← Chapters

အခန်း ၆၂၇

Vol. 45 Ch. 627

အခန်း ၆၂၇

Vol. 45 Ch. 627

အခန်း ၆၂၇ - ငါမင်းကိုစောင့်နေခဲ့တာ ၂

သို့သော် အရာရာတိုင်းသည် အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလျင်စလို မပြုလုပ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ပထမဆုံး အဆင့်မှာ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုကို ဦးစွာ ဖိနှိပ်ပြီးမှ နတ်ဘုရား မင်းဆက်ဆီသို့ တိုးမြှင့်သွားရန် ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

နတ်ဘုရား အရှင်သခင် အိုးက တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖိနှိပ်လာသောအခါ ကုချင်းဖန်က သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။ ပြန်လည်ခုခံသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ လှိုင်းဂယက်ထသွားရာ ရှထျန်းဂျွင်း ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကုချင်းဖန်၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရား အရှင်သခင် အိုးကို အသုံးပြုလျက်ပင် သူ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် မဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်၌ ရှထျန်းဂျွင်း မှာ သူသည် ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“တိုက်”

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရှထျန်းဂျွင်း မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးကြောဆိုင်ရာ စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် တာအို အရှိန်အဝါများ တက်လာပြီး ထာဝရ မဟာတာအိုကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အထွတ်အထိပ် အရိပ်အယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မဟာတာအိုတောင်မှ အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေရသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“ဒီဧကရာဇ်က သုံးနှစ်သားမှာ စတင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ဆယ်နှစ်သားမှာ နတ်ဘုရား အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ်မှာ တာအိုနန်းတော် အဆင့်ကို ရောက်ရှိ၊ အသက် သုံးဆယ်မှာ လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။ အသက် သုံးထောင်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ရှိပြီး ဧကရာဇ်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တယ်”

“ဧကရာဇ်နယ်မြေသို့ မဝင်ရောက်ဘဲ ဒီဧကရာဇ်ကို ဒီအဆင့်ထိ တွန်းပို့နိုင်တဲ့သူမှာ မင်းက ပထမဆုံးပဲ”

“ဒါပေမယ့် ငါ ရှထျန်းဂျွင်း က အခြားသူတွေထက် အားနည်းမနေဘူး။ ကောင်းကင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်က အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို ဖိနှိပ်ထားတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်မယ့်သူက မင်းပဲ”

ရှထျန်းဂျွင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား အရှင်သခင် အိုးကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖန် ဖိနှိပ်လိုက်သောအခါ ကိုးခုမြောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တာအို သုံးထောင်၏ စည်းမျဉ်းများမှာ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထိ ရောက်သော မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအချိန်၌ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှ ရှေးဟောင်း သက်ရှိအားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

“ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်”

“ဒီကလေးသာ ဧကရာဇ်ကြီးအဖြစ် လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်ရင် သူဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ရှထျန်းဂျွင်း ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

သို့သော် ရှထျန်းဂျွင်း ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကုချင်းဖန်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွေးကြောများမှာ ရုတ်တရက် တက်ကြွလာကာ မဟာတာအို၏ သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားပြီး မကြုံစဖူး စွမ်းအားများ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်က ဘာလဲ၊ မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်အားလုံးထဲမှာ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်က အထွတ်အထိပ်ပဲ”

“ဒီနေ့၊ ငါ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ ကောင်းကင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို ချေမှုန်းပစ်မယ်”

ကုချင်းဖန် ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများက မဟာတာအို၏ သန်းပေါင်းများစွာသော သံကြိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်း လက်သီးတစ်ချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကိုပင် ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် မဟာတာအို၏ စည်းမျဉ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ထိုးနှက်ချက်မှာ နတ်ဘုရား အရှင်သခင် အိုးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသဖြင့် ဧကရာဇ်လက်နက်မှာ လေးလံသော အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မိုင်ပေါင်း သန်းချီသော ကောင်းကင်မှာ ပြိုကျပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော တားဆီး၍မရသော စွမ်းအားမှာ ဧကရာဇ်လက်နက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ရှထျန်းဂျွင်း ထံသို့ ဖိနှိပ်သွားသည်။

