အခန်း ၈၂၁

အခန်း (၈၂၁) - ချုပ်ကိုင်သူ၏ ဝိညာဉ်

"မင်းက ငါ့ကို ကြီးစိုးချုပ်ကိုင်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်း လုံးဝ မထိုက်တန်ဘူး"

လူငယ်လေးက ဖုန်းဝူချန်အား နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန်ထံတွင် ကမ္ဘာမြေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားများ ရှိနေသော်ငြား သူ့ကို နည်းနည်းလေးမျှ အလေးထားဟန် မပြချေ။

"အချိန်စွမ်းအားကို ရယူချင်နေတာက နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ"

လက်နက်ဝိညာဉ်၏ မာနတရားများက ပိုမို ကြီးထွားလာတော့၏။

"ဟေ့ကောင်... မင်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲ... အစ်ကိုဖုန်းက သဘောကောင်းလို့ မင်းကို နိုးထလာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာလေ... အဲဒါကို ပိတ်လှောင်မှုလေး ချိုးဖျက်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းတာ ဘာမှားနေလို့လဲ... နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖြစ်နေတာနဲ့ပဲ မင်းကိုယ်မင်း အကြီးအကျယ် ထင်နေတာလား... ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းမှ မဆိုတဲ့အပြင် လှောင်ပြောင်နေသေးတယ်"

လျိုချင်းယန်က လုံးဝ မကျေမနပ်ဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

"ငါက သူ့ကို နိုးပေးပါလို့ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး... သူဘာသာ သဘောကျလို့ လုပ်ခဲ့တာပဲ"

လက်နက်ဝိညာဉ်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ငါ့စွမ်းအားသာ မပါရင် မင်းရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားတွေ ခမ်းခြောက်သွားပြီး မကြာခင် အိပ်ရာပြန်ဝင်ရလိမ့်မယ်... အချိန်စွမ်းအား မရှိရင်တော့ မင်း တစ်သက်လုံး အိပ်မောကျနေရတော့မှာပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် သရော်လိုက်၏။

"မင်းလို အရည်အချင်း မရှိတဲ့ကောင် လက်ထဲ ရောက်သွားမယ့်အစား အိပ်နေတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

လက်နက်ဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။

"မင်းက ဆန္ဒမရှိဘူး ဆိုမှတော့ ငါလည်း အတင်းအကျပ် လုပ်ရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်၏။

"ဟား ဟား"

ဖုန်းဝူချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ အောင့်အည်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး မောက်မာစွာ ကြွားလုံးထုတ်တော့သည်။

"အနံ့အသက်မကောင်းတဲ့ ကောင်စုတ်လေး... မင်းကများ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား... ထျန်းကျီဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အဆင့်လေးနဲ့ ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ် ယုံကြည်နေတာလား"

"မင်းက ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်ခု သက်သက်ပဲ ဆိုတာ မမေ့နဲ့... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်မှာ ရှိနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ"

ဖုန်းဝူချန်က သရော်လိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုတယ်ကွ"

လက်နက်ဝိညာဉ်က ထျန်းကျီဘုံ ကျင့်ကြံသူတိုင်းကို အမှိုက်သရိုက်ပမာ သဘောထားကာ မထီမဲ့မြင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ငါ ကြိုပြောထားမယ်... ငါ့ကို နိုးထလာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးအတွက် မင်းကို ငါ အပြစ်မယူဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းက ခေါင်းမာပြီး ဆက်လုပ်နေမယ် ဆိုရင်တော့ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ ငါ နည်းနည်းလေးမှ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

လက်နက်ဝိညာဉ်က ဖုန်းဝူချန်အား အေးစက်ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ရာဇသံပေးလိုက်သည်။

"အိုး... ဟုတ်လား"

ခြိမ်းခြောက်မှုကို နည်းနည်းလေးမျှ ဂရုမစိုက်သော ဖုန်းဝူချန်က အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ တော်တော်လေး စိတ်အေးသွားကြတော့၏။ တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်က ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်ခုတည်းကို အေးဆေး အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

"ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်လား"

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်မျှော်စင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။

