အခန်း ၈၅၄

အခန်း (၈၅၄) အမတသန့်စင်ဆေးလုံးနှင့် သေခြင်းတရားကို ကျော်ဖြတ်ခြင်း။ (၂)

စူးချန်ခုန်း ယခုလေးတင် ပြသခဲ့သော အစွမ်းထက်လှသည့် ခွန်အားသည် မသေမျိုး သတ္တဝါများအား သူ့ကို အသက်လု တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ တားဆီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က စူးချန်ခုန်းကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သေဆုံးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုး သတ္တဝါ များအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့ကြသဖြင့် မိမိတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ဦးစားပေးခြင်းမှာ သူတို့၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇ ဖြစ်နေသည်။

“သူတို့ လိုက်မလာကြတော့ဘူးလား” ရှယန်ယီက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း ပြသခဲ့သော အစွမ်းကြောင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုး သတ္တဝါ သုံးကောင်လုံး စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သွားပြီး လက်လျှော့သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

လုံးဝ မတတ်သာသည့် အခြေအနေမှအပ မည်သူကမျှ မိမိနှင့် အဆင့်တူညီသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် အသက်လု တိုက်ခိုက်လိုခြင်း မရှိကြပေ။

“အဲ့ဒီယုတ်မာတဲ့ကောင်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်” ဟုန်ကျန်းရှန့်က အကြမ်းပတမ်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ဆုံးမြားတိုက်ခိုက်မှုသည် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုးသတ္တဝါများကြောင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုမိုတိကျစွာ ပြောရလျှင် တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုးသတ္တဝါများ သေဆုံးသွားပါက မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် သေမင်းအမှတ်အသားများ ထင်ကျန်ရစ်ပြီး သေမင်းတောင်တန်း၏ ဖိအားတိုက်စားမှုကို အဆက်မပြတ် ခံစားရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ပြသခဲ့သော စွမ်းအားကြောင့် စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်းနှင့် သူတို့အကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မသေမျိုးသတ္တဝါများကို သေဆုံးစေမည်ဖြစ်ကြောင်း သွေးနတ်ဘုရားသူငယ် နားလည်သွားသဖြင့် ယာယီအားဖြင့် လက်လျှော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အခုနက သွေးရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူအသုံးပြုခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာတွေက အရင်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့်တွေ သုံးခဲ့တာနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။ သူက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများလား” စူးချန်ခုန်း ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်။ သူသည် သေမင်းတောင်တန်း၏ တိုက်စားမှုဒဏ်ကို ခံစားနေရစဉ် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြန်လည်စဉ်းစားကာ မိမိအနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ တိုက်ခိုက်ခံရသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားအချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုသွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထားရှိခဲ့ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေသည်။

“မြင့်မြတ်တဲ့ရှေးဟောင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒီလို နေရာသေးသေးလေးအထိ လာပြီး ပြဿနာရှာနေတာပဲ” ဟု စူးချန်ခုန်းက တွေးမိသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေသော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုကြီးများကို သွေးနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ကောင်းကောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ဒေါသများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ထိုသွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် အခြားသူ့လက်ဖြင့် သတ်ရန်အတွက် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုး သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို မလိုမုန်းထားစိတ်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ခဲ့သေးသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး နောင်တွင် ထိုက်ထိုက်တန်တန် ပေးဆပ်စေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး သေမင်းတောင်တန်းထဲကနေ ထွက်သွားကြရအောင်”

သူ၏ အဆုံးစွန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး မသေမျိုး သတ္တဝါ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သေမင်းအမှတ်အသားများစွာ ထင်ကျန်ခဲ့ပြီး တိုက်စားမှုဒဏ်ကို ဆက်လက်ခံစားနေရသည်။ အချိန်ဆွဲလေလေ ပိုမိုအန္တရာယ်များလေလေ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်စိများ ဝေဝါးလာသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် တစ်နာရီကျော် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ရှေ့ရှိ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားပြီး သေမင်းတောင်တန်း၏ နယ်မြေအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သေမင်းအမှတ်အသားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကွဲအက်ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပေါ့ပါးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သေမင်းတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ တောင်ထိပ်မှာ တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

