အခန်း ၉၃၈

အခန်း (၉၃၈) နောက်တစ်ကြိမ် လောင်းကြေး ရှုံးပြန်ပြီလား

​သူပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကိစ္စများအပေါ် ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်လည်း သေချာပေါက် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက် ရှိမနေခဲ့ချေ။

​သူက တကယ်ကြီး လောင်းကြေးထပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ငါးမွေးသူ၏ အစီအစဉ်ဖြင့် မဟာကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရပြီးနောက်တွင် ထန်ထျန်းက သူကိုယ်တိုင် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့သလို ငါးမွေးသူ၏ စိတ်ဆန္ဒကိုလည်း ခန့်မှန်း၍ မရခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်မှိုင်ချကာ ပစ်ထားလိုက်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

​သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်း ဖြစ်ပျက်လာသည့် ကိစ္စများက ထန်ထျန်းကို အချို့သော သိမ်မွေ့သည့် အချက်အလက်များကို တဖြည်းဖြည်း ရိပ်မိလာစေခဲ့၏။

​သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်သို့ ထွက်ဖြစ်ခဲ့သည်က ကျင်းရှန် မြို့ရှိ ကျန့် မိသားစု၏ ဧည့်ခံပွဲသို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုနေရာတွင် သူက "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ" ပိုးပျံကောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူ စမ်းသပ်မှုအချို့ကို စတင်ခဲ့တော့သည်။

​မြောက်မြားစွာသော စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူက ကောက်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့၏။

​၎င်းကတော့ ငါးမွေးသူသည် ကမ္ဘာကြီးများ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပျက်စီးမှုကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဟူသည့် အချက် ပင် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ သူက အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အလှည့်အပြောင်းဖြစ်စေမည့် တိုးတက်မှုကို မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

​ဒါပေမဲ့ "ကံကောင်းသူ လိုပဲ" သူက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အပြင်သို့ ထွက်ဖြစ်ခဲ့ပြန်သည်။

​ဒုတိယအကြိမ် အပြင်ထွက်သည့် အချိန်တွင် သူက ယွမ်ကျိုးထံမှ သတင်းအချက်အလက်အသစ်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ငါးမွေးသူနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရှိလာခဲ့သည်။

​ထို့နောက်တွင်မူ ယန်ကွမ်းမြို့ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​ထန်ထျန်းက ယန်ကွမ်းမြို့တော်အတွင်း တစ်နှစ်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ထိုအိမ်ခြံ ဝင်းထဲမှ ဘယ်သောအခါမျှ မထွက်ခဲ့ချေ။

​သို့သော်လည်း တစ်နှစ်အကြာတွင်မူ "ကံကောင်းသူ လိုပဲ" ကျူးကျစ်ယန်၏ လူစားထိုး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူက အပြင်သို့ မဖြစ်မနေ ထွက်ခဲ့ရပြန်သည်။

​တကယ်လို့ ထန်ထျန်းသာ ငါးမွေးသူ၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ဤအတွေ့အကြုံများက အလွန်ပင် ပုံမှန်ဖြစ်ပျက်နေသည်ဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ထိုကိစ္စများက ကွက်တိအချိန်ကိုက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ထန်ထျန်းက ငါးမွေးသူ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိထားပေသည်။

​သူ့၏ ထူးခြားဆန်းကြယ် မှုကိုလည်း သဘောပေါက်ထား၏။

​ဒါကြောင့်မို့လို့ ဤကိစ္စများက ပုံမှန်ဖြစ်ပျက်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။

​နားထောင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေနိုင်သော်လည်း အခြားတစ်မျိုး ပြောင်းပြောရမည်ဆိုလျှင် ယခုကဲ့သို့ "တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည့်" ကိစ္စများစွာက သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

​၎င်းတို့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်သော တည်ရှိမှုက ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တမင်တကာ စီစဉ်ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

​ဤတည်ရှိမှုက သံသယဝင်စရာမလိုဘဲ ငါးမွေးသူ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​ဘာကြောင့်လဲ။

​ငါးမွေးသူက ဘာဖြစ်လို့ ယခုလို လုပ်ရတာလဲ။

​ထန်ထျန်းလည်း မသိသလို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်လည်း နည်းလမ်းမရှိချေ။

​သို့သော်လည်း ငါးမွေးသူ၏ ဤလုပ်ရပ်က အလွန်ပင် အရေးကြီးသည့် သတင်းစကားတစ်ခုကိုတော့ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