“ပတ်”

ရှထျန်းဂျွင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားကာ သွေးအမြောက်အမြားမှာ ကောင်းကင်ဗလာထဲသို့ ဖိတ်စင်ကျသွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတွင် ရှေးဟောင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် အနက်ရောင် ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရှေးဟောင်း သက်ရှိတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဗလာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကုချင်းဖန်ထံသို့ အကန့်အသတ်မရှိသော ဧကရာဇ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှု။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

“အဖေ သတိထားပါ”

ကုယန်၏ အမူအရာမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်ရုံမှ လွဲ၍ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကုချင်းဖန်၏ ပါးစပ်မှာ အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ကွေးညွတ်သွားသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါမင်းကိုစောင့်နေခဲ့တာ”

စကားအဆုံးတွင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

အကန့်အသတ်မရှိသော သွေးစွမ်းအားများမှာ ဧကရာဇ်လက်နက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သွေးနီရောင် ဓားလေမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး တာအို သုံးထောင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ဧကရာဇ်ကြီး၏ စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘုန်း။

နောက်ဆုံးသူမှာ တွေးတောချိန် မရလိုက်ဘဲ ကုချင်းဖန်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားသော လက်တစ်ဖက်မှာ လွင့်စင်သွားသည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပါး ကောင်းကင်တွင် သွေးထွက်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ်မှာ သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်ကာ ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်ဗလာထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

“သူက အတော်လေး မြန်မြန် ထွက်ပြေးနိုင်တာပဲ”

သူသည် ဆက်လက် လိုက်လံ မဖမ်းဆီးတော့ပေ။

ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို တားဆီးရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုချင်းဖန်မှာလည်း နည်းငယ် နောင်တ ရနေသည်။

သူ၏ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြိုတင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်ကြီး၏ နည်းလမ်းများကို အထင်သေးမိသဖြင့် အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ်၏ လက်ကိုသာ ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အမှန်တကယ် ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာမှာ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ ရှေးဟောင်း အားမာန်ကြီးသူများနှင့် အပြင်ဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများစွာကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပါး။

ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် သက်ရှိတို့ တားမြစ်ထားသော နယ်မြေထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ကုချင်းဖန်ကို ချုံခို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးရသည်။

အရာအားလုံးမှာ မျက်တောင်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုမြင်ကွင်းမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

လူတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ရှိ သွေးစွန်းနေသော ပုံရိပ်ကို ငေးမောကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် မသိစိတ်ကပင် ရိုသေလေးစားမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

“အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ”

“ဒီကလေးက ဒီလောက်အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား”

“ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်၊ ဒီကလေးသာ ဧကရာဇ်ကြီးအဖြစ် လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်ရင် ငါတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ ဘယ်ရှိတော့မလဲ—”

ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှ ရှေးဟောင်း သက်ရှိအားလုံးမှာ အတွင်းစိတ်၌ ထိတ်လန့်နေကြပြီး ကုချင်းဖန်က အနက်ရောင် အသူရာ ဧကရာဇ်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည့် အချက်ကို ယခုအချိန်ထိ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် မကြာမီပင် ဤသက်ရှိတို့၏ နှလုံးသားများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ထိုသို့သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်။

သူ့ကို ဧကရာဇ်ကြီးအဖြစ် လမ်းကြောင်း အတည်ပြုခွင့် ပေးလိုက်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်မှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ကုချင်းဖန်သည် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်းမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော လေထုကို ခံစားမိသော်လည်း သူသည် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြဘဲ ကောင်းကင်ဗလာတွင် ဓားကို ကိုင်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားကာ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကိုပင် ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ အနိုင်ယူလိုစိတ် အရှိန်အဝါဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

