အခန်း ၈၁၄

အခန်း (၈၁၄) - နှစ်တစ်ရာကြာပြီးနောက် ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာ၊ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာငယ်များစွာကို ဖမ်းယူခြင်းနှင့် ဂိုဏ်း၏ကံကြမ္မာစွမ်းအားများ ကောင်းကင်ထိတိုင် ထိုးတက်သွားခြင်း(၄)။

ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာမှာ ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေကြလေသည်။ ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် လူတိုင်းမှာ ဒေါသထွက်ကာ နာကြည်းနေကြ၏။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျိချွမ်းမှာ နားမလည်နိုင်သည့် မျက်နှာအမူအရာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ဤစကားလုံးများထဲမှ စာလုံးတိုင်းကို နားလည်သော်လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အကြောင်းကို ပြောနေမှန်း လုံးဝ နားမလည်တော့ချေ။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မြို့ထဲသို့ရောက်လာသည့် တောသားတစ်ယောက်အလား ဘာဆိုဘာမျှ နားမလည်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိချွမ်း၏ အူလည်လည်ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝူဝူပင်းက ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ညီလေး... မင်း နားမလည်တာက သာမန်ကိစ္စပါပဲ။ မင်းတို့နေထိုင်တဲ့ ဒီကမ္ဘာကို ယင်ရှားကမ္ဘာလို့ ခေါ်ပြီး ယင်ရှားဂိုဏ်းက အုပ်စိုးထားတာ...”

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းတို့က မူလကမ္ဘာထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ယင်ရှားကမ္ဘာကို ငါတို့ရဲ့ ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာက ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာထဲကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလို့သာ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာပဲ...”

သူက ကိစ္စရပ်များ၏ အကြောင်းရင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဆိုလိုတာက ခင်ဗျားတို့က ဒီကမ္ဘာကလူတွေ မဟုတ်ဘဲ တခြားကမ္ဘာက လာတဲ့လူတွေပေါ့...”

ကျိချွမ်းသည် ဗဟုသုတ နည်းပါးသော်လည်း တကယ်တမ်း ငတုံးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍သာ တကယ်တုံးအပါက ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာ၏ လက်ထဲတွင် အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးနေမည်သာ ဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤစကားများ၏ ဆိုလိုရင်းအများစုကို သူနားမလည်သော်လည်း အရေးကြီးသည့် စကားလုံးများကိုမူ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဤရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကမ္ဘာမှ လူများမဟုတ်ဘဲ အခြားကမ္ဘာမှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်ဆိုသောအချက်ပင်။

'နောက်နေတာလား။ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာကိုတောင် ဖမ်းယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ...’

'မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေရင်တောင် ဒီအဆင့်ထိ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...’

'ငါများ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို ကောင်းကင်တက်လှမ်းမိသွားတာလား...’

ကျိချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော အင်မော်တယ်ရတနာ ဟွမ်ချွမ်မြေပုံမှာ မှင်တက်သွားလေတော့သည်။ ၎င်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ဤကမ္ဘာသည် အဘယ်ကြောင့် ထူးခြားနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရကြောင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။

ဤသည်ကား သာမန် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

မူလယင်ရှားကမ္ဘာမှာ အစောကြီးကတည်းက ဖမ်းယူခံလိုက်ရပြီး ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းသည် ယခင်က ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကို အုပ်စိုးခဲ့သော အင်မော်တယ်ရတနာ တစ်ပါးဖြစ်နေလျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေရတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် အသိဉာဏ် စတင်ဖြစ်တည်လာကတည်းက ယန်မိုကမ္ဘာရှိ ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းတွင်သာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

အင်မော်တယ်ကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ကြားဖူးရုံသာရှိပြီး အင်မော်တယ်ကမ္ဘာဆီသို့ လုံးဝ မရောက်ဖူးခဲ့ပေ။ ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှု အဖုံဖုံကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် ပို၍ သတိထားနေပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ မည်သည့်ထူးခြားချက်ကိုမျှ လုံးဝ ထုတ်ဖော်မပြရဲတော့ချေ။ ဤကမ္ဘာမှ အစွမ်းထက်သူများက တွေ့ရှိသွားပြီး အသက်နှင့်တာအိုလမ်းစဉ်ပါ ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟားဟား... ဒီလိုပြောလို့လည်း ရပါတယ်...”

