အခန်း (၆၄၃-၆၄၄)

အခန်း (၆၄၃)။

အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ အထွက်အထိပ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မနှင့် ငွေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့တို့သည် မုနိအလင်းစက်ဝန်းထဲ၌ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့ပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်း လှုပ်ရှားမူတိုင်းက ဟုန်ယွိ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ထင်ထင် ရှားရှား ရှိနေလေသည်။

သူတို့၏စကားသံများ အားလုံးမှာ ဟုန်ယွိ၏ နားထဲသို့ စီးဝင်နေပြီး၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကိုလည်း သူ၏မျက်စိဖြင့် မြင်နေရသည်။ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာရပ်မှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မုနိအလင်းစက်ဝန်းတွင် ပေါ်နေသော မြင်ကွင်းများမှာ ရိုးရိုးပုံရိပ်ယောင်များ မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် ဟုန်ယွိသည် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာပေါင်းများစွာကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ထုတ် ကာ တိုက်ရိုက် စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုမုနိအလင်းစက်ဝန်းကို အသုံးပြု၍ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း ကာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မနှင့် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့တို့ကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏက ကျိုးယွိအကယ်ဒမီတွင် မုနိအလင်းစက်ဝန်းကို အသုံးပြု၍ ယောင်ချင်းဟွေ၏ မြင်းရထားကို ‘ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်’ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲယူခဲ့ သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဟုန်ယွိသည် အလျင်စလို မပြုလုပ်သေးပေ။

ပထမအချက်မှာ၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းသည် အစီအရင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဝန်းရံ ထားသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ကျောင်းတော်မှာ ကြီးကြီး မားမား ထိခိုက်မူမရှိခဲ့ပေ။ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ စုဝေးနေသဖြင့် တစ်ချက်ကလေး သတိပြု မိသွားသည်နှင့် မြေလှန်ပစ်မတတ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားသွားနိုင်ပါသည်။ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် မကြောက်သော်လည်း သတ်ဖြတ်မှုများစွာ ကျူးလွန်ပြီး အလောင်းများ တောင်လိုပုံ၊ သွေးများ မြစ်လိုစီးခြင်းမျိုးကို မလိုလားပါ။ ၎င်းသည် လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်၏ ကျင့်ဝတ် မဟုတ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ၊ ‘ကောင်းကင်လေ မြေကြီးအညစ်အကြေး’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်နိမိတ် ဟောကိန်းအရ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေပါသေးသည်။

တတိယအချက်မှာ၊ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေမှ မဒမ်ကျောက်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သော ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့နှင့် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် မတို့ ကြံစည်နေသနည်း ဟူသောအချက်ပင်။ ဤနောက်ကွယ်တွင် ဟုန်ရွှန်ကျိ သို့မဟုတ် ချင်းဧကရာဇ် ယန်ဖန်တို့၏ အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသလား။ သို့မဟုတ် ကောင်းကင် အပြင်ပနယ်မြေမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်ပတ်သက်နေသလား။

ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေ၏ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲမှုများ စတင်ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန်ကြယ်ကမ္ဘာမှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အခြားသော ကြယ်များ တွင် အစွမ်းထက်သည့် အင်အားစုများစွာ ရှိနေကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှောင်ရှိူက် နေထိုင်ရာကြယ်နှင့် ‘အနန္တဘိုးဘေးသခင်’ နေထိုင်ရာ ကြယ်များကဲ့သို့ပင်။ ထိုကြယ်များ အပြင် တခြားသော ကြယ်များလည်း ရှိနေနိုင်ပါသေးသည်။

ကြယ်တိုင်းတွင် အနည်းဆုံး အစွမ်းထက်သော ပညာရှင် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦး ရှိနေ တတ်ကြသည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် ယန်ဖန်တို့သည် ‘ဝံပုလွေကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်’ လိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေဆီသို့ လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ပညာရှင်များစွာကို မဟာကမ္ဘာလောကဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြရာ အခြေအနေမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းပဲ။ ကင်းခြေများက သေသွားရင် တောင် လှုပ်ရှားနေသေးတယ်။ ငတ်နေတဲ့ ကုလားအုတ်ဟာ မြင်းထက် ကြီးသေးတယ်ဆို တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီအနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းဆိုတဲ့ ကုလားအုတ်ကြီးကတော့ မငတ်သေးတဲ့အပြင် အရမ်းတောင် ဝဖီးနေသေးတယ်။ သူက မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆိုတဲ့ သခင်တစ်ဦးကိုပဲ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တာ။”

မုနိအလင်းစက်ဝန်း အတွင်း၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်မနှင့် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့တို့မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုအတွင်း ရှိနေကြသည်။ ထိုနေရာမှာ ကျောင်းဆောင်တစ်ခုနှင့်တူပြီး နေရာအနှံ့တွင် အိုးကြီးများကို ချထားကာ အတွင်း၌ အဝါရောင်မီးလျှံများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေကြသည်။ ထိုအပူရှိန်များကို ကျောင်းဆောင်အတွင်းရှိ အစီအရင်များက စုပ်ယူနေကြလေသည်။

“မီးလျှံငါးပါး လှုပ်ရှားခြင်း အစီအရင်’ က မဆိုးဘူးပဲ။ ‘သွေးနတ်ဆိုး အစီအရင်’ ကလည်း မဆိုးဘူး။ ‘အစွန်းရောက် ယင်၊ ယန်၊ နေလ အစီအရင်’ ကလည်း မဆိုးပါဘူး။” ဟုန်ယွိသည် ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျောင်းတော်၏ အစီအရင်များကို ထိုးဖောက်မြင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မနှင့် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့တို့၏ စကားဝိုင်းကိုလည်း နားထောင်နေလိုက်သည်။

ကျောင်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဖြစ်သော ‘မူလစွမ်းအင် ခန်းမဆောင်’ အတွင်း၌….

