အခန်း ၉၂၃
Vol. 88 Ch. 923
အခန်း (၉၂၃) ကမ္ဘာ၏ သားတော်
ကျူးကျိယွီကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားသည့် ဘဲဥပုံစံ နေရာလွတ်အတွင်း၌ အစွမ်းထက်လှသော ကာကွယ်ရေး အစီအရင် အမြောက်အမြားကို ဖြန့်ကြက်ချထားပေသည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ကျွင်းချန်ချင်းမှတစ်ပါး မည်သူမျှ ဤအစီအရင်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပြီး ကျူးကျိယွီထံသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
သို့သော်လည်း လုံကျိုကျိုး ထွက်သွားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူရိပ်အချို့က အစီအရင်ကြီး၏ အပေါ်သို့ ပုံရိပ်ယောင်အလား ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ချက်ချင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"ဘယ်သူလဲ"
သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အတိုင်းအဆမဲ့သော အစီအရင်စွမ်းအားများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နက်မှောင်သော ဓားကျိုးတစ်လက်ကလည်း သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရောက်ရှိလာသည့်လူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူက တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး နေရာ၌တင် ကြောင်အသွားခဲ့ရတော့သည်။
"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်..."
"ချန်တာအို..."
ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
ချန်တာအို ကျိကျွင်းမှာ ကြောင်အလျက်ပင် မတ်တတ်ရပ်နေမိသည်။ အကယ်၍ ထန်ထျန်း၏ ဘေးတွင် အခြားလူအချို့သာ အတူရှိမနေပါက သူသည် သူ့ မျက်စိများ ဝေဝါးနေသည်ဟုပင် သံသယဝင်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အမှန်တရားက မျက်စိရှေ့ ၌ ရှိနေပေပြီ။
ဘယ်လိုမှ ဖြစ်မလာနိုင်ဟု ထင်ရသည့်အရာက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့လေပြီ။
ထန်ထျန်း... ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ။
"မင်း... မင်းက..."
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
သူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်မိရင်း မျက်စိရှေ့ က အမှန်တရားကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်ရခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဒီကမ္ဘာမှာ ဖြစ်မလာနိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိပါဘူး"
ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ချန်တာအို ကျိကျွင်းမှာ အတော်ကြာအောင် ကြောင်အနေပြီးမှသာ ဤအရာက အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံနိုင်သွားတော့သည်။
"ငါတို့ အခုတင်ပဲ မင်းအကြောင်း ပြောနေကြတာ..."
"ငါနဲ့ လုံကျိုကျိုးနဲ့လေ..."
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ပြောသည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "ဒီနှစ်တွေထဲမှာ မင်းတို့လည်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ကြမှာပဲ"
"ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ ဒီလို ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာကိုး..."
"ဒီကမ္ဘာကြီးကလည်း မဆိုးပါဘူး၊ တော်တော်လေး ပြီးပြည့်စုံပါတယ်"
"ဒါနဲ့ သူကော..."
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ပြန်ဖြေသည်။ "အခုတင်ပဲ ထွက်သွားတာ..."
"ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကိစ္စတွေအတွက်ပါပဲ..."
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကြက်ထားသော အစီအရင်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
"ဒီအရာက မင်းဖန်တီးထားတာ မဟုတ်လား"
"ကြည့်ရတာ ငါထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာ့နိယာမတွေအပေါ် နားလည်မှုက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီပဲ"
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက "ဒါကလည်း မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ"
"အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒီတုန်းက ငါ့ကို စကားတစ်ခွန်း မပြောခဲ့ဘူးဆိုရင်... ငါ သေဆုံးသွားတဲ့အထိတောင် ဒီလို နားလည် မှုမျိုး ရရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
"လုံလောက်တဲ့ နားလည်မှု မရှိရင် ဘယ်လောက်ပဲ ပြောပြော အပိုပါပဲ"
"ကဲ... လာပြီး စကားပြောကြရအောင်၊ ငါတို့ မဆုံဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီပဲ"
"ငါ့မှာလည်း မေးချင်တဲ့ သံသယတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်"
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုဘဲ ထန်ထျန်း၏ အရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်ကျမှသာ သူက ထန်ထျန်း၏ ဘေးတွင် ရှိနေသူမှာ ကျွင်းချန်ချင်း၏ အနီးကပ်လူ ဖြစ်သော ချန်ယုံရှင်း ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိတော့သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မြင်ဖူးကြပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သိကြပေသည်။
သို့သော်လည်း ချန်တာအို ကျိကျွင်းက မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ ထန်ထျန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ကိစ္စနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခြားအရာအားလုံးမှာ အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ ဖြစ်သည်။
"မင်း ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ ဒီနှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော်အတွင်းမှာ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်"
"လူတွေအများကြီးလည်း... ပြောင်းလဲကုန်ကြပြီ..."