"မင်းတို့အတွက်တော့ ငါတို့က တခြားကမ္ဘာက လူသားတွေ အမှန်ပဲ...”

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး...”

"မင်းတို့ရဲ့ ယင်ရှားကမ္ဘာက ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာထဲကို ပေါင်းစပ်သွားပြီဆိုတော့ မင်းတို့ကလည်း ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာရဲ့ သက်ရှိတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ရသွားပြီ...”

ဝူဝူပင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒီလိုကိုး...”

ကျိချွမ်းက နားလည်သလိုလို၊ နားမလည်သလိုလိုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မျက်စိရှေ့ရှိ ဤကျင့်ကြံသူများသည် ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အဘယ်ကြောင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေရသည်ကို ယခု သူအနည်းငယ် နားလည်သွားလေပြီ။

မူလကတည်းက အခြားကမ္ဘာမှ လူသားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကိုယ်ပေါ်ရှိ စိတ်နေသဘောထားနှင့် အငွေ့အသက်များက ကွဲပြားနေခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်တော့ချေ။ ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ရက်စက်ယုတ်မာမှု မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အလွန်နွေးထွေးကာ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ခံစားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဤရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ယုံကြည်စိတ်ချမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤကျင့်ကြံသူများသည် ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အမှန်တကယ် ကွဲပြားနေနိုင်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ ဒီနေရာကိုလာပြီး ယင်ရှားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရတာလဲဗျ...”

ကျိချွမ်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက သဘာဝကျကျပဲပေါ့… ယင်ရှားဂိုဏ်းက အပြစ်တွေနဲ့ လွှမ်းခြုံနေပြီး ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေက အရမ်းတုန်လှုပ်ဖို့ကောင်းလို့လေ...”

"သူတို့က ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လူတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ကြတယ်။ မကောင်းမှုဟူသမျှကို လုပ်ဆောင်ကြတာမလို့ ကျင့်ကြံသူဆိုတဲ့ အမည်နာမနဲ့တောင် မတန်ဘူး...”

"ကျင့်ကြံသူတိုင်းက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ပြီး လျှောက်လှမ်းနေသူတွေ ဖြစ်ရင်တောင်မှ အရာရာတိုင်းကို လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး...”

"ဒါ့အပြင် ပိုအရေးကြီးတာက သာမန်လူတွေဟာ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အုတ်မြစ်ဖြစ်သလို မြေဆီလွှာလည်း ဖြစ်နေလို့ အလွန်အရေးကြီးတယ်...”

"အရေခွံမှ မရှိတော့ရင် အမွေးအမျှင်တွေက ဘယ်မှာ သွားကပ်နေရတော့မလဲ...”

"ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက ဒီအချက်ကို နားမလည်ဘဲ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အုတ်မြစ်ကို လှုပ်ခါစေခဲ့တယ်...”

"ဒီအပြစ်က သဘာဝကျကျ သေဒဏ်ပေးသင့်တာပေါ့...”

"နောင်တစ်ချိန် မင်းသာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရင် အပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေကို အကြောင်းမဲ့ မသတ်ဖြတ်ရဘူး။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မင်းက ကမ္ဘာရဲ့အစွန်အဖျားအထိ ပုန်းအောင်းနေရင်တောင်မှ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းက သေချာပေါက် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ပြီး မင်းမသေမချင်း အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဝူဝူပင်းက ၎င်းသည် ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုအဖြစ် ပုံမှန်အတိုင်းသာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို...”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျိချွမ်းမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကာ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

အချိန်နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ အကြွင်းအကျန်များကို အခြေခံအားဖြင့် ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူများက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်ရာ မည်သည့်အရာမျှ ကျန်ရစ်မနေခဲ့တော့ပေ။

ကြက်ဥများကိုပင် ခွဲပစ်လိုက်ပြီး တီကောင်များကို ထက်ပိုင်းခွဲပစ်ခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏ ကြက်နှင့် ဘဲများကိုပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။

မှန်ပေသည်၊ အခြားနေရာများတွင်မူ ယင်ရှားဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြား ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ကျန်ရစ်နေသော ဤယင်ရှားဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ မည်သည့်လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အစီအရင်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ယင်ရှားဂိုဏ်း၏ အနီးအနား၌ အစီအရင် စတင်ချထားကြလေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ဒါက ဘာလုပ်နေကြတာလဲဗျ...”