“မိုးမြေအရှင်... ကျွန်မတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်အရ ကျွန်မက ‘မှော်နတ်ဘုရား’၊ ‘သွေးနတ်ဘုရား’ နဲ့ သိုင်းသူတော်စင် သုံးဦးဖြစ်တဲ့ ‘မိုးကြိုးဖျက်ဘုရင်’၊ ‘ပါလာဒင်ဘုရင်’ နဲ့ ‘မိုးကြိုးနက်ဘုရင်’ တို့ကို မဒမ်ကျောက်ဆီ လွှတ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ မဒမ်ကျောက်က သူတို့ကို သုံးရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မက မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို ဝတ်ရုံခြုံလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

“မဒမ်ကျောက်က သူတို့ကို ကောင်းကောင်း အသုံးချနေပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တောင် မှော်နတ်ဘုရားကို တချို့အရာတွေမှာ အသုံးချခဲ့သေးတယ်။ အဲဒီအခါကျမှပဲ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက တကယ့်ကို မြင့်မြတ်နယ်မြေ ခြောက်ခုထဲက အစွမ်းထက် နေရာတစ်ခုဆိုတာ သိလိုက်ရတာပါ။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ငွေရောင်မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောပြခဲ့တာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး ကိုးစက်၊ ရှန်တန်သိုင်းသခင် အယောက် ၃၆၀ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ မဟာဆရာသခင် ၁၈ ယောက်နဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ၇ ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တွေကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနှစ်သာရသွေးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အသက် စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်လည်း လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိခဲ့ပြီ။ ဒါက ကျွန်တော် အသိဉာဏ်စဝင်ကတည်းက ဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တောင့်တခဲ့ရတဲ့ ဆန္ဒပဲ။ အခုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားခဲ့ပါပြီ။”

“မိုးမြေအရှင်... မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆိုတာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင် ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလေ။ သူရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ဘုရင်တွေရဲ့ ကျမ်းစာတွေကနေ ဆင်းသက်လာတာ။ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က နတ်ဘုရားအသစ် တစ်ပါးဆိုတော့ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကနေ လေ့လာ သင်ယူနိုင် တာက သဘာဝပါပဲ။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မက ဆိုလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့... မဒမ်ကျောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေလို့ မိုးမြေအရှင်ကတောင် သူမကို ‘မဒမ်’ လို့ ခေါ်နေရတာလဲ။”

“အဲဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းက ဟုန်ရွှန်ကျိဟာ အတွင်းနှလုံးသား နတ်ဆိုး တွေရဲ့ ပိတ်လှောင်မှုကို ခံနေရပြီး ‘လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ မဒမ်ကျောက်ကလည်း ဘာအဆင့်အတန်းမှ မရှိခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဟုန်ရွှန်ကျိဟာ ကြီးမား တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိထားပြီ၊ သူက အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလို ‘ထာဝရအသက် တာအိုသစ်သီး’ ကိုလည်း ဝါးမြိုထားတယ်။ သူက လေဟာနယ် ဖျက်ဆီး ခြင်းအဆင့်ဆိုတဲ့ အဆုံးစွန်နယ်ပယ်ကိုရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ။ သူရဲ့ အစွမ်းက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာလွန်သွားပြီ။ သူရဲ့မဒမ် အဆင့်အတန်းကလည်း မြင့်တက်လာတာဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း သူမကို ခွဲခြားပြီး ဆက်ဆံရတော့မှာပေါ့။ ကျွန်တော့် မျက်လုံးထဲမှာတော့ စွမ်းအားကသာ အဓိကပဲ။ အဲဒါကလွဲရင် ကျန်တာတွေက အပိုစကားတွေပဲ။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

“သွေးသားယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ ဒါက ရှေးဟောင်း စုန်းအတတ်ပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ် အသစ်ပြန်လည် ဖန်တီးတဲ့ အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ ‘မြစိမ်းရောင်သွေး ယဇ်ပူဇော်ခြင်းပညာ’ လောက် မကောင်းပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို လူသားတစ်ယောက်လို ခိုင်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရရှိစေ နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတာကိုး။ သူက လူသားအင်မော်တယ် အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ ဒါက သွေးသားယဇ်ပူဇော်ခြင်းကြောင့်ကိုး။” ဟုန်ယွိသည် သူတို့၏ စကားကို နားထောင် ရင်း ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေမိသည်။

သွေးသားယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးက အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းအတွက် ရှန်တန်သိုင်းသခင် ၃၀၀ ကျော်၊ မဟာဆရာသခင် ၁၈ ယောက်နှင့် သိုင်းသူတော်စင် ၇ ယောက်တို့၏ သွေး၊ အသား နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များ လိုအပ်သည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာဦးရတနာများနှင့် မိုးကြိုးအနှစ်သာရများ စွာလည်း လိုအပ်လေသည်။

