အခန်း ၈၅၃

အခန်း (၈၅၃) အမတသန့်စင်ဆေးလုံးနှင့် သေမင်းတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း။ (၁)

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားအတွင်း၌လည်း ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး မိမိအတွက် အကျိုးမရှိဘဲ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးရန် မည်သူက ဤမျှအထိ ယုတ်မာနေသည်ကို စဉ်းစား၍မရ ဖြစ်နေသည်။

ရှူးရှူးရှဲရှဲ မြည်သံများနှင့်အတူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲ၏ အကြေးခွံများအတွင်းမှ မင်ကဲ့သို့ ပျစ်ချွဲသော အရည်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်းမှာ အရာအားလုံးကို တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါ၏ အဆိပ်ရည်များ ဖြစ်ကြသည်။ အဆိပ်ရည်များ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ထိုသွေးနီရောင် နွယ်ပင်များမှာ အရည်ပျော်သွားကြသည်။ နှောင်ဖွဲ့မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးထွက်လာသည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မသေမျိုုး ပင့်ကူကြီးသည် သေသည်အထိ မရပ်နားမည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ စူးချန်ခုန်းတို့ သုံးဦးထံသို့ ဦးတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သာမန် ကုန်းမြေမို့မို့ တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကွဲအက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ပင့်ကူခြေထောက်များ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကုန်းမြေငယ်လေးမှာ ပြိုပျက်သွားပြီး အတွင်းရှိ သွေးနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲ၌ အကြိမ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ သွေးနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပေါ်ထွက်နေသော အရေပြားများကိုလည်း အဖြူရောင် ပတ်စများဖြင့် ပတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ထိုသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်ပြီး “သူပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသူကို ညနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်၏ အပြင်ဘက်၌ သူ့အပေါ် ပြင်းထန်သော ရန်လိုမုန်းထားမှုများဖြင့် ကြည့်သွားခဲ့သည့် သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားအဖြစ် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သူတို့ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစတွင် ထိုသွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့်မှာ စွမ်းအင်အမြုတေတစ်သိန်းကို စုဆောင်းပြီးစီးကာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤသွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် မီးခိုးရောင် မြူခိုးဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထိုအစား စူးချန်ခုန်းတို့ သုံးဦး ရောက်ရှိလာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် အခြားနေရာများမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မသေမျိုး သတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်ကာ သူတစ်ပါးလက်ဖြင့် လူသတ်ရန် တိတ်တဆိတ် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမသေမျိုး သတ္တဝါများသည် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ထိုသွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“အားလုံး သေရမယ်”

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်ဖြစ်သော သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပသွားပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြောက်မြားစွာသော သွေးနီရောင် မျိုးစေ့များ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ အမြစ်တွယ်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လျက် ကြီးမားလှသော သွေးရောင်ပန်းပွင့်ကြီးများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ထိုပန်းပွင့်ကြီးများသည် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားပြီး ပွင့်အာနေသော ပန်းပွင့်များအတွင်း၌ ထက်ရှသော သွားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ပါးစပ်ပေါက်ကြီးများ ရှိနေသည်။

လေတိုးသံများနှင့်အတူ ထိုပန်းပွင့်ကြီးများသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲထံသို့ အမြောက်ကျည်ဆန်များကဲ့သို့ သွေးနီရောင် လုံးပတ်များကို မြောက်မြားစွာ ထွေးထုတ်လိုက်ကြသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ထိုသွေးနီရောင် လုံးပတ်များသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွားကြရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးအားများ ပါဝင်သည့် သွေးနီရောင် စွမ်းအားများသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုး သတ္တဝါများသည်လည်း သွေးရောင်အလင်းတန်းများအတွင်း၌ ပြာအဖြစ်သို့ ပျက်စီးသွားကြသည်။