ကျိချွမ်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာနှင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အတူတကွ နေထိုင်ပြီးနောက် သူ၏သတ္တိများလည်း သိသိသာသာ ကြီးမားလာခဲ့သည်။

ဤရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံးသည် သမ္မာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းသူများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိရှိသွားသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူလည်း သတ္တိရှိလာကာ ဟိုဟိုဒီဒီ မေးမြန်းစပြုလာတော့သည်။

"ငါတို့က တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို ချထားနေကြတာ...”

"သိထားရမှာက ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာရဲ့ ဧရိယာက အရမ်းကြီးမားပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောတယ်...”

"ယင်ရှားကမ္ဘာရဲ့ ဧရိယာက နည်းနည်းသေးပေမဲ့လည်း အထင်သေးလို့တော့ မရဘူး...”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ဧရိယာလို့ သတ်မှတ်လို့ရသေးတယ်လေ...”

“အကယ်၍ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက ကိုယ်ပိုင်အမြန်နှုန်းကိုပဲ အားကိုးမယ်ဆိုရင် အသက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားရင်တောင် ခရီးအများကြီး ဖြတ်သန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဒါကြောင့် ငါတို့က ကမ္ဘာအနှံ့အပြားမှာ တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်တွေကို ချထားဖို့ လိုအပ်တာပေါ့...”

“တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို ဖန်တီးပြီးသွားတာနဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အချိန်တွေကို အများကြီး ချွေတာနိုင်တယ်...”

“အခြေခံအားဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီးတိုင်း အဲဒီကမ္ဘာအသစ်တွေမှာ တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်တွေကို ငါတို့ ချထားလေ့ရှိတယ်...”

“ဒါက ငါတို့ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ပိုင်းမှာ အုပ်ချုပ်ရတာ ပိုအဆင်ပြေစေလို့ပဲ...”

ဝူဝူပင်းက ရှင်းပြလိုက်၏။

“တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်လား...”

ကျိချွမ်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းသည် လုပ်ငန်းစဉ်များစွာကို အစောကြီးကတည်းက စီစဉ်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ အစောကြီးကတည်းက ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ယင်ရှားလောကကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပေါင်း မည်မျှကို ပေါင်းစပ်ခဲ့ပြီးပြီလဲဆိုသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။ ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများစွာမှာလည်း ဤကိစ္စကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကဲ... တည်နေရာပြောင်းအစီအရင် ချထားတာလည်း ပြီးသလောက်ရှိနေပြီ...”

“မင်း မိသားစုဝင်တွေကို နှုတ်ဆက်ဖို့ လိုသေးလား...”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မကြာခင် ငါတို့က တည်နေရာပြောင်းအစီအရင်ကတစ်ဆင့် ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်တော့မှာမို့လို့...”

ဝူဝူပင်းက မေးလိုက်သည်။

“မလိုတော့ပါဘူး။ ကျုပ်က မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပါ။ မိဘတွေက အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ...”

ကျိချွမ်က ပြောလိုက်၏။ သူ၏မိဘများ အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ မျက်ရည်များသည်လည်း ထိုအချိန်ကတည်းက ခန်းခြောက်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဤကိစ္စကို အလွန်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောပြနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် တာအိုလမ်းစဉ်၌သာ အကြွင်းမဲ့နှစ်မြုပ်ထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာအထိ လျှောက်လှမ်းချင်နေမိသည်။ အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်ကိုသာ မြင်တွေ့ချင်မိတော့၏။