← Chapters

အခန်း ၃၅၆

Vol. 36 Ch. 356

အခန်း ၃၅၆

Vol. 36 Ch. 356

အခန်း။ ၃၅၆

အကြိမ်ကြိမ် အသာစီးရသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှုတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားသော ကျေနပ်အားရမှုတို့ဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

ကျန်ရှိနေသော နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လေးဦးတို့မှာလည်း သူတို့၏ အတတ်ပညာများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်ပြီး သူ့ကို ရှင်းထုတ်ပစ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

ထျန်းလော့အရှင်၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေကာ သူသည် လက်ဖြင့် အစီအရင်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း ကြေးဝါတုတ်တစ်ချောင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုတုတ်က နတ်ဘုရားရိုက်တုတ်ဖြစ်သလို သူ၏ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် တာအိုလက်နက်ပင်။

ဘုန်း

ထိုတုတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးမရှိသော တာအိုအစီအရင်များမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးကိုပင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားစေနိုင်သည်။

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးမှာ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည့် အင်အားစုကြီးများမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူ ငါးဦးလုံးကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘူးပေါ့"

"ဒီတိုက်ပွဲက ချန်ကျီရှင်း ရှုံးနိမ့်တာမဟုတ်ဘူး။ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ငါးဦးရဲ့ မတရားတဲ့ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပဲ။ အကယ်၍သာ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရရင် ဒီငါးဦးလုံးက ချန်ကျီရှင်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရမှာ သေချာတယ်"

"အင်း... နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ချန်ကျီရှင်းက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေသွားတော့မှာပဲ"

"ဒီခေတ်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ဒီနေ့မှာပဲ ဒီလိုနဲ့ အဆုံးသတ်သွားတော့မှာလား"

"ချန်ကျီရှင်းက သူ့အရွယ်နဲ့ သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတွက် ဒီလောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ"

"မှန်တယ် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ပြောရရင် ချန်တောက်ယန် တစ်ယောက်ပဲ ချန်ကျီရှင်းထက် သာလွန်နိုင်မှာ"

"ချန်ကျီရှင်း ဒီနေ့ပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင် သူရဲ့နာမည်က သမိုင်းစာမျက်နှာတွေမှာ ထာဝရ တောက်ပနေဦးမှာပါပဲ"

အင်အားစုအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များ၏ အတွေးများမှာ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေသည်။

အချို့မှာ နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချနေကြပြီး ဒဏ္ဍာရီတစ်ပါး၏ ပျက်သုဉ်းမှုကို ညည်းတွားနေကြသည်။

သို့သော် များစွာသောသူတို့မှာမူ မရှင်းပြနိုင်သော စိတ်သက်သာရာရမှုမျိုးကို ခံစားနေရသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ချန်ကျီရှင်းမှာ အရည်အချင်း လွန်ကဲလွန်းသည်။

"အကယ်၍ ဒီနေ့မှာတင် အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားမယ်ဆိုရင်... အားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလား"

...

ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ၌ စကြဝဠာမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား အတတ်ပညာအမျိုးမျိုးတို့မှာ ဖိနှိပ်လာသည်။

သို့သော် ဤမဟာတာအိုတို့၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော ချန်ကျီရှင်းမှာမူ လုံးဝ သတိမမူမိသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အစိမ်းရောင်နတ်ဘုရားဓား၏ လက်ကိုင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေသည်။

"ဟားဟားဟား ချန်ကျီရှင်း မင်း နောက်ဆုံးတော့ သေဆုံးရတော့မှာပဲ"

"ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က အစကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပဲ"

"ချန်ကျီရှင်း မင်း ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခဲ့တုန်းက ဒီအခိုက်အတန့်ကိုရော တွေးခဲ့မိရဲ့လား"

"ချန်ကျီရှင်း မင်း စီကုံးမျိုးနွယ်စုကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ရွေးချယ်ခဲ့သင့်တာ မဟုတ်ဘူး အခုဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရလဒ်က မင်းကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့အရာကို ပြန်ရိတ်သိမ်းတာပဲ"

အဝေးတစ်နေရာတွင် စီကုံးရွှမ်းကျီ၊ ချီလင်အရှင်နှင့် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ငါးဦးတို့မှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။

သူ၏ ဆံပင်နက်ရှည်တို့မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည့် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ငါးဦးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

ဤဓားချက်တစ်ခုအတွက် သူသည် တစ်နှစ်တာလုံး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် လီချန်းရှင်းကို အနိုင်ယူခဲ့စဉ်က ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

ယခုမူ တကယ့် အသက်သေစေနိုင်သော လက်ရုံးမှာ ထွက်ပေါ်လာရမည့် အချိန်ပင်။

ဘုန်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ကျီရှင်းကို ဗဟိုပြု၍ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခွင်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း နယ်ပယ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သာမန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော အင်အားစု အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များပင် သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ လည်ချောင်းထဲအထိ ရောက်ရှိသွားကာ အလွန်အမင်း တင်းမာသွားကြသည်။

ဥက္ကာပျံများ ဝန်းရံနေသည့် ကြားထဲတွင် ရပ်တည်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ စီးကျနေသော ချန်ကျီရှင်းက သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအားတို့မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခွင်လုံးတွင် မမြင်နိုင်သော ဓားချီများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသည်။

ချန်ကျီရှင်းကို ဝန်းရံထားသော ဥက္ကာပျံများမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ခါးမှ အစိမ်းရောင်ရှေးဟောင်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီဓားရဲ့ နာမည်က... ရှုပ်ထွေးခြင်းကို ဖောက်ထွင်းခြင်းပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက စကားလုံး ခုနစ်လုံးကို နှေးကွေးစွာ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ရွတ်ဆို လိုက်သည်။

All Chapters