အခန်း (၂၈၉-၂၉၀)

အခန်း ၂၈၉ - အဓိကတရားခံပဲ ကျန်တော့တယ်။

ဖရိုဖရဲဧကရဇ်နှင့် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လင်းချန်၏ စွမ်းဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားလာကြသည်။

ယခင်က သူတို့သည် အတက်လမ်းကို ပြန်ယူရန်နှင့် ထျန်းယီနန်းတော်ကို အနည်းငယ်သာ အားလျော့စေရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထျန်းယီနန်းတော်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းချန်သာ ရှိနေလျှင် ထျန်းယီနန်းတော်မှ နတ်ဘုရားဧကရာဇ် သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တို့ မည်သူမျှ လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါက ထျန်းယီနန်းတော်သည အရှေ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေ ၌ ၎င်း၏ အင်အားကြီးမားမှုကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ထျန်းယီနန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများနှင့် တောင်းပန်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူတို့သည် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ သေခြင်းတရားကိုသာ တောင့်တနေကြသည်။ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့ကို သနားမိသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

လင်းချန်သည် ပျင်းရိစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေခြင်းသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့သဖြင့် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဘဝမှာတော့ ထျန်းယီနန်းတော်လို လူယုတ်မာအဖွဲ့အစည်းမျိုးမှာ မပါဝင်ကြစေနဲ့တော့။"

သူ၏ စကားနှင့်အတူ ကမ္ဘာ့မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် သေဆုံးရတော့မည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချကာ သက်သာရာရသွားသည့် ပုံစံမျိုးကို ပြသကြသည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထျန်းယီနန်းတော်မှ ဖရိုဖရဲအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ကို ရှင်းလင်းလိုက်လျှင် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ သည် ထာဝရ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

လင်းချန်သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့... ဖရိုဖရဲအဆင့်အောက်မှာ အားလုံးဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲဆိုတာ ဘာကြောင့်ပြောကြတာလဲဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

အခန်း ၂၉၀ - ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်။

ထျန်းယီတောင်တန်းအတွင်းရှိ နန်းတော်သားများသည် ယခင်က မောက်မာခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ လင်းချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

လင်းချန်၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ၎င်းတို့မှာ ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းချန်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ခုခံလိုစိတ်မျှ မရှိတော့ပေ။

လင်းချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ ကျွမ်းကျင်သူများအား နှုတ်ဆက်သည်။

"ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို စီနီယာကြီး တို့ပဲ တာဝန်ယူပေးပါဦး။ ကျွန်တော် အပေါ်ဘက် ကို တက်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ဘက်က ဘိုးဘေးတွေကို ကူညီပေးလိုက်ပါဦးမယ်။"

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လင်းချန်၏ ရဲရင့်မှုကို ကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

လင်းချန်သည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဖရိုဖရဲအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် တန်းတူ ရင်ဆိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြင်ဘက်အလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖရိုဖရဲအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် အခက်အခဲဖြင့် ဖြတ်သန်းရသည့် ထိုအလွှာကို လင်းချန်က လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဖောက်

ထွက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေသော ခံစားချက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ အရာအားလုံး မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ကို ခံစားမိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံပါက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ ဦးစားပေးမှာ စစ်မြေပြင်သို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားလှိုင်းများ လာရာအရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်သွားသည်။

မကြာမီပင် ဖရိုဖရဲအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ တိုက်ခိုက်နေသည့် စစ်မြေပြင်သို့ သူ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ဘုန်း ဘန်း"

စွမ်းအားများ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံရနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ ဟိုမှသည်သို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းချန်၏ ကိုယ်ထဲမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖရိုဖရဲအဆင့်... မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာကို အခုပဲ ခံစားကြည့်မယ်။”

လင်းချန်သည် စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်သွားတော့သည်။