← Chapters

အခန်း ၉၂၀

Vol. 88 Ch. 920

အခန်း ၉၂၀

Vol. 88 Ch. 920

အခန်း (၉၂၀) ပြန်ပေးဆွဲခံရခြင်း

​အလင်းကမ္ဘာမှ အကြီးအကဲ ၏ ရိုးရှင်းပြီး ထက်မြက်လှသော စီရင်ချက်ကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဝါ မှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ် လေးနက်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

​လူတိုင်းနီးပါး အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြချေ။

​ကျင်းရှောက်ယွမ် ကတော့ တိုက်ရိုက် သေဒဏ် စီရင်ခံလိုက်ရပြီး အင်အားတောင့်တင်းလှသော ကျူးမိသားစု တစ်ခုလုံးသည်လည်း အလင်းကမ္ဘာမှ အကြီးအကဲ ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

​ဒါက အာဏာ ပေ။

​အထွတ်အထိပ် အာဏာ ဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ လွယ်လွယ်နှင့် လာစော်ကားရဲခြင်း မရှိချေ။

​ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်နန်းတော်ထဲသို့ ဇွတ်အတင်းဝင်ရောက်ကာ မြင့်မြတ်နန်းတော် တာဝန်ခံများကို စိတ်တိုင်းကျ ရိုက်နှက်ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော ထန်ထျန်း၏ ရလဒ်သည်လည်း ဆိုးဝါးလှပေလိမ့်မည်။

​အမှန်တရားကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း ၏ စီရင်ချက်အောက်တွင် ထန်ထျန်းမှာ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

​သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများ တိုးတက်လာပုံကမူ သူတို့၏ တွေးထင်ထားမှုများထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ရသည်။

​အလင်းကမ္ဘာမှ အကြီးအကဲနှင့် ထန်ထျန်းတို့ကြားက စကားပြောဆိုမှုများအရ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သိကျွမ်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေသည်။

​သို့သော် ပို၍ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ သရုပ်မှန်ကို မှတ်မိသွားပြီးနောက် အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်လှပြီး မြင့်မားသော နေရာတွင် ရှိနေတတ်သည့် အလင်းကမ္ဘာမှ အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာ သိသိသာသာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ပင်။

​မှန်ပေသည်၊ ဒါက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု ဖြစ်၏

​သူက မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကို ၎င်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အထင်အရှား ရေးပြထားခဲ့သည်။

​နောက်ဆုံးတွင်မူ တိုက်ရိုက်ပင် အဝေးသို့ ထွက်ပြေး ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သေး၏

​လူတိုင်း ဆွံ့အ သွားခဲ့ရတော့သည်။

​ထန်ထျန်း ဟုခေါ်သော ဤအမျိုးသားက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးမို့လို့ အလင်းကမ္ဘာမှ ကျိကျွင်း အရှင် ကပင် ဤမျှအထိ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေရတာလဲ။

​"ငါက မင်းကို သွားခွင့်ပြုလို့လား"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ထန်ထျန်း၏ စကားသံကြောင့် သူ ကွက်တိ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

​"နှစ်တွေအများကြီး ကြာမှ ပြန်တွေ့ကြတာပဲ၊ အတိတ်အကြောင်းလေး ပြောကြတာပေါ့"

​"တကယ်တော့... ငါတို့တွေ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဖူးကြပေမဲ့လည်းပေါ့"

​သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် မတွေ့ဖူးကြချေ၊ စကားပြောဆို ဆက်ဆံဖို့ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

​ထိုစဉ်က ထန်ထျန်းက ဖြတ်ခနဲ ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် မှတ်မိနေခြင်း သာ ဖြစ်၏။

​အခြားတစ်ဖက်လူကမူ မတော်တဆ အချိန်မျိုးတွင် ထန်ထျန်း၏ ပုံစံကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းနေပြီး အောက်ခြေတွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသည့် ထန်ထျန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စိတ်မစုစည်းနိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

​ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ အခြားလူများအားလုံးသည်လည်း ကြောင်အ သွားကြ၏။

​အမြင့်ဆုံး အာဏာ ရှိသည့် အလင်းကမ္ဘာမှ အကြီးအကဲက ထန်ထျန်း ဟုခေါ်သော အမျိုးသား၏ အရှေ့တွင် ဤမျှအထိ... ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြသနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ထဲက မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

​မှန်ပေသည်၊ ဒါက ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်၏။

​ဤမျှအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဤမျှအထိ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသည့် အရာမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် စိတ်ကူးမယဉ်ရဲကြတော့ချေ။

​၎င်းက ကြွက်တစ်ကောင်က ကြောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

​မြင့်မြတ်နန်းတော် နန်းတော်သခင်၏ ဘေးနားရှိ အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ တစ်ဦးတည်းသာ အချို့သော ကိစ္စများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့၏။

​ထန်ထျန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးစဉ်က လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာခန့်က...

