အခန်း ၉၃၇
Vol. 89 Ch. 937
အခန်း (၉၃၇) ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရော ပျက်စီးမှာ ပဲ
ကျွင်းချန်ချင်း၏ တုံ့ပြန်ပုံက ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ထန်ထျန်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
သူက နဂိုတုန်းက ကျွင်းချန်ချင်းကဲ့သို့ တစ်ဘဝလုံး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းအတွက်သာ သီးသန့် ရုန်းကန်ခဲ့သည့် ကျင့်ကြံသူမျိုးဆိုလျှင် ငါးမွေးသူ၏ တည်ရှိမှုကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထာဝရဧကရာဇ် တို့လိုပဲ တိုက်ရိုက် စိတ်အာရုံပြိုလဲပြီး ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်တွေ့က ထိုသို့ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။
ကျောက်တုံးဖြင့် တစ်ချက်ပြီးတစ်ကြိမ် ထုရိုက်ခြင်းအောက်တွင် ကျွင်းချန်ချင်း၏ တာအိုနှလုံးသား ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း သူက နောက်ဆုံး သတိတစ်ချက်ကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝကြီး ရူးသွပ်မသွားခဲ့ပေ။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အနည်းငယ် ချီးကျူးမိပေသည်။
သို့သော် ချီးကျူးသည်က ချီးကျူးသည်သာ၊ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည့် ကိစ္စကိုတော့ ဆက်လုပ်ရမည် ဖြစ်၏။
ချီလင်မိန်းကလေးနှင့် ကုရှောင်းရွှယ်တို့က မတူညီသော ကမ္ဘာများကို ပေါင်းစည်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသလို ချန်တာအိုကျိကျွင်းနှင့် လုံကျိုကျိုးတို့ကလည်း ကမ္ဘာဦးအစ မဟာအစီအရင်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ တကယ်လို့ ကမ္ဘာ့အမြုတေအခြေခံသဘာဝရှိသည့် အလင်းကမ္ဘာကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် မူလကမ္ဘာဟောင်းကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာစေပြီး ပိုမိုပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။
ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားမည့် ကမ္ဘာမျိုးပေါ့။
ထာဝရ တည်တံ့မည့် ကမ္ဘာမျိုးပေါ့။
ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် လုံလောက်လှသော ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအားများ လိုအပ်ပေသည်။
၎င်းကတော့... ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး ပင် ဖြစ်၏။
ကျွင်းချန်ချင်းကို သတ်ပြီး သူ့ထံမှ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို လုယူနိုင်မှသာ ကမ္ဘာ့အရှင်တို့ တစ်ဘဝလုံး မျှော်လင့်ခဲ့သည့် အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးနေသည့် မူလကမ္ဘာဟောင်းကို ကယ်တင်နေခြင်းက တကယ်တော့ သိပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။
ပြည့်စုံကောင်းမွန်သည့် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်းကသာ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စ ဖြစ်ပေသည်။
"ဒါကြောင့်မို့ကိုး..."
ထန်ထျန်း ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ကျွင်းချန်ချင်းက ရေရွတ်လိုက်၏။ "ကမ္ဘာ့အရှင်တို့က မင်းအပေါ်မှာပဲ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပုံအောထားခဲ့ကြတာ မဆန်းပါဘူး"
"မင်းက တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်တာကိုး"
"ဒီလောကထဲက မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို မင်း တကယ် ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာပဲ"
"ငါးမွေးသူရဲ့ စွမ်းအားပေါ့..."
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။
ယန်နှင့်ယင်ငါးနှစ်ကောင် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားသည့် သော့တစ်ချောင်းက သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းကတော့ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်သည့် သော့ ပင် ဖြစ်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက ၎င်းကို သူ့ဘာသာ ထုတ်ပေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
"ထန်ထျန်း..."
"ငါ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မင်းကို ကိစ္စတစ်ခုလောက် တောင်းဆိုချင်တယ်..."
ကျွင်းချန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "ပြောပါ"
ကျွင်းချန်ချင်းက ထန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို ယူပြီးသွားရင်..."
"ငါ့ကို သတ်ပေးပါ"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သေသေချာချာ သတ်ပေးပါ"
"ငါ... ထာဝရဧကရာဇ် တို့လို ပုံစံမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး..."
