အခန်း ၆၂၄

အခန်း ၆၂၄ - ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေရှေ့ရှိ တိုက်ပွဲ

“ကုချင်းဖန်”

“ဒီဧကရာဇ်က သူ့ကို အထင်သေးမိပုံပဲ။ ဒီလောက်ထိ ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့… ကောင်းပြီ၊ သူ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒီဧကရာဇ်ကပဲ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မယ်”

ရှထျန်းဂျွင်း ၏ မျက်လုံးများမှာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကမ္ဘာလောကကို အထင်သေးသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းရာခေတ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဟု ခံယူထားသည်။

ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် ရှထျန်းဂျွင်း သည် ခေါင်းမငုံ့ခဲ့ဖူးပေ။

ယခုမူ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက် ကုမိသားစုက ပွင့်လင်းစွာ စိန်ခေါ်လာသဖြင့် ရှထျန်းဂျွင်း မှာ နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ပေ။

ရှချိုးချိုးက ရိုသေစွာဖြင့် ပြောသည်။ “၁၃ ပါးမြောက် ဘိုးဘေးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက ကောင်းကင်ဘုံထိ ရောက်ရှိနေပြီး ကုချင်းဖန်လို လူမျိုးကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ၁၃ ပါးမြောက် ဘိုးဘေးအနေနဲ့ လှုပ်ရှားပြီး ကုချင်းဖန်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်း ရှမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ”

မကြာမီပင် ရှထျန်းဂျွင်း စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည့် သတင်းမှာ အပြည့်အဝ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကမ္ဘာ့မျက်လုံးများမှာ အရှေ့ဘက်နယ်ပယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ပိုမိုတိကျစွာ ပြောရလျှင် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤရှေးဟောင်း သက်ရှိတို့ တားမြစ်ထားသော နယ်မြေမှာ မသိနားမလည်နိုင်သော အရာများနှင့် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော သက်ရှိတစ်ခု အိပ်စက်နေသည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေသို့ ခြေချသော သတ္တဝါတိုင်းမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာရန်မှာ ရှားပါးလှသည်။

အကယ်၍ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကျိန်စာသင့်ခံရပြီး ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်မျိုး မကြုံတွေ့ရပေ။

ယခုမူ ကုချင်းဖန်သည် တိုက်ပွဲနေရာကို ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရွေးချယ်လိုက်သဖြင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မိသည်။

အချို့ဆိုလျှင် ဤတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်မလားဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် သတင်းကြားရသမျှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးနီးပါးသည် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေဆီသို့ အလောတကြီး သွားရောက်ကြပြီး ဤတိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုကြသည်။

ဆယ်ရက်တာ အချိန်မှာ မျက်တောင်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းရာ ကမ္ဘာမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၌ စုရုံးလာသောအခါ ရှေးဟောင်း သက်ရှိတို့က ကောင်းကင်ဗလာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတောင် သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်လိုက်တာပဲ”

“ဟမ့်၊ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်စုက အတူတကွ ပူးပေါင်းပြီး ဒီနေရာမှာပဲ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မှာကို ဒီနတ်ဆိုးတွေ မကြောက်ကြဘူးလား—”

သို့သော်လည်း ထိုသို့ ပြောဆိုနေသော်လည်း မည်သူမျှ ဦးစွာ မလှုပ်ရှားကြပေ။

အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက် ကုမိသားစုနှင့် ရှေးဟောင်း ရှမိသားစုတို့၏ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်၌ ကောင်းကင်ဗလာမှာ တုန်ခါသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမှ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ ပြိုကျလာပြီး ကြီးမားခမ်းနားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဗလာကို ခွဲဖြတ်၍ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်း၏ အရောင်ဖျော့သော ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ရှမိသားစု၏ ၁၃ ပါးမြောက် ဘိုးဘေး”

“ရှထျန်းဂျွင်း ”

“ဟူး… ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းရာခေတ်၏ အထွတ်အထိပ် သက်ရှိတစ်ပါးဟု ဆိုရမည်သာ၊ ဧကရာဇ်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှု”