​"ဘာလဲ... ငါနဲ့ စကားမပြောချင်ဘူးလား"

​အခြားတစ်ဖက်လူက အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မတုံ့ပြန်သဖြင့် ထန်ထျန်း မျက်မှောင်အသာ တွန့်လိုက်မိသည်။

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း လည်း ထိုအခါမှသာ အသိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ "အော် မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."

​"ကျွန်တော်က... အရှင်..."

​သူ့မှာ စကားလုံးများကိုပင် စနစ်တကျ မစီစဉ်နိုင်တော့ချေ။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "အခြားလူတွေကို အရင် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်"

​"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောရအောင်"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

​"လူတိုင်း... အပြင်ကို ထွက်သွားကြ"

​လူတိုင်း သံသယများ ပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်နန်းတော် နန်းတော်သခင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြတော့သည်။

​"မင်းတို့လည်း အပြင်ကို အရင် ထွက်နှင့်ဦး"

​"စိတ်ချပါ၊ သူတို့ မင်းတို့ကို ဘာမှ မလုပ်ရဲပါဘူး"

​ထန်ထျန်းက ကျူးကျစ်ယန်တို့အဖွဲ့ကို လှည့်ပြောလိုက်၏။

​ဤအချိန်တွင် သူတို့မှာ လုံးဝကို ကြောင်အ နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စများက သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​နှလုံးသားကြီးမားလှသော ရှောင်ယင် တစ်ဦးတည်းသာ ယာယီအားဖြင့် ပုံမှန် စဉ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေး၏။

​"ကောင်းပါပြီ"

​"ဒါဆို ကျွန်မတို့ အပြင်မှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်"

​ရှောင်ယင် က ပြောလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးသည်လည်း ခန်းမကြီးအတွင်းမှ ထွက်သွားခဲ့ကြ၏။

​ကျယ်ပြောလှသော ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် ထန်ထျန်းနှင့် အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

​"ဒီကို လာထိုင်လေ"

​ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က အော် ဟု ရေရွတ်ရင်း အပေါ် မှ ဆင်းလာကာ ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားရှိ နေရာတွင် စနစ်တကျ ထိုင်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း သတိထားနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေသည်။

​ဒါကို မြင်တော့ ထန်ထျန်းက မတတ်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ဒီလောက်အထိ တုန်လှုပ်နေဖို့ လိုလို့လား"

​"ငါက လူသားစားတာမှ မဟုတ်တာ"

​"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကျွင်းချန်ချင်း ရှိနေတာပဲ၊ သေသွားရင်တောင် ပြန်ကယ်လို့ ရတာကို ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က... အရှင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ပါ"

​"ကျွန်တော် ထင်တာတော့... မဟာကောင်းကင် အရှင် လည်း ဒီကိစ္စကို ထင်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း "ငါ သူ့ကို အစောကြီးကတည်းက ပြောဖူးသားပဲ၊ ငါ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့မယ်လို့"

​"ကြည့်ရတာ သူက ငါ့စကားကို မယုံခဲ့ဘူး ထင်တယ်"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "မဟာကောင်းကင် အရှင် ကတော့ အရှင် အမှန်တကယ်ပဲ..."

​"ဒါပေမဲ့ အရှင် ပြန် ရောက်လာတာကို သိရင် မဟာကောင်းကင် အရှင် လည်း သေချာပေါက် အရမ်း ဝမ်းသာမှာ"

​"ဒီနှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းအတွင်းမှာ သူ အများဆုံး ပြောဖြစ်တဲ့လူက အရှင် ပါပဲ"

​ထန်ထျန်း ဆွံ့အ သွားခဲ့ရသည်၊ ဒါက သူ ထင်မှတ်မထားသည့် ကိစ္စ ဖြစ်၏။

​ထိုကောင်က သူ့အကြောင်းကို ဘာလို့ ခဏခဏ ပြောနေရတာလဲ။

​သူ့ကို သဘောကျနေလို့တော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။

​ထန်ထျန်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "ကျွင်းချန်ချင်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကိုတော့ နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့"

​"အရင်ဆုံး အရှေ့က ကိစ္စကို အရင် ပြောရအောင်"