“ငါက ‘ဟွာလျှို’ ရဲ့ သူရဲကောင်း ဆယ်ဖော်၊ ‘မိုးကြိုးဘုရင်’ နဲ့ တခြားစစ်သူရဲကောင်းတွေ ကို ဖမ်းဆီးပြီး နန်းတော်ကို အပ်နှံခဲ့တာ။ နှမြောစရာပဲ။ အဲဒီ သိုင်းသူတော်စင်တွေအားလုံး ယဇ်ပူဇော်ခံလိုက်ရပြီ ထင်တယ်။ ဒါကိုသိခဲ့ရင် ငါ သူတို့ကို အပ်နှံခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟုန်ယွိက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်ပွဲတုန်းက ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်သည် ဝူတံခါး၌ အကျဉ်းသား သုံ့ပန်းများကို အပ်နှံခြင်း အခမ်းအနား ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် စစ်သုံ့ပန်းများကို သိမ်းဆည်းရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဟုန်ယွိသည် ‘ချီလင်’ ကို လွှတ်၍ နန်းတော်ကို အရှက်ခွဲကာ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် နန်းတော်ကသာ အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသတွင် သိုင်းသူတော်စင် ၃၀ မှ ၄၀ ကြား ရှိခဲ့သည်။ မရေတွက်နိုင်သော မဟာဆရာသခင်များနှင့် ရှန်တန်သိုင်းသခင်များ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး ‘မိုးကြိုးဘုရင်’ ကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် များလည်း ပါဝင်သည်။ အနောက်ဘက်ဒေသ ၏ သိုင်းပညာ အနှစ်သာရများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အကုန်အစင် လုယက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရင်းအမြစ်များသည် နန်းတော်၏ အင်အားကို မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်ပါသည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ဟုန်ရွှန်ကျိက ထိုသိုင်းသူတော်စင်များကို ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့အတွက် ‘သွေးသားယဇ်ပူဇော်ခြင်း’ အဖြစ် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ ပေ။ သူသည် ကမ္ဘာဦးခေတ်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးများနှင့် ဘာမှမခြား တော့ပေ။

ဟုန်ယွိက ‘သွေးသားယဇ်ပူဇော်ခြင်း’ အကြောင်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သေဆုံးသွား တာက ယဇ်ပုရောဟိတ် အရှင်မအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျောင်းတော်ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို တရားဝင် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားတာပေါ့။ အရင်က သုံးလိုမရခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း သုံးခွင့်ရသွားပြီ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေ အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ။ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ။”

“တာအိုပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံလေ၊ ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခက်ခဲလေပဲ။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း၊ “ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဟုန်ရွှန်ကျိသာ ကျွန်မကို အပ်စိုက်မှတ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေအားလုံး၊ ‘ထာဝရအသက် တာအိုသစ်သီး’ ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်အောင် ကူညီပေးဖို့ ‘နဂါးသွေး’ တချို့ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့၊ ကျွန်မ သူ့ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်ဖို့ သဘောတူမှာ ပါ။”

“အနှစ်သာရသွေးနဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို စုစည်းခြင်းကျမ်းဆိုတာက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ ယဇ်ပုရောဟိတ် အရှင်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ လူသား အင်မော်တယ်အဖြစ် ကျင့်ကြံနိုင်ရင်၊ နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် အသစ်လဲတဲ့အခါ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က သွေးစွမ်းအင်နဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကို မူလ စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဝင်စားတဲ့အခါမှာလည်း လူသားအင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ပြီး ရရှိနိုင်မယ်။ ဒီလိုမျိုး သံသရာလည်ပြီး ခန္ဓာသစ်တွေ အကြိမ်ကြိမ်လဲရင်း စွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းမယ် ဆိုရင် ခင်ဗျားအနေနဲ့ 'ဖန်ဆင်းရှင်' နယ်ပယ်ကို မကြာခင်မှာပဲ ရောက်သွားမှာပါ။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က ဆိုသည်။

“မိုးမြေအရှင်က ကျွန်မရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ဒီလောက်အထိ နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကလည်း မသေးဘူးပဲ။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ “ဟုတ်ပါ တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်မသာ ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်လဲပြီး အဲ့ဒီငါးကြိမ် စလုံး 'လူသားအင်မော်တယ်' ခန္ဓာကိုယ်တွေ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ 'ဖန်ဆင်းရှင်' အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပါ။”

“ငါးကြိမ်တောင်လား။ အဲဒီလောက်တောင် များတာလား။ ဖန်ဆင်းရှင်နယ်ပယ်က အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲတာလား၊” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့မှာ အနည်းငယ် အံ့အား သင့်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား ပြီး၊ “အဲဒီ ဟုန်ယွိဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ပါး ဖြစ်သွားရတာလဲ။”

“ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း တစ်စောင်တည်းနဲ့တင် သူက ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ ဖန်ဆင်းရှင် မပြောနဲ့၊ ယန်နတ်ဘုရားတောင်မှ သူ့အတွက်တော့ မထူးဆန်းတော့ဘူး။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမဘေးရှိ ခုံပေါ်မှ စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းမှာ သိုးရေဖြင့် ချုပ်ထားသည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

“ဟွန်း... ငါ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်လာတဲ့ တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီကောင်လေးကို တစ်စစီ ဆွဲဖြတ်ပစ် မယ်။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲဖို့အတွက် ဒိုင်ဇင် ဘုရားကျောင်း က ရဟန္တာတွေနဲ့ ဗောဓိသတ္တတွေကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တုန်းက မန်ပိုင်ယွန်က အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ။ သူမကြောင့် ငါ မဟာတာအိုကို နားလည်ဖို့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက် နောက်ကျသွားခဲ့ရတယ်။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သီး အလယ်မှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် ထိုငွေရောင် အလင်း တန်းမှာ တုန်ခါသွားပြီး အမည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“ယင်ယန်ဖရိုဖရဲတူလား။ ဒါက မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး ပညာရပ်ပဲ။ ရှင် ဒါကို တတ်မြောက်ထားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားဘူး။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

