အခန်း ၈၄၂

အခန်း (၈၄၂) မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မှန်သခင်နှင့် မှန်ထဲမှလူသား။ (၁)

ပေါများလှသော အလောင်းကောင်များ၏ ပုပ်စပ်ညှီဟောင်သော အနံ့အသက်များသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် မီးခိုးရောင် သေခြင်းတရား မြူခိုးများအဖြစ် စုစည်းနေသည်။ ၎င်းတို့၏ စုဖွဲ့မှုမှာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲစစ်ဗျူဟာနှင့် ဆင်တူနေပြီး ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းအစွမ်းကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးထားသည်။ ထိုထူထပ်လှသော အဆိပ်ငွေ့များကပင် လူကို ကြက်သီးထစေရန် လုံလောက်လှသည်။

မည်သည့် သဘာဝစွမ်းအင်မျှ မရှိသော ဤနေရာတွင် သဘာဝစွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်သည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကိုသာ အားကိုးရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၏ အစွမ်းကိုပင် တစ်ဆင့်ခန့် လျော့ကျသွားစေသည်။

“မင်းတို့လိုကောင်တွေက ငါ့ကို စားချင်တာလား။ လာလေ… လာစားကြည့်ကြ”

ဟုန်ကျန်းရှန့်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖန်ရှန့်ဝူ ချန်ထားခဲ့သော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များကိုလည်း စုပ်ယူထားသူဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“ချီစွမ်းအင်ကို ချွေတာရမယ်။ အခြေခံ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ပဲ သတ်ကြတာပေါ့”

စူးချန်ခုန်းက မိမိကိုယ်ကို သတိပေးလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များမှာ များပြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အသုံးချလိုက်သည့် စွမ်းအင်တိုင်းမှာ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ရာ ရှေ့တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်များနှင့် စမ်းသပ်ချက်များအတွက် စွမ်းအင်ကို ချွေတာသုံးစွဲရန် လိုအပ်သည်။

“ဘုန်း”

ဝေးလံသော အရပ်မှ ပြေးဝင်လာသော အလောင်းကောင်များကို ရင်ဆိုင်ရန် စူးချန်ခုန်းသည် ကြိုးကြာဖြူပုံရိပ်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကဲ့သို့ အလောင်းကောင်များအုပ်စုကြားသို့ ကျဆင်းသွားပြီး ထိုဒဏ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများက အနီးနားရှိ အလောင်းကောင်များကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

“ရှူး”

နောက်ထပ် အလောင်းကောင်များစွာမှာလည်း ၎င်းတို့၏ ထက်လှသော အစွယ်များကို ထုတ်ပြကာ ပုပ်ပွနေသော မျက်နှာများမှာ ရန်လိုမုန်းတီးမှုများဖြင့် တွန့်လိမ်နေပြီး စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြသည်။

“ဘုန်း”

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော စူးချန်ခုန်းက လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အသားများ လွင့်စင်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ အလောင်းကောင်တစ်လောင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ အပိုင်းအစများက နောက်ကွယ်ရှိ အခြားအလောင်းကောင်များကိုပါ လဲပြိုသွားစေသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

စူးချန်ခုန်းမှာ မည်သည့် နည်းပညာမျှ အသုံးချရန် မလိုပေ။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကိုသာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်နေပြီး လက်သီးချက်တိုင်းမှာ လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးသံများကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လှသည်။ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အရိုးရှိသည့် အလောင်းကောင်များပင်လျှင် လက်သီးနှင့် မထိတထိ ပွတ်ဆွဲခံရရုံဖြင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားကြပြီး တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပါက အစအနမကျန် ပေါက်ကွဲပျက်စီးကာ ခြေလက်များမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

“လာစမ်းပါ”

သွေးဆာနေသော မျက်နှာနှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ စူးချန်ခုန်းထက်ပင် ပိုမိုကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးချက်များမှာ အားကောင်းပြီး မြန်ဆန်သော်လည်း ရိုးရှင်းလှသည်။

“ဝူး”

ဟုန်ကျန်းရှန့် လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည့်အခါ သူသည် သောင်းကျန်းနေသော ဆင်ရိုင်းကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး လေထုထဲတွင် သားရဲဟောက်သံများ ပြန့်လွင့်ကာ ဆင်ရိုင်းကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူ၏ လက်သီးစွမ်းအားမှာ လေထုကို တုန်ခါသွားစေပြီး အလောင်းကောင်များကို ပူဖောင်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှယန်ယီသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များအတွင်းမှ ဓားရှည်နှစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်စင်းမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်စင်းမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ကာ ပုံစံချင်း မတူကြပေ။