​"ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးက မြင့်မြတ်နန်းတော်ထဲမှာ ခဏခဏ ဖြစ်တတ်တာလား"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က ပြန်ဖြေ၏။ "အလွန် နည်းပါတယ်"

​"မြင့်မြတ်နန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ကျွန်တော်တို့က မဟာကောင်းကင် အရှင် ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ အတိုင်း သတ်မှတ်ထားတာမို့ ဘယ်သူမှ မချိုးဖောက်ရဲကြပါဘူး"

​"ဒီလို ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပွားပြီးရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုင်တွယ်တဲ့ နည်းလမ်းက အလွန် ပြတ်သားတာမို့ စွန့်စားရဲတဲ့သူ အလွန် ရှားပါတယ်"

​"ယန်ကွမ်းလမ်းရဲ့ အရည်အချင်းကို အမည်လွှဲ အစားထိုးတဲ့ ကြီးလေးတဲ့ ကိစ္စမျိုးက နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းအတွင်းမှာ တကယ်တော့ နှစ်ကြိမ်ပဲ ဖြစ်ဖူးပါသေးတယ်"

​ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က ကျင်းရှောက်ယွမ်နှင့် ကျူးမိသားစုကို ကိုင်တွယ်ပုံအရ ကြည့်လျှင် အမှန်တကယ်ပင် ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​သို့သော် စည်းကမ်းများ မည်မျှပင် တင်းကျပ်ပါစေ ဥပဒေအပေါက် ရှာချင်သည့်သူကတော့ အမြဲရှိနေတတ်ရာ ဒါက လုံးဝ ပပျောက်အောင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စ ဖြစ်၏။

​သူသည်လည်း ဤအချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အတင်းအကျပ် လုပ်မနေတော့ချေ၊ ကျွင်းချန်ချင်း က ဤကိစ္စအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေလျှင် ရပါပြီ။

​"ဟို... အရှင် ထန်ထျန်း"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် ကြားတာတော့ ကျူးကျစ်ယန် လို့ခေါ်တဲ့ မိန်းကလေးက အရှင့် ရဲ့ တပည့်လား "

​"တကယ်လို့ ဒီ အတိုင်းဆိုရင် အရှင် အနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး အလုပ်ရှုပ်ခံနေဖို့ မလိုပါဘူး"

​"စကားတစ်ခွန်းလောက် ပြောလိုက်ရုံနဲ့ အလင်းကမ္ဘာရဲ့ တံခါးကြီးက သူမအတွက် အမြဲ ပွင့်နေမှာပါ"

​ထန်ထျန်းက သဘောကျစွာဖြင့် "ငါ့မျက်နှာက ဒီလောက်အထိ ကြီးတာလား"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "မှန်ပါတယ်"

​"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော်တို့တွေ ရပ်တည်ချက် ကွဲပြားမှုကြောင့် ရန်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့..."

​"ကျွန်တော်တို့ထဲက လူအများစုကတော့ အရှင့် ကို အလွန် လေးစားကြပါတယ်"

​"ဒါ့အပြင် အဓိကကတော့ မဟာကောင်းကင် အရှင် က အရှင့် အပေါ် ပေးထားတဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က အလွန် မြင့်မားလွန်းလို့ပါ"

​ထန်ထျန်း နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် မဲ့လိုက်မိသည်၊ နောက်ဆုံးအချက်ကသာ အခြေခံအကျဆုံး အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ဒါတွေကို ထားလိုက်ပါတော့"

​ထန်ထျန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "ငါ ဘာလုပ်လုပ် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ ငါ ရှိပြီးသားပါ"

​"ပြီးတော့ ကျူးကျစ်ယန် ဒီကို လာတာက အလင်းကမ္ဘာကို သွားဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး"

​"သူမရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ပဲ"

​"သူမရဲ့ မောင်လေး... ကျူးကျိယွီ"

​"မင်း သေချာပေါက် သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

​အလင်းကမ္ဘာမှ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ ကို တွေ့ဆုံပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဆက်လက် အချိန်ဆွဲနေရန် မလိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း က အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

​ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရ၏။

​"သူ့အကြောင်းကို... ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်"

​"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် သူက အလင်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတာပါ"

​ထန်ထျန်း မျက်မှောင်အသာ တွန့်လိုက်မိသည်။

​"ပြန်ပေးဆွဲခံရတယ် ဟုတ်လား"

​"ဘယ်သူလဲ"

​အသက်လတ်ပိုင်း ကျိကျွင်း က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ် အဖွဲ့ ပါ"

​"သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း အရှင် သိပါတယ်"

​"သူကတော့... လုံကျိုကျိုး ပါပဲ"

All Chapters