အခန်း ၁၃၅၇

အခန်း (၁၃၅၇) ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းခြင်းနှင့် တစ္ဆေများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခြင်း

အရာအားလုံးကို ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အလင်းလုံးလေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူက ဖွဖွလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးပြောသည်။

"လောလောဆယ်တော့ မင်းတို့ကို နေရာချထားပေးဖို့ နေရာမရှိသေးဘူး၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ လောလောဆယ် ငါ သိမ်းထားလိုက်ပါဦးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ဝါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖိချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဝိညာဉ်အသိစိတ် အတွင်းသို့ ထိုအလင်းလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဝေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လာသည်။

"ကံကြမ္မာ တစ္ဆေမင်းမြတ်"

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြောသည်။

"တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို ရှင်းလင်းဖို့နဲ့ နတ်ဆိုးတစ္ဆေ အုပ်စုတွေကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ မင်းကနေပဲ ငါ စတင်လိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှယ်အန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ကောင်းကင်ပြင် အများစုကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည့် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဤအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များသည် နေရောင်အောက်ရှိ ရေခဲများကဲ့သို့ အရည်ပျော် ကျဆင်းသွားသည်။

"အား... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေများသည် နာကျင်စွာဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ကြိမ်စာမျှပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘဲ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မြို့ရွာများသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အရုဏ်ဦး၏ အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ နတ်ဆိုးတစ္ဆေများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ထုံထိုင်းသွားသည်အထိ ကာလကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော လူသားမျိုးနွယ်များသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့လာကြပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားစွာ တန်းစီနေသော သက်တံ့ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် အလင်းတန်းကြီးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့အပေါ် ကာလကြာရှည်စွာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေခဲ့သော တစ္ဆေဖိနှိပ်သူများ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်း အရိပ်အယောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဆုံးတွင် မည်သူက စတင်လိုက်မှန်း မသိဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော လူသားမျိုးနွယ်ဝင်များသည် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အလင်းတန်းကြီးဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှိခိုးပူဇော်ကြသည်။

အချို့က ဆုတောင်းစကားများကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် မျက်ရည်များဖြင့် ရွှဲနစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေပေါင်းများစွာ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည့် ဤအချိန်လေးတွင် လမ်းဘေးရှိ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အောက်၌ ကျင်းကျွယ်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် တွန့်လိမ်နေသော တည်သီးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားလျက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ရွှယ်အန်းကို မော့ကြည့်နေလေသည်။ သူ၏ ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် သူသည် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လေးစားစွာဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ဖွဖွလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။

အဆုံးတွင် မိုင်သိန်းချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ယိုးဟွမ်တစ္ဆေဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသော နယ်မြေအတွင်းရှိ တစ္ဆေများအားလုံး လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရတော့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်သွားပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် ရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်များ ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျဆင်းကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်တွယ်၍ အောင်ပွဲခံနေကြသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သေချာပေါက် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းတော့ ဖြစ်ပေသည်။ နတ်ဆိုးတစ္ဆေများကို ကယ်တင်ရန် ကျင်းကျွယ်၏ အားထုတ်ကြိုးပမ်းမှုများကို ရွှယ်အန်းက နက်ရှိုင်းစွာ လေးစားသော်လည်း ထိုလေးစားမှုသည် အသိအမှတ်ပြုခြင်း တစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိပြီး ထို့ထက် ပိုမပိုခဲ့ပေ။