"အိုး... မင်းက ဒီရတနာကို မှတ်မိတယ်ပေါ့... ကြည့်ရတာ မင်းက တော်တော်လေး ကြောက်နေတဲ့ပုံပဲ"

လက်နက်ဝိညာဉ်က ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်အပေါ် အလွန်အမင်း သတိထားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သော ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ သရော်လိုက်သည်။

လက်နက်ဝိညာဉ်က ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်ကို မှတ်မိနေခြင်းက ထိုမျှော်စင်ကြီးမှာ ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ပါး အမှန်တကယ်ပင်။

"ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ မျှော်စင်က သာမန် ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးပဲ"

တပ်မှူးလေးက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ သူ၏ အကြည့်များက ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ထဲရှိ မျှော်စင်ကြီးကို လုယူချင်နေသည့်အလား စူးစိုက်နေတော့သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်က ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ... အခုတော့ အင်မော်တယ်လက်နက် အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတော့တာလေ... အဲဒါက ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်မှာ အင်မော်တယ်လက်နက် သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်နက်ဝိညာဉ်က သက်ပြင်းချကာ သရော်လိုက်၏။

အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် လက်နက်ဝိညာဉ်က ဖုန်းဝူချန်၏ ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်များကို တစ်ချက်လေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်ရှိသော ထိုရုပ်သေးရုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ၎င်းက နည်းနည်းလေးမျှ အလေးထားဟန် မပေါ်ပေ။

"ဒီရတနာကို သုံးပြီး မင်းကို ရှင်းမယ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ပါဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ဒါဆို သူတို့လား... ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေနဲ့များ"

လက်နက်ဝိညာဉ်၏ မထီမဲ့မြင် ပြုမှုနှင့် မာနတရားများက ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး အောင့်အည်းမထားနိုင်လောက်အောင်ပင် ရယ်ချင်လာတော့သည်။

"သူတို့က ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက် ထွက်ပြေးမသွားအောင် တားဆီးပေးရုံ သက်သက်ပါ"

ဖုန်းဝူချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အများအပြားက အစွန်အဖျား နေရာများဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရွေ့လျားသွားကြပြီး ထွက်ပေါက် အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြ၏။

"ဟင်... ငါ ထွက်ပြေးတာကို တားဆီးမယ် ဟုတ်လား... ဟား ဟား ဟား"

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်လိုက်တော့၏။

"နန်းတော်သခင်က ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် အခြားသူများမှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ဖုန်းဝူချန် ဘာကြံစည်နေသနည်း ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြချေ။

"ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး သားရဲကြီးကို ဆင့်ခေါ်မလို့များလား"

တပ်မှူးလေးက မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ အမှောင် မှော်/မိစ္ဆာ ကျားသစ်ကို ပြန်လည် သတိရမိလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ် အောက်ခြေမှနေ၍ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှု လှိုင်းလုံးကြီးများက တဝေါဝေါ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်ခုမျှသာ ဆိုသော်ငြား အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ပင်။ လတ်တလော အခြေအနေတွင် အမှောင် မှော်/မိစ္ဆာ ကျားသစ် တစ်ကောင်တည်းကသာ လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

"ရယ်စရာကောင်းနေလို့လား"

ဖုန်းဝူချန်က လက်ဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်တင်လိုက်၏။ အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ လက်ချောင်းများက လင်းယုန်ခြေသည်းပမာ ကွေးညွတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဖုန်းဝူချန်ရှိရာသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါဘာဖြစ်တာလဲ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကောင်စုတ်လေး... မင်း ဘယ်အချိန်တုန်းက..."