ထန်ထျန်း မှင်တက်သွားခဲ့ရ၏။
လက်ရှိအချိန်တွင် ကျွင်းချန်ချင်းက ကြည့်ရသည်မှာ တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း နှလုံးသားကတော့ စောစောစီးစီးကပင် ပြိုလဲပျက်စီးနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်နိုင်ပေသည်။
သူက ထိုဖရိုဖရဲဖြစ်မှုများကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ထားရုံသက်သက်သာ ဖြစ်၏။
အနည်းငယ် မျှ ခြေချော်လက်ချော်ဖြစ်သွားသည်နှင့် လုံးဝ ဥဿုံ ရူးသွပ်သွားနိုင်ပေသည်။
ကျွင်းချန်ချင်း၏ ဤစကားများက ထန်ထျန်းကို ထိုစဉ်က ထာဝရဧကရာဇ် ၏ ပုံစံကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားစေခဲ့သည်။
သူက ထာဝရဧကရာဇ် ကို သတိပြန်လည်ရအောင် အတင်းအကျပ် ကူညီပေးခဲ့ပြီးနောက်တွင်လည်း ထာဝရဧကရာဇ် ၏ နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်က ယခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
တစ်သက်လုံး တာအိုလမ်းစဉ်နောက်ကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် လိုက်ခဲ့ကြသည့် သန့်စင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ ယခုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှသော လက်တွေ့အမှန်တရားကို လက်ခံရန် နည်းလမ်းမရှိကြချေ။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
"ရတယ်"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ငါက ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ"
ကျွင်းချန်ချင်းက အသံတိတ်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆို လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက လက်ထဲက သော့ကို မြှောက်လိုက်ရင်း ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ပို့ပေးလိုက်၏။
သော့ကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာ့အရှင် ချန်ထားခဲ့သည့်အရာက တကယ်ကိုပဲ အားကိုးရပေသည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးအတွင်းက ကမ္ဘာ့မူလစွမ်းအားများကလည်း မူလမဟာကမ္ဘာကြီးထက် မသေး သော မူလကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။
ဤနေရာတွင် အရာအားလုံးက အခြေကျသွားခဲ့ချေပြီ။
သူ့ရှေ့က ကျွင်းချန်ချင်းကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ကျောက်တုံးကို မြှောက်လိုက်၏။
"ဒါဆိုရင်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကျွင်းချန်ချင်းဆီသို့ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
ကျောက်တုံးကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ရင်း ကျွင်းချန်ချင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်၏။
ကျွင်းချန်ချင်းကလည်း ဒါကို အရှိကိုအရှိအတိုင်း လက်ခံလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်က မျှော်လင့်ထားသည့် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော ထုရိုက်မှုကြီးက တော်တော်နှင့် ကျရောက်မလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ ထိုကျောက်တုံးက သူ့ရဲ့ နဖူးအထက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး ကျရောက်မလာခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
"ဘာလို့လဲ"
ကျွင်းချန်ချင်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆန္ဒလေးကိုတောင် မင်းက မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူးလား"
ထန်ထျန်းက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။
ရုတ်တရက် သူက ပြုံးလိုက်သည်။
"တကယ်တော့လေ... ငါ ဒီနေ့ မင်းကို သတ်ဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ပါဘူး"
"မင်းက... ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ် မဟုတ်ဘူး"
"ဒီလို ဇာတ်သိမ်းမျိုးကလည်း ငါအလိုချင်ဆုံး အရာ မဟုတ်ဘူး"
ကျွင်းချန်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
"ဒါဆို မင်းရဲ့ ပစ်မှတ်က..."
ရုတ်တရက် သူက အချို့သော ကိစ္စများကို တွေးတောမိသွားပုံရပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို အစောကြီး ကတည်းက သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်တုန်းက ဖန်ဆင်းခြင်း ကောင်းကင်တိုင်မှာ တုန်းကလည်း သတ်နိုင်ခဲ့တယ်"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်တုန်းကလည်း သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ မင်းက မသတ်ခဲ့ဘဲ အခြား ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်"
"ဒါကြောင့်... မင်းက ကမ္ဘာ့အရှင် လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်ချင်တာလား"
"ငါးမွေးသူနဲ့ စစ်တုရင် ကစားမလို့လား"
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း ကောင်းကင်တိုင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်း နားမလည်နိုင်ဆုံးသော ကိစ္စက ထန်ထျန်းက သူ့ကို သတ်ရန် အဘယ်ကြောင့် လက်လျှော့ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကိုပါ သူ့ဘာသာ ပေးအပ်ခဲ့သနည်း ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။
သူက နဂိုတုန်းက ထန်ထျန်းက ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် လူသတ်သမားကြီး မဖြစ်ချင်၍ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ကြည့်ရသလောက်တော့... ထိုသို့ မဟုတ်ပုံရချေ။
သို့သော်လည်း ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါယမ်းပြလိုက်၏။
"စစ်တုရင် ကစားမယ် ဟုတ်လား"
"မဟုတ်ဘူး"
"ငါ့မှာ ကမ္ဘာ့အရှင်လိုမျိုး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုတွေ မရှိဘူး"
"ငါက သူမနဲ့ လောင်းကြေးထပ်နေတာ"
ပြောရင်းနှင့် ထန်ထျန်းက ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းများက အဆုံးမရှိသော ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများကို ဖြတ်ကျော်လျက် မထိတွေ့နိုင်သော လောကတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့၏။
"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဖန်ဆင်းခြင်း ကောင်းကင်တိုင်မှာတုန်းက ငါ လောင်းကြေး ရှုံးခဲ့တယ်"
"ငါးမွေးသူက ဒီကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒီကမ္ဘာထဲက သက်ရှိတွေကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ငါ ထင်တာကတော့..."
