနေသည့် ယိုးဟွမ်မြို့တော်ကြီးသည် ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ အထဲတွင် နေထိုင်နေကြသော တစ္ဆေများမှာမူ တစ်ကောင်တစ်မြီးမျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြတော့သည်။

--