အခန်း ၃၆၀

အခန်း။ ၃၆၀

ရှူး

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်က စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ရွှေရောင် ဓမ္မတံဆိပ်တစ်ခုသည် လေဟာနယ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အစွမ်းဖြင့် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်မှာ တုန်လှုပ်လာပြီး အချိန်၏အပိုင်းအစများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အနည်းငယ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချန်ကျီရှင်းက ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရွှေရောင်ဓမ္မတံဆိပ်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ထျန်းလော့အရှင်ထံသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဤခဏတာအတွင်းမှာပင် သူသည် သူ၏ သက်တမ်း နှစ်ငါးရာကို သုံးစွဲလိုက်ရခြင်းပင်။

အကယ်၍သာ သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြဿနာကို အမြစ်ဖြတ်ပြီး ထျန်းလော့အရှင်ကို မသတ်နိုင်ပါက ထျန်းလော့အရှင် အသက်ရှူမှန်သွားသည့်အခါ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် သူ၏အသက်ကို စတေးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ထျန်းလော့အရှင်နှင့် စီကုံးရွှမ်းကျီတို့ကို သူ၏ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်ရမည်သာ။

အစိမ်းရောင်ဓားဝိညာဉ်မှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ပြတ်သားမှုကို သိရှိသွားဟန်ရပြီး အစိမ်းရောင်နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းများမှာ တားဆီးမရအောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထျန်းလော့အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားရသည်။

ထျန်းလော့အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရုပ်ပုံတစ်ခု ထွက်ပြေးလာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်ဓမ္မတံဆိပ်မှာ ချန်ကျီရှင်းနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ မကြုံစဖူးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သူသည် ချန်ကျီရှင်းကို မည်သို့သတ်ရမည်ကို အမြဲတစေ ပူပန်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ ကြီးထွားလာမှုကြောင့် မသေမျိုး တောင်တန်းတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် လုပ်ကြံမှုမှာ ပေါက်ကြားသွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့တွင် အမှန်တရားမှာ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သူသိသည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ချန်ကျီရှင်းမှာ ဤလောက၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာရှင်ကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူသည် ချန်ကျီရှင်းကို ယုတ္တိရှိရှိဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်တော့မည်ပင်။ ယနေ့တိုက်ပွဲအပြီးတွင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုနှင့် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုစလုံးမှာ အလွန်ပင် ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး ကြီးပွားရာမှ ဆုတ်ယုတ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ပင်။

၎င်းမှာ တာလျို တာအိုနယ်မြေ၏ အနေအထားကို ခိုင်မာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ပင်။

၎င်းကို ကျောက်တစ်လုံးဖြင့် ငှက်သုံးကောင်ပစ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ရှူး

အရေးကြီးဆုံးအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွင့်သော လက်တစ်ဖက်သည် လေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ဓမ္မတံဆိပ်မှာ ကျောက်ခဲကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည့် ရေကန်တစ်ခုအလား တိတ်ဆိတ်စွာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။

"ဟမ်"

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်တွင် သန့်ရှင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် တင့်တယ်သော ရုပ်ပုံတစ်ခုသည် လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်း၍ ထွက်လာသည်။

ဤရုပ်ပုံမှာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ပျောက်ကွယ်လိုက် ပေါ်လာလိုက်နှင့် အဆုံးမဲ့ အဝေးမှ ဤနေရာသို့ အချိန်၏မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်လာပုံပင်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး သူမ၏ ရေကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသော လှပသည့်မျက်ဝန်းများနှင့် နဖူးဗဟိုရှိ ခုနစ်ရွက်ပါသော ကြာပန်းအမှတ်အသားကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူမ၏ဘေးတွင် ခရမ်းရောင် နန်းတွင်းဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းသောမိန်းမပျိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

"မိုချင်းယွဲ့ နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်က အပျိုစင် ပြီးတော့... ဒုတိယ နန်းတော်သခင် ဆူရှင်းလား"

ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြောက်လန့်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

မိုချင်းယွဲ့မှာ ဂျူနီယာတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤဒုတိယ နန်းတော်သခင်သည် ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ထိုဒဏ္ဍာရီလာ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သူဖြစ်သည်။

ဤတုံ့ဆိုင်းနေသည့် အချိန်အတွင်းတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ ဓားချက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာပြီး ထိုမူလဝိညာဉ်ကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည့် ပြီးပြည့်စုံသော နေမင်းကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

သေခါနီးအချိန်တွင် နာကျင်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထျန်းလော့အရှင်၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့နေရသည်။

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်နေသော စကြဝဠာတွင် အလင်းမိုးစက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဥက္ကာပျံမိုးအလား ကြည့်၍မဝနိုင်သော မြင်ကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အရှေ့ပိုင်းနက်နဲသောနယ်မြေတွင် ထွင်းထုထားသော ထျန်းလော့အရှင်၏ မဟာတာအို အမှတ်အသားများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

ထျန်းလော့အရှင် သေဆုံးသွားပြီ……..