"မင်းမှာလည်း ဂရုစိုက်ရမယ့် ကိစ္စမျိုး ရှိနေဦးမှာပါ"
ကျွင်းချန်ချင်းက မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်၏။
"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ"
ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း အေးစက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားလုံး ခြောက်လုံးကို လွှတ်လိုက်တော့သည်။
"ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရောက တစ်နေ့ ပျက်စီး ရမှာပဲ "
ကျွင်းချန်ချင်း မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး ပြော၏။ "တကယ်လို့ ငါးမွေးသူက မင်းတို့ ပြောသလိုမျိုး အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်တာ တကယ်ဆိုရင်..."
"မင်း ဘာလို့ ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရော တစ်နေ့ ပျက်စီးမယ် လို့ ထင်နေတာလဲ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
"လက်တွေ့မှာတော့ ငါးမွေးသူက ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတာနဲ့ မတူဘူး"
"သူမက အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်တာ အမှန်ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ သူမမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်"
"ဒီလို ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်ကနေ ရောက်လာလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့... ငါ မဟာကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်လာတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်..."
"သေချာပေါက်... ရှိနေတာ အမှန်ပဲ"
ကျွင်းချန်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်၊ သူ နားမလည်နိုင်ချေ။
"သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား"
သူက မေးလိုက်၏။
ထန်ထျန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "သေချာပေါက် မရှိဘူးပေါ့"
"ဒါကြောင့်မို့လို့ လောင်းကစား လို့ ခေါ်တာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"
"လောင်းလို့ နိုင်ရင် ရှင်မယ်"
"တကယ်လို့ လောင်းလို့ ရှုံးသွားရင်တော့... အားလုံး အတူတူ သေပေါ့"
ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး၏ သော့ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်တော့သည်။
အတိုင်းအဆမရှိလှသော ဒြပ်မဲ့ စွမ်းအား များ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် နောက်ဆုံးသော ကမ္ဘာအနည်းငယ်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့၏။
အလင်းကမ္ဘာ၊ ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ဂျင်ဂိုကမ္ဘာကိုယ်တိုင် ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ သူက မည်သည့် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။
လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ တောက်လိုက်ရုံဖြင့် အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအား များက အလင်းကမ္ဘာထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် အလင်းကမ္ဘာကြီးက တိုက်ရိုက် လေးစိပ်လေးမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး အတွင်းပိုင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေကြသည့် သက်ရှိများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင် အကုန်လုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြရချေပြီ။
"မင်း..."
ကျွင်းချန်ချင်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် ထန်ထျန်း၏ ပစ်မှတ်က ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့၏။
ထို့အတူပဲ... မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။
သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ညွှန်ပြလိုက်သည်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာကြီးက လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ချန်တာအိုကျိကျွင်း၊ လုံကျိုကျိုး၊ ဝူချန်ကျိကျွင်း အပါအဝင် လူတိုင်း တိုက်ရိုက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြရတော့သည်။
ထန်ထျန်း၏ လှုပ်ရှားမှုက ရပ်တန့်မသွားခဲ့သေးချေ။
အသက်တစ်ခါ ရှိုက်ချိန် ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်မူ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကြီး တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရပြန်သည်။
ချန်ဝူဟွေ့၊ ဝမ်ကျိယွီ၊ ကျွင်းယာကျိကျွင်း၊ မြောင်ယန် အစရှိသည့် ထန်ထျန်းနှင့် အရင်းနှီးဆုံးသော လူများ အပါအဝင် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။
ထန်ထျန်းက ပစ်မှတ်ကို ဂျင်ဂိုကမ္ဘာဆီသို့ ဆက်လက် လှည့်ပြောင်းလိုက်သည့် အခါတွင်မူ ကျွင်းချန်ချင်းတစ်ယောက် ထန်ထျန်း ပြောသည့် "ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရော ပျက်စီးမှာပဲ " ဆိုသည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့၏။
သူက ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် တည်ရှိနေသမျှ အရာအားလုံးကို...
လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ကိုယ်သူလည်း အပါအဝင် ပင်။
သူက ငါးမွေးသူ၏ ငါးကန်ကြီးနှင့်အတူ...
ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရော ပျက်စီး အောင် လုပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။