“ကျုပ်က ယင်ယန်ဖရိုဖရဲကျမ်း တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ထား တာ။ ဒါတင်မကဘူး၊ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း လောကတုန်ဟည်းမယ့် အနှိုင်းမဲ့ ပညာရပ် တွေကို ဖန်တီးထားပြီးသား။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က ရုတ်တရက် မတ်တတ် ရပ်လိုက်ပြီး၊ “ဒီနေ့ ကျွန်တော်လာတာက ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့ အမိန့်အရပဲ။ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းအတွက် လိုအပ်တာတွေကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်ထားဖို့ သူက တိုက်တွန်း ခိုင်းလိုက်တယ်။ နောက်ကိုးရက်နေရင် ခင်ဗျားဟာ မြို့စားဝူဝမ် အိမ်တော်ဆီ လက်ထပ် ဝင်ရောက်ရတော့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ခင်ဗျားဟာ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ် အရှင်မ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဟုန်အိမ်တော်ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။ ခင်ဗျားရဲ့ အဆင့်အတန်းလည်း ပြောင်းလဲသွားမှာကို နားလည်ထားဖို့လိုလိမ့် မယ်။”

“ကျွန်မရဲ့ အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားမှာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ မိုးမြေအရှင်... ကောင်းကောင်း ပြန်ကြွပါ။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မကလည်း မတ်တတ် ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းဖြင့် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း ခန်းမရှိ အစီအရင်များကို ဖွင့်ပေးလိုက် လေသည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှား သွားပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“ဟွန်း… သေးနုပ်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဒီလောက်အထိ မောက်မာရဲတယ်ပေါ့။”

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း ခန်းမ အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဖေးဟုန်အာ... ငါ မင်းကို ငါ့ရဲ့သမီးအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးပြီ။ မင်း စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ အဲဒီ ရှောင်ရှိူက်ကို ရှင်းပေးမယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီဟုန်ရွှန်ကျိဆိုတဲ့ လူကိုလည်း ငါ စီစဉ်ပေးမယ်။ ဒီကိုးရက်အတွင်းမှာ မင်း မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဆီ သွားပြီး ‘သခင်လေးရှူ’ ဆိုတဲ့ လူကို ရှာပါ။ သူကသာ မင်းရဲ့ တကယ့် အနာဂတ်ခင်ပွန်းလောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

“နားလည်ပါပြီ။” ယဇ်ပုရောဟိတ်မက ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ စကားအနည်းငယ် ပြန်ပြော လိုက်ပြီးနောက် ထိုအသံထွက်ပေါ်ရာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် ပိတ်သွားလေသည်။ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

“အံ့ဩစရာပဲ...” ဟုန်ယွိသည် ‘မုနိအလင်းစက်ဝန်း’ ကို ရုတ်တရက် ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်တစ်စကဲ့သို့ ပုန်းကွယ်လိုက်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ သည့်အခါ သူ၏စိတ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန် အစွမ်းထက်သော အသိစိတ်တစ်ခုက ပြဒါးရည်များ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဟင်းလင်း ပြင်တစ်ခုလုံးကို သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအသိစိတ်မှာ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်ကြီးကဲ့သို့ သိပ်သည်းလှပြီး ဖမ်းဆီးသင့်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖမ်းဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုစွမ်းအားကို မကြောက်သော်လည်း၊ ပုန်းကွယ်နေပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သလို ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ အပေါ် နားလည်မှုမှာ လည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအသိစိတ်မှာ သူ့ကို မတွေ့ရှိဘဲ ဖုန်မှုန့်တစ်စကဲ့သို့သာ သတ်မှတ်ကာ လျစ်လျူရှုသွားလေသည်။

“သခင်လေးရှူနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။ ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေကလူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဗဟိုကမ္ဘာကလူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူမက အဆင့်အတန်းရော ကျင့်ကြံမှုပါ အလွန် မြင့်မားပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေတယ်။ သခင်လေးရှူရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဗဟိုကမ္ဘာမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနဲ့ တန်းတူပဲ။ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ။ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ရမယ်။”

ဟုန်ယွိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စကြာဝဠာပြောင်းလဲခြင်း နိယာမ ကိန်းဂဏန်းကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဟောကိန်းနှစ်ခုမှာ ထပ်သွားလေသည်။ တစ်ခုက လေ၊ နောက်တစ်ခုက မီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ‘လေမီး မိသားစု’ ဟူသော ဟေက်စ်ဇာဂရမ်နိမိတ် ဟောကိန်း ဖြစ်လေသည်။

“လေမီးမိသားစုဆိုတဲ့ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်နိမိတ် ဟောကိန်းအရ အမျိုးသမီးက အတွင်းမှာရှိ ပြီး အမျိုးသားက အပြင်မှာ ရှိတယ်။ ဒါဆိုရင် သူမက အဲဒီဗဟိုကမ္ဘာက ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဇနီးလား။ ဒါမှမဟုတ် သမီးလား။ ညီမလား။ နှမြောစရာပဲ၊ အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ အတွေးစက မြန်လွန်းတယ်။ သူမရဲ့ကျင့်ကြံအဆင့်ကို ငါ အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ ဗဟိုကမ္ဘာ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို ကြည့်ရင် သူ့မိသားစုဝင်တွေဟာလည်း သာမန် မဟုတ်တာ သေချာတယ်။” ဟုန်ယွိသည် စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ငါပြန်ရောက်တဲ့အခါ သေချာ တွက်ချက်ကြည့်ရမယ်။ အခုတော့ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ ထွက်လာပြီဆိုတော့ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။” ဟုန်ယွိသည် တွက်ချက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သဲကန္တာရ၏ အစွန်းတွင် ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ငွေရောင်အလင်းတန်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပါတော့သည်။