“သေချင်နေတာပဲ”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများအတွင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပြင်းထန်လာကာ သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေလျက် အရေပြားကို နီရဲသွားစေကာ ဧရာမဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်၏ အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် တူညီသွားသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းမှ ကြယ်ပုံစံရွှေလေးကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို မြားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ဆယ်စက်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။ သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ လက်ရှိအချိန်၌ တိုက်ခိုက်နှောင့်ယှက်မှုသည် စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်မြားများသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာပြီး လေထုထဲ၌ နှစ်စင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ လေနှင့်မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် နေမင်းမြားနှင့် လမင်းမြားအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမီးခိုးရောင် မြူခိုးများအတွင်း၌ နေမင်းတစ်စင်းနှင့် လမင်းတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။ တစ်ဖန် ပြန်လည်စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုး သတ္တဝါ သုံးကောင်ပင်လျှင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မသိစိတ်အရ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

နေမင်းမြားနှင့် လမင်းမြားသည် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်ထံသို့ သူ၏ အသက်ရှူသံကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပေါက်ကွဲပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

“ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုပဲ”

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ မျက်နှာပျက်သွားလေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ မြားတိုက်ခိုက်မှုမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့် စွမ်းအားရှိနေသည်မှာ သေချာပါသည်။ သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်က ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ရဲတော့ဘဲ မြောက်မြားစွာသော သွေးရောင်ပန်းပွင့်များကို ကျုံ့သွားစေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လုံးဝန်းသော အကာအကွယ်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ နေမင်းမြားနှင့် လမင်းမြားသည် ပစ်မှတ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်ကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး နီနီရဲရဲ နေမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာကာ မိုင်ပေါင်းများစွာရှိသော ဧရိယာကို သက်ရောက်စေလျက် မီးလျှံများ တလိမ့်လိမ့် တက်လာပြီး အေးစက်သော လရောင်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မြေပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားစေသည်။

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော မသေမျိုး ပင့်ကူကြီးသည်လည်း ထိုသက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးချင်းနီကာ အရိုးများ ပေါ်ထွက်သည်အထိ ဒဏ်ရာရရှိသွားတော့သည်။

“တော်တော့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့မြားချက်ပဲ”

ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် ရှယန်ယီတို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော မြား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် လွန်စွာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ညည်းတွားလိုက်မိပြီး သူ၏ လက်မောင်းများပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် အမှတ်အသားများ မြောက်မြားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုး သတ္တဝါများကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ သက်ရောက်စေကာ မြောက်မြားစွာသော သတ္တဝါများကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သေမင်းအမှတ်အသားများ ပိုမိုထင်ကျန်စေလျက် သေမင်းတောင်တန်း၏ ဖိအားတိုက်စားမှုကို ခံစားရစေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရေခဲလိုအေးစက်ကာ အသက်မဲ့သော အရှိန်အဝါများ စီးဆင်းနေပြီး ရေခဲဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ မူးဝေလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုမူးဝေမှုကို အောင့်အီးသည်းခံကာ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ဆယ်စက်ကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းသို့ ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်မှုကြောင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး လွန်စွာ ကြီးမားလာကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ရှိသော သားရဲစစ်တစ်ကောင်နှင့် ခြားနားမှုမရှိအောင် အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ခြေလက်တစ်ချောင်းဖြင့် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မသေမျိုး ဘီလူးကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ၏ ခြေလက်များသည်လည်း နဂါးများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သကဲ့သို့ တည့်တည့် တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မသေမျိုး ကျီးကန်းကြီး၏ အတောင်ပံများကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်မှ လွင့်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်၏ ပြင်းထန်သော တွန်းအားပေးမှုကြောင့် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲသည် ဝေ့ရှန့်ရှင်းက မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် လုံးဝပေါင်းစပ်ထားစဉ်ကထက် တစ်စက်မျှ လျော့နည်းခြင်းမရှိဘဲ စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

“သွားကြစို့”

စူးချန်ခုန်းသည် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်မနေတော့ဘဲ မူးဝေမှုကို အောင့်အီးကာ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲကို မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ၏ အဆုံးသတ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားစေသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုးသတ္တဝါ သုံးကောင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသော်လည်း ဆက်လက် လိုက်လံခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူတို့သည် သေမင်းတောင်တန်းအတွင်းသို့ ကျူးကျော်လာသော သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ရန် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ လှုပ်ရှားကြသော်လည်း အသိဉာဏ် လုံးဝမရှိကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။