ရွှယ်အန်းအတွက်မူ မျက်လုံးအတွက် မျက်လုံး၊ သွေးအတွက် သွေးဆိုသည့် မူဝါဒသည် စကြဝဠာပေါင်းစုံ အတွင်း၌ အခိုင်မာဆုံးသော အမှန်တရား တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယိုးဟွမ်တစ္ဆေ ချောက်ကမ်းပါးသည် ယခုအခါ လတ်ဆတ်သော လေကောင်းလေသန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှယ်အန်း ရပ်နေသော နယ်နိမိတ်၏ အလွန်တွင်မူ လေထုသည် တစ္ဆေစွမ်းအင်များနှင့် ပျံ့နှံ့နေသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များဖြင့် လေးလံနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နယ်နိမိတ်မျဉ်းပေါ်ရှိ ဤပြင်းထန်သော ကွဲပြားခြားနားမှုက အလွန် သိသာထင်ရှားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ နှိမ်နင်းရေး စစ်ဆင်ရေးကို ဆက်လက် ရှေ့တိုး လုပ်ဆောင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အနီးနားရှိ နယ်ပယ်တစ်ခုမှ သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ရွှယ်အန်းသည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ မင်းတို့ လာပြီဆိုမှတော့ ငါ့အတွက် အလုပ်သက်သာသွားတာပေါ့၊ မင်းတို့ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မွေးနေ့ပွဲ ဆိုတာကြီးမှာ ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်မန္တန် အမှတ်အသား တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး နောက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

မန္တန်အမှတ်အသားသည် လေထဲတွင် အပြင်းအထန် ကြီးမားလာပြီး ယိုးဟွမ်တစ္ဆေ ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေ အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုချက်ချင်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အသိစိတ် အချို့သည် ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

"ထူးဆန်းတယ်၊ ခုနလေးတင် ယိုးဟွမ်တစ္ဆေ ချောက်ကမ်းပါးမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး အနှောင့်အယှက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားရတာလဲ"

ဝိညာဉ်အသိစိတ် တစ်ခုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟမ့်... အဲ့ဒီ ယိုးဟွမ်ဆိုတဲ့ ကောင် လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ သူက ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

အခြား ဝိညာဉ်အသိစိတ် တစ်ခုက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယိုးဟွမ်ရဲ့ အကြံအစည်တွေထဲ ငါတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လို့ မရဘူး၊ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ထောင်ချောက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလောက်ပြီ"

တတိယမြောက် ဝိညာဉ်အသိစိတ် တစ်ခုက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့ကို အရူးတွေလို့ တကယ် ထင်နေတာလား၊ သွားကြစို့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝိညာဉ်အသိစိတ်များသည် ထပ်မံ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုတော့ဘဲ ချက်ချင်း လူစုခွဲသွားကြလေသည်။

အမှန်ပင် ဤဝိညာဉ်အသိစိတ်များသည် ယိုးဟွမ်တစ္ဆေ ချောက်ကမ်းပါးနှင့် အနီးဆုံး နယ်မြေများမှ တစ္ဆေဘုရင်များ၏ အရာများပင် ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေများကို သတိပြုမိသွားသောကြောင့် သူတို့သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို စစ်ဆေးရန် သူတို့၏ အသိစိတ် အနည်းငယ်ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်ယောင် ထောင်ချောက်သည် သူတို့၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းထက် အလွန် သာလွန်နေခဲ့သည်။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း ပိုတိုးလိုက်ရုံဖြင့် အတွင်းရှိ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် တစ္ဆေဘုရင်ကမျှ ထိုသို့ ရှေ့တိုးရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

ဤသည်မှာ သတ္တိနည်းခြင်း ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အတွင်း အဆက်မပြတ် ကြံစည်မှုများနှင့် သစ္စာဖောက်မှုများမှ မွေးဖွားလာသော နက်ရှိုင်းသည့် အယုံအကြည် ကင်းမဲ့မှု၏ ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။

ယိုးဟွမ်၏ နယ်မြေအတွင်းရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် သဘာဝကျကျပင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အန္တရာယ် မခံဝံ့ကြချေ။

ရွှယ်အန်းက ဤအချက်ကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသောကြောင့်ပင် ရိုးရှင်းသော ပုံရိပ်ယောင် ထောင်ချောက်တစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်သည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အစွန်အဖျားရှိ အတော်အသင့် သတိမပြုမိနိုင်သော ဒေသငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ နယ်မြေမှာမူ အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး ဖြန့်ကြက်တည်ရှိနေသည်။

