အခန်း ၈၁၁
Vol. 55 Ch. 811
အခန်း (၈၁၁) - အလွန်တရာ ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှ၏
"မင်းက အားနည်းတဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ အကောင်ပဲ.. ဘာလို့ ငါက လူအင်အားသုံးပြီး အနိုင်မယူရမှာလဲ"
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုဟန်များ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထို ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်များသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိသာလွန်းလှပေ၏။
"ဘုန်း.. ဘုန်း.. ဘုန်း.."
"ဖူး.. ဖူး.."
ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ် သုံးရုပ်သည် ယင်ယန်ရှီဖုန်းအား လူမဆန်စွာဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝင်ရောက်လာသော လက်သီးခြောက်ချက်နှင့် ခြေကန်ချက် ခြောက်ချက်တို့က ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်သွား၏။ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့သော ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ သွေးများကို တဝေါဝေါ အန်ထုတ်နေရတော့သည်။
သူ၏ မူလစစ်မှန်သော သဏ္ဌာန်ကို ခေါ်ယူထုတ်ဖော်ခဲ့လျှင်တောင်မှ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းတယ်.. သိပ်ကောင်းတယ်ကွ"
"သေတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်စမ်း.. လုံးဝ မရပ်နဲ့နော်"
"ချ.. ဆက်ချစမ်း.. သူ့အမေတောင် မှတ်မိမှာ မဟုတ်တဲ့အထိ ရိုက်ပစ်လိုက်"
လျိုချင်းယန်နှင့် ကျန်းကျွင့်လန်တို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အားပေးအော်ဟစ်နေကြသည်။ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခံနေရသော ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဒေါသမီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေတော့၏။
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း အတော်လေး အံ့မခန်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ် သုံးရုပ်၏ လက်သီးချက်များနှင့် ခြေကန်ချက် ရာပေါင်းများစွာကို အံကြိတ်ခံယူပြီးမှသာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိကာ လဲကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖုန်းဝူချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်များက နာခံစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။ နောက်ထပ် တစ်ချက်သာ ထပ်မံ ထိုးကြိတ်ခံရပါက ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
သူက ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်ကြီးသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်နေရပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ ရင်တွင်းမှ ခံပြင်းနာကြည်းမှုများကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိနိုင်ပေ၏။
ယင်ယန်ရှီဖုန်း ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာဆိုးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။ အထူးသဖြင့် ဤမျှ မြန်ဆန်လွန်းလှသော အရှုံးမျိုးကို လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။
ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏အနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းလာပြီးနောက် အေးစက်စက် ရယ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရသွားတော့ မင်းရဲ့ ယင်ယန် မိသားစုထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား.. ကြည့်ရတာ ဒီမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့ပုံပဲ"
"စောစောက အထက်စီးကနေ မာနတက်နေတာတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ.. အခုကျတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဘေးက ကြည့်နေရုံသက်သက် လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားရတာလဲ"
လျိုချင်းယန်က သရော်လိုက်သည်။
နန်းကုန်းကျန့်ကလည်း ဝင်ရောက် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
"အရမ်းများ ကောင်းသွားလား"
"လူယုတ်မာတွေ"
ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိနေသော ယင်ယန်ရှီဖုန်းက ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့အား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ဝုန်း..
ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ထိုမီးတောက်များထံမှ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်မှုကြီးက လွှမ်းခြုံထွက်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
"ဒါ.. ဒါက.. ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး ဝူမီးတောက်ပဲ"
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။
"မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်.. မင်းသာ ဒီဝူမီးတောက်နဲ့ အရှင်လတ်လတ် အလောင်မခံချင်ဘူးဆိုရင် ငါမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေတာ ပိုကောင်းမယ်.. မင်းတို့ ယင်ယန် မိသားစုဝင်တွေကို သတ်ရမှာကို ငါက နည်းနည်းလေးမှ ကြောက်နေတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး"
"မင်း.."