“တော်သေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘေးကင်းသွားပြီ” ရှယန်ယီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်၏ တိုက်ခိုက်နှောင့်ယှက်မှုသည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် သွေးနတ်ဘုရားသူငယ်နှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မသေမျိုး သတ္တဝါ သုံးကောင်လုံးကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ညီလေးစူးရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြီးတော့ နက်နဲလာပြီပဲ။ ခုနက သူပြသခဲ့တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က တချို့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ထက်တောင် မနည်းဘူးမလား” ဟုန်ကျန်းရှန့်က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသော စွမ်းအားကြောင့် တော်တော်လေး ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သာမန်အားဖြင့် တွေးတော၍မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။

“သွားကြစို့၊ တောင်ပေါ်တက်မယ်” စူးချန်ခုန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။ ကလဲ့စားချေရန် ကိစ္စကိုမူ နောက်မှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

သေမင်းတောင်တန်း၏ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဖိအားများ မရှိတော့သဖြင့် သူတို့ ပျံသန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကြိုးကြာဖြူပျံသန်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကြိုးကြာဖြူငှက်၏ ပုံရိပ်သည် စူးချန်ခုန်း၊ ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် ရှယန်ယီတို့ကို တင်ဆောင်လျက် တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုတောင်တန်းကြီးမှာ ပေပေါင်းသောင်းချီ၍ မြင့်မားလှပြီး တိမ်တိုက်များမှာ တောင်လယ်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကြီးမားလှသော တံခါးကြီးတစ်ချပ် ရပ်တည်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး ထိုတံခါးကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုသူမှာ ယခင် ညနတ်ဘုရားတိုင်းပြည်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် မှန်လူသား ဖြစ်သည်။

သေမင်းတောင်တန်းအတွင်း မသေမျိုး သတ္တဝါများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် မှန်အတွင်းရှိ အေးစက်သော ထိုပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက စူးချန်ခုန်းတို့အဖွဲ့အတွက် စိတ်သက်သာရာရစေသည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ကြိုးကြာဖြူငှက်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြပြီး မှန်လူသား၏ ရှေ့၌ ရပ်လိုက်ကြသည်။

မှန်အရှင်သခင်လူသားသည် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူသုံးဦးကို ကြည့်ရှုကာ ချီးမွမ်းသော အသံဖြင့် “မဆိုးဘူး၊ မင်းတို့ သုံးယောက်က ဒီနေရာကို ၁၀ ယောက်မြောက်၊ ၁၁ ယောက်မြောက်နဲ့ ၁၂ ယောက်မြောက်အဖြစ် ရောက်လာကြတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့မတိုင်ခင် ကိုးယောက်တောင် သေမင်းတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးပြီပေါ့” စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးမှ မိသားစုကြီးများမှ အခြားသူများသည် သူတို့ထက်စော၍ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ကိုးဦးမှာ သေမင်းတောင်တန်း၏ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖြစ်ကာ နောက်ထပ် လူများလည်း လာနေကြဆဲဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

သေမင်းတောင်တန်း၏ စမ်းသပ်မှုမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ၉ နိုင်ငံအတွင်း၌ ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်းရှိသော ပါရမီရှင်များ အမြဲတမ်း ရှိနေကြသည်။ ထိုဖြတ်ကျော်နိုင်သူများသည် ထိပ်တန်း မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အများအပြားကို တတ်မြောက်ထားသော မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီးများ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်က သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်လျက် တက်ကြွစွာဖြင့် “ကျွန်တော်တို့ သေမင်းတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီ။ ခင်ဗျားပြောခဲ့တဲ့စကားအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး ထိုက်တန်တဲ့ ဆုလာဘ်ကို ရမယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် ရှယန်ယီတို့သည်လည်း မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မှန်လူသား၏ ယခင်က ပြောကြားချက်အရ တတိယအဆင့်ဖြစ်သော သေမင်းတောင်တန်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ရရှိမည့် ဆုလာဘ်သည် သူတို့ကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“သေမင်းတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ ပထမဆုံး ကိုးဆယ့်ကိုးယောက်က ဆုလာဘ်တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ မင်းတို့ ဘာလိုချင်သလဲ ပြောပါ” မှန်လူသားက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။

မှန်သခင် ချန်ထားခဲ့သော ရတနာများမှာ မြောက်မြားစွာ ရှိသော်လည်း အကန့်အသတ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ပထမဆုံး ဖြတ်ကျော်နိုင်သူ ကိုးဆယ့်ကိုးဦးသာ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ရှယန်ယီက မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် “ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်ရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လိုချင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျင့်စဉ်လား” ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်းနှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။