ရူးသွပ်စွာ ရယ်နေခဲ့သော လက်နက်ဝိညာဉ်၏ မျက်နှာမှာ အခြားသူများနည်းတူ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘာလဲ... အံ့သြသွားတာလား"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်၏။ လင်းယုန်ခြေသည်းပမာ ကွေးညွတ်နေသော သူ၏ လက်က လက်နက်ဝိညာဉ်ကို အသေအချာ ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်သည့်အလား ဖိနှိပ်ထားပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်ရှိသော လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ နည်းနည်းလေးမျှ ပြန်လည် မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒါ... ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ဖမ်းချုပ်မှုကို ခံရပြီး လုံးဝ မခုခံနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းကျွင့်လန်နှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြ၏။ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

ဒါက ဘယ်လို နတ်ဘုရား သိုင်းကွက်မျိုးများလဲ။ ဖုန်းဝူချန်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားမျိုးကို အသုံးပြုသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

"ငါ့မျက်လုံးတွေများ အမြင်မှားနေတာလား... အစ်ကိုဖုန်းက လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်မှာလဲ... အဲဒါက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်ကြီးနော်"

လျိုချင်းယန်မှာ လန့်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

"ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး သားရဲကြီးရဲ့ စွမ်းအားလား... မဟုတ်ဘူး... ဖုန်းဝူချန်က ဘာစွမ်းအားမှ အသက်မသွင်းထားဘူးပဲ... တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

တပ်မှူးလေး၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ရှိ အခြေအနေကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"အရှင်သခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့်များလား... အရှင်သခင်က အဆင့် (၇) ဆေးပညာရှင်... ဆေးဧကရာဇ် အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်တာ နေမှာပေါ့"

လန်ယွဲ့က ခန့်မှန်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး... ဆရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နည်းနည်းလေးမှ အသက်မသွင်းထားဘူး... ဆရာ ဘယ်လို လုပ်လိုက်သလဲ ဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး"

ကျန်းကျွင့်လန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းကာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ဆွဲညှစ်မြှောက်တင်ခြင်းကို ခံထားရပြီး လုံးဝ ပြန်လည် မခုခံနိုင်သည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လျိုချင်းယန်တို့ အဖွဲ့နှင့် တပ်မှူးလေးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် လန့်ဖြတ်နေကြ၏။

"စောစောက မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... ငါက မင်းကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့် မရှိဘူး ဟုတ်လား... အချိန်စွမ်းအားကို ရယူချင်နေတာက နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေတာ ဆို"

ဖုန်းဝူချန်က ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်၏။

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်မှုကို အသေအချာ ခံထားရလေပြီ။ ဖုန်းဝူချန်ထံတွင် လက်နက်ဝိညာဉ်ကို သဘာဝအလျောက် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့သည်။

"ဒူးထောက်"

ဖုန်းဝူချန်၏ အသံက ရုတ်တရက် အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီး ပြတ်သားစွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။ သူ၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ အလိုအလျောက် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

လက်နက်ဝိညာဉ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသတရားများနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်ငြား ဖုန်းဝူချန်၏ အမိန့်ကိုမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

"အောက်တန်းကျတဲ့ ကောင်စုတ်လေး... မင်း ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကြံစည်ထားတာလဲ"

အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော လက်နက်ဝိညာဉ်က ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်အား ခြိမ်းခြောက် ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေတော့၏။

သို့သော် လက်နက်ဝိညာဉ်က ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ချောင်းထိပ်ရှိ ဒဏ်ရာလေးကို မတော်တဆ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက်က ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူနေတဲ့ အချိန်တုန်းက... အဲဒီအချိန်တုန်းကပဲ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါက ဘယ်လိုလုပ် မသိလိုက်ရတာလဲ"

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဒေါသအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ငါက လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပညာရှင် တစ်ယောက်မို့ပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်၏။

"သေ"

လက်နက်ဝိညာဉ်က ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်မှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

"ဝှစ်"

ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက်က လျှပ်စီးပမာ ပစ်ထွက်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့၏။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ရှေးဦး စက်ကွင်းလက်နက်က ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော် စုစည်းထားသော စွမ်းအင် အတားအဆီးကြီးက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ၎င်း၏ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် ဟန့်တားခံလိုက်ရ၏။

"အခုမှ ထွက်ပြေးချင်နေတာလား... နောက်ကျသွားပြီ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါက ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်ထားပြီးသားပဲ... မင်း ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့ မရနိုင်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို လင်းယုန်ခြေသည်းပမာ နောက်တစ်ကြိမ် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ လက်နက်ဝိညာဉ်အား အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ ဆောင့်ဆွဲလိုက်ရာ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

--