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးဆူသွားရ၏။ ဖုန်းဝူချန်က သူ့အား ခြိမ်းခြောက်နေမှန်း သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသော်လည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန်အတွက်မူ အင်အား လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်အားများ အားလုံးမှာ လုံးဝ ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
"ပူးပေါင်းချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒ မရှိဘူးလား.. ဒါဆိုလည်း မင်းကို အရသာ နည်းနည်းလောက် ပေးရတာပေါ့"
ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းလေးကို ခေါက်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနက်ရောင် မီးတောက်များက ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
"အား.."
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ယင်ယန်ရှီဖုန်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာကျင်အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။
"ရပ်.. ရပ်လိုက်ပါတော့.. ငါပြောပါ့မယ်.. ငါပြောပါ့မယ်.. ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါတော့"
ယင်ယန်ရှီဖုန်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ် တောင်းပန်လိုက်တော့၏။
"စောစောတည်းက သဘောတူလိုက်ရင် ပိုမလွယ်ဘူးလား.. အခုတော့ ခေါင်းမာပြီး ခံရပြီပေါ့.. မင်းက တကယ်ကို အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်ပဲ"
လျိုချင်းယန်က သရော်လိုက်သည်။
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်နေတော့၏။
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူမီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"မင်းတို့က ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး စွမ်းအားကို ရှာနေတာလား"
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အေးစက်စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ယင်ယန်ရှီဖုန်းအား အသေအချာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ပြန်လည် မဖြေဆိုဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ရာ သူ၏ ဆန္ဒမပါမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။
"ဟင်"
ဖုန်းဝူချန်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ယင်ယန်ရှီဖုန်းအား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်.. ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး စွမ်းအားကို ရှာနေတာပါ"
"ရှာတွေ့ပြီလား"
လျိုချင်းယန်က ဝင်မေးလိုက်သည်။
"မတွေ့သေးဘူး"
"သဲလွန်စရော ရပြီလား"
ကျန်းကျွင့်လန်က ဆက်မေးလိုက်၏။
"ဘာမှ မရသေးဘူး"
"မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခုရော မတွေ့ရဘူးလား"
ပေတိုယန်က ထပ်ဆင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ဘာမှကို မရှိသေးတာပါ"
ယင်ယန်ရှီဖုန်းက သူတို့ကို လှည့်စားနေမှန်း မည်သူမဆို ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်သည်။
ခွပ်..
လျိုချင်းယန်က ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်ပြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။
"ခွေးကောင်.. မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာ မဟုတ်လား"
"ကြည့်ရတာ မင်းက တကယ် သေချင်နေတာပဲ"
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်သွားကာ ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ လည်ပင်းကို အမိအရ ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ အသက်ရှူရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ နာကျင်စွာဖြင့် ရုန်းကန်နေသော်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။
ဘုန်း..
ဖြောင်း..
ဖုန်းဝူချန်၏ ဘယ်ဘက် လက်သီးက ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ လက်မောင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ တုံးတိတိ မြည်သံတစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ အဆမတန် ကြီးမားလှသော အင်အားကြောင့် လက်မောင်းအတွင်းရှိ အရိုးများအားလုံး တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။
"အား.."
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျိုးပဲ့သွားသော အရိုးစများက သူ၏ အသားများထဲသို့ စူးဝင်သွားခဲ့ရာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်သော နာကျင်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်တော့၏။
"ဟွန့်.. မင်း အမှန်တိုင်း မပြောဘူးဆိုရင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရိုးတွေ အကုန်လုံးကို ငါ တစ်စစီ ချိုးပစ်မယ်"
ဖုန်းဝူချန်က ရက်စက်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
"ပြောပါ့မယ်.. ငါပြောပါ့မယ်"
ယခုမှသာ ယင်ယန်ရှီဖုန်း တစ်ယောက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဆိုသည်ကို သိရှိသွားတော့၏။
"အရင်မေးခွန်းတွေကို အခု ပြန်ဖြေစမ်း.. ပြော"
