အခန်း ၃၅၉

အခန်း။ ၃၅၉

ဘုန်း

ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားအလင်းတန်းတို့သည် ရေကူးနေသည့် ငါးများအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အတိတ်နှင့်ပစ္စုပ္ပန်ကို ထွန်းလင်းစေပြီး နဝမကောင်းကင်ဘုံနှင့် နယ်ပယ်ဆယ်ခုကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားသည့် ဧရာမကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဓားတာအိုနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေမည့် တောက်ပသော ဓားသက်တံ့တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤဓားသက်တံ့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး နေနှင့်လကိုပင် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဤဓားသက်တံ့၏ တောက်ပမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုတို့ကို မည်သည့်စကားလုံးနှင့်မှ မဖော်ပြနိုင်ပေ။

ဤဓားအောက်တွင် နတ်ဘုရားများပင် သွေးမြေကျရမည်ဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဆိုးများပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားရမည်ပင်။

ရှိနေကြသူအားလုံး၏ အကြည့်တို့မှာ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဤဓားသက်တံ့၏ အရိပ်အောက်တွင် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စီကုံးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေအထက်တွင် ရှိနေသူအားလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုတင်သိရှိနေသကဲ့သို့ တိုက်ပွဲများကို မသိစိတ်ဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာလည်း စုတ်ပြဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားသက်တံ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမ ကြယ်တာရာတစ်ခုအလား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းလိုက်ခြင်းပင်။

"ဒါက..."

အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤဓားအလင်း၏ အရှိန်အဝါ သက်သက်ဖြင့်ပင် စီကုံးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေအထက်ရှိ သူများအားလုံးသည် သူတို့၏နှလုံးသားကို မမြင်နိုင်သော လက်ကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပတွင်

"ခုတ်စမ်း"

ချန်ကျီရှင်း၏ နားထင်မှ ဆံပင်များမှာ နှင်းဆီကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး သူ၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။ သူသည် ဓားကို အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပထမဆုံးအဖြစ် ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤပေါက်ကွဲသံမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ဥက္ကာပျံခါးပတ် အမြောက်အမြားကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ထို့နောက် အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများမှာ ထျန်းလော့အရှင် ရှိနေသော ကြီးမားသည့် ကြယ်ကြီးဆီသို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး အတွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကြီးမားသော ကြယ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တစ်လက်မချင်းစီ ပြိုကွဲသွားကာ ကြီးမားသော တောင်တန်းများမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ ပြာမှုန့်များနှင့် အလင်းမိုးစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြယ်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီးနောက် မြင်သာသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ဆက်လက် ပျက်စီးနေသည်။

ခေတ်အဆက်ဆက်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး အစဉ်အဆက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကိုပင် စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည့် ဓားသက်တံ့မှာ ထပ်မံ ဖိနှိပ်လာပြန်သည်။

"ချန်ကျီရှင်း"

ထျန်းလော့အရှင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြယ်တာရာများကိုပင် ဖြတ်တောက်နေသော ဤဓားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ယခင်က မတွေ့ဖူးသော ဒေါသများ ပေါ်ထွက်လာပြီး နှလုံးသားကို ဆုတ်ဖြဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

စီနီယာ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးဖြစ်သူ စီကုံးချိုက်ချောင်ပင်လျှင် သူ့ကို အဆင့်တူအဖြစ် ဆက်ဆံရပြီး မည်သူမျှ မထီမဲ့မြင် မပြုရဲပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ခုနစ်ဦး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အတွက် စီကုံးမျိုးနွယ်စုတွင် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာမှာ စီကုံးချိုက်ချောင်ပြီးလျှင် ဒုတိယဖြစ်သည်။

စီကုံးရွှမ်းကျီကဲ့သို့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ရှေ့တွင် ရိုသေလေးစားမှု ပြသရပြီး မရိုင်းပြရဲပေ။

သူသည် တစ်ချိန်က နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ နိဗ္ဗာနပုဂ္ဂိုလ်ကြီး အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ခမ်းနားသော အတိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

"ငါ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့တယ်။ စီကုံးမျိုးနွယ်စုကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်။ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်နည်းပညာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ခဲ့တယ်။ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး သေဆုံးနိုင်မှာလဲ"

ထျန်းလော့အရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်

နေကာ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ဘမ် ဘမ် ဘမ်…

ဤဓားသက်တံ့မှာ ထပ်မံ ဖိနှိပ်လာသည်။

သူ အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ ယာယီဝင်ရောက်ရန် အချိန်ပင် မပေးတော့ပေ။

"ထျန်းလော့ နည်းပညာ တစ်သောင်း ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း"