အခန်း (၆၄၄)။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ငွေရောင်အလင်းတန်းမှာ မိုးတိမ် များကို ထိုးဖောက်ကာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေလေသည်။ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါခြင်း မရှိပေ။ လေထုကို ထိုးခွဲသံ သို့မဟုတ် ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပူရှိန်များလည်း မရှိဘဲ၊ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ‘မိုးမြေသွေးကြော လွတ်မြောက်ခြင်း’ ပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ဤပညာရပ်မှာ ယုဝမ်မူ၏ ‘ကောင်းကင်ထိုးဖောက် ဓားလွတ်မြောက်ခြင်း’ ပညာရပ်ထက် မနိမ့်ကျပေ။ ၎င်းမှာ မဟာကမ္ဘာလောကအတွင်းရှိ ပျံသန်းခြင်း ပညာရပ် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့သည် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ကီလိုမီတာတစ်သောင်းဝေးသော သဲကန္တာရ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိရန် အသက်ရှူချိန် သုံးကြိမ်စာမျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိက သူ့ထက် ပိုမြန်နေလေသည်။

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

“ဘယ်က လူရမ်းကားလဲ။ ငါ့လမ်းကို ဘယ်သူ တားရဲတာလဲ။” သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင် စီးကြောင်းများမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“မိုးမြေအရှင်... ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ‘ကျီရှန်းထျန်း’ ရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ခင်ဗျားဟာ ရှန်တန်သိုင်းသခင် ရာပေါင်း များစွာ၊ မဟာဆရာသခင်တွေနဲ့ သိုင်းသူတော်စင်တွေရဲ့ အနှစ်သာရသွေးနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် တွေကို ဝါးမြိုခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး ကိုးစက်ကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးထားတယ်။ နှမြောစရာပဲ၊ တကယ် ကို နှမြောစရာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကသာ ခင်ဗျား ဒီအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ရင် အထွဋ်အထိပ် ကောင်းကင်နယ်မြေဟာ အခုလို နန်းတော်ကို မှီခိုပြီး အသက်ဆက်နေရတဲ့ ကြောင်ကြီးကြောင်ငယ် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘဲ တကယ့် မြင့်မြတ် မြေနယ်တစ်ခု ဖြစ်နေမှာ။”

ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူတို့ သည် ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင် သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို အထင်အရှား မြင်နေရသည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့တွင် ငွေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှည်လျားကာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး မုတ်ဆိတ်မွှေး မရှိဘဲ ပါးသိုင်းမွှေး ကျဲကျဲသာ ရှိသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ ဘဝလောကဓံများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ပေးစွမ်းသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျကာ အင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

သို့သော် သူ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသော အလွန်ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ဝါးမြိုလိုသော အရှိန်အဝါအချို့လည်း ရှိနေရာ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးသူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါမှာ သူ၏ အရိုးထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ပညာရှင်မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ ခံစားမိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ထက် ကျော်လွန် သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုပင် ဖြစ်ပါသည်။

“ဟုန်ယွိ”

ကောင်းကင်ယံ၌ ဟုန်ယွိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့သည် အစပိုင်းတွင် အံ့ဩသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပါသည်။ သူသည် မပြေလည်နိုင်သော ရန်ငြိုးများ ပြည့်နှက်နေ သည့် လေသံဖြင့် ဟုန်ယွိ၏အမည်ကို ခါးခါးသီးသီး ခေါ်လိုက်ပါသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်ပဲ။ ခင်ဗျား အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ။ ဟုန်ရွှန်ကျိက အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် လက်ထပ်ယူချင်နေတာကို ကျုပ် မသိဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာ လား။ အခု ကျုပ် ခင်ဗျားကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ မှော်စွမ်းအား အားလုံးကို အမြန်ဆုံး ဖျက်ဆီးပြီး၊ ကျုပ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက် ကန်တော့ကာ အသနားခံပါ။ ဒါဆိုရင် ကျုပ် ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ခင်ဗျား အခုထိ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံလာခဲ့တာတွေအားလုံး ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားပြီး၊ ခင်ဗျားလည်း ထာဝရ ပျက်သုဉ်းသွားရလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မကြည့်နဲ့၊ ဟုန်ရွှန်ကျိ လာကယ်မှာကိုလည်း မျှော်လင့်မနေနဲ့။ ကျုပ် ဒီပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို အနှိုင်းမဲ့ မှော်ပညာရပ်နဲ့ ချိတ်ပိတ်ထားပြီးပြီ။ ဟုန်ရွှန်ကျိ မပြောနဲ့၊ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နဲ့ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ တို့ အတူတူ ရောက်လာရင်တောင် ခင်ဗျားရဲ့ ဒီနေ့ ကံကြမ္မာကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါဆိုလည်း ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော မှော်စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုချပ်ဝတ်မှာ သားရေပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော်လည်း အရေပြားမဟုတ်ဘဲသလို ငါးကြေးခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရ သော်လည်း ငါးကြေးခွံလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းမှော်သင်္ကေတများစွာ ရေးထွင်းထားပြီး စုပ်ယူနိုင်စွမ်း စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