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲမှ အစိမ်းရောင်ဓားမှာ လှည့်ပတ်သွားပြီး တစ်ခါပြန်၍ အလျားလိုက် ခုတ်ချလိုက်ပြန်သည်။

ရှူး

ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း တောက်ပသော ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားသက်တံ့မှာ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး စီကုံးရွှမ်းကျီထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်က သူ့ကို ဘာလို့ကူညီပေးရတာလဲဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးကောင်းကိုမူ သူ လုံးဝ အလဟဿ မဖြစ်စေရပေ။

"စီကုံးရွှမ်းကျီ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ထားတော့"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေမည့် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာသည်။

သူသည် စီကုံးရွှမ်းကျီအပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အငြိုးအတေးများ ရှိခဲ့ပြီး သူ့ကြောင့် လုပ်ကြံခံရမှုများစွာကိုလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤလူမှာ ချန်ကျီရှင်းကို သတ်ရန်အတွက် မျိုးနွယ်စု၏ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းသက်တမ်းရှိစစ်သည်များကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့သေးသည်။

ယနေ့တွင်မူ သူသည် စီကုံးရွှမ်းကျီကို မဖြစ်မနေ သတ်ဖြတ်ရမည်ပင်။

ဘုန်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စီကုံးရွှမ်းကျီကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် မျိုးနွယ်စု ဂိုဏ်းချုပ် တိုကင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲကာ အဆုံးမဲ့ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားအလင်းတန်းမှာ မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိတော့ဘဲ စီကုံးရွှမ်းကျီထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဖိနှိပ်သွားသည်။

"မဖြစ်ဘူး"

ချက်ချင်းပင် စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ဦးရေပြားမှာ ထူပူလာကာ မျက်နှာမှာလည်း ရွှေရောင်စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားအလင်းတန်း၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ခဲများဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာနေသော ထိုတောက်ပသည့် ဓားအလင်းတန်းကို စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေရသည်။

"ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး….."

အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ စကားလုံးနှစ်လုံးကို အတင်းညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။

သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်မှာ အံကြိတ်ကာ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု တက်လာသည်။

တစ်လှမ်းသာ ရှေ့တိုးလိုက်လျှင် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာပြီး ပြန်ပြင်၍ မရတော့သည့် ပျက်စီးခြင်းများ ဖြစ်လာမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒုတိယ နန်းတော်သခင် ဆူရှင်း ချန်ကျီရှင်းရဲ့ အလားအလာက အကန့်အသတ်မရှိဘူး။ သူ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သူက ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးဆက် သုံးခုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ချန်ကျီရှင်းက ငါတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျော်တက်သွားတာကို တကယ်ပဲ ထိုင်ကြည့်နေတော့မှာလား"

ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်က ခုနစ်ရွက် ကြာပန်းပုံရိပ်၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ တာလျို တာအိုနယ်မြေက သူ့ကို ရန်သူလို့ သတ်မှတ်ရင် သူက ရန်သူ ဖြစ်လာမှာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နတ်ဘုရားသူတော်စင်နန်းတော်ကတော့ သူ့ကို မိတ်ဆွေလို့ မြင်တယ်။ အနာဂတ်မှာလည်း သူက မိတ်ဆွေပဲ ဖြစ်လာမှာပါ"

"ငါက ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လဲ"

အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပုံရိပ်မှာ ရေကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းစွာဖြင့် နူးညံ့တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခရမ်းရောင် ရွှေဘုရင်မှာ အလှုပ်မခံရသည့် စာလုံးဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"မဖြစ်ဘူး"

ထို့နောက် အလွန်အမင်း မကျေနပ်သည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှုပ်ထွေးခြင်း ဓားသက်တံ့မှာ အတားအဆီးမရှိဘဲ စီကုံးရွှမ်းကျီဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

စီကုံးရွှမ်းကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားပြီး သူ၏ မဟာတာအို အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကြေမွသွားကာ သူ၏ အသက်စွမ်းအားမှာလည်း လုံးဝ ငြိမ်းသတ်သွားသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ထွက်ပေါ်လာရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ပျက်သုဉ်းသွားရသည်။

ဘုန်း

ခရမ်းရောင် နေမင်းကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်အဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဤနေရာမှစ၍ ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပမှ လာသော နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် တိုက်ခိုက်သူ ငါးဦးစလုံးမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ဓားအောက်တွင် ပျက်သုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နိဗ္ဗာနပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ငါးဦးစလုံး ကျဆုံးသွားပြီး သူတို့၏ လမ်းကြောင်းများလည်း အဆုံးသတ်သွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပတစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

စီကုံးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေအထက်ရှိ တိုက်ပွဲများမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရပ်တန့်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ရပေ။

လူအများအပြားမှာ တိမ်တိုက်များ ပျံ့လွင့်သွားပြီးနောက် မြင်လိုက်ရသည့် ကောင်းကင်ဘုံပြင်ပ၏ မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။

ပျက်စီးနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင် ဆံပင်ဖြူ သုံးထောင်ဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လူ့လောကတွင် ခန့်ညားလှသော ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရပ်တည်နေသည်။

မည်သူမျှ စကားမပြောကြသော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်ခြင်းများသာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် စီကုံးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆူညံသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခြင်းပင်။