​၎င်းကတော့... ငါးမွေးသူတွင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်ဟူသည့် အချက် ပင် ဖြစ်၏။

​သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု တည်ရှိနေသရွေ့ သူမတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း တည်ရှိနေနိုင်ချေ အလွန်မြင့်မားပေသည်။

​ဆိုလိုသည်မှာ ငါးမွေးသူက သူတို့ ယခင်က ခန့်မှန်းထားသလိုမျိုး လုံးဝဥဿုံ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အပြစ်အနာအဆာမရှိ တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

​သူမတွင်... စိုးရိမ်ပူပန်မှု ရှိနေသည်။

​ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ငါးမွေးသူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ဘာလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ မရနိုင်သလို ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ အရေးပါမှုအတိုင်းအဆက သူမနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် စကားပြောရန်အတွက် လုံလောက်မှု ရှိ၊ မရှိကိုလည်း မသိရှိချေ။

​သို့သော်လည်း သူက ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို မဖြစ်မနေ လောင်းကြေးထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

​တကယ်လို့ ငါးမွေးသူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ သွားမည်ဆိုလျှင် ဇာတ်သိမ်းက ထိုအတိုင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

​ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ချီလင်မိန်းကလေးတို့က မတူညီသော ကမ္ဘာများကို ပေါင်းစည်းမည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမည်။

​ချန်တာအိုကျိကျွင်းနှင့် လုံကျိုကျိုးတို့က ကမ္ဘာဦးအစ မဟာအစီအရင်ကြီးကို ဖန်တီးပေးမည်။

​ထို့ပြင် အလင်းကမ္ဘာကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထန်ထျန်းက ကျွင်းချန်ချင်းကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်နှင့် အသစ်စက်စက် ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုက အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​ဒါကတော့ ကမ္ဘာ့အရှင်နှင့် လနတ်သမီး တို့၏ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင် ပင် ဖြစ်သည်။

​ငါးမွေးသူက သူတို့၏ တောင်းဆုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဤဇာတ်သိမ်းက နားထောင်ရသည်မှာ တကယ်ကိုပဲ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

​နှမြောစရာကောင်းသည်က...

​ဒါက ထန်ထျန်း အလိုချင်ဆုံး ဇာတ်သိမ်း မဟုတ်ချေ။

ကမ္ဘာသစ်အတွက် အသက်ပေါင်းများစွာက မတရားသဖြင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

​ကမ္ဘာ့အရှင်၊ နေနတ်ဘုရား၊ လနတ်သမီး ၊ ကြယ်တာရာဘိုးဘေး ၊ သဘာဝမိခင်နှင့် ကြောင်လေး အစရှိသဖြင့် ပေါ့။

​သူတို့အားလုံးက သူတို့၏ အသက်ဝိညာဉ်များ အပါအဝင် ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြရသည်။

​တကယ်လို့ ကိစ္စများကို ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တော့ဘူးဆိုလျှင် ထန်ထျန်းအနေဖြင့်လည်း ဤဇာတ်သိမ်းကို လက်ခံရန် ရွေးချယ်မိနိုင်ပါသည်။

​သို့သော် ပြဿနာက ငါးမွေးသူတွင် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခွင့် အခွင့်အရေး ရှိနေပါလျက်နှင့် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ဤဇာတ်သိမ်းကို လုံးဝ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိနိုင်ချေ။

​သူက ငါးမွေးသူနှင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လောင်းကစားပွဲကို စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

​သူက ငါးမွေးသူသည် သူ့ ငါးကန်ကြီး လုံးဝ ဥဿုံ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားမည့်အရေးကို စိုးရိမ်လိမ့်မည်ဟု လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

​ဒါကြောင့်မို့လို့ ထန်ထျန်းက စောစောက ကျွင်းချန်ချင်းကို ပြောခဲ့သည့် စကားများက တကယ်တော့ သူ့ကို ဂျင်းထည့်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

​ထို့အတူပဲ ငါးမွေးသူကိုလည်း လှည့်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏၊ ဒါက ထိရောက်မှု ရှိ၊ မရှိကို သူကိုယ်တိုင် မသိသော်လည်း ပေါ့။

​သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင်ကတော့ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားကို ချေးယူပြီး တစ်ခုလုံးသော ဖရိုဖရဲစကြာဝဠာကြီးအတွင်းက အရာအားလုံးနှင့် သူ့ကိုယ်သူပါ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