သူသည် ထိုချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များမှာ ရုတ်ချည်းပင် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားပြီး ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ စီးဆင်းလာကာ ထိုသံချပ်ကာအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပါသည်။

“မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါးထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ‘နတ်ဆိုးငါးမန်း ချပ်ဝတ်’ လား။” ဟုန်ယွိသည် ထိုချပ်ဝတ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ‘နတ်ဆိုးငါးမန်း ချပ်ဝတ်’ ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို နဂါးကြေးခွံတွေ၊ နဂါးသွေးတွေနဲ့ ရှေးဦးရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုပြီး ပြန်လည် သွန်းလုပ်ထား တာ။ အခုတော့ အရင်ကထက် ဆယ်ဆ ပိုစွမ်းထက်သွားပြီ။ အခု ငါ ဒီချပ်ဝ်ကို ‘မိုးမြေသခင် ဝတ်ရုံတော်’ လို့ အမည်ပြောင်းလိုက်ပြီ။” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က လုံးဝ မလှုပ်ရှား ဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းထားသည်။ သူ ဘာတွေးနေသည်ကို သိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ရှေးဦးရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဟုတ်လား၊ အဲဒါတွေက ယုဝမ်မူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာတွေ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။” ဟုန်ယွိသည် မိုးမြေသခင် ဝတ်ရုံတော်၏ အနှစ်သာရကို အထင်အရှား မြင်နေရသည်။ ၎င်းတွင် ယုဝမ်မူ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော မှော်ရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုဝမ်မူသည် ‘ရှေးဦး ကောင်းကင်ထိုးဖောက်တာအို’ ကို အမွေဆက်ခံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းအတွင်း အသတ်ခံရစဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မှော်ရတနာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ် သော “ကောင်းကင်ဘုံ တက်လှမ်းခြင်း ရွှေစေတီတော်နှင့် ကောင်းကင်ယှဉ်တွဲ လှေကား တို့ကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော မှော်ရတနာများကိုမူ ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောက သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမှော်ရတနာ အစိတ်အပိုင်းများအားလုံးကို အရည်ကျိုကာ ဤ ‘မိုးမြေသခင်တာအို ဝတ်ရုံတော်’ အဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤတာအိုဝတ်ရုံ၏ စွမ်းအားမှာ ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ နှင့် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ‘ဝိညာဉ်လေးပါး နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ နှင့် ‘အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်’ တို့ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့၏ နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်လေသည်။ (“ဝိညာဉ်လေးပါး နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်”) ဟူသည်မှာ မိုးပြာနဂါး၊ ကျားဖြူ၊ ဗာမီလီယံငှက်၊ လိပ်နက်) ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲ (၄) ပါး ရဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်ခဲ့တဲ့ ချပ်ဝတ်လေးစုံကို ဆိုလိုပါသည်)။

“လိုတရတောင်ဝှေး... ထွက်လာစမ်း၊”

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့သည် ဝတ်ရုံတော်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးစာမျှ ထူထဲသော သံတောင်ဝှေးတစ်ချောင်းက သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုသံတောင်ဝှေးမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ အစိမ်းရောင် တောက်ပ နေ၏။ မှန်သားပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း မှော်သင်္ကေတ များစွာ ဝင်းလက်နေပြီး ပြင်းထန်ကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဤတောင်ဝှေးမှာ အချိန်မရွေး ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ထိုးဖောက်သွားနိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါးထဲက ‘ကောင်းကင်တုန်ခါလေး’၊ ‘အကန့်သတ်မဲ့မြှား’၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြိုခွဲရုပ်သေးနဲ့ ‘မက်မွန် နတ်ဘုရားဓား’ တို့က ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီ။ အခု ခင်ဗျားဆီမှာ ‘နတ်ဆိုးငါးမန်း ချပ်ဝတ်’ နဲ့ လိုတရတောင်ဝှေး ရှိနေတာပေါ့။ ကျောက်ဖေးအာ ပြောပြချက်အရ ‘ဖရိုဖရဲ တွင်းနက်ကျမ်းကလည်း ခင်ဗျားဆီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုပဲ။ အခု အဲဒါကို ကျပ်ဆီ ပေးအပ်စမ်း”

ဟုန်ယွိသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ထိုသို့ ဖမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာသည် ရုတ်ချည်း အရောင် ပြောင်းသွားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပါသည်။ အလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ဖိသိပ် ခံလိုက်ရကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပါသည်။

“မိုးမြေအရှင်အတွက် ချိုးဖောက်ပေးစမ်း။ ဖရိုဖရဲတွင်းနက်တူ၊ လိုတရတောင်ဝှေး ပညာ ရပ်။”

ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့သည် မကြုံစဖူးသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူက လက်ထဲရှိ လိုတရတောင်ဝှေးကို ကောင်းကင်ယံသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရား တောင်ဝှေးမှာ ထိုးတက်သွားပြီး ဟုန်ယွိကို ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ အခြားလက်တစ်ဖက်မှာ တူတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားများမှာ တစ်သား တည်း ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏သွေးစွမ်းအင်များမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တိုးပွားလာပြီး တူဖြင့် ရိုက်ချ လိုက်လေသည်။

ဝုန်း…..