“ရွှီး ရွှီး ရွှီး”

ရှယန်ယီ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ အဖြူရောင်ဓားမှာ ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိကာ လေထုကို အလင်းတန်းများကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်သွားသည်။ အနက်ရောင်ဓားမှာမူ အေးစက်ပြီး အရိပ်ကဲ့သို့ ရှိနေကာ ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းပြီး နေရာအနှံ့သို့ ဟာကွက်မရှိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံရှိသည့် ဓားသမားနှစ်ဦးက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် ဟန်ချက်ညီလှသည်။ သူ၏အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အလောင်းကောင်များသာမက ပန်းထွက်လာသော ပုပ်စပ်ညှီဟောင်သည့် သွေးများပင်လျှင် သူ့ကို မထိနိုင်ကြပေ။

“တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တဲ့ ဓားသိုင်းပဲ။ အရင်က တုန်းမန်ကျန့်နဲ့ မော့ဟန်တို့ရဲ့ ဓားအတတ်တွေကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ရှယန်ယီကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်သည်။ ရှယန်ယီမှာ ရှယန်မျိုးနွယ်စုမှ ပြန်လည်ဝင်စားလာသော သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ နည်းပါးသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာမူ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ယခုခေတ်၏ ဓားသိုင်းပညာရှင်ဟု မိမိကိုယ်ကို သမုတ်ထားသူများကို အသာလေး အနိုင်ယူနိုင်ပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ စွမ်းအင်များ နိုးထလာသည့် ခေတ်တွင် ရှယန်ယီကဲ့သို့ လူမသိသော်လည်း အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များစွာ ရှိနေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။

“သတ်ကြ… သတ်ကြ…သတ်ကြ…”

ဟုန်ကျန်းရှန့်ကတော့ တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အချိန်အတော်ကြာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါတွင် သူ၏ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးခွင့် ရသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့် ထုတ်လွှတ်ထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံထားရသော အလောင်းကောင်လှိုင်းကြီးမှာ အမှောင်ထဲမှ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒီလောက် အလောင်းကောင်တွေ များနေမှတော့ ငါတို့ အမြုတေသုံးသိန်းကို မြန်မြန် စုဆောင်းနိုင်မှာပဲ”

စူးချန်ခုန်းတို့အဖွဲ့မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။ အမြုတေသုံးသိန်းဆိုသည့် အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း စုဆောင်းနိုင်ရန်မှာ အလောင်းကောင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤမျှများပြားသော အလောင်းကောင်များ ရှိနေခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အချိန်နှင့် လုပ်အားကို များစွာ သက်သာစေပါသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ သတ်ဖြတ်ရေး စက်ယန္တရားသုံးခုကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နေကြပြီး ခဏတာအတွင်းမှာပင် အလောင်းကောင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အများစုကို မောဟိုက်သေဆုံးသွားစေနိုင်သော်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ နီးကပ်နေသော စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ တစ်နေ့လုံး တစ်ညလုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။

“ဟင်.. အကောင်ကြီးတစ်ကောင် လာနေပြီ။”

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ကျန်းရှန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂါးးးးးး”

စူးရှသောအော်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံတွင် အလောင်းကောင် တိမ်တိုက်များ လွင့်ပျံလာပြီး ထိုကြားမှ ပျံသန်းနိုင်သော အလောင်းကောင်တစ်လောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအလောင်းကောင်မှာ သွေးရောင်မျက်လုံးများနှင့် နီရဲသော အသားအရေရှိပြီး အရပ် ခြောက်ပေကျော် မြင့်မားသည်။ ပုပ်ပွနေသော ကြွက်သားများမှာ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာပုံရပြီး အခြားအလောင်းကောင်များထက် သိသိသာသာ ပိုအားကောင်းလှသည်။

“ဘုန်း”

ထိုအလောင်းကောင်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ငုပ်လျှိုးဆင်းသက်လာပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်သည်။

“သေစမ်း”

ဟုန်ကျန်းရှန့်က ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ဘုရင်က မျှော်စင်ကို မထားသကဲ့သို့ အားကောင်းလှသော လက်သီးချက်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော သွေးရောင်အလောင်းကောင်ကို တိုက်ရိုက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဖူး”

သွေးရောင်အလောင်းကောင်မှာ လက်သီးစွမ်းအားကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြတ်ထွက်သွားသော်လည်း ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမှောင်ကျသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာသည် ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်မှာ သူ၏နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဓားမြှောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။