“ဘယ်သူမဆို လှုပ်ရှားချင်ရင် လာခဲ့ကြ၊ အားလုံးကို ငါ လက်ခံမယ်”

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤရှေးဟောင်း သက်ရှိများမှာ ကုချင်းဖန်၏ အလားအလာကို သတိထားနေကြသော်လည်း အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အဆုံးတွင်၊ ဤသူမှာ ရိုးရှင်းသော ကတိပေးနိုင်သည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေပြီး အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါးနှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားပြီး ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်းတွင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ရှိလာလိမ့်မည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ သူနှင့်အတူ ဆွဲချခံရလိမ့်မည်။

မည်သူမျှ ထိုယဇ်ပူဇော်ရာ ဖြစ်မလာလိုကြသဖြင့် ကုချင်းဖန်မှာ ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို စစ်ကြေညာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ရှေးဟောင်း သက်ရှိတစ်ပါးမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန်၏ ပါးစပ်မှာ အထင်သေးသော အပြုံးဖြင့် ကွေးညွတ်သွားသည်။

“အရင်က ဂုဏ်ယူခဲ့ကြတဲ့ ဧကရာဇ်တွေ၊ အခုတော့ ပျက်စီးသွားပြီ၊ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းပြီး ဝမ်းနည်းစရာပဲ”

စကားအဆုံးတွင် သက်ရှိတို့၏ ရှေးဟောင်းမြို့များစွာမှာ ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါး ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။

သို့သော် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာမူ ဤရှေးဟောင်း သက်ရှိများ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

ဤရှေးဟောင်း သက်ရှိများ သေယောင်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန်သည် သူတို့ကို ထပ်မံ မစွပ်စွဲတော့ဘဲ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး မဟာတာအို ဒဏ်ရာများမှာ အပြည့်အဝ မပျောက်ကင်းသေးသည့် ရှထျန်းဂျွင်း ထံသို့သာ အာရုံကို ပြန်လည် ပို့လိုက်သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ၊ အရှင်မင်းကြီး ပြောစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသေးလား”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှထျန်းဂျွင်း မှာ ခါးသီးသော အပြုံးကို ပြသသည်။ “ဖြစ်ခဲ့သမျှ ဖြစ်ပါစေ၊ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက် အစားထိုးဝင်ရောက်လာတဲ့အတိုင်း ဒီခေတ်က ငါ့အတွက် မဟုတ်တော့ပါဘူး၊ ရှမိသားစု ဒီတိုက်ပွဲကို အရှုံးပေးပါတယ်”

“ယခုအချိန်မှစ၍ ရှေးဟောင်း ရှမိသားစုမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ထံ အညံ့ခံပါသည်”

ရှမိသားစု၏ ၁၃ ပါးမြောက် ဘိုးဘေး ရှထျန်းဂျွင်း အနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်ယူမှု ရှိသော်လည်း သူ၏ စကားကို တည်သည်။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်၍ သူ၏ ကတိကို ပြည့်မီအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အခြား ရှမိသားစုဝင် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သွားသော်လည်း ငြင်းဆိုရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။

အဆုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးမှာပင် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်၍ သူတို့ နောက်ထပ် ဘာများ လုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။

ထို့အပြင် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက် ကုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်လာမည့် အနာဂတ် လမ်းကြောင်းမှာ ကြိုတင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်ကာ သူသည် တစ်ခေတ်လုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်လာမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်သည်။

လမ်းကြောင်းကို မတည်ပြုမီကပင် ထိုက်ချူ ရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်းမှ အိပ်စက်နေသော ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ပါးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီး အခြား ရှေးဟောင်း သက်ရှိများကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား

ဤစွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မည်သူမျှ သူနှင့် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေ။

ရှေးဟောင်း ရှမိသားစုမှာ အမွေအနှစ်အချို့ ရှိသော်လည်း ထိုသို့သော အားမာန်ကြီးမားသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ကြေးကို ထမ်းရွက်ရန် အသင့်မရှိခဲ့ပေ။

All Chapters