အခန်း ၉၃၄
Vol. 89 Ch. 934
အခန်း (၉၃၄) ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးခြင်း
နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာဟူသော အချိန်ကာလက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။
ထန်ထျန်း ပြန်ရောက်လာပြီး ကျွင်းချန်ချင်းလည်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် လူအများက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ထိုအကြောင်းကြောင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။
သို့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ကမ္ဘာကြီးက ပိုမို၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အကြီးမားဆုံး အင်အားစုကြီး သုံးခုဖြစ်သည့် အလင်းကမ္ဘာ၊ ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတို့သည် မူလက အချင်းချင်း ကြားထဲတွင် ပွတ်တိုက်မှု အနည်းနှင့်အများ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ထန်ထျန်း ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သဟဇာတဖြစ်သွားခဲ့ကြတော့၏။
ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတို့က အမှောင်ရိပ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်လာကြပြီး ပါရမီရှင် မျိုးစေ့များကို ကြိုဆိုလက်ခံသည့် ဝင်ပေါက်များကို အတိအလင်း ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။
အလင်းကမ္ဘာ၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို မခံရသူများ သို့မဟုတ် ထိုဘက်က ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားကို သဘောမကျသူများသည် ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုထဲမှ သူတို့ဘာသာ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ကြပေသည်။
သုံးဖက်စလုံးက ထပ်မံ လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြတော့ဘဲ အလွန်အမင်း သဟဇာတဖြစ်စွာ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ခဲ့ကြ၏။
ယခုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်အောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ပြောင်းလဲမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်းက ပိုမို၍ သဟဇာတဖြစ်လာကြပုံရပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ ရည်မှန်းချက်ကလည်း အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသွားခဲ့သည်၊ ၎င်းကတော့ အလင်းကမ္ဘာ၊ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ သုံးခုထဲမှ တစ်ခုခုဆီသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ပျက်စီးခါနီး အချိန်ကာလတွင် ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှုက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အထွတ်အထိပ် အသေးစားလေးတစ်ခုဆီသို့ ထူးဆန်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ထိုအခြေအနေက ယခင်က ကမ္ဘာ့အရှင် စကြာဝဠာ ကို ပေါင်းစည်းပြီးစအချိန်က အခြေအနေနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
လူအများက ထိုအရာကို 'ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နောက်ဆုံး စည်ပင်ဝပြောမှု' ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။
စည်ပင်ဝပြောမှုဆိုသည်က အမှန်တရား ဖြစ်ပေသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုသည်ကလည်း အမှန်တရား ဖြစ်ပေသည်။
ကျွင်းချန်ချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင် သူက ထာဝရအဆင့်ဆီသို့ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းခဲ့ချေပြီ။
ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး က စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ယူနေပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသည့် မူလ စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အားလုံး စုပ်ယူနေခဲ့၏။
ကျွင်းချန်ချင်းက ထိုအချိန်တုန်းက ထန်ထျန်းကဲ့သို့ အသက်ရှိုက်ချိန် အနည်းငယ်အတွင်း ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ခမ်းခြောက်သွားအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်း က နှေးကွေးသည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ချေ။
နေ့စဉ် နေ့တိုင်း ကမ္ဘာငယ်ပေါင်း ရာချီက စွမ်းအားများ ခမ်းခြောက်ကုန်ကာ လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းသည်က ကျွင်းချန်ချင်းသည် မူလ စွမ်းအားများကို မထုတ်ယူမီ သူ ဖျက်ဆီးမည့် ပစ်မှတ် နယ်မြေကို ကြိုတင်၍ လူတိုင်း သိအောင် ကြေညာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဤနည်းအားဖြင့် အလင်းကမ္ဘာ၊ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့က ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ကြပြီး ထိုအထဲက သက်ရှိအချို့ကို ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သေချာတာပေါ့... တန်ဖိုးရှိတဲ့ သက်ရှိတွေကိုသာ ဖြစ်ပေသည်။
အများစုသော သက်ရှိများကတော့ သူတို့၏ ကမ္ဘာနှင့်အတူ သေဆုံးခြင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြရ၏။
ဒါက ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ် ပြောရလျှင် ဒါက လက်ရှိ အခြေအနေအရ အကောင်းဆုံး ထွက်ပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျွင်းချန်ချင်းကို တကယ်ကြီး ရှင်းလင်းသုတ်သင်နိုင်မှသာ...