“ဒီလူသာ မှားယွင်းတဲ့ခေတ်မှာ မမွေးဖွားခဲ့ရင် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိခဲ့တယ်။ အခုတော့ အဲဒီကောလာဟလတွေက အမှန်ပင် ဖြစ်နေပြီ”

ရှထျန်းဂျွင်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများက သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ဤအချိန်၌ ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းရာခေတ်၏ အထွတ်အထိပ် သက်ရှိတစ်ပါး ဖြစ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် နားလည်သွားကြသည်။

ဧကရာဇ်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အဆုံးစွန် တည်ရှိမှု ဖြစ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

ဤအချိန်အခါတွင် ရှထျန်းဂျွင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များက အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်ဗလာကို ထိုးဖောက်၍ အတွင်းရှိ အမှန်တကယ် ပြကွက်ကို မြင်တွေ့နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသူရာကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ တက်လာပြီး ရှထျန်းဂျွင်း ကို သတိပေးနေပုံရသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အလွန်အမင်း အရှိန်အဝါကြောင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အသက်ရှူခြင်းမှာ အလိုအလျောက် တစ်ဝက်လောက် နှေးကွေးသွားပြီး မွန်းကြပ်သကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဒါက ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့တည်ရှိမှုပဲ”

“တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ…”

တာအိုဘုရင် ထိုက်ရွှမ်းရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်နေပြီး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါများက ဤရှေးဟောင်း သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးသာ နိုးထလာပါက သူ့ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

ထိတ်လန့်ရသည်မှာ တာအိုဘုရင် ထိုက်ရွှမ်း တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

အခြား ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အလားတူပင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများမှာ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း ဤအရှိန်အဝါကို လက်တွေ့ ခံစားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်”

“ဒီတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ ဒီဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲကို ခရီးတစ်ခု သွားဦးမယ်”

ရှထျန်းဂျွင်း မှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ဗလာ၏ အခြားနေရာများကို ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ယာလက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့်အထိ ကောင်းကင်ကို ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်ဗလာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဆိုးရုပ်ပုံအချို့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှထျန်းဂျွင်း ကို ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ရှထျန်းဂျွင်း ၊ ငါတို့က ရှေးဟောင်း ရှမိသားစုကို ဘာမှ မလုပ်ရသေးပါဘူး…”

သူတို့ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှထျန်းဂျွင်း က သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူတော်စင် သို့မဟုတ် မဟာသူတော်စင်များအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသော နတ်ဆိုးသခင်များနှင့် နတ်ဆိုးကြီးများမှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ကြေမွသွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်များပါ ပျက်စီးသွားသည်။

“သာမန် နတ်ဆိုးတွေက ရှေးဟောင်းဆိတ်သုဉ်းရာ ကမ္ဘာမှာ ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဝံ့တာလား၊ င့တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို အနိုင်ကျင့်လို့ ရမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”

ရှထျန်းဂျွင်း ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ပုရွက်ဆိတ်အချို့ကို ဖိသတ်လိုက်သကဲ့သို့ နတ်ဆိုးသခင်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖိသတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ပိုမို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဤအချိန်၌ ကောင်းကင်ဗလာတွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာပြီး ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းကို ဖြတ်ကျော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူ၏ ခြေအောက်တွင် မဟာတာအို၏ စည်းမျဉ်းများက ပန်းများပွင့်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှထျန်းဂျွင်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော အမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ဓမ္မကျဆုံးသောခေတ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလောက်ထိ ရောက်ရှိလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

အခြားသူများအနေဖြင့် ကုချင်းဖန်ကို မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း ရှထျန်းဂျွင်း က မည်သို့ မမြင်နိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။ ပြိုင်ဘက်မှာ ရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေ၊ သူ၏ အရှိန်အဝါတွင် ယိုယွင်းမှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။

ထင်ရှားသည်မှာ ပြိုင်ဘက်မှာ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤခေတ်ကာလတွင် ထိုသို့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချက်ကို နားလည်လိုက်ခြင်းက ရှထျန်းဂျွင်း ကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် သူ၏ အရည်အချင်းအတိုင်းဆိုလျှင်ပင် ဓမ္မကျဆုံးသောခေတ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ဤခေတ်ကာလတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရရှိရန်မှာ မပြောပလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။