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ပြောသည်။
ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်ရင်း "ငါ သိပါတယ်"
"ဒီကိစ္စတွေကို နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေါ့၊ အခုတော့ ဟိုကောင်လေးရဲ့ အကြောင်းကို အရင် ပြောရအောင်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွ ထိုး လိုက်ရာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဖုံးကွယ် ခြင်း အစီအရင်များက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ မျက်နှာဖြူဖျော့ပြီး စိတ် နွမ်းနယ်အားနည်းနေသည့် ကောင်လေးတစ်ဦးက လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။
"မောင်လေး"
ကျူးကျစ်ယန်က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူရှိရာ ရှေ့မှောက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ဤကောင်လေးမှာ ကျူးကျစ်ယန် တစ်လျှောက်လုံး အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့သည့် သူမ၏ မောင်လေး ကျူးကျိယွီ ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထန်ထျန်းက ကျူးကျိယွီ၏ တိကျသော တည်နေရာကို ရှာဖွေအတည်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဤမြေအောက်နေရာလွတ် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အလွန်အမင်း အခြေအနေ ဆိုးဝါးနေသော ကျူးကျိယွီကို ကြည့်ရင်း ကျူးကျစ်ယန်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားချက်များက ကြီးစိုးသွားခဲ့ရသည်။
သူမက ကျူးကျိယွီ နိုးလာစေရန်အတွက် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် အဖန်ဖန် ခေါ်နေမိ၏။
သို့သော်လည်း သူမ မည်မျှပင် ခေါ် နေပါစေ... ကျူးကျိယွီမှာမူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။
"မင်း ကြိုးစား မနေပါနဲ့တော့... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ချိပ်ပိတ် ခံထားရတာ"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ကျူးကျစ်ယန်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်တာအို ကျိကျွင်းကို နာကျည်းမုန်းတီးသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
"သူက ဘာအပြစ်လုပ်ခဲ့လို့လဲ"
"ရှင်တို့က ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ဒီလောက်အထိ နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းထားရတာလဲ"
သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျူးကျစ်ယန်၏ နာကျည်းမှု ပြည့်နှက်နေသော မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ချန်တာအို ကျိကျွင်းက သက်ပြင်းအသာချလိုက်ရုံမှတစ်ပါး မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည်ရှင်းပြခြင်း မပြုခဲ့ချေ။
ကျူးကျိယွီကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ထန်ထျန်းကလည်း ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့ကို ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ယခင်က တွေးတောခဲ့သည့်အတိုင်း ကျူးကျိယွီ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ထူးခြားလှသော သန့်စင်ယင် ခန္ဓာကိုယ် ထက်ပင် ပိုမိုထူးခြား ထူးဆန်းနေပေသည်။
သူ့ ကံကြမ္မာ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ထန်ထျန်းက အတိုင်းအဆမဲ့သော ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအားများနှင့် အလွန်ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှသော ကမ္ဘာ့နိယာမများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုအဆင့်အတန်းမျိုးကို ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်စရာ ရှိပေသည်။
လက်ရှိ လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီး၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ မှာ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို ထန်ထျန်း မသိရှိရသေးသော်လည်း ကျူးကျိယွီ၏ ကံကြမ္မာ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ၏ ပုံရိပ်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော်... မျိုးစေ့လေး တစ်ခုပမာပင်။
အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆိုရလျှင်မူ ဤကျူးကျိယွီက ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ၏ လူသားအသွင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့မဟုတ်... 'ကမ္ဘာ၏ သားတော်' ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာလည်း ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျူးကျိယွီကို လုယက်ဖမ်းဆီးခဲ့ရသည့် အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းပြချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းတို့က ကျူးကျိယွီ၏ 'ကမ္ဘာ၏ သားတော်' ဟူသော အဆင့်အတန်းကို အသုံးချကာ ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာကြီးကို ဆက်လက်ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲစေလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး... ထိုမှတစ်ဆင့် နှစ်ပေါင်း သန်းချီတိုင်အောင် တည်တံ့ခိုင်မြဲနိုင်မည့် ပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပတ်ပတ်လည်တွင် ထပ်ဆင့် ဖြန့်ကြက်ချထားသော အစီအရင်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်လည်း သိသာလှပေသည်။
သို့သော်လည်း...