ဒါပေမဲ့ ရှင်းလင်းလှသည်က မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြချေ၊ ထန်ထျန်းလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူအများက ယခင်ကကဲ့သို့ စိတ်ပျက်အားလျော့မှု အကြီးအကျယ် မရှိကြတော့ချေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မျှော်လင့်ချက် မရှိမှတော့ စိတ်ပျက်စရာလည်း မရှိတော့ပေ။
လူအများက ထန်ထျန်း ကျွင်းချန်ချင်းကို တကယ် သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ကြတော့ချေ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်လူက တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤနောက်ဆုံး ကမ္ဘာပျက်ကပ် အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ပိုမို သဟဇာတဖြစ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခြင်းကပင် သူတို့ အရင်တုန်းက တွေးဝံ့ရဲရုံမျှပင် မရှိခဲ့သည့် အရာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ပြင် ထန်ထျန်းကလည်း ဘာမှ မလုပ်ဘဲ နေခဲ့သည် မဟုတ်ချေ။
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ကျူးကျိယွီမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာ့အစီအရင်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို တစ်ဦးတည်း အပြီးသတ်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းကတော့ လုပ်နိုင်ပေသည်။
ထန်ထျန်း၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ပြည့်စုံသော ကမ္ဘာ့အစီအရင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာတွင် အသုံးချခဲ့၏။
ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ ဘက်က အစီအစဉ်ကလည်း ထန်ထျန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဂျင်ဂိုပင်နှင့် ကမ္ဘာ့အစီအရင်ကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာ၏ နယ်ပယ် အတိုင်းအဆကို အဆပေါင်း သောင်းချီအထိ ချဲ့ထွင်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာအတွင်းပိုင်းက နိယာမ များကလည်း အလွန်ပင် ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှရာ ပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် သိပ်ပြီး ကွာခြားခြင်း မရှိတော့ချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ၎င်း၏ သက်တမ်းကလည်း အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
မူလက အလွန်ဆုံး တည်တံ့နိုင်လှ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ နှစ်ပေါင်း သန်း ၂၀၊ ၃၀ ခန့်အထိ အခြေခံအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။
အလင်းကမ္ဘာနှင့် ဂျင်ဂိုကမ္ဘာတို့ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်တော့ လုံလောက်လှပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှုနှင့် ပေးဆပ်ခဲ့မှုများက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ဘဲ အသီးအပွင့်များ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက ပျက်စီးခြင်းနှင့် မွေးဖွားခြင်းတို့ ရောယှက်နေသည့် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုအောက်တွင် နောက်ဆုံး အချိန်ကာလအပိုင်းအစဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့၏။
နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ပြီးနောက်...
မူလက မဟာကမ္ဘာကြီး၏ ပြင်ပတွင် ကြယ်များကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် တည်ရှိနေခဲ့သည့် ကမ္ဘာကြီးအနည်းအများ အားလုံးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။
ဤအချိန်တွင် မဟာကမ္ဘာကြီးသည်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် အပိုင်းအစများအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံထားရပြီး ထိုအပိုင်းအစများက မူလ စွမ်းအားများ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သဖြင့် သက်ရှိများ၏ အရိပ်အယောင်များ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။
ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီး သုံးခုက မဟာကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသည့် အပိုင်းအစတစ်ခုပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်တည်နေခဲ့သည်။
၎င်းတို့က နေရာသုံးနေရာကို အသီးသီး ကိုယ်စားပြုနေကြ၏။
အလင်းကမ္ဘာ၊ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ရွေးချယ်ခြင်း ခံရသည့် သက်ရှိများကို ကြိုတင်၍ ခွဲဝေမှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ တန်းစီလျက် ရှည်လျားလှသော လူအုပ်ကြီးအဖြစ် သူတို့၏ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီးများဆီသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်သွားကြတော့၏။
နောက်ဆုံး သက်ရှိတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီးကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသည့်လူက ယခင်က မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို တင်ဆောင်ထားခဲ့သည့် ကမ္ဘာကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူကလည်း ခြေလှမ်းကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီး သုံးခုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားခဲ့၏။
၎င်းတို့ အားလုံး ကောင်းကင်ထက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခါတွင် ဤနောက်ဆုံး ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာဟောင်း၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် သေးငယ်လှသော အက်ကွဲကြောင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။
နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော ဖရိုဖရဲစွမ်းအား များက ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်လာပြီး ၎င်းကို လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့၏။
ယခင်က တည်ရှိခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးက ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ကြေညာလိုက်လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည့် သက်ရှိအားလုံးက အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခု ဖရိုဖရဲစွမ်းအား များထဲတွင် လျင်မြန်စွာ မွေးဖွားလာနေကြောင်း ခံစားလိုက်ကြရ၏။
ဒါက ဝိညာဉ်အပေါ် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားပေးမှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင်မူ မည်သည့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ချေ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ထိုဖိအားက ပြင်းထန်လှသော်လည်း လူကို အလွန်ပင် စိမ်းသက်လှသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ထိုအရာက တစ်ခြား လောက က သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
သို့သော်လည်း ကမ္ဘာကြီး၏ ထိပ်ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည့် တည်ရှိမှုကြီးများကတော့ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုသည်ကို သေချာပေါက် သိရှိကြပေသည်။
"ကျွင်းချန်ချင်းက ထာဝရအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီ"
လုံကျိုကျိုးက ဝေးကွာလှသော ဖရိုဖရဲ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။
သူ့ရဲ့ ဘေးတွင်မူ ရှို့ကျွင်း ကျိကျွင်း၊ ချန်တာအို ကျိကျွင်း၊ ဟုန်မန့် ကျိကျွင်း၊ ဝူချန်း ကျိကျွင်း အစရှိသည့် ကယ်တင်ခြင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ များ ရှိနေကြသည်။
"ဟုတ်တယ်..."
ချန်တာအို ကျိကျွင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူက နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီပဲ"
"ကမ္ဘာ့အရှင်လို တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"
ဝူချန် ကျိကျွင်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြော၏။ "သူနဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင် လူနှစ်ယောက်စလုံးက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အတောက်ပဆုံး တည်ရှိမှုတွေကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တဲ့ တရားခံတွေလည်း ဖြစ်ကြတယ်"
"ကံကောင်းတာက နောက်ဆုံး အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ပဋိပက္ခတွေ အများကြီး မဖြစ်ပွားခဲ့ဘူး"
"ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်အားလုံးကလည်း တော်တော်လေး အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်"
လူအများက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကြသော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုများ အများကြီး မရှိကြချေ။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ဟုန်မန့် ကျိကျွင်းက ခေါင်းမော့လိုက်၏။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ တကယ် လိုချင်ခဲ့တဲ့ အဆုံးသတ်မျိုး ဟုတ်ရဲ့လား"
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
မှန်ပေသည်၊ သူတို့က ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စွမ်းဆောင်ချက်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့က သက်ရှိ သန်း ပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။
သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာထက်တွင်မျှ ပျော်ရွှင်မှုကို မမြင်တွေ့ရချေ။
အများစုသော လူများက သူတို့၏ ဆွေးမျိုးသားချင်းများ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် အချစ်ဆုံးသူများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။
ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာရသည့် ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဤနေရာတွင် နည်းနည်းလေးမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။
တိတ်ဆိတ်မှုသာ ရှိသည်။
စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုသာ ရှိသည်။
သက်ရှိ များက ယခုလို ဖြစ်နေကြသလို...
သူတို့သည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်၏။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ လုံကျိုကျိုးက စကားစလိုက်သည်။ "ထန်ထျန်းက သူ့ရဲ့ အဲ့ဒီ ကမ္ဘာထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းလား"
ရှို့ကျွင်း ကျိကျွင်းက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာပဲ"
"ငါတို့ကို အစီအစဉ်တွေ ကူညီပြီးမြောက် အောင် လုပ်ပေးပြီးကတည်းက သူ အပြင်ကို တစ်ခါမှ ပြန်မထွက်လာတော့ဘူး"
လူအုပ်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ရုတ်တရက် လုံကျိုကျိုးက ရယ်မောလိုက်၏။
"ငါ အခု ရုတ်တရက်ကြီး သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ထွက်လာပေးဖို့ သိပ်ကို မျှော်လင့်မိတာပဲ"
"တကယ်လို့..."
"ထားလိုက်ပါတော့..."
သူက စကားကို အဆုံးသတ်အောင် မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။