​ကျောက်စိမ်းရော ကျောက်တုံးရော ပျက်စီးမည့် သဘောထားမျိုးဖြင့် ငါးမွေးသူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေါ်ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးခြင်း ဖြစ်၏။

​ထို့ပြင် ထန်ထျန်း သေသေချာချာ သိရှိထားသည်က ဤကိစ္စအပေါ်တွင် သူက စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှန်သမျှကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးစွန်အထိ ပြတ်သားရမည်ဟူသည့် အချက် ပင်။

​ဒါကြောင့်မို့လို့ အလင်းကမ္ဘာ၊ ကယ်တင်ခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတို့က အသက်တစ်ခါရှိုက်ချိန်အတွင်းမှာတင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ဘေးနားက ကျွင်းချန်ချင်းပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။

​ကမ္ဘာသုံးခုအတွင်းက သက်ရှိမှန်သမျှသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးများ ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး မည်သူမျှ ကံမကောင်းခဲ့ကြချေ။

​နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်မူ ထန်ထျန်းက သူ့ မျက်ဝန်းများကို ဂျင်ဂိုကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိုက်သည်။

​၎င်းကတော့ သူကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာ ဖြစ်၏။

​သူနှင့် ကြောင်လေးတို့က အားအင်နှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာ ပေးဆပ်ကာ အတူတူ ဖန်တီးခဲ့ကြသည့် ကမ္ဘာ ဖြစ်ပေသည်။

​သူ့ ကလေး နှင့် အလားတူလှပေသည်။

​ဂျင်ဂိုကမ္ဘာက အလွန်ပင် ပြည့်စုံကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အတွင်းပိုင်းတွင် ကျေးငှက်သားရဲများ ပြေးလွှားနေကြပြီး သုံးထောင်သော ကမ္ဘာဦးဝိညာဉ်များကလည်း သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတူ ရှင်သန်နေကြသည်။

​ဂျင်ဂိုကမ္ဘာနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ထန်ထျန်း၏ လက်က နောက်ဆုံးတော့ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ရ၏။

​သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

​ကြီးမားလှသော ဂျင်ဂိုပင်ကြီးက ဝုန်းခနဲ ပြိုလဲသွားခဲ့ရပြီး ကမ္ဘာကြီးကလည်း လေးစိပ်လေးမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့၏။

​အတွင်းပိုင်းက သက်ရှိများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရိုးများပါ အမှုန်အမွှားဖြစ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

​သို့သော်လည်း ကမ္ဘာလေးခုစလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးသည့်တိုင်အောင် ထန်ထျန်း မျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စက ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့သေးချေ။

​ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ငါးမွေးသူက ယခုထက်ထိ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့သေးချေ။

​အဆင်မပြေ... သေးဘူးလား။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်၏။

​လက်ရှိအချိန်တွင် ကျွင်းချန်ချင်းကတော့ ထန်ထျန်း၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဆွံ့အမှင်တက်နေခဲ့ရပြီး စကားတစ်လုံးမျှပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

​သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ပြိုလဲပျက်စီးခြင်း ကိစ္စကိုပင် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရကာ ထန်ထျန်းကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

​"မင်း တကယ်ပဲ ရူးသွားပြီ..."

​သူက ရေရွတ်လိုက်၏။

​ထန်ထျန်းက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

​"မပြီးသေးဘူး"

​"အကုန်လုံး မဆုံးသတ်သေးဘူး"

​ပြောရင်းနှင့် သူက ဝေးကွာလှသော ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​လက်ရှိအချိန်တွင် တစ်ခုလုံးသော ဖရိုဖရဲစကြာဝဠာကြီးအတွင်း ထန်ထျန်းနှင့် ကျွင်းချန်ချင်းတို့အပြင် ပြာအတိမဖြစ်သေးဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည့် အခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

​၎င်းကတော့ သစ်သားဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည့် သစ်သားအိမ် လေးတစ်လုံး ပင် ဖြစ်၏။