မိုင်ဘီလီယံချီ၍ ကျယ်ဝန်းသော ထိုနယ်မြေများ၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် မိုင်သောင်းချီ မြင့်မားသော ဧရာမ အနက်ရောင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခု တည်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ တောင်ထွတ်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ မှန်းဆ၍မရနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်များ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤအနက်ရောင် တောင်တန်းကြီး၏ အလယ်မှတ်မှနေ၍ တစ်ခုလျှင် တစ်မိုင်ခန့် ထူထဲသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများစွာ ဖြန့်ကျက် ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ ဤအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြက်ခြေခတ် ဖြတ်သန်းကာ အဆုံးအစမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ မသိရသော နေရာများသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အလင်းတန်းများသည် ထူထဲပြီး ကြီးမားပုံပေါ်သော်လည်း အဝေးမှ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝါယာကြိုးများကဲ့သို့ ပါးလွှာနေပုံပေါက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအနက်ရောင် တောင်တန်းကြီးကို သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးဟု လူသိများလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတောင်တန်းသည် အစစ်အမှန် သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီး မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

အမှန်တော့ အလားတူ အနက်ရောင် တောင်တန်းကြီးများသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အစွန်အဖျား နယ်ပယ်များ အားလုံး တစ်လျှောက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေကြပြီး တစ္ဆေနယ်ပယ် တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားရန် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နယ်နိမိတ် အတားအဆီး တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

ဤသည်မှာ စကြဝဠာပေါင်းစုံ တစ်လျှောက်လုံးတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးပင်ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် သူမအတွက် အသစ်အဆန်း မဟုတ်သော်လည်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင် တောင်တန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ သူမ၏ မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ အရိုးဖြူလမ်းစဉ်၏ သခင်မဖြစ်သူ ဝမ်လင်းချွေ့သည် ကျောချမ်းသွားခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ရီလာခဲ့သည်။

သူမ၏ တပည့်ငယ်လေးဖြစ်သူ စုန်းကျင်းယွဲ့သည်လည်း သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မမျိုသိပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝိုး... အရမ်း ကြီးမားတဲ့ တောင်ကြီးပဲ"

သူတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် နှလုံးသားထဲမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး လုံးဝ စစ်မှန်လှပေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသူ မည်သူမဆို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြချေ။

လန်ပေါ်ချန်သည်လည်း အလားတူပင် အံ့အားသင့်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များသည် ဂျူနီယာ ညီမငယ်လေး၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အံ့သြထိတ်လန့်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရင်း ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာ ညီမလေး၊ ဒါက စကြဝဠာပေါင်းစုံ တစ်လျှောက်လုံးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးပဲ၊ ကောလာဟလတွေ အရဆိုရင် သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်း အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးရဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခုတဲ့လေ"

"ဘာ"

စုန်းကျင်းယွဲ့၏ ပါးစပ်မှာ ပို၍ပင် ဟသွားခဲ့လေသည်။ သူမသည် အစပိုင်းတွင် သံကွန်ရက် တောင်တန်းကြီးကို သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အံ့မခန်း အရာတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းသည် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဂျူနီယာ ညီမငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အံ့အားသင့်မှုကို မြင်သောအခါ လန်ပေါ်ချန်သည် ပို၍ပင် ဝင့်ကြွားသွားပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဆက်လက် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ၊

"ဒီမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတဲ့ နယ်ပယ်တိုင်းမှာ တစ်ခုစီ ရှိတယ်၊ အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သံကွန်ရက် အတားအဆီးက အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်နဲ့ သူ့အထက်မှာရှိတဲ့ ဘယ်တည်ရှိမှုကိုမဆို တားဆီးပိတ်ဆို့ နိုင်စွမ်းရှိတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုန်းကျင်းယွဲ့သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဝမ်လင်းချွေ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... စီနီယာ အစ်ကို ပြောတာ အမှန်ပဲလားဟင်”

--