ထျန်းလော့အရှင်မှာ အစီအရင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ရှေ့တွင် အဆုံးမရှိသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယင်းအတွင်းတွင် မဟာတာအို လမ်းကြောင်းများ ကျရောက်လာပြီး စည်းမျဉ်းများမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့မှာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး နံရံတစ်ခုကဲ့သို့သော အစိမ်းရောင် အလင်းဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်လျက် အရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အလကားပင်။

နဝမကောင်းကင်ဘုံမှ ဓားနတ်ဘုရား၏ ဓားချက်အလား ဤရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားသက်တံ့အောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကုန်အစင် ပျက်သုဉ်းရတော့မည်ပင်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ထိုထူထပ်သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းအတွင်းတွင် မဟာတာအို လမ်းကြောင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကွဲသွားပြီး စည်းမျဉ်းများမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားသည်။

ထိုဓားသက်တံ့မှာ အနည်းငယ်မျှသာ မှိန်သွားပြီးနောက် ထျန်းလော့အရှင်ဆီသို့ ထပ်မံ တိုးဝင်သွားသည်။

"မဖြစ်ဘူး"

ထျန်းလော့အရှင်မှာ အလွန်အမင်း မကျေနပ်သော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်များကို ဆန့်တန်းကာ ခုခံလိုက်သည်။

သူ၏ ရှေးဟောင်းသရဖူမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံမှာလည်း စုတ်ပြဲသွားသည်။

ထို့နောက် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်မောင်းမှစ၍ ပြာမှုန့်များနှင့် အလင်းမိုးစက်များအဖြစ် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

သွေးပန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး နိဗ္ဗာနသွေးစက်များ လွင့်စဉ်လာကာ နိဗ္ဗာနသွေးများ အာကာသထဲသို့ မရောက်ရှိမီပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရသည်။

"မဖြစ်ဘူး"

အဝေးတစ်နေရာတွင် စီကုံးရွှမ်းကျီသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပြဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။

ထျန်းလော့အရှင်သာ သေဆုံးသွားလျှင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုတွင် ချန်ကျီရှင်းကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပေ။

နောက်ထပ် သေဆုံးရမည့်သူမှာ သူဖြစ်လိမ့်မည်ပင်။

"မင်းတို့ တကယ်ပဲ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုက တစ်ဦးတည်း လွှမ်းမိုးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေတော့မှာလား"

စီကုံးရွှမ်းကျီသည် ကောင်းကင်ကို ဒေါသတကြီး မော့ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး တုန်ဟီးသွားစေမည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

စီကုံးရွှမ်းကျီ တစ်ယောက် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းကို မခံရပ်နိုင်တော့သည့် အချိန်တွင်

"တော်ပြ ရပ်လိုက်တော့"

နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင် ရွှေသရဖူကို ဆောင်းပြီး ရွှေရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ချန်ကျီရှင်းကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။

သူ၏အနီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါမှာ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပုံစံရှိသည်။

အတိတ်နှင့်ပစ္စုပ္ပန်ကို ထွန်းလင်းစေသည့် ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားသက်တံ့ပင် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါဆိုတာ သိနေမှတော့ ဒီကနေ့ကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ကြရအောင်၊"

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်က ပြောသည်။

"မဟာတာအို နတ်ဘုရားမျိုးဆက် သုံးခုက အောက်ဘက်က လောကကိစ္စတွေမှာ မစွက်ဖက်ရဘူးဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းက... အခု ပျက်ပြယ်သွားပြီလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။

"အဲဒီစည်းမျဉ်းက တခြားသူတွေ နားထောင်ဖို့အတွက်ပဲ။ ငါတို့ကို ချည်နှောင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်က လှောင်ပြောင်သံမပါဘဲ ပြောသည်။

ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"တော်ပြီ ချန်ကျီရှင်း ရပ်လိုက်တော့။ ဒီကနေ့ ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားရင် မသေမျိုး တောင်တန်းကိစ္စမှာ မင်းရဲ့ ရိုင်းပြမှုကို ငါ လျစ်လျူရှုပေးနိုင်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါလည်း မလိုပါဘူး၊ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းရုံပါပဲ..."

"ခုတ်စမ်း"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး အသက်နှင့်သေခြင်း စက်ဝန်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ထျန်းလော့အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"မဖြစ်ဘူး"

အဝေးတစ်နေရာတွင် စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထျန်းလော့အရှင်သာ သေဆုံးသွားလျှင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုတွင် ချန်ကျီရှင်းကို စိန်ခေါ်မည့်သူ မရှိတော့ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်ကို ဒေါသတကြီး မော့ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ တုန်ဟီးသွားစေမည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါလည်း မလိုပါဘူး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းရုံပါပဲ..."