"ဒါက အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"
"နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ရင်... ကျွင်းချန်ချင်းက ထာဝရအဆင့် ကို အောင်မြင်သွားတော့မှာ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီကမ္ဘာကြီးလည်း လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မယ်"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက သက်ပြင်းအသာချရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... အချိန်မမီဘူး"
"ငါက ကမ္ဘာ့နိယာမ ကို နားလည် ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း... ဒီကိစ္စကို အပြီးသတ်ဖို့ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းရသလို ခက်ခဲလွန်းနေဆဲပဲ"
"အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ"
"ဒါကြောင့်မို့လည်း... ငါတို့မှာ အခြားသော ပြင်ဆင်မှုတွေ ရှိနေခဲ့တာပါ"
ထန်ထျန်းက ကျူးကျိယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချထားသော သောင်းချီသည့် အစီအရင်များထဲမှ တစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
"သူ့တစ်ယောက်တည်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အခြား သက်ရှိများစွာကို ကယ်တင်ဖို့လား"
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက အင်းဟု အသံပြုလိုက်သည်။
"ဒါက နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် အစီအစဉ်ပဲ"
"ကျူးကျိယွီ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အသက်နဲ့ ပိုမိုမျှော်လင့်ချက် ရှိတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကို လဲလှယ်ယူရမှာ ဖြစ်တယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ကျူးကျစ်ယန်က ချက်ချင်း ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ရှင်တို့က ဘာအရည်အချင်းနဲ့ အခြားလူတွေရဲ့ အသက်ကို စိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်နေရတာလဲ"
သူမ ဒေါသထွက်ရန် အကြောင်းပြချက် အပြည့်အဝ ရှိပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျူးကျိယွီက သူမ၏ အချစ်ရဆုံးသော မောင်လေး ဖြစ်နေ၍ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်တွေ့အမှန်တရားက... သူမ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ဆုံးဖြတ်၍ ရနိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။
ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်ကာ ကျူးကျစ်ယန်ကို ခေတ္တမျှ စိတ်ငြိမ်အောင် ထိန်းရန် အရိပ်အယောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချန်တာအို ကျိကျွင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"လက်လွှတ်လိုက်ပါတော့"
"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး"
"ငါ ကျွင်းချန်ချင်းကို နားလည်သလောက် ပြောရရင်... မင်းတို့ အခုထက်ထိ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေနိုင်တာက သူ ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားချင်သေးလို့ သက်သက်ပဲ"
"သူသာ ထာဝရအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မင်းတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ချက်ချင်း ပြာကျပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ဒီကိစ္စကို ငါတို့လည်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နားမလည်ဘဲ ရှိပါ့မလဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါတို့က ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ပြီး အသေခံမယ့်အချိန်ကို စောင့်မနေနိုင်ဘူး မဟုတ်လား"
ထန်ထျန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချန်တာအို ကျိကျွင်း၏ ပခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း ပြောသည်။
"အချို့သော အကြောင်းအရာတွေကို ငါ အခုလောလောဆယ် အတိအလင်း ဖွင့်ပြောဖို့ အဆင်မပြေသေးဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ပျက်သုဉ်းခြင်းကနေ ရှင်သန်ခြင်းကို ကူးပြောင်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးသာ အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်... အဲဒါက ကျူးကျိယွီကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ အောင်မြင်လာမှာတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး"
"ငါ့ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ"
ချန်တာအို ကျိကျွင်း တစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော်က သူတို့သည် ထန်ထျန်းကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း... ကြီးမားလှသော လှည့်ကွက်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ကစားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့က ထန်ထျန်းအပေါ် ယုံကြည်မှုများ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။
သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော် ကြာမြင့်သွားပြီးသည့် အချိန်တွင်မူ သူတို့က အမှန်တရားတစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ကြပေပြီ။
သူတို့... ထန်ထျန်းကိုသာ ယုံကြည်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုပင်။
အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မူ ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း သူက စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ပြင်းထန်လှသော တာအို စွမ်းအား များက အပြင်ဘက် ဆီမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ညှို့ဓာတ် ပြည့်နှက်နေသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ သာယာနာပျော်ဖွယ် ရယ်မောသံက ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"အို... ဟင်းဟင်းဟင်း..."
"တကယ်တော့... ရှင်တို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကြီးက ဤနေရာမှာကိုး..."
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ချန်တာအို ကျိကျွင်း၏ မျက်မှောင်က ချက်ချင်း တွန့်သွားခဲ့ရသည်။
ထန်ထျန်းကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားတွေးတောမိသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ခပ်ဖွဖွ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
မထင်မှတ်ဘဲ... သူမ ဖြစ်နေတာကိုး