​ကုရှောင်းရွှယ် ရှိနေသည့် ထိုသစ်သားအိမ် လေး ပေါ့။

​သူမက အချိန်နှင့် နေရာလွတ် အကြား ပေါင်းစည်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့်တည်ရှိမှုမျိုးထဲတွင်မဆို ပါဝင်မနေခဲ့သဖြင့် ဂျင်ဂိုပင်ကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့သည့်တိုင်အောင် သူမအပေါ် သက်ရောက်မှုက ထိုမျှမကြီးမားဘဲ ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများကြားတွင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် ကုရှောင်းရွှယ်ကလည်း ထန်ထျန်း၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး လက်ထဲက အပ်ချည်ကြိုးကို ချလိုက်ကာ ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လာခဲ့၏။

​ထိုရင်းနှီးလှသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း ပုံရိပ်များစွာက ထန်ထျန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြတော့သည်။

​၎င်းတို့အားလုံးက သူနှင့် ကုရှောင်းရွှယ်တို့ စတင်သိကျွမ်းခဲ့ကြစဉ်ကတည်းက အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည့် အမှတ်တရ အချိန်လေးများ ပင် ဖြစ်၏။

​သူ့ရဲ့ နှလုံးသားနေရာဆီမှ စူးရှရှ နာကျင်မှု ခံစားချက်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

​ထို့နောက်တွင်မူ သူက အကျပ်အတည်းတစ်ခုထဲသို့ ထပ်မံ ကျရောက်သွားခဲ့ရပြန်၏။

​အမြင့်သို့ မြှောက်ထားသည့် လက်မောင်းက တော်တော်နှင့် ကျမလာခဲ့ချေ။

​သို့သော်လည်း ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် အချိန်နှင့် နေရာလွတ် ကြားက ကုရှောင်းရွှယ်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းလည်း သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့ရ၏။

​တကယ်လို့ ကုရှောင်းရွှယ်ကို ထန်ထျန်းအတွက် ရွေးချယ်ခိုင်းမည်ဆိုလျှင် ရွေးချယ်မှုက တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

​နောက်ဆုံးတွင်မူ ထန်ထျန်းက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရင်း သူ့ လက်ကို ချပစ်လိုက်တော့သည်။

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများက ထိုရိုးရှင်းလှသော သစ်သားအိမ် လေးဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းကို လုံးဝ ပြာအတိဖြစ်သွားစေတော့မည် ဖြစ်သည်။

​ကျွင်းချန်ချင်းလည်း လုံးဝ ဥဿုံ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရချေပြီ၊ ထန်ထျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကုရှောင်းရွှယ်၏ အခန်းကဏ္ဍက မည်မျှအထိ လေးနက်မှုရှိသည်ကို သူ သေသေချာချာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်မူ ထိုသစ်သားအိမ် လေးက ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့၏။

​ထို့နောက်တွင်မူ ဖရိုဖရဲစကြာဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးက အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

​ကျွင်းချန်ချင်းက ခေါင်းမော့လိုက်ရင်း ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်၏။

​"အဲဒီနောက်ကော"

​ထန်ထျန်းက အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ကျူးလိုက်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သွားခဲ့ပုံရ၏။

​"အဲဒီနောက်တော့... ငါတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာပေါ့"

​ကျွင်းချန်ချင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိတော့သည်။

​"ငါကိုယ်တိုင် သေရမယ်ဆိုတာ သိပေမယ့်..."

​"ဒီလိုမျိုး သေရလိမ့်မယ်လို့တော့ တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့မိဘူး"

​ပြောပြီးသည်နှင့် သူကလည်း ပြုံးလိုက်၏။

​"ဒါဆိုရင်လည်း... လာလေ"

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​သူက လက်ညှိုးကို ဖြည်းညှင်းစွာ တစ်ချက် တောက်လိုက်၏။

​နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်မူ ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားခဲ့ရပြီး ဒြပ်မဲ့အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

​အသက်ရှိုက်ချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

​ထို့နောက်တွင်မူ ထန်ထျန်းက လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်ရင်း ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်တော့သည်။

​"ဒါကြောင့်..."

​"ငါ နောက်တစ်ကြိမ် လောင်းကြေး ရှုံးပြန်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား..."

​"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"

​"အရေးမကြီးတော့ပါဘူး..."

​ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း စတင်၍ အရည်ပျော်လာခဲ့ရသည်၊ ဒါက သူကိုယ်တိုင် သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးနေခြင်း ဖြစ်၏။

​ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ဖရိုဖရဲစွမ်းအားများကြားထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

​ဤနေရာတွင် ဖရိုဖရဲစကြာဝဠာကြီး၏ အရာမှန်သမျှ လုံးဝ ဥဿုံ ချုပ်ငြိမ်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။