ယင်ယန်ဖရိုဖရဲတွင်းနက်အစီအရင်သည် တူ၏အရှိန်အဝါ အလယ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လာသည်။ အဖြူနှင့် အမည်းရောင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့သည် ယင်ယန်ဖရိုဖရဲတွင်းနက် အစီအရင်နှင့် ဖရိုဖရဲတွင်းနက် တူပညာရပ်ကို အတူတူ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းအား မှာ ‘ကောင်းကင်တုန်ခါလေး’ နှင့် ‘အကန့်သတ်မဲ့မြှား’ ဆယ်စင်း၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှလေ သည်။

“ဖရိုဖရဲတွင်းနက်တူ ပညာရပ်က တကယ့်ကို အထွက်အထိပ် ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလက်ထဲမှာတော့ ဒါက အလေအလွင့် ဖြစ်လွန်းတယ်။ တကယ့် ဖရိုဖရဲတွင်းနက်တူ ပညာရပ်ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျားသိအောင် ကျုပ် ပြပေးမယ်။”

ဟုန်ယွိသည် လိုတရတောင်ဝှေးကို ရင်ဆိုင်လျက် ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုတောင်ဝှေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ရှည်လျားသော တောင်ဝှေးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ထိုးဝင်သွားလေသည်။

ဇိ... ဇိ... ဇိ...

ဟုန်ယွိ၏ လက်ဖဝါးမှ ပြင်းထန်သော မူလစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ မူလစွမ်းအင်’ ဖြစ်လေသည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံ မူလစွမ်းအင်၏ လည်ပတ်မှုအောက်တွင် ဟုန်ယွိသည် လိုတရ တောင်ဝှေး၏ ကိုယ်ထည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ လိမ်ချိုးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တောင်ဝှေး တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး၊ လိမ်တွန့်ကာ၊ ဝဲဂယက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။

ဘုန်း…

လိုတရတောင်ဝှေးတစ်ခုလုံးမှာ ဟုန်ယွိ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွား လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် သူ၏တူကို ပြောင်းပြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဖရိုဖရဲ တွင်းနက်တူ ပညာရပ်ကိုပင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုတူပညာရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာ သော ‘ယင်ယန်ဖရိုဖရဲတွင်းနက်အစီအရင်’ မှာ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ စွမ်းအား ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ကြီးမားလှသော ‘ယင်ယန်ဖရိုဖရဲတွင်းနက် အစီအရင်’ များမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သခင် အကြွင်းမဲ့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိတ်လှောင်လိုက်လေသည်။

“အား….” ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့က နာနာကျင်ကျင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များ ‘ယင်ယန်ဖရိုဖရဲ တွင်းနက်အစီအရင်’ ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း မခံရစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ စဉ်းစားနေသည်။ အရင်တုန်းက ထိုအစီအရင်သည် လူများစွာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ချန်ပီယံမြို့စား ဝတ်ဆင်ဖူးသော ‘ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ ပင်လျှင် ဟုန်ယွိက ဤအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ချွတ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အား..... ဒါတွေက အသုံးမဝင်ဘူး။”

ဟုန်ယွိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာသည်။ ဝုန်း…၊ တူမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော မူလ စွမ်းအင်နှင့် တူ၏စွမ်းအားများမှာ မိုးမြေသခင်ဝတ်ရုံတော်ကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက် လေသည်။

အလွန်အစွမ်းထက်သော ဤမိုးမြေသခင်ဝတ်ရုံတော်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ရှေ့တွင် စက္ကူချပ်ဝတ် ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဆုတ်ပြဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့သည် သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်သို့ လွင့်စင်ကျသွားလေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ရိုးရှင်းသော ဆုပ်ကိုင်မှုနှင့် တူတစ်ချက်မှာ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ တာအိုပညာရပ်များနှင့် မှော်ရတနာများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားလေပြီ။

“လိုတရတောင်ဝှေးနဲ့ မိုးမြေသခင်ဝတ်ရုံတော်၊ မူလစွမ်းအင်များ အားလုံး ပြန်လာစမ်း။ ငါ့လက်ဖဝါးထဲကို ရောက်လာစေ။”

လိုတရတောင်ဝှေးနှင့် မိုးမြေသခင်ဝတ်ရုံတော်တို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ လက်ဖဝါးတွင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုမှော်ရတနာနှစ်ခု၏ ပျက်စီးသွားသော ပစ္စည်းများနှင့် မူလစွမ်းအင်များမှာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားပြီး အလုံးလေးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

ဤပစ္စည်းများနှင့် သူ၏တာအိုပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ သူသည် ထိုရတနာများကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ထိုရတနာများကို ပိုမို အစွမ်းထက်အောင် လည်း သွန်းလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းမှာ အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်နှင့် ဟုန်ယွိလည်း ဆင်းသက် လိုက်ပါသည်။ လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ သူသည် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဆင်းလာပြီး ကောင်းကင် သခင်အကြွင်းမဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ပြင်လိုက်ပါသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် ကျား၊ ဝံပုလွေနှင့် ဝက်ဝံများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်မည့် ‘ရွှေတောင်ပံ ဂဠုန်’ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့မှာမူ သေးငယ်သော စာကလေးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏လက်သည်းမှာ ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ဆီသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။

“ဟုန်ယွိ... ရှင် အတော်အသင့်ပဲ လုပ်သင့်ပါတယ်။ ရှင်သာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ကောင်းကင် သခင်အကြွင်းမဲ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ကျွန်မအကြံအစည်တွေ ပျက်ဆီးကုန်မှာပေါ့။ တကယ်လို့ ရှင့်လုပ်ရပ်က ဟုန်ရွှန်ကျိ သတိထားမိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။” အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ ပိတ်ဆို့ထားသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အလွန်အစွမ်းထက်သော ရှေးဟောင်း မှော်သင်္ကေတများစွာမှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ထိုးဖောက်ကာ ပေါ်လာကြသည်။