ဖုန်းဝူချန်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ ကြေမွသွားသော အရိုးများ၏ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်သည်းခံရင်း ထိတ်လန့်တကြား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီနေရာကို မူလက တပ်မှူးကြီး တစ်ယောက်က ကြီးကြပ်ရတာပါ.. ဒါပေမဲ့ တခြားကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ သူက ငါ့ကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာပါ.. ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး စွမ်းအားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မသင်္ကာစရာတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ အခုထက်ထိ သေချာ မသိရသေးပါဘူး"
"ရှာတွေ့ထားတဲ့ သဲလွန်စရော ရှိလား"
ကျန်းကျွင့်လန်က မေးလိုက်၏။
"ဒါ.. ဒါက တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စပါ.. ဒါပေမဲ့ ငါလည်း နားမလည်ပါဘူး.. ဒါကို တပ်မှူးကြီးက ချန်ထားခဲ့တာပါ.. သူက အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ ပြောသွားတယ်"
ယင်ယန်ရှီဖုန်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စလေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုအဝတ်စလေးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကြတော့၏။
၎င်းမှာ လုကျဲ့ ပေးခဲ့သော အဝတ်စလေးနှင့် လုံးဝ တထေရာတည်း တူညီနေပြီး နှစ်ခုစလုံးတွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော မှော်စာလုံးများ ရေးဆွဲထားသည်။
"နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ပိုင်း တကယ် ရှိနေတာပဲ"
ယီထျန်းချင်းက ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် စုတ်ပြဲနေသော ထိုအဝတ်စလေးကို အလျင်အမြန် လုယူလိုက်သည်။
"တခြား သဲလွန်စတွေကော ရှိသေးလား"
လျိုချင်းယန်က ဆက်မေးလိုက်၏။
"ဒါပဲ.. ဒါအကုန်ပဲ.. ငါသိသမျှ အကုန်ပြောပြပြီးပြီ"
ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ သေချင်စော်နံသွားသကဲ့သို့ ခံစားရရင်း ထိတ်လန့်တကြား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ယင်ယန် မိသားစုမှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ယင်ယန်ရှီဖုန်းမှာ ဤလူငယ်တစ်စု၏ နှိမ့်ချစော်ကားမှုများကို မည်သို့လုပ် သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။
သို့သော်လည်း သူ့တွင် မည်သည့် အင်အားမှ မရှိတော့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်ကို မည်သူကများ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။
"ထျန်းဝေ.. သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်.. တခြား သဲလွန်စတွေ ရှိမရှိ သေချာ ရှာကြည့်လိုက်"
ဖုန်းဝူချန်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။
"ဘာ"
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဖုန်းဝူချန်.. မင်းက ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကိုများ တပ်မက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"
"အိုး.. မင်းမှာ ရတနာတွေ ရှိနေတာလား.. ဒါဆို ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်.. မင်းကို ငါ အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ဖုန်းဝူချန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ယင်ယန်ရှီဖုန်းအား အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း.."
ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာမှာ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်စွာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ၏ အရေပြားများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်နေတော့၏။ သူ၏ ရင်တွင်းရှိ ဒေါသတရားများမှာ မျက်လုံးများထဲမှပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
"ဟွန့်.. နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆိုတော့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ အသေအချာပဲ.. ပြီးတော့ မင်းက ယင်ယန် မိသားစုက အကောင်ဆိုတော့ ပိုတောင် သေချာသေးတယ်"
ယဲ့ထျန်းဝေက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် သရော်လိုက်ပြီး ယင်ယန်ရှီဖုန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ချွတ်ယူလိုက်လေတော့သည်။
"အစ်ကိုဖုန်း.. သူ့ကို သတ်လိုက်ရမလား"
လျိုချင်းယန်က မေးလိုက်၏။
"သူက ငါတို့အတွက် အရေးပါတဲ့ အသက်ကယ်ကြိုးပဲ.. ပြီးတော့ မသင်္ကာစရာ နေရာတွေကို သွားဖို့ သူ့ကို လိုအပ်သေးတယ်.. သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားတာက ပိုအသုံးဝင်တယ်.. တကယ်လို့ ယင်ယန် မိသားစုက တခြား ပညာရှင်တွေနဲ့ တွေ့ရင် သူ့အသက်က ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ဖုန်းဝူချန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စုတ်ပြဲနေသော အခြား အဝတ်စလေးကို ယူလိုက်သည်။
"ဖုန်းဝူချန်.. မင်းကို ငါ ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူးကွ"
ယင်ယန်ရှီဖုန်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေပြီး အသက်ရှူရပင် ကြပ်တည်းလာတော့၏။
--