ရုတ်တရက် ချပ်ဝတ်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားငါးဦးမှာ ထိုလမ်းကြောင်းမှ ထွက်ပေါ် လာကြသည်။ သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေ ပြီး သူတို့၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်မှာ စစ်တိုက်ကြီးအတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော အခိုးငွေ့ များထက်ပင် ပိုမို သိပ်သည်းနေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံသို့တိုင် တိုက်ရိုက် ထိုးတက် သွားလေသည်။

ဤလူငါးဦးမှာလည်း ထူထဲသော ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့မှာလည်း ‘အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်’ များကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ချပ်ဝတ်များ ပေါ်တွင် မှော်သင်္ကေတများစွာ ရေးထွင်းထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ သွေးစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ထိုသံချပ်ကာများသည် တောက်လောင်နေ သော နေမင်းကြီး သို့မဟုတ် မီးတောင်တစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များကို ထုတ်လွှတ်နေပါသည်။

“အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်၊ “ဥပဒေသမဲ့ အတွေးမဲ့ အစီအရင်” 'နတ်ဘုရားခွန်အား အစီအရင်' “ကံကြမ္မာပြောင်းပြန် အစီအရင်”

ဟုန်ယွိသည် ထိုလူငါးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဤလူများ အားလုံးမှာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်၏ အစစ်မှန် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ သိုင်းဆန္ဒ၊ သွေးသားခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများမှာ ရာနှုန်းပြည့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့မှာ လူသားအင်မော်တယ် ဖြစ်လာရန် အလွန်ပါးလွှာလေးသာ လိုတော့သည့် ‘နတ်ဘုရား တန်ခိုးရှင် ဘုရင်’ ယန်တူးထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြသည်။

ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုခေါင်းဆောင် ငါးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ လူသား အင်မော်တယ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ‘အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်’ ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းမှော်သင်္ကေတများမှာ အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ၎င်းမှာ အမှန်စင်စစ် ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ မှ ရှေးဦးတာအို အစီအရင်များ ဖြစ်လေသည်။

အောင်း….

ထိုပညာရှင် ငါးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့သည် အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။ ဟုန်ယွိ၏ မူလစွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်သည်းကို ရင်ဆိုင်လျက် သူတို့သည် ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ လက်နက်များကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်ပြီး ဟုန်ယွိ၏ လက်သည်းကို ခုခံရန် ပြင်းထန်သော သိုင်းဆန္ဒများကို ထုတ်လွှတ် လိုက်ကြလေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်လေးဦးနှင့် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးတို့၏ သိုင်းဆန္ဒ များ၊ အသံလှိုင်းများနှင့် သွေးစွမ်းအင်များမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ လက်သည်းနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ လက်သည်းကို ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားစေခဲ့ သည်။

“ဟွန့်…၊ သိုင်းပညာရှင် ငါးယောက်လား။ ငါ့အတွက်တော့ အမြောက်အစာပဲ ရှိသေးတယ်။ အစောပိုင်း လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်လေး ‘ဂွန်ယန်ယု’ ကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘဲနဲ့ ငါ့ကို လာတားရဲတယ်ပေါ့။” ဟုန်ယွိ၏ မူလစွမ်းအင်မှာ တခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အတွေးတစ်ခုနှင့် သူသည် သူ၏စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်လိုက်လေသည်။

သူ၏လက်မှ အစစ်မှန် စွမ်းအင်များမှာ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တဟုန်းဟုန်း ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်ခါနေတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှာ လေထုကို ထိုးခွဲကာ ထိုပညာရှင် ငါးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ သူတို့၏ ချပ်ဝတ်များမှာ ကွာကျသွားပြီး၊ သူတို့မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားလေသည်။

အကယ်၍ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော အစီအရင်များစွာသာ မရှိပါက သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်သခင်အကြွင်းမဲ့ကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာမျိုးကို ကြုံတွေ့ရပေ လိမ့်မည်။ သူတို့၏ ချပ်ဝတ်များမှာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့ အသက်ရှင်သေးရဲ့လား ဆိုသည်မှာလည်း မသေချာပေ။

“ကြယ်ခုနစ်လုံးသတ်ဖြတ်သူ၊ စစ်တပ်ဖျက်ဆီသူ၊ လောဘဝံပုလွေ၊ ဝူချူနဲ့ ကျူမန်၊ မင်းတို့ သူကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မဆင်မခြင်မလုပ်နဲ့၊ အမြန်ပြန်လာခဲ့စမ်း။”

ဟုန်ယွိက ထိုပညာရှင် ငါးဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်း မှော်သင်္ကေတများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေ သည်။

ထိုကျောက်စာတိုင်မှာ ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသည်။

၎င်းမှာ ဧကရာဇ်ချန်ရှန်း၏ ကျောက်စာတိုင် ငါးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ‘အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်’ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝုန်း…

ထိုကျောက်စာတိုင် ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ မူလစွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး နောက် လည်ပတ်သွားကာ ပညာရှင် ငါးဦးကို ကာကွယ်ရန် သူတို့အား အတွင်းသို့ စုပ်ယူ လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျောက်စာတိုင်မှာ ဆန်စပါးစေ့ခန့်မျှ သေးငယ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပျံသန်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ဟုန်ယွိသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပါသည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို အထင်အရှား မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟုန်ယွိကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်သူ တစ်ဦးပင်လျှင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပါသည်။